wp.pl
wp.pl
Najpopularniejszy w Polsce portal o finansach i biznesie
Money.plTechnologie dla biznesuPrzemysłPatentyEP 1616907 T3
Wyszukiwarka patentów
  • od
  • do
Patent EP 1616907 T3


EP 1616907 T3

RZECZPOSPOLITA POLSKA (12) TŁUMACZENIE PATENTU EUROPEJSKIEGO (96) Data i numer zgłoszenia patentu europejskiego: 06.07.2005 05291462.9 (19) PL (11) PL/EP (13) (51) 1616907 T3 Int.Cl. C08L 23/02 (2006.01) C08L 23/06 (2006.01) Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (54) (97) O udzieleniu patentu europejskiego ogłoszono: 16.11.2016 Europejski Biuletyn Patentowy 2016/46 EP 1616907 B1 Tytuł wynalazku: Przedmieszka na bazie fluorowanego polimeru i jej zastosowanie do wytłaczania poliolefin (30) (43) Pierwszeństwo: 16.07.2004 FR 0407919 Zgłoszenie ogłoszono: 18.01.2006 w Europejskim Biuletynie Patentowym nr 2006/03 (45) O złożeniu tłumaczenia patentu ogłoszono: 31.03.2017 Wiadomości Urzędu Patentowego 2017/03 (73) Uprawniony z patentu: ARKEMA FRANCE, Colombes, FR PL/EP 1616907 T3 (72) Twórca(y) wynalazku: BENOIT BARRIERE, Le Tilleul Othon, FR ANTHONY BONNET, Beaumont-le-Roger, FR JOHANN LAFFARGUE, Bernay, FR GILLES MAROT, Bernay, FR (74) Pełnomocnik: rzecz. pat. Małgorzata Kaczmarczyk SULIMA GRABOWSKA SIERZPUTOWSKA BIURO PATENTÓW I ZNAKÓW TOWAROWYCH SP.J. Skr. poczt.6 00-956 Warszawa 10 Uwaga: W ciągu dziewięciu miesięcy od publikacji informacji o udzieleniu patentu europejskiego, każda osoba może wnieść do Europejskiego Urzędu Patentowego sprzeciw dotyczący udzielonego patentu europejskiego. Sprzeciw wnosi się w formie uzasadnionego na piśmie oświadczenia. Uważa się go za wniesiony dopiero z chwilą wniesienia opłaty za sprzeciw (Art. 99 (1) Konwencji o udzielaniu patentów europejskich). SGS-9618/VAL EP 1 616 907 B1 Opis 5 10 15 20 25 30 35 40 45 [Dziedzina wynalazku] [0001] Niniejszy wynalazek dotyczy przedmieszki na bazie fluorowanego polimeru i jej zastosowania do wytłaczania poliolefin. W trakcie wytłaczania poliolefin mogą pojawić się nieregularności w przepływie na wyjściu z dyszy, co pociąga za sobą wady powierzchniowe, a czasami zmianę właściwości mechanicznych. Rozwiązanie polega na dodaniu procesowego środka pomocniczego (nazywanego również ?środkiem ułatwiającym przetwórstwo?) do poliolefiny, która ma być wytłaczana. Ten środek ułatwiający przetwórstwo zawiera fluorowany polimer i środek powierzchniowo czynny, które są rozcieńczone w takiej samej poliolefinie lub różniącej się nieznacznie od poliolefiny, którą chce się wytłaczać. Ta poliolefina zawierająca fluorowany polimer i środek powierzchniowo czynny nazywana jest również ?przedmieszką?. Przedmieszkę dodaje się do poliolefiny, która ma być wytłaczana, w dowolnym miejscu przed dyszą wytłaczarki. Wynalazek dotyczy tych przedmieszek. [Stan techniki i problem techniczny] [0002] Podczas wytłaczania materiału z tworzyw sztucznych, a w szczególności poliolefin, pojawiają się nieregularności w przepływie na wyjściu z dyszy, gdy przekracza się krytyczną szybkość ścinania. Poniżej tej szybkości krytycznej wytłaczane wyroby są gładkie, natomiast powyżej tej szybkości krytycznej obserwuje się wady powierzchniowe. Wady te, które nazywa się ?niestatecznością lepkosprężystą? występują w kilku postaciach. Przy szybkości ścinania nieco powyżej szybkości krytycznej folie otrzymywane przez wytłaczanie z rozdmuchem tracą swoją przezroczystość i swój połysk. Przy szybkościach wyraźnie wyższych, co odpowiada większej wydajności, pojawiają się wady jednorodności ze strefami gładkimi na szorstkiej powierzchni. Wady te obniżają w istotny sposób właściwości optyczne i mechaniczne folii. Takie same zjawiska można zaobserwować na wytłoczonych prętach. Gdy powierzchnia prętów traci swój połysk oraz staje się matowa i szorstka, to często jest ona porównywana do ?skórki pomarańczowej?. [0003] W stanie techniki zaproponowano już dodanie środków ułatwiających przetwórstwo. [0004] Tak więc w opisie patentowym US 3334157 wprowadzanie politetrafluoroetylenu poprawia właściwości optyczne folii polietylenowej. [0005] Zgodnie z opisami patentowymi US 4855360, US 5587429, WO 00/44829 i WO 02/066544 fluoroelastomer w połączeniu z polioksyalkilenem (glikolem polioksyetylenowym oznaczanym również jako PEG) jest wykorzystywany do poprawy przekształcania polimerów węglowodorowych. Jednakże fluorowany polimer i PEG są dodawane jako takie, bez szczególnych środków ostrożności, aby w poliolefinie utworzyły one przedmieszkę. W tych przypadkach stanu techniki fluorowany polimer i PEG są rozcieńczane w poliolefinie, z wytworzeniem ich przedmieszki, a następnie przedmieszkę dodaje się do polimeru, który ma być wytłaczany. [0006] W US 5015693, PEG i fluoropolimer mogą być wymieszane ze sobą, gdy są w stanie stopionym, przed wprowadzeniem ich do materiału do wytłaczania. Wymieszanie to nie może być bardzo jednorodne. W rzeczywistości fluoropolimer ma na ogół temperaturę topnienia rzędu 200-300°C, a w tej temperaturze PEG ma bardzo niską lepkość, co powoduje, że nie nadaje się on do jednorodnego wymieszania z fluoropolimerem. [0007] Fosforany organiczne lub fosforyny organiczne w połączeniu z fluoroelastomerem opisano w opisach patentowych US 4983677 i US 4863983 również w celu udoskonalenia przekształceń polimerów węglowodorowych. [0008] Obecnie stwierdzono, że jeżeli uprzednio wymiesza się w sposób jednorodny fluorowany polimer i PEG przed dodaniem ich do poliolefiny, z wytworzeniem przedmieszki, to otrzymuje się lepszą skuteczność środka ułatwiającego przetwórstwo. ?Lepszą skuteczność? 2 5 10 15 20 25 30 35 40 45 50 rozumie się jako porównanie z przedmieszką sporządzoną przez proste dodawanie fluorowanego polimeru i PEG bez uprzedniego jednorodnego ich wymieszania przed dodaniem do poliolefiny, z wytworzeniem przedmieszki. [Krótki opis wynalazku] [0009] Niniejszy wynalazek dotyczy przedmieszki zawierającej wagowo: ? od 1 do 50% mieszaniny co najmniej jednego fluorowanego polimeru (A) i co najmniej jednego środka powierzchniowo czynnego (B), ? od 99 do 50% poliolefiny (C), ? określone dwa składniki (A) i (B) miesza się najpierw jednorodnie, to znaczy za pomocą sposobu wybranego spośród zagęszczania w prasie na gorąco, wtryskiwania do ogrzewanej formy, wytłaczania i ugniatania w takiej temperaturze, że środek powierzchniowo czynny (B) jest w stanie stopionym w swojej masie lub na swojej powierzchni, a fluorowany polimer (A) jest w stanie stałym w postaci proszku, a następnie miesza się je z poliolefiną (C), mieszanie (A) i (B) prowadzi się w temperaturze pomiędzy 20 i 100°C. [0010] Przedmieszka jest w postaci granulek lub proszku. [0011] Wynalazek dotyczy również sposobu otrzymywania przedmieszki, w którym: 1). miesza się jednorodnie co najmniej jeden fluorowany polimer (A) i co najmniej jeden środek powierzchniowo czynny (B), w sposób opisany powyżej; 2). mieszaninę otrzymaną w etapie 1). wprowadza się następnie do poliolefiny (C) za pomocą urządzenia do mieszania wybranego spośród wytłaczarek i ugniataarek, z wytworzeniem przedmieszki w postaci granulek; 3). ewentualnie granulki przedmieszki z etapu 2 rozdrabnia się ponownie, w celu otrzymania proszku przedmieszki. [0012] Wynalazek dotyczy również zastosowania przedmieszki jako środka ułatwiającego przetwórstwo, do wytłaczania poliolefiny (D), a w szczególności do wytłaczania poliolefiny w postaci folii. [0013] Fluorowany polimer jest homopolimerem lub kopolimerem poli(fluorku winylidenu) (PVDF) i zawiera wagowo co najmniej 50% VDF, korzystniej co najmniej 75%, a jeszcze lepiej co najmniej 85%. Komonomerem jest korzystnie HFP. [0014] Korzystnie PVDF ma lepkość w zakresie od 100 Pa.s do 2000 Pa.s, lepkość tę zmierzono w 230°C przy gradiencie ścinania wynoszącym 100 s-1, za pomocą reometru kapilarnego. Korzystnie PVDF ma lepkość w zakresie od 300 Pa.s do 1200 Pa.s, lepkość tę zmierzono w 230°C przy gradiencie ścinania wynoszącym 100 s-1, za pomocą reometru kapilarnego. [0015] Tak więc PVDF sprzedawane pod marką KYNARFLEX? są doskonale przystosowane do tej receptury i do tego sposobu. [0016] Odnośnie do środka powierzchniowo czynnego (B), określa się w ten sposób dowolny produkt, taki który miesza się z (A) w warunkach wymienionych powyżej, z wytworzeniem przedmieszki, a następnie tę przedmieszkę stosuje się jako środek ułatwiający przetwórstwo, co poprawia wytłaczanie poliolefin. Jako przykład środka powierzchniowo czynnego (B) można wymienić silikony, kopolimery silikonów i polieterów, poliestry alifatyczne, poliestry aromatyczne, takie jak przykładowo ester diizobutylowy kwasu ftalowego, polietery, takie jak przykładowo polieteropoliole oraz poli(tlenek alkilenu), tlenki amin, takie jak przykładowo tlenek oktylodimetyloaminy, kwasy karboksylowe, takie jak przykładowo kwas hydroksybutanodiowy, estry kwasów tłuszczowych. Jako przykład poliestru alifatycznego można wymienić kwas polimlekowy i polikaprolaktony. [0017] Korzystnie (B) jest polieterem, a korzystnie wybranym spośród oligomerów lub polimerów zawierających motywy tlenku alkilenu (przykładowo tlenku etylenu lub propylenu). Można wymienić jako przykład glikol polioksyetylenowy nazywany powszechnie gli???? kolem polietylenowym (PEG), korzystnie jego średnia liczbowa masa cząsteczkowa ???????? mieści się pomiędzy 400 i 15000 g/mol, a temperatura topnienia mieści się pomiędzy 50 i 3 5 10 15 20 25 30 35 40 45 50 80°C. Jako przykład PEG można wymienić PLURIOL E? z firmy BASF lub POLYGLYKOL? z firmy CLARIANT. Nie wychodzi się poza zakres wynalazku stosując mieszaninę dwóch lub większej liczby polieterów. [0018] Te PEG i inne przykłady PEG są opisane w patentach US 5587429 i US 5015693. Tak więc można wymienić: - glikol polietylenowy o wzorze H(OC2H4)nOH, w którym n oznacza liczbę całkowitą zbliżoną do 76, zawartą pomiędzy 70 i 80; - H(OC2H4)d[OCH(CH3)CH2]e(OC2H4)fOH, w którym d, e i f oznaczają liczby całkowite, przy czym d+f jest zbliżone do 108, zawarte pomiędzy 100 i 110, a e jest zbliżone do 35, pomiędzy 30 i 40; - CARBOWAX 3350 o średniej liczbowej masie cząsteczkowej około 3500 g/mol; - CARBOWAX 8000 o średniej liczbowej masie cząsteczkowej około 8000 g/mol. [0019] Odnosząc się do sposobu wytwarzania przedmieszki według wynalazku, obejmuje on następujące etapy: 1). miesza się jednorodnie co najmniej jeden fluorowany polimer (A) i co najmniej jeden środek powierzchniowo czynny (B); 2). mieszaninę otrzymaną w etapie 1). wprowadza się następnie do poliolefiny (C), z wytworzeniem przedmieszki w postaci granulek; 3). ewentualnie granulat przedmieszki z etapu 2 rozdrabnia się ponownie, w celu otrzymania przedmieszki w postaci proszku. [0020] Etap 1 prowadzi się za pomocą takiego sposobu, aby dwa składniki (A) i (B) zostały wymieszane w sposób jednorodny, wybranego spośród zagęszczania w prasie na gorąco, wtryskiwania do rozgrzanej formy, wytłaczania i ugniatania. Korzystne jest wytłaczanie lub zagęszczanie. [0021] Jednorodne mieszanie (A) i (B) prowadzi się w temperaturze zawartej pomiędzy 20 i 100°C. W tej temperaturze środek powierzchniowo czynny (B) ma zbyt niską lepkość, aby można go było wymieszać skutecznie z fluorowym polimerem (A) i wytworzyć jednorodną mieszaninę. Temperaturę dobiera się w taki sposób, aby środek powierzchniowo czynny (B) był w stanie stopionym w swojej masie lub na swojej powierzchni, korzystnie w swojej masie, a fluorowany polimer (A) był w stanie stałym. [0022] Temperatura niższa niż 100°C uniemożliwia rozkład termiczny środka powierzchniowo czynnego (B), co może wpływać na jego skuteczność w mieszaninie lub prowadzić do jej żółknięcia. Aby sprzyjać również jednorodnej mieszaninie, fluorowany polimer (A) jest w postaci proszku, to znaczy w postaci rozproszonej. [0023] W trakcie etapu 2 mieszaninę z etapu 1 wprowadza się do poliolefiny (C) z wytworzeniem przedmieszki. Stosuje się do tego urządzenie do mieszania materiałów z tworzyw sztucznych wybrane spośród wytłaczarek i ugniatarek. Korzystnie jest to wytłaczarka. Przedmieszka otrzymana po zakończeniu etapu 2 jest w postaci granulek. [0024] Korzystnie (C) i (D) są zbliżone do siebie. Przez zbliżone do siebie rozumie się fakt, że (C) i (D) są dwiema poliolefinami tego samego rodzaju, przykładowo (C) i (D) są oba polietylenami albo też (C) i (D) są oba polipropylenami i/lub fakt, że (C) i (D) mają niezbyt zróżnicowane lepkości. [0025] Korzystnie udział (A) i (B) wynosi od 1 do 30%, odpowiednio dla od 99 do 70% (C), korzystnie od 1 do 10%, odpowiednio dla od 99 do 90% (C), korzystnie od 1,5 do 10%, odpowiednio dla od 98,5 do 90% (C), jeszcze korzystniej od 2 do 10%, odpowiednio dla od 98 do 90% (C). [0026] Odpowiednie udziały wagowe (A) i (B) mogą być takie, że (A) / (B) mieści się pomiędzy 10/90 i 90/10, a korzystnie pomiędzy 30/70 i 70/30, a jeszcze lepiej pomiędzy 40/60 i 60/40. [0027] Ewentualny etap 3 polega na ponownym rozdrobnieniu granulek przedmieszki, w celu otrzymania proszku przedmieszki. 4 5 10 15 20 25 30 35 40 45 50 [0028] Nie wychodzi się poza zakres wynalazku, jeżeli dodaje się do przedmieszki dodatki, takie jak absorbery UV lub przeciwutleniacze. Można je dodawać do (A), do (B) lub bezpośrednio do przedmieszki w trakcie jednego z etapów 1 do 3. [Zastosowanie] [0029] Tę przedmieszkę można wprowadzać jako dodatek (lub środek ułatwiający przetwórstwo) do poliolefiny (D) i skraca ona w zasadniczy sposób czas umożliwiający uzyskanie stabilnego wytłaczania i bez wad, w zakresie parametrów wytłaczania, które normalnie wykazują znaczne niestabilności w wytłaczaniu. [0030] Przedmieszka jest szczególnie przydatna jako środek ułatwiający przetwórstwo, do wytłaczania folii z poliolefiny (D). Przedmieszkę stosuje się w postaci granulek lub w postaci proszku. [0031] Przedmieszkę można stosować w celu poprawy wytłaczania następujących poliolefin: ? polietylenów, w szczególności polietylenów o małej gęstości (LDPE), o dużej gęstości (HDPE), liniowych o małej gęstości (LLDPE), jak również polietylenów otrzymywanych za pomocą katalizatora typu metalocenu lub bardziej ogólnie katalizatora nazywanego ?jednocentrowym?; ? polipropylenów, w szczególności polipropylenów izo- i syndiotaktycznych; ? polibutenów (otrzymywanych z 1-butenu); ? poli(3-metylobutenu) i poli(4-metylopentenu). [0032] Przedmieszka jest szczególnie przydatna dla polietylenów o dużej masie cząsteczkowej i/lub o wąskich rozkładach mas cząsteczkowych (zazwyczaj takich, dla których wskaźnik polidyspersyjności jest mniejszy niż 3, w szczególności mniejszy niż 2,5, a jeszcze lepiej mniejszy niż 2,2). [0033] Jest ona szczególnie przydatna do wytłaczania poliolefin, w szczególności polietylenu w postaci folii. [0034] Udział przedmieszki do wprowadzenia do poliolefiny (D), która ma być wytłaczana, jest korzystnie taki, że ilość (A)+(B) w stosunku do (D) jest rzędu 100 ppm do 3000 ppm. [Przykłady] [0035] W poniższych przykładach wszystkie badania wytłaczania folii przeprowadzono z szybkością 8 kg/godzinę. W poniższych przykładach stopiony polimer (D), który służy jako baza dla tych badań jest mieszaniną 70% wagowych polietylenu INNOVEX LL0209AA i 30% wagowych polietylenu LACQTENE 1003FE23. Ta mieszanina jest nazywana mieszaniną (D). [0036] INNOVEX LL0209AA oznacza liniowy polietylen o małej gęstości typu MFI 0,9 g/10 min, w 190°C, 2,16 kg, sprzedawany przez firmę BP Chemicals. LACQTENE 1003FE23 oznacza polietylen o małej gęstości o MFI (skrót od Melt Flow Index, czyli wskaźnik szybkości płynięcia) wynoszącym 0,3 g/10 min, w 190°C, 2,16 kg, sprzedawany przez TOTAL PETROCHEMICALS (poprzednio sprzedawany przez ATOFINA). KYNARFLEX?2821: PVDF kopolimer termoplastyczny VF2-HFP w postaci proszku, wytwarzany przez ARKEMA (poprzednio przez ATOFINA) o MVI (Melt Volume Index lub objętościowy wskaźnik płynięcia) wynoszącym 1,5 cm3/10 min, pod obciążeniem 5 kg, w 230°C. Przykład 1 (według wynalazku): [0037] W wytłaczarce dwuślimakowej typu Haake 2 sporządza się mieszaninę 45% wagowych PEG w proszku (POLYGLYKOL? 10 000) z firmy CLARIANT, o masie molowej 10 000 g/mol, z 55% wagowych PVDF-ko-HFP w proszku (KYNAR FLEX 2821, temperatura topnienia około 190°C) z firmy ARKEMA. To mieszanie prowadzi się w 90°C. Otrzymany pręt wyciąga się na taśmie bez końca i poddaje granulowaniu. Produkt ten wprowadza się następnie za pomocą wytłaczarki jednoślimakowej, w ilości 5% wagowych do liniowego polietylenu o małej gęstości typu INNOVEX LL0209AA, o MFI wynoszącym 0,9 g/10 min, 5 5 10 15 20 25 30 35 40 45 50 w 190°C, 2,16 kg. Tę przedmieszkę (MM), która jest w postaci granulek, bada się następnie jako środek ułatwiający przetwórstwo, zgodnie z protokołem opisanym poniżej: [0038] Wytłaczanie w 190°C mieszaniny (D) na linii do wytłaczania z z rozdmuchiwaniem folii rurowej, z firmy COLLIN, o średnicy ślimaka 30 mm, L/D = 25 z dyszą o średnicy 50,5 mm oraz z 0,8 mm szczeliną. Podczas tego wytłaczania natychmiast pojawiała się wada ?niestateczności lepkosprężystej?. Po 15 minutach wytłaczania wprowadza się opisaną powyżej przedmieszkę MM w ilości 1% wagowych. Wada znikła całkowicie pod koniec 90 minut po wprowadzeniu przedmieszki MM. Przykład 2 (według wynalazku): [0039] W urządzeniu do zagęszczania sporządza się mieszaninę 45% wagowych PEG w proszku (POLYGLYKOL? 10 000) z firmy CLARIANT, o masie molowej 10 000 g/mol, z 55% wagowych PVDF-ko-HFP w proszku (KYNAR FLEX 2821) z firmy ARKEMA. Tę mieszaninę wytwarza się w 20°C. Otrzymane granulki wprowadza się następnie za pomocą wytłaczania w urządzeniu jednoślimakowym, w ilości 5% wagowych do liniowego polietylenu o małej gęstości typu INNOVEX LL0209AA, o MFI wynoszącym 0,9 g/10 min, w 190°C, 2,16 kg. Tę przedmieszkę (MM), która jest w postaci granulek, bada się następnie jako procesowy środek pomocniczy, zgodnie z protokołem opisanym poniżej: [0040] Wytłaczanie w 190°C mieszaniny (D) na linii do wytłaczania z rozdmuchiwaniem folii rurowej, z firmy COLLIN, o średnicy ślimaka 30 mm, L/D = 25 z dyszą o średnicy 50,5 mm oraz z 0,8 mm szczeliną. Podczas tego wytłaczania natychmiast pojawiała się wada ?niestateczności lepkosprężystej?. Po 15 minutach wytłaczania wprowadza się opisaną powyżej mieszaninę MM w ilości 1% wagowych. Po 90 minutach od wprowadzenia przedmieszki pozostaje resztkowa wada na małej powierzchni wytworzonej folii. Przykład 3 (porównawczy): [0041] Metodą na sucho sporządza się mieszaninę 45% wagowych PEG w proszku (POLYGLYKOL? 10 000) z firmy CLARIANT, o masie molowej 10 000 g/mol, z 55% wagowych PVDF-ko-HFP w proszku (KYNARFLEX 2821) z firmy ARKEMA. Tę mieszaninę wytwarza się w 20°C. Produkt ten wprowadza się następnie za pomocą wytłaczania, w ilości 5% wagowych do liniowego polietylenu o małej gęstości typu INNOVEX LL0209AA, o MFI wynoszącym 0,9 g/10 min, w 190°C, 2,16 kg. Tę przedmieszkę (MM), która jest w postaci granulek, bada się następnie jako procesowy środek pomocniczy, zgodnie z protokołem opisanym poniżej: [0042] Wytłaczanie w 190°C mieszaniny (D) na linii do wytłaczania z rozdmuchiwaniem folii rurowej, z firmy COLLIN, o średnicy ślimaka 30 mm, L/D = 25 z dyszą o średnicy 50,5 mm oraz z 0,8 mm szczeliną. Podczas tego wytłaczania natychmiast pojawiała się wada ?niestateczności lepkosprężystej?. Po 15 minutach wytłaczania wprowadza się opisaną powyżej mieszaninę MM w ilości 1% wagowych. Wada utrzymuje się na dużej części wytworzonej folii po 90 minutach od wprowadzenia przedmieszki. Przykład 4 (porównawczy): [0043] Wytłaczanie w 190°C mieszaniny (D) na linii do wytłaczania z rozdmuchiwaniem folii rurowej, z firmy COLLIN, o średnicy ślimaka 30 mm, L/D = 25 z dyszą o średnicy 50,5 mm oraz z 0,8 mm szczeliną. Podczas tego wytłaczania natychmiast pojawiała się wada ?niestateczności lepkosprężystej?. Po 120 minutach wytłaczania wada utrzymuje się na całej wytworzonej folii, doświadczenie zatrzymano. Przykład 5 (według wynalazku): [0044] W urządzeniu do zagęszczania sporządza się mieszaninę 45% wagowych PEG (POLYGLYKOL?10000) z firmy CLARIANT, o masie molowej 8000 g/mol, z 55% wagowych PVDF-ko-HFP w proszku (KYNAR FLEX 2821) z firmy ARKEMA. Tę mieszaninę wytwarza się w 20°C. Otrzymane granulki wprowadza się następnie za pomocą wytłaczania w urządzeniu jednoślimakowym, w ilości 2% wagowych do polietylenu metalocenowego M1 o gęstości 0,927. Tę przedmieszkę (MM), która jest w postaci granulek, bada się następnie jako procesowy środek pomocniczy, zgodnie z protokołem opisanym poniżej: 6 5 10 15 20 25 30 35 40 45 50 [0045] Wytłaczanie w 190°C polietylenu metalocenowego M1 na linii do wytłaczania z firmy COLLIN, o średnicy ślimaka 30 mm, L/D = 25 z płaską dyszą o szerokości 50 mm oraz z 0,5 mm szczeliną. Podczas tego wytłaczania natychmiast pojawiała się wada ?niestateczności lepkosprężystej?. Po 15 minutach wytłaczania wprowadza się opisaną powyżej mieszaninę MM w ilości 1% wagowych. Wada znikła pod koniec 60 minut od wprowadzenia mieszaniny MM. Przykład 6 (porównawczy): [0046] Przez proste mieszanie na sucho sporządza się mieszaninę 45% wagowych PEG (POLYGLYKOL?10000) z firmy CLARIANT, o masie molowej 8000 g/mol, z 55% wagowych PVDF-ko-HFP w proszku (KYNARFLEX 2821) z firmy ARKEMA. Tę mieszaninę wytwarza się w 20°C. Otrzymany proszek wprowadza się następnie za pomocą wytłaczania w urządzeniu jednoślimakowym, w ilości 2% wagowych do polietylenu metalocenowego M1. Tę przedmieszkę (MM), która jest w postaci granulek, bada się następnie jako procesowy środek pomocniczy, zgodnie z protokołem opisanym poniżej: [0047] Wytłaczanie w 190°C polietylenu metalocenowego M1 na linii do wytłaczania z firmy COLLIN, o średnicy ślimaka 30 mm, L/D = 25 z płaską dyszą o szerokości 50 mm oraz z 0,5 mm szczeliną. Podczas tego wytłaczania natychmiast pojawiała się wada ?niestateczności lepkosprężystej?. Po 15 minutach wytłaczania wprowadza się opisaną powyżej mieszaninę MM w ilości 1% wagowych. Wada utrzymuje się na dużej części próbki po 60 minutach od wprowadzenia mieszaniny MM. Przykład 7 (porównawczy): [0048] Wytłaczanie w 190°C polietylenu metalocenowego M1 na linii do wytłaczania z firmy COLLIN, o średnicy ślimaka 30 mm, L/D = 25 z płaską dyszą o szerokości 50 mm oraz z 0,5 mm szczeliną. Podczas tego wytłaczania natychmiast pojawiała się wada ?niestateczności lepkosprężystej?. Po 90 minutach wytłaczania wada utrzymuje się na całej próbce. Przykład 8 (według wynalazku): [0049] W urządzeniu supercompounder typu ZSK40 sporządza się mieszaninę 45% WAGOWYCH PEG W PROSZKU (POLYGLYKOL? 8000 PF) Z FIRMY CLARIANT, O MASIE MOLOWEJ 8 000 G/MOL, Z 55% WAGOWYCH PVDF-ko-HFP W PROSZKU (KYNAR FLEX 2821) z firmy ARKEMA. Tę mieszaninę wytwarza się w 65°C. Otrzymany pręt wyciąga się na taśmie bez końca i poddaje granulowaniu. Następnie produkt ten wprowadza się następnie za pomocą wytłaczania w urządzeniu jednoślimakowym, w ilości 5% wagowych do liniowego polietylenu o małej gęstości typu INNOVEX LL0209AA, o MFI wynoszącym 0,9 g/10 min, w 190°C, 2,16 kg. Tę przedmieszkę (MM), która jest w postaci granulek, bada się następnie jako procesowy środek pomocniczy, zgodnie z protokołem opisanym poniżej: [0050] Wytłaczanie w 190°C mieszaniny (D) na linii do wytłaczania z rozdmuchiwaniem folii rurowej, z firmy COLLIN, o średnicy ślimaka 30 mm, L/D = 25 z dyszą o średnicy 50,5 mm oraz z 0,8 mm szczeliną. Podczas tego wytłaczania natychmiast pojawiała się wada ?niestateczności lepkosprężystej?. Po 15 minutach wytłaczania wprowadza się opisaną powyżej mieszaninę MM w ilości 1% wagowych. Wada znikła całkowicie pod koniec 60 minut po wprowadzeniu mieszaniny MM. Przykład 9 (według wynalazku): [0051] W urządzeniu do zagęszczania sporządza się mieszaninę 45% wagowych PEG w proszku (POLYGLYKOL? 8 000 PF) z firmy CLARIANT, o masie molowej 8 000 g/mol, z 55% wagowych PVDF-ko-HFP w proszku (KYNAR FLEX 2821) z firmy ARKEMA. Tę mieszaninę wytwarza się w 20°C. Otrzymane granulki wprowadza się następnie za pomocą wytłaczania w urządzeniu jednoślimakowym, w ilości 5% wagowych do liniowego polietylenu o małej gęstości typu INNOVEX LL0209AA, o MFI wynoszącym 0,9 g/10 min, w 190°C, 2,16 kg. Tę przedmieszkę (MM), która jest w postaci granulek, bada się następnie jako procesowy środek pomocniczy, zgodnie z protokołem opisanym poniżej: 7 5 10 15 20 25 30 35 40 45 50 [0052] Wytłaczanie w 190°C mieszaniny (D) na linii do wytłaczania z rozdmuchiwaniem folii rurowej, z firmy COLLIN, o średnicy ślimaka 30 mm, L/D = 25 z dyszą o średnicy 50,5 mm oraz z 0,8 mm szczeliną. Podczas tego wytłaczania natychmiast pojawiała się wada ?niestateczności lepkosprężystej?. Po 15 minutach wytłaczania wprowadza się opisaną powyżej mieszaninę MM w ilości 1% wagowych. Wada znikła całkowicie pod koniec 60 minut po wprowadzeniu mieszaniny MM. Przykład 10 (według wynalazku): [0053] Mieszaninę wytworzoną w warunkach z przykładu 8 w postaci granulek rozdrabnia się następnie na zimno. Ten proszek wprowadza się następnie za pomocą wytłaczania w urządzeniu jednoślimakowym, w ilości 5% wagowych do liniowego polietylenu o małej gęstości typu INNOVEX LL0209AA, o MFI wynoszącym 0,9 g/10 min, w 190°C, 2,16 kg. Tę przedmieszkę (MM), która jest w postaci granulek, bada się następnie jako procesowy środek pomocniczy, zgodnie z protokołem opisanym poniżej: [0054] Wytłaczanie w 190°C mieszaniny (D) na linii do wytłaczania z rozdmuchiwaniem folii rurowej, z firmy COLLIN, o średnicy ślimaka 30 mm, L/D = 25 z dyszą o średnicy 50,5 mm oraz z 0,8 mm szczeliną. Podczas tego wytłaczania natychmiast pojawiała się wada ?niestateczności lepkosprężystej?. Po 15 minutach wytłaczania wprowadza się opisaną powyżej mieszaninę MM w ilości 1% wagowych. Wada znikła całkowicie pod koniec 60 minut po wprowadzeniu mieszaniny MM. Przykład 11 (według wynalazku): [0055] Mieszaninę wytworzoną w warunkach z przykładu 9, w postaci granulek rozdrabnia się następnie na zimno. [0056] Proszek ten wprowadza się następnie za pomocą wytłaczania w urządzeniu jednoślimakowym, w ilości 5% wagowych do liniowego polietylenu o małej gęstości typu INNOVEX LL0209AA, o MFI wynoszącym 0,9 g/10 min, w 190°C, 2,16 kg. Tę przedmieszkę (MM), która jest w postaci granulek, bada się następnie jako procesowy środek pomocniczy, zgodnie z protokołem opisanym poniżej: [0057] Wytłaczanie w 190°C mieszaniny (D) na linii do wytłaczania z rozdmuchiwaniem folii rurowej, z firmy COLLIN, o średnicy ślimaka 30 mm, L/D = 25 z dyszą o średnicy 50,5 mm oraz z 0,8 mm szczeliną. Podczas tego wytłaczania natychmiast pojawiała się wada ?niestateczności lepkosprężystej?. Po 15 minutach wytłaczania wprowadza się opisaną powyżej mieszaninę MM w ilości 1% wagowych. Wada znikła całkowicie pod koniec 60 minut po wprowadzeniu mieszaniny MM. Przykład 12 (porównawczy): [0058] Metodą na sucho sporządza się mieszaninę 45% wagowych PEG w proszku (POLYGLYKOL? 8 000PF) z firmy CLARIANT, o masie molowej 8 000 g/mol, z 55% wagowych PVDF-ko-HFP w proszku (KYNAR FLEX 2821) z firmy ARKEMA. Tę mieszaninę wytwarza się w 20°C. Ten produkt wprowadza się następnie za pomocą wytłaczania w urządzeniu jednoślimakowym, w ilości 5% wagowych do liniowego polietylenu o małej gęstości typu INNOVEX LL0209AA, o MFI wynoszącym 0,9 g/10 min, w 190°C, 2,16 kg. Tę przedmieszkę (MM), która jest w postaci granulek, bada się następnie jako procesowy środek pomocniczy, zgodnie z protokołem opisanym poniżej: [0059] Wytłaczanie w 190°C mieszaniny (D) na linii do wytłaczania z rozdmuchiwaniem folii rurowej, z firmy COLLIN, o średnicy ślimaka 30 mm, L/D = 25 z dyszą o średnicy 50,5 mm oraz z 0,8 mm szczeliną. Podczas tego wytłaczania natychmiast pojawiała się wada ?niestateczności lepkosprężystej?. Po 15 minutach wytłaczania wprowadza się opisaną powyżej mieszaninę MM w ilości 1% wagowych. Wada utrzymuje się na dużej części wytworzonej folii po 60 minutach od wprowadzenia przedmieszki. Przykład 13 (porównawczy): [0060] Wytłaczanie w 190°C mieszaniny (D) na linii do wytłaczania z rozdmuchiwaniem folii rurowej, z firmy COLLIN, o średnicy ślimaka 30 mm, L/D = 25 z dyszą o średnicy 50,5 8 mm oraz z 0,8 mm szczeliną. Podczas tego wytłaczania natychmiast pojawiała się wada ?niestateczności lepkosprężystej?. Po 120 minutach wytłaczania wada utrzymuje się na całej wytworzonej folii, doświadczenie zatrzymano. Zastrzeżenia patentowe 1. 5 10 15 2. 3. 20 4. 5. 25 6. 7. 8. 30 9. 10. 35 11. 12. 13. 40 14. 45 Mieszanina stanowiąca przedmieszkę zawierająca wagowo: ? od 1 od 50% mieszaniny co najmniej jednego fluorowanego polimeru (A) i co najmniej jednego środka powierzchniowo czynnego (B), przy czym wspomnianym fluorowanym polimerem jest homopolimer lub kopolimer poli(fluorku winylidenu) (PVDF) i zawiera on wagowo co najmniej 50% VDF, ? od 99 do 50% poliolefiny (C), taka, w której dwa składniki (A) i (B) najpierw miesza się jednorodnie ze sobą, to znaczy za pomocą sposobu wybranego spośród zagęszczania w prasie na gorąco, wtryskiwania do ogrzanej formy, wytłaczania i ugniatania w takiej temperaturze, w której środek powierzchniowo czynny (B) jest w stanie stopionym w swojej masie lub na swojej powierzchni, a fluorowany polimer (A) jest w stanie stałym w postaci proszku, a następnie miesza się je z poliolefiną (C), przy czym mieszanie (A) i (B) prowadzi się w temperaturze pomiędzy 20 i 100°C. Mieszanina według zastrzeżenia 1, w której PVDF zawiera wagowo co najmniej 75% VDF. Mieszanina według zastrzeżenia 2, w której PVDF zawiera wagowo co najmniej 85% VDF. Mieszanina według któregokolwiek z zastrzeżeń 1 do 3, w której komonomerem jest HFP. Mieszanina według któregokolwiek z poprzednich zastrzeżeń, w której środkim powierzchniowo czynnym (B) jest glikol polioksyetylenowy. Mieszanina według któregokolwiek z poprzednich zastrzeżeń, w której udział (A) i (B) wynosi od 1 do 30%, odpowiednio dla od 99 do 70% (C). Mieszanina według zastrzeżenia 6, w której udział (A) i (B) wynosi od 1 do 10%, odpowiednio dla od 99 do 90% (C). Mieszanina według któregokolwiek z poprzednich zastrzeżeń, w której odpowiednie udziały wagowe (A) i (B) są takie, że (A) / (B) mieści się pomiędzy 10/90 i 90/10. Mieszanina według zastrzeżenia 6, w której odpowiednie udziały wagowe (A) i (B) są takie, że (A) / (B) mieści się pomiędzy 30/70 i 70/30. Mieszanina według zastrzeżenia 9, w której odpowiednie udziały wagowe (A) i (B) są takie, że (A) / (B) mieści się pomiędzy 40/60 i 60/40. Zastosowanie przedmieszki według któregokolwiek z poprzednich zastrzeżeń, jako środka ułatwiającego przetwórstwo do wytłaczania poliolefiny (D). Zastosowanie przedmieszki według zastrzeżenia 11, w którym poliolefina (D) jest wytłaczana w postaci folii. Zastosowanie według zastrzeżenia 11 lub 12, w którym udział przedmieszki do wprowadzenia do poliolefiny (D) do wytłaczania jest taki, że ilość (A)+(B) w stosunku do (D) wynosi od 100 ppm do 3000 ppm. Sposób wytwarzania przedmieszki według zastrzeżeń 1 do 10 obejmujący następujące etapy: 1). miesza się jednorodnie co najmniej jeden wspomniany fluorowany polimer (A) i co najmniej jeden wspomniany środek powierzchniowo czynny (B), to znaczy za pomocą sposobu wybranego spośród zagęszczania w prasie na gorąco, wtryskiwania do ogrzanej formy, wytłaczania i ugniatania w takiej temperaturze, aby środek powierzchniowo czynny (B) był w stanie stopionym w swojej masie 9 5 lub na swojej powierzchni, a fluorowany polimer (A) był w stanie stałym w postaci proszku, przy czym ta temperatura mieści się pomiędzy 20 i 100°C; 2). mieszaninę otrzymaną w etapie 1) wprowadza się następnie do poliolefiny C) za pomocą urządzenia wybranego spośród wytłaczarek i mieszalników, z wytworzeniem przedmieszki w postaci granulek; 3). ewentualnie granulki przedmieszki z etapu 2 ponownie rozdrabnia się, w celu otrzymania proszku przedmieszki. Uprawniony: ARKEMA FRANCE Pełnomocnik: mgr inż. Małgorzata Kaczmarczyk Rzecznik patentowy









Grupy dyskusyjne