wp.pl
wp.pl
Najpopularniejszy w Polsce portal o finansach i biznesie
Money.plTechnologie dla biznesuPrzemysłPatentyEP 1854477 T3
Wyszukiwarka patentów
  • od
  • do
Patent EP 1854477 T3


EP 1854477 T3

RZECZPOSPOLITA POLSKA (12) TŁUMACZENIE PATENTU EUROPEJSKIEGO (96) Data i numer zgłoszenia patentu europejskiego: 13.03.2007 07005182.6 (19) PL (11) PL/EP (13) (51) 1854477 T3 Int.Cl. A61K 38/55 (2006.01) A61P 27/02 (2006.01) Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (54) (97) O udzieleniu patentu europejskiego ogłoszono: 03.08.2016 Europejski Biuletyn Patentowy 2016/31 EP 1854477 B1 Tytuł wynalazku: Peptydy hamujące kalikreinę osoczową do zastosowania w leczeniu zaburzeń okulistycznych (30) (43) Pierwszeństwo: 16.03.2006 EP 06360008 26.09.2006 EP 06291516 Zgłoszenie ogłoszono: 14.11.2007 w Europejskim Biuletynie Patentowym nr 2007/46 (45) O złożeniu tłumaczenia patentu ogłoszono: 28.02.2017 Wiadomości Urzędu Patentowego 2017/02 (73) Uprawniony z patentu: Dyax Corp., Burlington, US PL/EP 1854477 T3 (72) Twórca(y) wynalazku: PIERRE BELICHARD, Paris, FR (74) Pełnomocnik: rzecz. pat. Piotr Godlewski JWP RZECZNICY PATENTOWI DOROTA RZĄŻEWSKA SP. J. ul. Żelazna 28/30 Sienna Center 00-833 Warszawa Uwaga: W ciągu dziewięciu miesięcy od publikacji informacji o udzieleniu patentu europejskiego, każda osoba może wnieść do Europejskiego Urzędu Patentowego sprzeciw dotyczący udzielonego patentu europejskiego. Sprzeciw wnosi się w formie uzasadnionego na piśmie oświadczenia. Uważa się go za wniesiony dopiero z chwilą wniesienia opłaty za sprzeciw (Art. 99 (1) Konwencji o udzielaniu patentów europejskich). 28158/16/ZWA/PG EP 1 854 477 Peptydy hamujące kalikreinę osoczową do zastosowania w leczeniu zaburzeń okulistycznych. Opis [0001] Wynalazek dotyczy kompozycji i zastosowań do leczenia zaburzeń okulistycznych u ludzi lub zwierząt. Kompozycje i zastosowania dobrze nadają się do podawania wewnątrzocznego i okołoocznego do wnętrza oka i zapewniają działania terapeutyczne dla oka, ponieważ są one skuteczne w stabilizacji, wzmacnianiu i/lub poprawie widzenia pacjenta. Konkretniej wynalazek dotyczy kompozycji i zastosowań do leczenia chorób lub zaburzeń okulistycznych ze stanem wysiękowym i/lub zapalnym. Nawet konkretniej wynalazek dotyczy kompozycji i zastosowań do leczenia chorób lub zaburzeń siatkówki, a konkretniej chorób i zaburzeń okulistycznych związanych z upośledzoną przepuszczalnością i/lub integralnością żył siatkówki. [0002] Choroby lub zaburzenia okulistyczne mogą być ogólnie podzielone na (i) choroby lub zaburzenia przedniego odcinka oka, takie jak na przykład obrzęk rogówki, zapalenie przedniej błony naczyniowej oka, skrzydlik, choroby rogówki lub zmętnienia z komponentą wysiękową lub zapalną, zapalenie spojówek, uczulenie i wywołany laserem wysięk i (ii) choroby lub zaburzenia tylnego odcinka oka, takie, jak na przykład choroby wysiękowe oka, a konkretniej retinopatie wysiękowe, wysiękowe zwyrodnienie plamki, obrzęk plamki, retinopatia cukrzycowa, związane z wiekiem zwyrodnienie plamki lub retinopatia wcześniaków. [0003] Patogeneza wysiękowych i/lub zapalnych chorób lub zaburzeń oka, a konkretniej retinopatii wysiękowych, obejmuje zmianę bariery krew-siatkówka (BRB) i zapalenie. Siatkówka składa się zasadniczo z macierzy neuronowej, a bariera pomiędzy siatkówką a układem naczyniowym naczyniówki, nazywana tu BRB, jest dość podobna do bariery krew-mózg. BRB jest złożona z dwóch kompartmentów zdefiniowanych następująco: wewnętrznej bariery składającej się ze komórek śródbłonka naczyń siatkówki, które wraz z naczyniami krwionośnymi naczyniówki i barierą zewnętrzną składającą się z komórek nabłonka barwnikowego siatkówki (RPE), które oddzielają naczyniówkę od siatkówki. Funkcjonalnie BRB jest zależna od integralności RPE, unaczynienia siatkówki i związanych warstw komórek glejowych, które zachowują się jak dodatkowy komponent zapobiegający bezpośredniemu dostępowi naczyń krwionośnych do środowiska neuronalnego. BRB funkcjonuje dla zachowania środowiska fizjologicznego neuronalnej siatkówki. Gdy BRB jest upośledzona, to osocze wycieka przez BRB do siatkówki, przyczyniając się do procesów patologicznych, takich jak retinopatie wysiękowe i upośledzenie widzenia. Dolegliwości związane z przerwaniem BRB w tylnym regionie siatkówki obejmują na przykład stany z obrzękiem siatkówki, takie jak retinopatie krótkowzroczne, obrzęk plamki, taki jak kliniczny obrzęk plamki lub angiograficzny torbielowaty obrzęk plamki wynikający z różnych etiologii, takich jak cukrzyca, wysiękowe zwyrodnienia plamki i obrzęk plamki wynikające na przykład z leczenia laserowego siatkówki. -2- [0004] Inne stany mogą prowadzić do lub być związane z retinopatią wysiękową. Na przykład retinopatia krótkowzroczna jest stanem, który wynika z ciężkiego zniekształcenia siatkówki, częściowo ze względu na nadmierny wzrost twardówki. Ta deformacja prowadzi do zwężenia sieci naczyń krwionośnych w naczyniówce, a ostatecznie do procesu neowaskularyzacji kompensacyjnej. Niemniej jednak nowo utworzone naczynia są kruche i podatne na przeciek i wysięk, co prowadzi do retinopatii wysiękowej. [0005] Podobnie obrzęk plamki (np. kliniczny obrzęk plamki lub angiograficznie torbielowaty obrzęk plamki) jest stanem obejmującym obrzęk plamki i zwykle występuje w wyniku etiologii takich, jak choroba (np. cukrzyca), uraz lub operacja oka. Płyn zbiera się w obrębie warstw plamki, powodując rozmyte, zniekształcone centralne widzenie. [0006] W wysiękowym zwyrodnieniu plamki (znanym także jako ?mokre? lub neowaskularne związane z wiekiem zwyrodnienie plamki (mokre AMD)) występuje nieprawidłowy przerost naczyń krwionośnych z naczyniówki do siatkówki, upośledzając BRB. Nieprawidłowe naczynia krwionośne są kruche i podatne na przecieki. [0007] Retinopatia cukrzycowa jest ciężkim powikłaniem cukrzycy. W początkowym etapie obserwowane są mikrotętniaki kapilarne i punktowy krwotok. Następnie pojawia się niedrożność mikronaczyniowa i obrzęk siatkówki wynikający z hiperprzepuszczalności naczyniowej i neowaskularyzacji. W ostatnim etapie odwarstwienie siatkówki jest powodowane przez rozciąganie tkanki łącznej, która wrosła do ciała szklistego. Ponadto obserwuje się rubeozę tęczówki i jaskrę neowaskularną, co prowadzi do ślepoty. [0008] Niedokrwienie lub zwyrodnienia siatkówki stanowi inną retinopatię. Może to wynikać na przykład ze zranienia, urazu, guzów lub być związane z różnymi zaburzeniami, takimi jak zamknięcia naczynia krwionośnego lub podwyższone ciśnienia śródgałkowe, które zmniejsza dostępność krwi, tlenu lub innych składników odżywczych do siatkówki lub nerwu wzrokowego, prowadząc zatem do śmierci komórek neuronalnych (zwyrodnienia) i utraty wzroku. Takie zaburzenia obejmują np. cukrzycę, miażdżycę, niewydolność żylną włośniczek, obturacyjne retinopatie tętnicze i żylne (np. zamknięcie żył siatkówki), jaskrę i starcze zwyrodnienie plamki. [0009] Leczenie takich chorób obecnie skupia się na usunięciu lub zahamowaniu wzrostu naczyń przez leczenie laserowe, lekoterapię lub kombinację obydwu. [0010] Obecnie najpowszechniej stosowanym leczeniem tych zaburzeń jest terapia laserowa, która jest skierowana na usunięcie, zniszczenie lub zablokowanie naczyń krwionośnych przez terapię fotodynamiczną lub fotokoagulację laserową. Na przykład ogniskowe leczenie laserem może być stosowane na mikronaczyniaki rozpoznane w retinopatii cukrzycowej. Uważa się, że terapia laserowa hamuje neowaskularyzację i zmniejsza zakres obrzęku. Jednak powikłaniem leczenia laserowego jest zapalenie, które może prowadzić do dalszego obrzęku i zniszczenia dużej części siatkówki ze znaczącym ryzykiem zmiany widzenia. Dodatkowo leczenie laserowe nie zawsze oznacza całkowite wyleczenie, ponieważ naczynia krwionośne mogą zacząć -3- ponownie rosnąć, a mikrotetniaki mogą występować ponownie. Ponadto leczenie laserowe nieprawidłowych naczyń krwionośnych nie może być wykonywane na naczyniach będących w pewnych regionach siatkówki, takich jak centralny region plamki. [0011] Zaproponowano związki leków do leczenia tych zaburzeń okulistycznych, które mają właściwości przeciwangiogenne lub angiostatyczne, takie jak kortykosteroidy (np. octan anekortawu, triamcynolon, ...). Jednak kortykosteroidy mają poważne skutki uboczne, które ograniczają ich zastosowanie, na przykład wzrost ciśnienia śródgałkowego (jaskra) i tworzenie zaćmy. Inne produkty są skierowane przeciwko czynnikowi wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGF), takie jak Lucentis? nazywany również ranibizumabem lub Macugen? nazywany również pegaptanibem sodowym. Jednak do tej pory nie ma wystarczających dowodów na wskazanie, jak skuteczne będą te związki. [0012] Wynalazek ma zapewniać ulepszone związki i zastosowania do leczenia zaburzeń okulistycznych, które co najmniej spowalniają szybkość rozwoju tych zaburzeń okulistycznych i zajmują się głównym problemem leżącym u podstaw tych chorób (tj. przepuszczalnością naczyń siatkówki i/lub wysiękiem płynów z naczyń i rozerwaniem mikronaczyń siatkówki, prowadzącym do krwotoków ogniskowych). W jednym aspekcie wynalazku zapewniono związki i zastosowania do leczenia zaburzeń okulistycznych, a konkretniej wysiękowych i/lub zapalnych zaburzeń okulistycznych. W bardziej konkretnym aspekcie wynalazku zapewniono związki i zastosowania do leczenia chorób i/lub zaburzeń tylnej części oka, a konkretniej chorób siatkówki, a nawet konkretniej zaburzeń okulistycznych związanych z upośledzoną przepuszczalnością i/lub stabilnością żył siatkówki. [0013] U zwierząt proteazy (np. kalikreina, plazmina, elastaza, aktywator plazminogenu typu urokinazy, trombina, ludzki związany z lipoproteiną inhibitor krzepnięcia lub czynniki krzepnięcia) biorą udział w szeregu szlaków biologicznych, wpływających na przepływ krwi i są tym samym niezbędne w procesie gojenia rany, niszczenia macierzy zewnątrzkomórkowej, reorganizacji tkanki, i w kaskadach prowadzących do krzepnięcia krwi, fibrynolizy i aktywacji dopełniacza. Proteazy są uwalniane przez komórki zapalne do niszczenia patogenów lub substancji obcych i przez komórki prawidłowe i nowotworowe w czasie ich przemieszczania się w ich otoczeniu. Nadprodukcja lub brak regulacji aktywności proteaz może mieć szkodliwe konsekwencje prowadzące do stanów patologicznych. Na przykład kalikreiny są proteazami serynowymi znajdywanymi zarówno w tkankach i osoczu, i wykazano, że kalikreina osoczowa bierze udział w krzepnięciu aktywowanym kontaktem, fibrynolizie, niedociśnieniu i zapaleniu (patrz Bhoola, i wsp., 1992, Pharmacological Reviews, 44, 1- 80). [0014] Aktywność proteaz jest regulowana przez inhibitory. Wykazano, że 10% białek w surowicy krwu stanowią inhibitory proteazy (Roberts i wsp., 1995, Critical Reviews in Eukaryotic Gene Expression, 5, 385-436). Inhibitory proteaz, a konkretniej swoistych proteaz serynowych zyskały zatem znaczenie, jako potencjalne cele dla leków dla różnych sytuacji patologicznych, takich, jak choroby niedokrwienne, epizody krwawienia (np. fibrynoliza lub -4- fibrynogenoliza, nadmierne krwawienie związane z trombolitykami, krwawienie pozabiegowe i nieodpowiednia androgeneza). Jeden z takich inhibitorów, na przykład aprotynina (nazywana również inhibitorem bydlęcej trypsyny trzustkowej), został zatwierdzony w Stanach Zjednoczonych do zastosowania profilaktycznego do zmniejszania okołooperacyjnej utraty krwi i jest potrzebny do transfuzji u pacjentów podczas wszczepiania bypassów tętnicy wieńcowej (przegląd, patrz Engles, 2005, Am J Health Syst Pharm., 62, S9-14). Skuteczność aprotyniny jest właściwie związana z jej względnie nieswoistymi zdolnościami do hamowania proteaz serynowych, w tym kalikreiny osoczowej i plazminy. Kalikreina, proteaza serynowa jest enzymem, który zapoczątkowuje kaskadę CAS, prowadzącą do aktywacji neutrofili, plazminy, krzepnięcia i różnych kinin. Jest ona wydzielana jako zymogen (prekalikreina), która krąży jako nieaktywna cząsteczka aż do aktywacji przez zdarzenie proteolityczne na wczesnym etapie aktywacji kontaktowej kaskady. [0015] Inhibitory proteazy są klasyfikowane w szeregi rodzin w oparciu o rozległe homologie sekwencji wśród członków rodzin i zachowanie międzyłańcuchowych mostków disiarczkowych (przegląd, patrz Laskowski and Kato, 1980, Ann. Rev. Biochem. 49, 593-626). Inhibitory proteaz serynowych z rodziny Kunitza (np. inhibitory proteaz serynowych typu Kunitza) charakteryzują się swoją homologią do aprotyniny (inhibitora bydlęcej trypsyny trzustkowej). Inhibitory proteaz serynowych typu Kunitza obejmują inhibitory trypsyny, chymotrypsyny, elastazy, kalikreiny, plazminy, czynniki krzepnięcia XIa i IXa i katepsynę G. Te inhibitory regulują zatem wiele procesów fizjologicznych, włączając krzepnięcie krwi, fibrinolizę, aktywację dopełniacza, zapalenia i rozwój guzów. Inhibitory proteaz serynowych typu Kunitza są zazwyczaj zasadowymi białkami o niskiej masie cząsteczkowej, zawierającymi jedną lub więcej natywnych lub nienatywnych domen hamujących (?domen Kunitza?). Domena Kunitza jest fałdującą się domeną złożoną w przybliżeniu z 50-60 reszt, która tworzy centralną antyrównoległą harmonijkę beta i krótką C-końcową helisę (patrz np. US 6,087,473). Ta charakterystyczna domena obejmuje sześć reszt cysteinowych, które tworzą trzy wiązania disiarczkowe, co daje strukturę podwójnej pętli. Pomiędzy regionem N-końcowym a pierwszą nicią beta mieści się aktywna hamująca pętla wiążąca. Ta pętla wiążąca jest disiarczkiem związanym przez resztę Cys do pętli typu spinki do włosów utworzonej pomiędzy dwoma ostatnimi niciami beta. Wyizolowane domeny Kunitza z różnych inhibitorów proteinaz mają aktywność hamującą (np. Petersen i wsp., 1996, Eur. J. Biochem. 125, 310- 316; Wagner i wsp., 1992, Biochem. Biophys. Res. Comm. 186, 1138-1145). Połączone domeny Kunitza mają również aktywność hamującą (patrz na przykład US 6,087,473). Inhibitory proteinazy zawierające jedną lub więcej domen Kunitza obejmują czynnik tkankowy drogi krzepnięcia (TFPI), inhibitor szlaku czynnika komórkowego 2 (TFPI-2), prekursor białka amyloidu ? (A?PP), aprotyninę i bikuninę łożyskową. [0016] Wynalazek opiera się na stwierdzeniu, że inhibitory proteaz serynowych, takie jak na przykład kalikreina, mogą być z powodzeniem stosowane do leczenia zaburzeń okulistycznych, a konkretniej wysiękowych i/lub zapalnych zaburzeń okulistycznych. Według szczególnego przykładu wykonania te inhibitory są peptydami, które hamują proteazy serynowe, takie jak na -5- przykład kalikreina. Podobnie pokazano, że te inhibitory (np. peptydy) mogą być skutecznie stosowane do leczenia chorób tylnej części oka, a konkretniej chorób związanych z upośledzoną przepuszczalnością i/lub integralnością żył siatkówki (np. zwyrodnieniem siatkówki). Konkretniej wynalazek zapewnia sposoby stosowania inhibitorów kalikreiny w sposobie leczenia i/lub zapobiegania zaburzeniom okulistycznym i kompozycje do takiego zastosowania. Wynalazek dotyczy również sposobów zmniejszania, hamowania lub zapobiegania stanom wysiękowym i/lub zapalnym w oku, a konkretniej w tylnej części oka i kompozycji do takiego zastosowania. [0017] Wynalazek jest zdefiniowany przez zastrzeżenia. [0018] Według pierwszego przykładu wykonania wynalazek zapewnia kompozycję zawierającą co najmniej jeden peptyd, który hamuje kalikreinę osoczową do zastosowania w leczeniu zaburzeń okulistycznych u pacjenta w takiej potrzebie. [0019] Opisano kompozycje okulistyczne zawierające ponadto biokompatybilny komponent polimeryczny w ilości skutecznej do opóźnienia uwalniania tego peptydu do wnętrza oka po wewnątrzocznym umieszczeniu kompozycji w oku i okulistycznie kompatybilny komponent rozpuszczalnika w ilości skutecznej do solubilizowania komponentu polimerycznego, kompozycja będąca skuteczną po umieszczeniu wewnątrzocznym we wnętrzu oka dla utworzenia kompozycji o opóźnionym uwalnianiu skutecznej w opóźnianiu uwalniania tego peptydu w oku względem wewnątrzocznego umieszczenia zasadniczo identycznej kompozycji bez komponentu polimerycznego. [0020] Wynalazek dotyczy kompozycji do zastosowania w zmniejszaniu, hamowaniu lub zapobieganiu stanom wysiękowym i/lub zapalnym w oku, a zwłaszcza w tylnej części oka, przy czym sposób obejmuje etap podawania kompozycji zawierającej terapeutycznie skuteczną ilość co najmniej jednego peptydu, który hamuje kalikreinę u pacjenta będącego w takiej potrzebie. [0021] Według innego przykładu wykonania wynalazek dotyczy zastosowania co najmniej jednego peptydu, który hamuje kalikreinę osoczową do wytwarzania kompozycji okulistycznej użytecznej do leczenia profilaktycznego lub terapeutycznego zaburzeń okulistycznych u pacjenta, a konkretniej tych wymienionych powyżej. [0022] Peptydy według wynalazku, które hamują kalikreinę osoczową oznaczają korzystnie polipeptydy domeny Kunitza. [0023] Według konkretnego przykładu wykonania peptyd według wynalazku, który hamuje kalikreinę osoczową zawiera (lub składa się z) sekwencji aminokwasów: Xaa1 Xaa2 Xaa3 Xaa4 Cys Xaa6 Xaa7 Xaa8 Xaa9 Xaa10 Xaa11 Gly Xaa13 Cys Xaa15 Xaa16 Xaa17 Xaa18 Xaa19 Xaa20 Xaa21 Xaa22 Xaa23 Xaa24 Xaa25 Xaa26 Xaa27 Xaa28 Xaa29 Cys Xaa31 Xaa32 Phe Xaa34 Xaa35 Gly Gly Cys Xaa39 Xaa40 Xaa41 Xaa42 Xaa43 Xaa44 Xaa45 Xaa46 Xaa47 Xaa48 Xaa49 Xaa50 Cys Xaa52 Xaa53 Xaa54 -6- Cys Xaa56 Xaa57 Xaa58 (SEQ ID NO:1) lub jego fragmentu lub wariantu, np. fragmentu, który wiąże i hamuje kalikreinę. Na przykład peptyd może mieć mniej niż 80, 70, 65, 60, 58, 55 lub 52 aminokwasów. ?Xaas? oznacza pozycje w sekwencji peptydowej i oznaczają one niezależnie od siebie dowolny aminokwas. [0024] Według konkretnego przykładu wykonania Xaa może oznaczać dowolny aminokwas oprócz cysteiny. [0025] Według innych konkretnych przykładów wykonania obowiązuje jedno lub więcej z poniższych: Xaa1, Xaa2, Xaa3, Xaa4, Xaa56, Xaa57 lub Xaa58 oznaczają niezależnie od siebie dowolny aminokwas lub są nieobecne; Xaa10 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Asp i Glu; Xaa11 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Asp, Gly, Ser, Val, Asn, Ile, Ala i Thr; Xaa13 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Arg, His, Pro, Asn, Ser, Thr, Ala; Gly, Lys i Gln; Xaa15 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Arg, Lys, Ala, Ser, Gly, Met, Asn i Gln; Xaa16 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Ala, Gly, Ser, Asp i Asn; Xaa17 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Ala, Asn, Ser, Ile, Gly, Val, Gln i Thr; Xaa18 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z His, Leu, Gln i Ala; Xaa19 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Pro, Gln, Leu, Asn i Ile; Xaa21 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Trp, Phe, Tyr, His i Ile; Xaa22 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Tyr i Phe; Xaa23 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Tyr i Phe; Xaa31 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Glu, Asp, Gln, Asn, Ser, Ala, Val, Leu, Ile i Thr; Xaa32 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Glu, Gln, Asp Asn, Pro, Thr, Leu, Ser, Ala, Gly i Val; Xaa34 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Thr, Ile, Ser, Val, Ala, Asn, Gly i Leu; -7- Xaa35 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Tyr, Trp i Phe; Xaa39 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Glu, Gly, Ala, Ser and Asp; Xaa40 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Gly i Ala; Xaa43 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Asn and Gly; Xaa45 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Phe i Tyr; Xaa6, Xaa7, Xaa8, Xaa9, Xaa20, Xaa24, Xaa25, Xaa26, Xaa27, Xaa28, Xaa29, Xaa41, Xaa42, Xaa44, Xaa46, Xaa47, Xaa48, Xaa49, Xaa50, Xaa52, Xaa53 i Xaa54 oznaczają niezależnie od siebie dowolny aminokwas. [0026] Według innego konkretnego przykładu wykonania każdy z pierwszych i/lub ostatnich czterech aminokwasów z SEQ ID NO:1 może być opcjonalnie obecny lub nieobecny i może oznaczać dowolny aminokwas, jeśli jest obecny, np. dowolny aminokwas niebędący cysteiną. [0027] Według innego konkretnego przykładu wykonania każdy z pierwszych i/lub ostatnich trzech aminokwasów z SEQ ID NO:1 może być opcjonalnie obecny lub nieobecny i może oznaczać dowolny aminokwas, jeśli jest obecny, np. dowolny aminokwas niebędący cysteiną. [0028] Według innego konkretnego przykładu wykonania jest możliwe usunięcie jednego, dwóch, trzech lub czterech aminokwasów z N-końca opisanej tu sekwencji aminokwasowej i/lub jednego, dwóch, trzech, czterech lub pięciu aminokwasów z C-końca opisanej tu sekwencji aminokwasowej. [0029] Według innego konkretnego przykładu wykonania peptyd według wynalazku ma sekwencję o jednej lub wielu poniższych właściwościach: Xaa11 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Asp, Gly, Ser lub Val; Xaa13 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Pro, Arg, His lub Asn; Xaa15 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Arg lub Lys; Xaa16 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Ala lub Gly; Xaa17 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Ala, Asn, Ser lub Ile; Xaa18 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z His, Leu lub Gln; Xaa19 może oznaczać Pro, Gln lub Leu; Xaa21 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Trp lub Phe; Xaa31 oznacza Glu; Xaa32 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Glu lub Gln; Xaa34 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Ile, Thr lub Ser; Xaa35 oznacza Tyr; i Xaa39 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Glu, Gly lub Ala. [0030] Według innego konkretnego przykładu wykonania peptyd według wynalazku zawiera następujące aminokwasy: Xaa10 oznacza Asp; Xaa11 oznacza Asp; Xaa13 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Pro lub Arg; Xaa15 oznacza Arg; Xaa16 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Ala lub Gly; Xaa17 oznacza Ala; Xaa18 oznacza His; Xaa19 oznacza Pro; Xaa21 oznacza Trp; Xaa31 oznacza Glu; Xaa32 oznacza Glu; Xaa34 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Ile lub Ser; Xaa35 oznacza Tyr; i Xaa39 oznacza Gly. -8- [0031] Według wynalazku jest możliwe zastosowanie wszystkich lub części opisanych tu peptydów. Na przykład peptydy według wynalazku mogą zawierać domeny wiążące dla konkretnych epitopów kalikreiny. Na przykład pętle wiążące domen Kunitza mogą zostać poddane cyklizacji i stosowane oddzielnie lub mogą zostać zaszczepione na inną domenę, np. szkielet innej domeny Kunitza. [0032] Przykłady peptydów według wynalazku są opisane poniżej (gdzie nie zaznaczono ?Xaa? oznacza dowolny aminokwas, dowolny niebędący cysteiną aminokwas lub dowolny aminokwas z tego samego zestawu aminokwasów, które są dozwolone dla SEQ ID NO:1): Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly Pro Cys Arg Ala Ala His Pro Arg Trp Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ile Tyr Gly Gly Cys Glu Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:2), Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Xaa10 Xaa11 Gly Xaa13 Cys Xaa15 Xaa16 Xaa17 Xaa18 Xaa19 Arg Xaa21 Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Xaa31 Xaa32 Phe Xaa34 Xaa35 Gly Gly Cys Xaa39 Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:3), Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly Pro Cys Lys Ala Asn His Leu Arg Phe Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ser Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:4), Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly His Cys Lys Ala Asn His Gln Arg Phe Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Thr Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:5), Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly His Cys Lys Ala Asn His Gln Arg Phe Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Gln Phe Thr Tyr Gly Gly Cys Ala Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:6), Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly His Cys Lys Ala Ser Leu Pro Arg Phe Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ile Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:7), Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly His Cys Lys Ala Asn His Gln Arg Phe Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ser Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:8), Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly His Cys Lys Gly Ala His Leu Arg Phe Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe, Ile Tyr Gly Gly Cys Glu Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:9), Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly Arg Cys Lys Gly Ala His Leu Arg Phe Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ile Tyr Gly Gly Cys Glu Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:10), -9- Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Gly Gly Arg Cys Arg Gly Ala His Pro Arg Trp Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ser Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:11), Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly Pro Cys Arg Ala Ala His Pro Arg Trp Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ser Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:12), Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Val Gly Arg Cys Arg Gly Ala His Pro Arg Trp Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ser Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:13) , Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Val Gly Arg Cys Arg Gly Ala Gln Pro Arg Phe Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ser Tyr Gly Gly Cys Gly, Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:14), Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly Ser Cys Arg Ala Ala His Leu Arg Trp Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ser Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:15), Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Glu Gly Gly Ser Cys Arg Ala Ala His Gln Arg Trp Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ser Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:16), Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly Pro Cys Arg Gly Ala His Leu Arg Phe Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ser Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:17), Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly His Cys Arg Gly Ala Leu Pro Arg Trp Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ser Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:18), Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Ser Gly Asn Cys Arg Gly Asn Leu Pro Arg Phe Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ser Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:19), Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Ser Gly Arg Cys Arg Gly Asn His Gln Arg Phe Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ser Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:20), Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Gly Gly Arg Cys Arg Ala Ile Gln Pro Arg Trp Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ser Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:21), -10- Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly Arg Cys Arg Gly Ala His Pro Arg Trp Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ser Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:22). [0033] Dodatkowe przykłady peptydów według wynalazku stanowią te, które różnią się (np. substytucje, insercje lub delecje) co najmniej jednym aminokwasem, ale mniej niż siedemioma, sześcioma, pięcioma, czteroma, trzema lub dwoma różnymi aminokwasami względem opisanej tu sekwencji aminokwasów, np. podanej powyżej sekwencji aminokwasów. W jednym przykładzie wykonania mniej niż trzy, dwie lub jedna różnica istnieją w jednej z pętel wiążących. Na przykład pierwsza pętla wiążąca może nie mieć żadnych różnic względem opisanej tu sekwencji aminokwasowej, np. podanej powyżej sekwencji aminokwasowej. W innym przykładzie ani pierwsza ani druga pętla wiążąca nie różni się od opisanej tu sekwencji aminokwasowej, np. podanej powyżej sekwencji aminokwasowej. [0034] Peptyd według wynalazku może zawierać (lub składać się z) polipeptydu opisanego w US 5,786,328, US 6,333,402 lub US 6,010,880. [0035] Przykłady peptydów według wynalazku są opisane poniżej (gdzie nie zaznaczono ?Xaa? oznacza dowolny aminokwas, dowolny niebędący cysteiną aminokwas lub dowolny aminokwas z tego samego zestawu aminokwasów, które są dozwolone dla SEQ ID NO:1): Glu Ala Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly Pro Cys Arg Ala Ala His Pro Arg Trp Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ile Tyr Gly Gly Cys Glu Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:23), Glu Ala Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Xaa10 Xaa11 Gly Xaa13 Cys Xaa15 Xaa16 Xaa17 Xaa18 Xaa19 Arg Xaa21 Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Xaa31 Xaa32 Phe Xaa34 Xaa35 Gly Gly Cys Xaa39 Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:24), Glu Ala Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly Pro Cys Lys Ala Asn His Leu Arg Phe Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ser Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:25), Glu Ala Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly His Cys Lys Ala Asn His Gln Arg Phe Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Thr Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:26), Glu Ala Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly His Cys Lys Ala Asn His Gln Arg Phe Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Gln Phe Thr Tyr Gly Gly Cys Ala Gly -11- Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:27), Glu Ala Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly His Cys Lys Ala Ser Leu Pro Arg Phe Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ile Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:28), Glu Ala Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly His Cys Lys Ala Asn His Gln Arg Phe Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ser Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:29), Glu Ala Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly His Cys Lys Gly Ala His Leu Arg Phe Phe Phe. Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ile Tyr Gly Gly Cys Glu Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:30), Glu Ala Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly Arg Cys Lys Gly Ala His Leu Arg Phe Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ile Tyr Gly Gly Cys Glu Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:31), Glu Ala Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Gly Gly Arg Cys Arg Gly Ala His Pro Arg Trp Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ser Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:32), Glu Ala Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly Pro Cys Arg Ala Ala His Pro Arg Trp Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ser Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:33), Glu Ala Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Val Gly Arg Cys Arg Gly Ala His Pro Arg Trp Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ser Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:34) Glu Ala Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Val Gly Arg Cys Arg Gly Ala Gln Pro Arg Phe Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ser Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:35), Glu Ala Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly Ser Cys Arg Ala Ala His Leu Arg Trp Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ser Tyr Gly Gly Cys Gly Gly -12- Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:36), Glu Ala Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Glu Gly Gly Ser Cys Arg Ala Ala His Gln Arg Trp Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe?Ser Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:37), Glu Ala Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly Pro Cys Arg Gly Ala His Leu Arg Phe Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ser Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:38), Glu Ala Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly His Cys Arg Gly Ala Leu Pro Arg Trp Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ser Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:39), Glu Ala Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Ser Gly Asn Cys Arg Gly Asn Leu Pro Arg Phe Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ser Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:40), Glu Ala Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Ser Gly Arg Cys Arg Gly Asn His Gln Arg Phe Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ser Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:41), Glu Ala Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Gly Gly Arg Cys Arg Ala Ile Gln Pro Arg Trp Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ser Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:42), Glu Ala Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly Arg Cys Arg Gly Ala His Pro Arg Trp Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ser Tyr Gly Gly Cys Gly Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:43). [0036] Według innego przykładu wykonania peptyd według wynalazku, który hamuje kalikreinę osoczową zawiera (lub składa się z) sekwencji aminokwasów. Xaa-1 Xaa0 Xaa1 Xaa2 Xaa3 Xaa4 Cys Xaa6 Xaa7 Xaa8 Xaa9 Xaa10 Xaa11 Gly Xaa13 Cys Xaa15 Xaa16 Xaa17 Xaa18 Xaa19 Xaa20 Xaa21 Xaa22 Xaa23 Xaa24 Xaa25 Xaa26 Xaa27 Xaa28 Xaa29 Cys Xaa31 Xaa32 Phe Xaa34 Xaa35 Gly Gly Cys Xaa39 Xaa40 Xaa41 Xaa42 Xaa43 Xaa44 Xaa45 Xaa46 Xaa47 Xaa48 Xaa49 Xaa50 Cys Xaa52 Xaa53 -13- Xaa54 Cys Xaa56 Xaa57 Xaa58 (SEQ ID NO:44), lub jego fragment lub wariant, np. fragment, który wiąże i hamuje kalikreinę, przy czym Xaa1 do Xaa58 są zdefiniowane powyżej, a Xaa-1 oznacza Glu i Xaa0 oznacza Ala. [0037] Według korzystnego przykładu wykonania peptydem według wynalazku jest SEQ ID NO:23 (Markland i wsp., 1996, Biochemistry, 35, 8058-8067 ; Ley i wsp., 1996, Mol Divers, 2, 119-124 ; US 6,333,402). [0038] Opisane są również warianty ujawnionych powyżej peptydów, te warianty są bardziej szczegółowo zdefiniowane jako zasadniczo homologiczne do peptydów ujawnionych powyżej. Termin ?zasadniczo homologiczny?, stosowany w połączeniu z sekwencjami aminokwasowymi, dotyczy sekwencji, które są zasadniczo identyczne lub podobne do sekwencji, co daje homologię konformacji, a zatem podobną aktywność biologiczną. Termin nie ma pociągać za sobą wspólnej ewolucji sekwencji. Typowo ?zasadniczo homologiczne? sekwencje są w co najmniej 50%, korzystniej w co najmniej 80% identyczne w sekwencji, co najmniej w dowolnych regionach, o których wiadomo, że biorą udział w pożądanej aktywności. Najkorzystniej nie więcej niż pięć reszt, innych niż na końcu, jest różnych. Korzystnie rozbieżność w sekwencji, co najmniej w wyżej wymienionych regionach, występuje w postaci ?modyfikacji konserwatywnych? ?Modyfikacje konserwatywne? są definiowane jako (i) substytucje konserwatywne aminokwasów jak zdefiniowano poniżej; i (ii) pojedyncze lub wielokrotne insercje lub delecje aminokwasów na końcach, na granicach międzydomenowych, w pętlach lub w innych segmentach o względnie wysokiej zmienności (jak wskazano, np. przez niemożność jasnego rozłożenia ich struktury przez analizę dyfrakcji rentgenowkiej lub NMR). Korzystnie oprócz końców, nie więcej niż około pięciu aminokwasów jest wprowadzanych lub usuwanych w konkretnym miejscu, a modyfikacje są poza regionami, o których wiadomo, że zawierają miejsca wiązania ważne dla aktywności. Konserwatywne substytucje są tu definiowane jako wymiany w obrębie jednej z następujących pięciu grup: I. Małe alifatyczne niepolarne lub nieco polarne reszty: Ala, Ser, Thr (Pro, Gly) II. Polarne, ujemnie naładowane reszty: i ich amidy Asp, Asn, Glu, Gln III. Polarne, dodatnio naładowane reszty: His, Arg, Lys IV. Duże, alifatyczne, niepolarne reszty: Met, Leu, Ile, Val, (Cys) V. Duże, aromatyczne reszty: Phe, Tyr, Trp. [0039] Reszty Pro, Gly i Cys zostały ujęte w nawiasach, ponieważ mają one specjalne role konformacyjne. Cys bierze udział w tworzeniu wiązań disiarczkowych. Gly nadaje łańcuchowi elastyczność. Pro nadaje łańcuchowi sztywność i rozrywa alfa helisy. Te reszty mogą być niezbędne w pewnych regionach polipeptydu, ale możliwe do zastąpienia gdzie inndziej. -14- [0040] Substytucje semikonserwatywne definiuje się jako wymiany między dwiema z grup (I) (V) powyżej, które są ograniczone do nadgrupy (a) zawierającej (I), (II) i (III) powyżej lub do nadgrupy (B), obejmującej (IV) i (V) powyżej. [0041] Związki nie są ograniczone do grup bocznych znajdywanych w kodowanych genetycznie aminokwasach; raczej dozwolone są substytucje konserwatywne. Lys może zostać zastąpiona przez Arg, ornitynę, guanidolizynę i inne grupy boczne, które niosą dodatni ładunek. Asn może zostać zastąpiona przez inne małe, obojętne, hydrofilowe grupy, takie jak (ale bez ograniczania) Ser, O-metyloseryna, Gln, alfa-amidoglicyna, Ala, kwas alfa-aminomasłowy i kwas alfa-aminogamma-hydroksymasłowy (homoseryna). His można zastępować innymi aminokwasami mającymi jedną lub wiele z właściwości: amfoterycznych, aromatycznych, hydrofobowych i cyklicznych. Na przykład (bez ograniczania) His można zastępować metylohistydyną, L-paminofenyloalaniną, L-m-(N,N,dimetyloamino)fenyloalaniną, kanawaniną i N-metyloasparaginą. [0042] Domeny Kunitza są dość małe; jeśli miałoby to spowodować problem farmakologiczny, taki jak nadmiernie szybka eliminacja z krążenia, to dwie lub więcej takich domen można połączyć linkerem. Ten linker jest korzystnie sekwencją jednego lub wielu aminokwasów. Linkery peptydowe mają tę zaletę, że całe białko może być następnie eksprymowane technikami rekombinacji DNA. Jest również możliwe zastosowanie linkera niepeptydylowego, takiego jak jeden z tych powszechnie stosowanych do tworzenia koniugatów immunigenicznych. [0043] Synteza chemiczna polipeptydów jest dobrze opisana i praktykowana w dziedzinie. Na ogół, jak wiadomo w dziedzinie, takie sposoby obejmują blokowanie lub zabezpieczanie reaktywnych grup funkcjonalnych, takich jak wolna grupa aminowa, karboksylowa i tio. Po wytworzeniu wiązania polipeptydowego grupy zabezpieczające są usuwane (lub odbezpieczane). Zatem dodanie każdej reszty aminokwasowej wymaga kilku etapów reakcji zabezpieczania i odbezpieczania. Obecne sposoby wykorzystują syntezę w fazie stałej, w której aminokwas Ckońcowy jest kowalencyjnie związany z nierozpuszczalną cząsteczką żywicy na tyle dużą, by oddzielić ją od fazy ciekłej przez filtrację. Tak odczynniki usuwa się przez przemywanie cząsteczek żywicy odpowiednimi rozpuszczalnikami za pomocą automatycznego programowanego urządzenia. Ukończony łańcuch polipeptydowy odszczepia się od żywicy przez reakcję, która nie wpływa na wiązania polipeptydowe. [0044] Kiedykolwiek zastosowany termin ?i/lub? w wynalazku obejmuje znaczenie ?i?, ?lub? i ?wszystkie lub dowolne inne kombinacje elementów połączonych tym terminem?. [0045] Termin ?aminokwasy? i ?reszty? są synonimami i obejmują naturalne aminokwasy, jak również analogi aminokwasów (np. niewystępujące naturalnie, syntetyczne i zmodyfikowane aminokwasy, włączając izomery optyczne D lub L). [0046] Terminy Polipeptyd,? ?peptyd? i ?białko? są tu stosowane zamiennie dla oznaczenia polimerów reszt aminokwasów, które zawierają co najmniej dziesięć lub więcej aminokwasów połączonych wiązaniami peptydowymi. Polimer może być liniowy, rozgałęziony lub cykliczny i -15- może zawierać występujące naturalnie aminokwasy i/lub analogi aminokwasów i może być przedzielony przez związki niebędące aminokwasami. Jako ogólne wskazanie, jeśli polimer aminokwasu jest długi (np. więcej niż 50 reszt aminokwasowych), to jest korzystnie nazywany polipeptydem lub białkiem. [0047] Zastosowany tutaj termin 'leczenie? lub ?leczący? obejmuje profilaktykę i/lub terapię. Odpowiednio kompozycje i sposoby według wynalazku nie są ograniczone do zastosowań terapeutycznych i mogą być stosowane w tych profilaktycznych. Dlatego ?leczenie? lub ?terapia? stanu, zaburzenia lub schorzenia obejmuje: (i) zapobieganie lub opóźnianie wystąpienia objawów klinicznych stanu, zaburzenia lub schorzenia rozwijającego się u osobnika, który może być dotknięty lub predysponowany do stanu, zaburzenia lub schorzenia, ale jeszcze nie doświadczył lub nie ma klinicznych lub subklinicznych objawów stanu, zaburzenia lub schorzenia, (ii) hamowanie stanu, zaburzenia lub schorzenia, tj. zatrzymywanie lub zmniejszanie rozwoju choroby lub co najmniej jej jednego klinicznego lub subklinicznego objawu, lub (iii) łagodzenie choroby lub stanu, tj., powodowanie regresji stanu; zaburzenia lub schorzenia lub co najmniej jednego z jego klinicznych lub subklinicznych objawów. [0048] Według szczególnego przykładu wykonania peptydy według wynalazku są PEGylowane, tj. wiele z reszt glikolu polietylenowego jest przyłączonych do peptydu, zwłaszcza tych peptydów, które są obecnie dostępnymi lizynami i N-końca do modyfikacji za pomocą mPEG (patrz US20050089515). [0049] Według konkretnego przykładu wykonania zaburzenia okulistyczne według wynalazku są wysiękowymi lub zapalnymi zaburzeniami okulistycznymi. [0050] Według konkretnego przykładu wykonania zaburzenia okulistyczne według wynalazku oznaczają zaburzenia związane z upośledzoną przepuszczalnością i/lub integralnością żył siatkówki. [0051] Według innego konkretnego przykładu wykonania zaburzenia okulistyczne według wynalazku są zaburzeniami związanymi z pęknięciem mikronaczyń siatkówki, co prowadzi do ogniskowych krwotoków. [0052] Według innego przykładu wykonania zaburzenia okulistyczna według wynalazku są chorobami tylnej części oka, a konkretniej chorobami siatkówki. [0053] Według innego przykładu wykonania zaburzenia okulistyczna według wynalazku są chorobami przedniej części oka. [0054] Według wynalazku terminy ?choroba? i ?zaburzenie? mają to samo znaczenie. [0055] Wśród zaburzeń okulistycznych (włączając zaburzenia wysiękowe i/lub zapalne, zaburzenia związane z upośledzoną przepuszczalnością i/lub integralnością żył siatkówki, zaburzenia związane z pęknięciem mikronaczyń siatkówki, prowadzącym do ogniskowych krwotoków, choroby tylnej części oka, choroby siatkówki i choroby przedniej części oka,), które -16- mogą być leczone lub którymi można się zająć według wynalazku obejmują, bez ograniczania, poniższe: związane z wiekiem zwyrodnienie plamki (ARMD), wysiękowe zwyrodnienie plamki (znane również jako ?mokre? lub neowaskularne związane z wiekiem zwyrodnienie plamki (mokre-AMD), obrzęk plamki, dyskowate zwyrodnienie plamki związane z wiekiem, torbielowaty obrzęk plamki, obrzęk powiek, obrzęk siatkówki, retinopatię cukrzycową, ostrą neuroretinopatię plamki, retinopatię surowiczą środkową, chorioretinopatię, neowaskularyzację naczyniówkową, makulopatię neowaskularyzacyjną, jaskrę neowaskularyzacyjną, obstrukcyjne retinopatie tętnicze i żylne (np. zamknięcie żył siatkówki lub zamknięcie tętnic siatkówki), zamknięcie żyły środkowej siatkówki, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, zamknięcie gałęzi żyły siatkówki, nadciśnieniowe zmiany dna oka, zespół niedokrwienia oka, mikrotętniaki tętnicy siatkówki, chorobę Coata, telangiektazje okołodołkowe, papillophlebitis, zamknięcie tętnicy środkowej siatkówki, za-mknięcie gałęzi tętnicy siatkówki, choroba tętnic szyjnych (CAD), matowe zapalenie naczyń (ang. Frosted Branch Angitis), retinopatia sierpowatokrwinkowa i inne hemoglobinopatie, pasma angioidu, obrzęk plamki występujące jako wynik etiologii takich, jak choroba (np. cukrzycowy obrzęk plamki), uraz oka lub operacja oka; niedokrwienie siatkówki lub zwyrodnienia wytwarzane na przykład przez zranienie, uraz lub guzy, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie tęczówki, zapalenie naczyń siatkówki, zapalenie wnętrza gałki ocznej, zapalenie całej gałki ocznej, przerzutowe zapalenie oka, zapalenie naczyniówki, zapalenie nabłonka barwnikowego siatkówki, zapalenie spojówek, zapalenie ciała rzęskowego, zapalenie twardówki, zapalenie nadtwardówki, zapalenie nerwu wzrokowego, pozagałkowe zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie rogówki, zapalenie powiek, wysiękowe odwarstwienie siatkówki, wrzód rogówki, wrzód spojówki, przewlekłe nummularne zapalenie rogówki, zapalenie rogówki Thygeson, postępujący wrzód Moorena, choroby zapalne oka, wywołane zakażeniem bakteryjnym lub wirusowym i operacją okulistyczną, choroba zapalna oka wywołana przez fizyczne zranienia oka, objaw spowodowany przez chorobę zapalną oka, w tym świąd, rozszerzenie, obrzęk i wrzód, rumień, rumień wysiękowy wielopostaciowy, rumień guzowaty, rumień pierścieniowy, obrzęk twardówki, zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk krtani, obrzęk głośni, podgłośniowe zapalenie krtani, zapalenie oskrzeli, nieżyt nosa, zapalenie gardła, zapalenie zatok, zapalenie krtani lub zapalenie ucha środkowego. [0056] Według wynalazku termin choroby ?tylnej części oka? dotyczy chorób dotyczących przede wszystkim siatkówki, regionu plamki, dołka w tylnym obszarze oka. Przykłady choroby tylnej części oka obejmują obrzęk plamki, takie jak kliniczny obrzęk plamki lub angiograficzny torbielowaty obrzęk plamki wynikający z różnych etiologii, takich jak cukrzyca, wysiękowe zwyrodnienie plamki i obrzęk plamki wynikający z leczenia laserowego siatkówki, związanego z wiekiem zwyrodnienia plamki, retinopatii wcześniaków (znanej również jako fibroplazja zasoczewkowa), niedokrwienie siatkówki i neowaskularyzację naczyniówki, choroby siatkówki (retinopatia cukrzycowa, cukrzycowy obrzęk siatkówki, odwarstwienie siatkówki, starcze zwyrodnienie plamki z powodu podsiatkówkowej neowaskularyzacji, retinopatię -17- krótkowzroczną); choroby zapalne; zapalenie błony naczyniowej związane z nowotworami, takimi jak siatkówczak lub pseudoglejak; neowaskularyzację po witrektomii; choroby naczyniowe (niedokrwienie siatkówki, niewydolność naczyniową naczyniówki, zakrzepicę naczyniówki, retinopatie wynikające z niedokrwienia tętnicy szyjnej); neowaskularyzację nerwu wzrokowego. [0057] Według wynalazku termin choroby ?przedniej części oka? dotyczy chorób dotyczących przede wszystkim tkanek przedniej części oka, takich jak rogówka, tęczówka, ciałko rzęskowe, spojówka, itd. Przykłady chorób przedniej części oka obejmują neowaskularyzację rogówki (z powodu zapalenia, transplantacji, rozwojowej hipoplazji tęczówki, chorób rogówki lub zmętnień z komponentą wysiękową lub zapalną, neowaskularyzację z powodu penetracji oka lub urazu oka ze stłuczeniem; przewlekłe zapalenie błony naczyniowej oka; zapalenie przedniej błony naczyniowej oka; stany zapalne wynikające z operacji, takich jak LASIK, LASEK, chirurgii refrakcyjnej, implantacji IOL; nieodwracalnego obrzęku rogówki jako powikłania operacji zaćmy; obrzęku jako wyniku obrażenia lub urazu (fizycznego, chemicznego, farmakologicznego, itd); zapalenia, zapalenia spojówek (np. uporczywego alergicznego, olbrzymiokomórkowego brodawkowatego, przemijającego sezonowego alergicznego, wieloletniego alergicznego, toksycznego zapalenia spojówek wywołanego przez zakażenie bakteriami, wirusami lub chlamydiami); zapalenie spojówek i rogówki (wiosennego, atopowego, suchego); zapalenia tęczówki i ciałka rzęskowego; zapalenia tęczówki; zapalenia twardówki; zapalenia nadtwardówki; zakaźnego zapalenia rogówki; powierzchownego punktowego zapalenia rogówki; stożka rogówki; tylnej dystrofii polimorficznej; dystrofii Fucha (rogówkowej i śródbłonkowej); afakicznej i pseudofakiczne keratopatii gałki ocznej; obrzęku rogówki; choroby twardówki; ocznego pemfigoidu bliznowaciejącego; zapalenia części płaskiej; zespołu Posner-Schlossmana; choroby Behçeta; zespołu Vogt-Koyanagi-Harada; reakcji nadwrażliwości; zaburzeń powierzchni oka; obrzęku spojówek; toksoplazmozowego zapalenia naczyniówki i siatkówki; zapalnego pseudoguza oczodołu; obrzęku spojówki; przekrwienia żylnego spojówek; okołooczodołowego zapalenia tkanki łącznej; ostrego zapalenia woreczka łzowego; nieswoistego zapalenia naczyń; sarkoidozy; zakażenia wirusem cytomegalii. [0058] W kolejnym korzystnym przykładzie wykonania wynalazek rozważa choroby tylnej części oka. [0059] Według wynalazku stosowany tu termin ?terapeutycznie skuteczna ilość? dotyczy ilości substancji terapeutycznej albo w postaci pojedynczego związku albo w połączeniu z innymi związkami, która jest wystarczająca do wywołania efektu terapeutycznego na dolegliwość, na którą stosuje się ten związek. To zdanie nie ma być rozumiane jako oznaczające, że dawka musi całkowicie usunąć dolegliwość. Co stanowi terapeutycznie skuteczną ilość będzie się zmieniać w zależności od, między innymi, biofarmakologicznych właściwości związku zastosowanego w metodologii, leczonego stanu, częstości podawania, sposobu dostarczania, cech leczonego osobnika, nasilenia choroby i odpowiedzi pacjenta. Są to rodzaje lub czynniki, o których będzie -18- wiedział wykwalifikowany chemik farmaceutyczny i będzie w stanie wziąć je pod uwagę przy formułowaniu kompozycji do leczenia, jak tu opisane. [0060] Skuteczna ilość peptydu będącego przedmiotem zainteresowania jest korzystnie stosowana w sposobie według wynalazku. Dla formulacji ocznych i pozaocznych stężenie peptydu mieści się w zakresie od 0,01% w/w do 10% w/w. Typowo stężenie dla tego trybu podawania mieści się w zakresie od 0,025% w/w do 2,5% w/w. [0061] Precyzyjna formulacja farmaceutyczna (np. kompozycja okulistyczna) stosowana w sposobie według wynalazku będzie zmieniać się zgodnie z szerokim zakresem kryteriów handlowych i naukowych. Oznacza to, że czytelnik znawca zauważy, że powyższa formulacja według wynalazku opisana powyżej, może zawierać inne substancje. [0062] Na przykład kompozycje okulistyczne stosowane w sposobach według wynalazku są korzystnie wytwarzane z zastosowaniem roztworu soli fizjologicznej jako nośnika. ph kompozycji okulistycznej może być utrzymywane w zasadniczo obojętnym pH (na przykład około 7,4, w zakresie wynoszącym od 6,5 do 7,4, itd) z odpowiednim układem buforowym, co jest znane znawcy w dziedzinie (na przykład, buforami octanowymi, buforami cytrynianowymi, buforami fosforanowymi, buforami boranowymi). [0063] Dowolny rozcieńczalnik stosowany do wytwarzania kompozycji okulistycznej może być korzystnie wybrany tak, by nie wpływać nadmiernie na aktywność biologiczną kompozycji. Przykładami takich rozcieńczalników, które są szczególnie przydatne do kompozycji okulistycznej do iniekcji są woda, różne sole fizjologiczne, organiczne lub nieorganiczne roztwory soli, roztwór Ringera, roztwór dekstrozy i roztwór Hanka. [0064] Ponadto kompozycja okulistyczna stosowana w sposobie według wynalazku może zawierać dodatki, takie jak inne bufory, rozcieńczalniki, nośniki, adiuwanty i substancje pomocnicze. Można stosować dowolny farmakologicznie dopuszczalny bufor odpowiedni do zastosowania do oka, np. tris lub bufory fosforanowe. Inne substancje można stosować w formulacji dla różnych celów. Na przykład mogą być stosowane substancje buforujące, konserwanty, współrozpuszczalniki, surfaktanty, oleje, humektanty, środki zmiękczające, środki chelatujące, stabilizatory lub przeciwutleniacze. Rozpuszczalne w wodzie konserwanty, które można stosować, obejmują, ale nie są ograniczone do, chlorku benzalkoniowego, chlorobutanolu, tymerozalu, wodorosiarczanu sodu, octanu fenylortęciowego, azotanu fenylortęciowego, alkoholu etylowego, metyloparabenu, poli(alkoholu winylowego), alkoholu benzylowego i alkoholu fenyloetylowego. Surfaktantem może być Tween 80. [0065] Inne nośniki, które mogą być stosowane obejmują, ale nie są ograniczone do, poli(alkoholu winylowego), powidonu, hydroksypropylometylocelulozy, poloksamerów, karboksymetylocelulozy, hydroksyetylocelulozy, oczyszczonej wody, itp. Substancje regulujące toniczność mogą obejmować, na przykład chlorek sodu, chlorek potasu, mannitol, gliceryna, itd. Przeciwutleniacze obejmują, ale nie są ograniczone do, pirosiarczynu sodu, tiosiarczanu sodu, -19- acetylocysteiny, butylowanego hydroksyanizolu, butylowanego hydroksytoluenu, itd. Wskazania, skuteczne dawki, formulacje, przeciwwskazania, sprzedawcy, itp. związków w kompozycji okulistycznej są dostępni lub są znani znawcy w dziedzinie. [0066] Te substancje mogą być obecne w poszczególnych ilościach wynoszących 0,001% do 5% wagowych, a korzystnie 0,01 do 2%. Odpowiednimi, rozpuszczalnymi w wodzie substancjami buforującymi, które mogą być stosowane są węglan sodu, boran sodu, fosforan sodu, octan sodu, wodorowęglan sodu, itd, które zostały zatwierdzone przez US FDA dla pożądanej drogi podawania. Te substancje mogą być obecne w ilościach wystarczających do utrzymania pH układu na wartości pomiędzy 2 a 9, a korzystnie 4 do 8. Jako taka substancja buforująca może stanowić nawet 5% (w/w) całkowitej masy kompozycji okulistycznej. Elektrolity takie jak, lecz nie ograniczone do, chlorku sodu i chlorku potasu mogą być również włączone do formulacji. [0067] Kompozycja okulistyczna według wynalazku do leczenia lub profilaktyki zaburzeń okulistycznych może być zapewniona w postaci pojedynczej dawki jednostkowej we wstępnie przygotowanej strzykawce gotowej do podania. [0068] W realizacji sposobu według wynalazku kompozycja okulistyczna może być podawana pacjentowi w dowolny sposób, który prowadzi do dostarczania substancji terapeutycznej (tj. peptydu według wynalazku) do miejsca stanu okulistycznego (np. miejsca retinopatii wysiękowej, zapalenia lub obrzęku plamki). Dowolna kompozycja okulistyczna może być podawana doocznie, taka jak miejscowo, podspojówkowa, podtorebkowa, wewnątrzgałkowo, za pomocą implantów okulistycznych itd. [0069] Podawanie kompozycji okulistycznej do realizacji sposobu według wynalazku następuje korzystnie przez podanie wewnątrzgałkowe, chociaż inne tryby podawania mogą być skuteczne. Typowo kompozycja okulistyczna może być dostarczana osobnikowi wewnątrzgałkowo (przez chemiczny system dostarczania lub urządzenie inwazyjne). Jednak wynalazek nie jest ograniczony do dostarczania wewnątrzgałkowego w tym, że zawiera on także miejscowe (zastosowanie zewnatrzgałkowe) lub ogólnoustrojowo (np. doustnie lub inną drogą pozajelitową, taką, jak na przykład podanie podskórne), pod warunkiem, że wystarczająca ilość peptydu w komórce lub tkance będącej w oku lub przylegającej do oka uzyska kontakt z miejscem stanu okulistycznego. Podanie pozajelitowe jest stosowane w odpowiednich okolicznościach oczywistych dla praktyka. Korzystnie kompozycje okulistyczne są podawane w postaciach dawkowania jednostkowego odpowiednich do pojedynczego podawania precyzyjnych ilości dawek. [0070] Jak wspomniano powyżej dostarczenie do obszarów w obrębie oka in situ można osiągnąć przez iniekcję, kaniulę lub inne urządzenie inwazyjne, zaprojektowane do wprowadzania dokładnie odmierzonych ilości pożądanej kompozycji okulistycznej do konkretnego kompartmentu lub tkanki w obrębie oka (np. tylnej komory lub siatkówki). Wstrzykiwanie dooczne może następować do ciała szklistego (doszklistkowo) lub pod spojówkę (podspojókowo) -20- lub za oko (pozagałkowo), do twardówki lub pod torebkę Tenona (podtorebkowo) i może być w postaci depot. Inne wewnątrzgałkowe drogi podawania i miejsca wstrzykiwań i postaci są również rozważane i są objęte zakresem wynalazku. [0071] Korzystnie wstrzykiwanie wewnatrzgałkowe jest wstrzykiwaniem do ciała szklistego, korzystnie przez igły w rozmiarze samouszczelniającym lub dowolne inne odpowiednio skalibrowane urządzenie do podawania. Wstrzykiwanie do oka może następować przez część płaską przez igłę samouszczelniającą. [0072] W jednym przykładzie wykonania kompozycja okulistyczna może być wstrzykiwana do oka (np. do ciała szklistego) do leczenia lub zapobiegania stanowi okulistycznemu. Przy podawaniu kompozycji ocznej, przez wstrzyknięcie do ciała szklistego, substancje czynne powinny być stężone dla zminimalizowania objętości do wstrzykiwań. Korzystnie objętość do wstrzykiwań wynosi w przybliżeniu mniej niż około 5 ml. Objętości, takie, jak może ich wymagać drenaż wyrównawczy cieczy szklistej dla zapobiegania wzrostowi ciśnienia śródocznego i wyciekowi wstrzykniętego płynu przez otwór utworzony przez igłę do podawania. Korzystniej wstrzykiwana objętość wynosi pomiędzy 1,0 a 0,05 ml. Najkorzystniej objętość do wstrzykiwań wynosi w przybliżeniu 0,1 ml. [0073] Do wstrzykiwań można wstrzyknąć stężenie mniejsze niż około 20 mg/ml, a dowolna ilość może być skuteczna w zależności od czynników opisanych wcześniej. Korzystnie podawana jest dawka wynosząca mniej niż 7 mg/ml, z najkorzystniejszymi dawkami wynoszącymi mniej niż 6 mg/ml, 5 mg/ml, 4 mg/ml 3 mg/ml, 2 mg/ml and 1 mg/ml. Stężenia próbek obejmują, ale nie są ograniczone do, 5 ?g/ml do 50 ?g/ml; 25 ?g/ml do 100 ?g/ml; 100 ?g/ml do 200 ?g/ml; 200 ?g/ml do 500 ?g/ml; 500 ?g/ml do 750 ?g/ml; 500 ?g/ml aż do 1 mg/ml itd. [0074] Wstrzykiwanie do ciała szklistego można osiągnąć różnymi sposobami dobrze znanymi w dziedzinie. Na przykład oko można przemyć za pomocą substancji sterylizującej, takiej, jak Betadine? i związek według wynalazku jest wstrzykiwany w odpowiednim nośniku za pomocą igły o małym rozmiarze (np. rozmiarze 27) w takim położeniu w oku, że związek osiądzie na tylnym biegunie w kierunku powierzchni brzusznej. Może być konieczne przygotowanie oka do wstrzykiwania przez zastosowanie dodatniego ciśnienia przed wstrzykiwaniem. W niektórych przypadkach może być konieczna paracenteza. Może być konieczne znieczulenie miejscowe lub ogólne. [0075] Stosowaną strzykawką w praktykowaniu sposobu według wynalazku jest korzystnie taka, która może pomieścić igłę o rozmiarze 21 do 30 (np. igłę o rozmiarze 23, 24, 25, 26 lub 27) i ma korzystnie małą objętość, na przykład 1,5 ml lub korzystniej 0,5 ml. Chociaż jest możliwe, by igła i strzykawka były takiego typu, w którym igła jest usuwalna ze strzykawki, to jest korzystne, że układ ma jednolitą budowę strzykawka/igła. Wyraźnie ograniczyłoby to możliwość odłączenia się igły od strzykawki. Korzystne jest również, że układ jest ewidentnie zabezpieczony. -21- Formulacje według wynalazku mogą zatem być dostarczane w postaci pojedynczej dawki jednostkowej we wstępnie przygotowanej strzykawce gotowej do podawania. [0076] Odpowiedni rodzaj strzykawki jest na przykład sprzedawany pod nazwą Uniject?, wytwarzaną przez Becton Dickinson and Company. W tym rodzaju strzykawki materiał jest usuwany przez igłę do oka raczej przez ciśnienie przykładane do stron giętkiego zbiornika wyposażonego w igłę niż przez tłok. Jak wskazuje nazwa konstrukcja zbiornika i igły tworzy pojedynczą jednostkę. [0077] Miejscowo stosowanie kompozycji okulistycznej według wynalazku do leczenia lub profilaktyki zaburzeń okulistycznych może być w postaci maści, żelu lub kropli do oczu. Korzystnie stosuje się kompozycję przenikającą zawierającą peptyd (peptydy). Miejscowa kompozycja okulistyczna może ponadto być in situ formulacją wodną ulegającą żelowaniu. Taka formulacja zawiera substancję żelującą w stężeniu skutecznym do promowania żelowania przy kontakcie z okiem lub z płynem łzowym na zewnątrz oka. Odpowiednie substancje żelujące obejmują, ale nie są ograniczone do, polimerów termoutwardzalnych, takich jak etylodiamina tetra-podstawiona kopolimerami blokowymi tlenku etylenu i tlenku propylenu (np. poloksamina); polikarbofil; i polisacharydy, takie jak gellan, karagen (np. kappa-karagen i jota-karagen), chitozan i gumy alginianowe. [0078] Stosowane tu wyrażenie ?ulegający żelowaniu in situ? obejmuje nie tylko ciecze o małej lepkości, które tworzą żele po zetknięciu się z okiem lub z płynem łzowym na zewnątrz oka, lecz także ciecze bardziej lepkie, takie jak półpłynne i tiksotropowe żele, które mają zasadniczo zwiększoną lepkość lub sztywność żelu po podaniu do oka. [0079] Do wytworzenia miejscowej kompozycji okulistycznej do leczenia zaburzeń okulistycznych terapeutycznie skuteczną ilość kompozycji okulistycznej według wynalazku umieszcza się w nośniku okulistycznym, jak jest to znane w dziedzinie. Na przykład miejscowe formulacje okulistyczne zawierające steroidy ujawniono w US 5,041,434, podczas gdy formulacje okulistyczne o przedłużonym uwalnianiu leku okulistycznego i polimerze o dużej masie cząsteczkowej do tworzenia żelu o wysokiej lepkości ujawniono w US 4,271,143 i US 4,407,792. Ponadto GB 2007091 ujawnia kompozycję okulistyczną w postaci żelu, zawierającego wodny roztwór polimeru karboksywinylowego, rozpuszczalnej w wodzie substancji zasadowej i leku okulistycznego. Alternatywnie, US 4,615,697 ujawnia kompozycję o kontrolowanym uwalnianiu i sposób zastosowania oparty na substancji bioadhezyjnej i substancji leczniczej, takiej jak substancja przeciwzapalna. [0080] Podawana ilość peptydu (peptydów) i stężenie związku w miejscowej kompozycji okulistycznej zastosowanej w sposobie zależy od rozcieńczalnika, systemu dostarczania lub wybranego urządzenia, stanu klinicznego pacjenta, skutków ubocznych i stabilności związku w formulacji. Zatem lekarz wykorzystuje odpowiedni preparat zawierający odpowiednie stężenie -22- peptydu (peptydów) i wybiera podawaną ilość formulacji, w zależności od doświadczenia klinicznego z leczonym pacjentem lub podobnymi pacjentami. [0081] W przypadku, gdy formulacja zawiera dwie lub więcej substancji czynnych (np. dwa lub więcej peptydów lub peptyd i inna substancję, taką jak pochodna tetracykliny, itd.), to substancje czynne mogą być podawane w mieszaninie, jako przedmieszka, w tej samej kompozycji okulistycznej, w osobnych formulacjach, w formulacjach o przedłużonym uwalnianiu, liposomach, mikrokapsułkach lub dowolnych z wcześniej opisanych przykładów wykonania. Kompozycja okulistyczna może być podawana miejscowo lub może być wstrzykiwana do oka lub jedna substancja aktywna może być podawana miejscowo, a inna substancja (substancje) mogą być wstrzykiwane. [0082] Kompozycja okulistyczna może być również podawana jako formulacja o powolnym uwalnianiu, z nośnikiem formulacji, takim jak mikrosfery, mikrokapsułki, liposomy, itd. jako miejscowa maść lub roztwór, roztwór lub zawiesina dożylna, lub we wstrzyknięciu wewnątrz gałowym, jak wiadomo znawcy w dziedzinie, do leczenia lub zapobiegania zaburzeniom wzroku. [0083] System czasowego uwalniania leku może być podawany wewnątrzgałkowo do powodowania przedłużonego uwalniania substancji przez okres czasu. Kompozycja okulistyczna może występować w postaci nośnika, takiego jak mikro- lub makrokapsułki lub matrycy biokompatybilnych polimerów, takich jak polikaprolakton, poli(kwas glikolowy), poli(kwas mlekowy), polibezwodniki, poli(laktyd-ko? glikolidy), poliaminokwasy, poli(tlenek etylenu), zakończone akrylem poli(tlenki etylenu), poliamidy, polietyleny, poliakrylonitryle, polifosfazeny, poli(orto-estry), octan izomaślanu sacharozy (SAIB) i inne polimery, takie jak te ujawnione w opisach patentowych US nr. 6,667,371; 6,613,355; 6,596,296; 6,413,536; 5,968,543; 4,079,038; 4,093,709; 4,131,648; 4,138,344; 4,180,646; 4,304,767; 4,946,931, z których każdy jest tu wyraźnie włączany przez odniesienie do swojego całokształtu, lub lipidy, które mogą być formułowane jako mikroperełki lub liposomy. Mikroskopijna lub makroskopijna kompozycja okulistyczna może być podawana przez igłę lub może być wszczepiana przez zaszycie w oku, na przykład w obrębie torebki soczewki. Właściwości opóźnionego lub wydłużonego uwalniania mogą być dostarczane przez wiele różnych formulacji nośnika (powlekane lub niepowlekane mikrosfery, powlekane lub niepowlekane kapsułki, lipidowe lub polimerowe komponenty, struktura jednowarstwowa lub wielowarstwowa i kombinacje powyższych, itp). Formułowanie i ładowanie mikrosfer, mikrokapsułek, liposomów itd i ich wszczepianie do oka są standardowymi technikami znanymi znawcy w dziedzinie, na przykład zastosowanie implantu o długotrwałym uwalnianiu gancyklowiru do leczenia cytomegalowirusowego zapalenia siatkówki, ujawnione w Vitreoretinal Surgical Techniques, Peyman i wsp., Eds. (Martin Dunitz, London 2001, rozdział 45); Handbook of Pharmaceutical Controlled Release Technology, Wise, Ed. (Marcel Dekker, New York 2000), których odpowiednie rozdziału są włączone tutaj przez odniesienie do ich całokształtu. Na przykład implant wewnątrzoczny o przedłużonym uwalnianiu może zostać wprowadzony przez część płaską dla wszczepienia do jamy szklistej. -23- [0084] Wynalazek zapewnia również zastosowania do leczenia lub profilaktyki zaburzeń okulistycznych ze stanami wysiękowymi/zapalnymi (np. retinopatie wysiękowe) i/lub zaburzeń okulistycznych związanych z upośledzoną przepuszczalnością i/lub integralnością żył siatkówki, sposób obejmujący etap podawania kompozycji okulistycznej zawierającej terapeutycznie skuteczną ilość co najmniej jednego peptydu według wynalazku w biokompatybilnej, biodegradowalnej matrycy, na przykład w postaci żelu lub polimeru, który jest korzystnie odpowiedni do wprowadzenia do siatkówki lub do komory oka, tylnej lub przedniej, jako implant. W przypadku, gdy kompozycja jest dostarczana jako implant, może być ona włączona do dowolnej znanej biokompatybilnej biodegradowalnej matrycy jako ciecz lub na przykład w postaci miceli z zastosowaniem znanej chemii lub jako mikrocząstki. [0085] Systemy dostarczania o powolnym lub wydłużonym działaniu obejmują dowolną liczbę biopolimerów (systemów na bazie biologicznej), wykorzystujących liposomy, koloidy, żywice i inne polimeryczne systemy dostarczania lub kompartmentalizowane zbiorniki, mogą być stosowane z kompozycjami tu opisanymi dla zapewnienia ciągłego lub długoterminowego źródła związku terapeutycznego. [0086] W dowolnym przygotowanym urządzeniu do powolnego uwalniania peptyd (peptydy) jest korzystnie obecny w ilości około 10% do 90% wagowych implantu. Korzystnie peptyd (peptydy) stanowią od 50% do 80% wagowych implantu. W korzystnym przykładzie wykonania peptyd (peptydy) stanowią około 50% wagowych implantu. W szczególnie korzystnym przykładzie wykonania peptyd (peptydy) stanowią około 70% wagowych implantu. [0087] W jednej z postaci implanty stosowane w sposobie według wynalazku są formułowane z peptydem (peptydami) uwięzionym w biodegradowalnej matrycy polimerowej. Uwalnianie substancji uzyskuje się przez erozję polimeru, a następnie przez działanie wcześniej uwięzionych cząsteczek substancji na ciało szkliste i następnie rozpuszczenie i uwolnienie substancji. Kinetyki uwalniania osiągana przez tę formę uwalniania leku są różne, niż uzyskiwane przez formulacje, które uwalniają lek przez pęcznienie polimeru, takie, jak za pomocą hydrożeli, takich jak metyloceluloza. W takim przypadku, lek nie jest uwalniany przez erozję polimeru, lecz przez pęcznienie polimeru, które uwalnia lek jako ciecz, dyfunduje przez odsłonięte szlaki. Parametry, które określają, kinetykę uwalniania obejmują rozmiar cząstek leku, rozpuszczalność w wodzie leku, stosunek leku do polimeru, sposób wytwarzania, odsłonięty obszar powierzchni i szybkość erozji polimeru. [0088] Przykładowe biozgodne, nieulegające biodegradacji polimery, będące przedmiotem szczególnego zainteresowania obejmują polikarbaminiany lub polimoczniki, zwłaszcza poliuretany, polimery, które mogą być sieciowane dla wytworzenia nieulegających biodegradacji polimerów, takich jak usieciowany poli(octan winylu) i tym podobne. Również przedmiotem szczególnego zainteresowania są kopolimery etylen-ester winylu o zawartości estru 4% do 80%, takie jak kopolimer etylen - octan winylu (EVA), kopolimer etylen-heksanian winylu, kopolimer etylen-propionian winylu, kopolimer etylen-maślan winylu, kopolimer etylen - pentanian winylu, -24- kopolimer winyloetylenu i ? trimetylooctanu , kopolimer winyloetylen i dietylooctanu , kopolimer winyloetylen ? 3-metylobutanian -, kopolimer winyloetylen i 3-3-dimetylobutanian - i kopolimer winyloetylenu i benzoesanu. [0089] Dodatkowo przykładowe występujące naturalnie lub syntetyczne niebiodegradowalne materiały polimerowe obejmują poli(metakrylan metylu), poli(metakrylan butylu), plastyfikowany poli(chlorek winylu), plastyfikowane poli(amidy), plastyfikowany nylon, plastyfikowany miękki nylon, plastyfikowany poli(tereftalan etylenu), kauczuk naturalny, silikon, poli(izopren), poli(izobutylen), poli(butadien), poli(etylen), poli(tetrafluoroetylen), poli(chlorek winylidenu), poli(akrylonitryl), usieciowany poli(winylopirolidon), poli(trifluorochloroetylen), chlorowany poli(etylen), poli(4,4'-izopropylidenodifenylenowęglan), kopolimer akrylonitrylchlorek winylidenu, kopolimer winylu i fumaranu chlorkudietylu, silikon, kauczuki silikonowe (zwłaszcza jakości medycznej), poli(dimetylosiloksany), kauczuk etylenowo-propylenowy, kopolimery silikonowo-węglanowe, kopolimer chlorek winylidenu-chlorek winylu, kopolimer chlorek winylu-akrylonitryl, kopolimer chlorek winylidenu-akrylonitryl, poli(olefiny), poli(winylo-olefiny), poli(styren), poli(halo-olefiny), poli(winyle), poli(akrylany), poli(metakrylany), poli(tlenki), poli(estry), poli(amidy) i poli(węglany). [0090] Dyfuzja peptydu (peptydów) z implantu może być również kontrolowana przez strukturę implantu. Na przykład dyfuzja peptydu (peptydów) z implantu może być kontrolowana za pomocą membrany przytwierdzonej do warstwy polimeru zawierającej lek. Warstwa membrany zostanie umieszczona pośrednio z warstwą polimerową zawierającą peptyd (peptydy) i pożądanego miejsca terapii. Membrana może być złożona z dowolnych biokompatybilnych materiałów wskazanych powyżej, obecności substancji dodatkowych do peptydu (peptydów) obecnych w polimerze, składu polimeru zawierającego peptyd (peptydy), pożądanej szybkości dyfuzji i podobnych. Na przykład warstwa polimerowa będzie zazwyczaj obejmować bardzo dużą ilość peptydu (peptydów) i będzie zazwyczaj nasycona. Takie polimery nasycone peptydem (peptydami) mogą zazwyczaj uwalniać peptyd (peptydy) z bardzo dużą szybkością. W tej sytuacji uwalnianie peptydu (peptydów) można zmniejszyć przez wybór membrany, która ma niższą przepuszczalność peptydu (peptydów) niż polimer. Ze względu na niską przepuszczalność peptydu (peptydów) membrany peptyd (peptydy) będzie stężony w polimerze i całkowita szybkość dyfuzji będzie determinowana przez przepuszczalność dla peptydu (peptydów) membrany. Dlatego szybkość uwalniania peptydu (peptydów) z implantu jest zmniejszona, zapewniając bardziej kontrolowane i wydłużone dostarczanie peptydu (peptydów) do miejsca terapii. [0091] Znawca zauważy, że czas trwania, w czasie którego dowolna z tych kompozycji okulistycznych stosowanych w sposobie według wynalazku będzie oddziaływać w środowisku oka będzie zależał między innymi od takich czynników, jak właściwości fizykochemiczne i/lub właściwości farmakologiczne związków zastosowanych w formulacji, stężenia zastosowanego związku, dostępności biologicznej związku, leczonej choroby, trybu podawania i korzystnej -25- trwałości leczenia. Gdy równowaga została zaburzona, będzie to często zależało od trwałości wymaganego efektu w oku i leczonej dolegliwości. [0092] Częstość leczenia według sposobu według wynalazku jest określana w zależności od leczonej choroby, możliwego do dostarczenia stężenia peptydu (peptydów) i sposobu podawania. Jeśli peptyd (peptydy) podaje się przez iniekcję do ciała szklistego, to częstość dawkowania wynosi raz na miesiąc. Korzystnie częstość dawkowania wynosi raz na trzy miesiące. Częstość dawkowania może być również określana przez obserwację, z podawaniem dawki, gdy wcześniej podany peptyd (peptydy) zostały widocznie wyczerpane. Po osiągnięciu wyniku terapeutycznego peptyd (peptydy) mogą być ograniczane lub odstawiane. Czasami skutki uboczne uzasadniają przerwanie terapii. Ogólnie skuteczna ilość związku oznacza taką, która zapewnia albo subiektywne złagodzenie objawów albo obiektywnie możliwą do rozpoznania poprawę, jak zapisane przez klinicystę lub innego wykwalifikowanego obserwatora. [0093] Kompozycje okulistyczne wytworzone do stosowania w sposobie według wynalazku do zapobiegania lub leczenia zaburzeń okulistycznych będą miały korzystnie czas oddziaływania od godzin do wielu miesięcy, a możliwie lat, chociaż ten ostatni okres czasu wymaga specjalnych systemów podawania dla osiągnięcia takiego czasu trwania. Obrazowe postaci takich systemów podawania są ujawnione gdzie indziej w tym opisie (np. poniżej). Najkorzystniej formulacje do zastosowania w sposobie według wynalazku będą miały czas oddziaływania (tj. trwanie w oku) wynoszący godziny (np. 1 do 24 godzin), dni (np. 1, 2, 3, 4, 5, 6 lub 7 dni) lub tygodnie (tj. 1, 2, 3, 4 tygodnie). Alternatywnie formulacja będzie miała czas oddziaływania wynoszący co najmniej kilka miesięcy, taki jak 1 miesiąc, 2 miesiące, 3 miesiące, z możliwymi do osiągnięcia czasami oddziaływania wynoszącymi więcej niż 4, 5, 6, 7 do 12 miesięcy. [0094] Leczenie lub profilaktyka stanów okulistycznych według wynalazku może być wykonywana oddzielnie lub w skojarzeniu z jedną lub większą liczbą innych terapii, takich jak terapia fotodynamiczna, chirurgia laserowa, fotokoagulacja laserowa lub jedno lub więcej terapii biologicznych lub farmaceutycznych. [0095] Leczenie laserowe przyjmuje wiele postaci, w zależności od charakteru zaburzenia okulistycznego. Zaburzenia takie jak krótkowzroczność mogą być leczone chirurgią laserową dla ponownego ukształtowania rogówki (np. operacja LASIK?), podczas gdy powszechnie stosowanym leczeniem zaburzeń takich jak AMD jest terapia laserowa, która jest skierowana na usunięcie lub zablokowanie naczyń krwionośnych przez terapię fotodynamiczną lub fotokoagulację laserową. Terapia laserowa może być ponadto stosowana do leczenia lub usuwania nowotworów, takich jak siatkówczaki lub pseudoglejak. [0096] Fotokoagulacja obejmuje zastosowanie lasera do uszczelnienia przeciekających naczyń krwionośnych, spowolnienia wzrostu nieprawidłowych naczyń krwionośnych i/lub zniszczenia nowych naczyń krwionośnych w obrębie oka. Dodatkowo laser może być stosowany do przytwierdzenia siatkówki do oka, pomagając zapobiegać odklejeniu siatkówki. Na przykład -26- ogniskowe leczenie laserem może być stosowane na mikrotętniaki rozpoznane w retinopatii cukrzycowej. [0097] Terapia fotodynamiczna obejmuje zastosowanie fotoaktywnego leku (np. Visudyne?) i lasera do zniszczenia nieprawidłowych naczyń krwionośnych. Visudyne? jest wstrzykiwany do krwi i aktywowany laserem, co skutecznie niszczy naczynia krwionośne. To leczenie może wymagać kilku sesji do uzyskania skuteczności. Proponowano szeroki zakres teorii dla wyjaśnienia korzystnych efektów laserowej fotokoagulacji siatkówki w opóźnianiu angiogenezy siatkówki, jednak będący jej podstawą mechanizm molekularny pozostaje niewyjaśniony. [0098] Uważa się, że terapeutyczne skutki laserowej fotokoagulacji są powodowane zniszczeniem fotoreceptorów, największych konsumentów tlenu w siatkówce. Następnie te fotoreceptory są zastępowane przez komórki glejowe, co pozwala na wzrost dyfuzji tlenu od naczyniówki do siatkówki wewnętrznej, zmniejszając tym samym niedotlenienie siatkówki wewnętrznej. To poprawa natlenienia wywołuje dwupłaszczyznową kaskadę zdarzeń, gdzie: (1) skurcz tętnic siatkówki skutkuje obniżonym ciśnieniem hydrostatycznym we włośniczkach i skurczem włośniczek i żyłek; i (2) komórkowe wytwarzanie VEGF zostaje zahamowane. Uważa się, że łącznie te działania ostatecznie skutkują inhibicją neowaskularyzacji i zmniejszeniem obrzęku. Proliferacja komórek i regulacja białek komórkowych są indukowane przez fotokoagulację laserową, a ich efekt terapeutyczny może być istotnym elementem odpowiedzi fizjologicznej. [0099] Powikłaniem leczenia laserem (albo terapii fotodynamicznej albo fotokoagulacji laserowej) jest jednak zapalenie, prowadzące do dalszego obrzęku. Może ono również występować po terapii laserem dla usunięcia lub leczenia nowotworu oka. Dodatkowo leczenie laserowe nie zawsze oznacza całkowite wyleczenie, ponieważ naczynia krwionośne mogą zacząć ponownie rosnąć, a mikrotętniaki mogą się tworzyć ponownie. Ponadto leczenie laserowe nieprawidłowych naczyń krwionośnych nie może być wykonywane na naczyniach będących w pewnych regionach siatkówki, takich jak centralny region plamki. [0100] W przykładzie wykonania według wynalazku, gdzie leczenie laserem siatkówki jest wskazane, podawanie kompozycji okulistycznej według wynalazku może być zatem przeprowadzane przez wstrzyknięcie przed lub po leczeniu laserem. Podawanie peptydu (peptydów) według wynalazku może zmniejszać, eliminować lub zapobiegać obrzękowi przed lub po terapii laserowej i może zatem zmniejszać lub eliminować jedno z działań ubocznych terapii laserowej. [0101] Opisano również sposób zmniejszania podrażnienia oka obejmujący etap podawania pacjentowi kompozycji okulistycznej według wynalazku pacjentowi po operacji rogówki (np. operacji LASIK?, keratektomii fotorefraktywnej (PRK) lub innych procedurach na rogówce). Takie leczenie zmniejsza lub hamuje wysięk płynów w oku, które mogą zmętniać rogówkę lub ciało szkliste. -27- [0102] Dodatkowo do innych wcześniej opisanych związków kompozycja okulistyczna według wynalazku może ponadto zawierać substancje przeciwangiogenne, opracowane do blokowania działań VEGF na komórki śródbłonka w terapiach skojarzonych. Przykładami substancji, które mogą być stosowane w sposobie według wynalazku są: (a) Lucentis? opracowany przez Genentech; i (b) Macugen? opracowany przez Eyetech Pharmaceuticals. Lucentis? i Macugen? są związkami, które są wstrzykiwane do ciała szklistego i są silnymi związkami przeciwangiogennymi. [0103] Kompozycja okulistyczna według wynalazku może ponadto zawierać związek wybrany z grupy składającej się z glukokortykoidu (np. prednizolon, prednizon), estrogenu (np. estrodiol), androgenu (np. testosteron), pochodnych kwasu retinowego (np. kwasu 9-cis-retinowego, kwasu 13-trans-retinowego, kwasu całkowicie trans-retinowego), pochodnej witaminy D (np. kalcipotriolu, kalcipotrienu), niesteroidowej substancji przeciwzapalnej, pochodnej witaminy D, substancji przeciwinfekcyjnej, inhibitora kinazy białkowej C, inhibitora kinazy MAP, substancji przeciwapoptycznej, czynnika wzrostu, substancji odżywczej, witaminy, nienasyconego kwasu tłuszczowego i/lub ocznych substancji przeciwinfekcyjnych, do leczenia wymienionych tu zaburzeń okulistycznych. W jeszcze innych przykładach wykonania według wynalazku można stosować mieszaninę tych substancji. Oczne substancje przeciwinfekcyjne, które mogą być stosowane obejmują, ale nie są ograniczone do penicylin (ampicyliny, azlocyliny, karbenicyliny, dikloksacyliny, metyciliny, nafcyliny, oksacyliny, penicyliny G, piperacyliny i tikarcyliny), cefalosporyn (cefamandolu, cefazoliny, cefotaksymu, cefsulodyny, ceftazydymu, ceftriaksonu, cefalotyny i moksalaktamu), aminoglikozydów (amikacyny, gentamycyny, netylomycyny, tobramycyny i neomycyny), różnych substancji, takich jak aztreonam, bacytracyna, cyprofloksacyna, klindamycyna, chloramfenikol, kotrimoksazol, kwas fusydowy, imipenem, metronidazol, teikoplanina i wankomycyna), substancji przeciwgrzybiczych (amfoterycyny B, klotrimazolu, ekonazolu, flukonazolu, flucytozyny, itrakonazolu, ketokonazolu, mikonazolu, natamycyny, oksykonazolu i terkonazolu), substancji przeciwwirusowych (acyklowiru, etylodeoksyurydyny, foskarnetu, gancyklowiru, idoksurydyny, triflurydyny, widarabiny i (S)-1-(3-dydroksy-2-fosfonyluetoksypropylo)cytozyny (HPMPC)), substancji przeciwnowotworowych (nieswoistych substancji cyklu komórkowego (fazy komórkowej), takich jak substancje alkilujące (chlorambucyl, cyklofosfamid, mechloroetamina, melfalan i busulfan), antybiotyków antracyklinowych (doksorubicyny, daunomycyny i daktynomycyny), cisplatyny i nitrozomoczników), antymetabolitów, takich jak antypirymidyny (cytarabina, fluorouracyl i azacytydyna), antyfolianów (metotreksatu), antypuryn (merkaptopuryny i tioguaniny), bleomycyny, alkaloidów barwinka różyczkowego (winkrystyny i winblastyny), podofilotoksyn (etopozydu (VP-16)), i nitrozomoczników (karmustyny, (BCNU)), substancji immunosupresyjnych, takich jak cyklosporyna A i SK506, i substancji przeciwzapalnych lub supresyjnych (inhibitorów) i inhibitorów enzymów proteolitycznych, takich jak inhibitory aktywatora plazminogenu. Dawki do podawania powierzchownego i podspojówkowego powyższych substancji, jak również dawka podawana do ciała szklistego i czas półtrwania -28- w ciele szklistym można znaleźć w Intravitreal Surgery Principles and Practice, Peyman G A and Shulman, J Eds., wydanie 2., 1994, Appleton- Longe. [0104] Wynalazek zapewnia kompozycje zawierające inhibitory kalikreiny osoczowej do zastosowania w leczeniu i/lub zapobieganiu zaburzeniom okulistycznym. Przykładami takich inhibitorów są peptydy, takie jak te ujawnione powyżej lub inhibitory wybrane spośród bezpośrednich i pośrednich inhibitorów. Stosowany tu termin ?bezpośredni inhibitor? dotyczy substancji zdolnej do zaburzania wytwarzania bradykininy i/lub kalidyny. Dotyczy on substancji zdolnej do zmniejszania (np. o co najmniej 10%, 20% lub 30% lub więcej) aktywności kalikreiny albo in vitro albo in vivo po podaniu ssakowi, takiemu jak człowiek. Według korzystniejszego przykładu wykonania bezpośredni inhibitor jest substancją, która zmniejsza (np. o co najmniej 10%, 20% lub 30%, korzystnie 50%, korzystniej 75% lub 85%, a najkorzystniej 95%) aktywność kininogenazy kalikreiny. Ta charakterystyka funkcjonalna bezpośredniego inhibitora może być badana stosując dobrze znane sposoby analiz takie, jak na przykład te ujawnione w Gallimore i wsp, 1979, Thromb Res 16, 695-703 ; Kondo i wsp., 1984, Endocrinol Jpn., 31, 635-643. ?Częściowy inhibitor? dotyczy związku, który działa jako inhibitor, ale który daje słabą maksymalną odpowiedź hamującą. Ten termin jest dobrze znany w dziedzinie. Przykładowe inhibitory kalikreiny (np. osoczowe inhibitory kalikreiny) obejmują te opisane w US 6,333,402, US 6,057,287, US 6,010,880 lub Zhang i wsp., 2006, Med Chem., 2, 545-553. [0105] Stosowany tu termin ?pośredni inhibitor? dotyczy na przykład substancji zdolnej do zaburzania zwłaszcza ekspresji genu kalikreiny, a konkretniej mRNA kalikreiny. Według przykładu wykonania wynalazku inhibitor lub częściowy inhibitor jest wybierany z grupy składającej się z antysensownego RNA, siRNA, rybozymu, miRNA, shRNA, tj. związków, które zmniejszają poziomy ekspresji kalikreiny, korzystnie kalikreiny w osoczu. Według innego przykładu wykonania stosowany tu termin ?pośredni inhibitor? dotyczy przeciwciała przeciw kalikreinowego lub przeciw prekalikreinowego. Stosowany tu termin ?przeciwciało? dotyczy cząsteczki immunoglobuliny lub jej immunologicznie aktywnej części, np. części wiążącej antygen. Przykłady immunologicznie czynnych części cząsteczek immunoglobuliny obejmują fragmenty scFV i dcFV, fragmenty Fab i F (ab?) 2, które mogą być wytwarzane przez traktowanie przeciwciała enzymem, takim jak odpowiednio papaina lub pepsyna. Przeciwciało może być przeciwciałem poliklonalnym, monoklonalnym, rekombinowanym, np. przeciwciałem chimerycznym lub humanizowanym, pełnym przeciwciałem ludzkim, niebędącym ludzkim, np. mysim lub jednołańcuchowym. Przeciwciało może być sprzężone do toksyny lub substancji obrazującej. Dodatkowo chimeryczne, humanizowane i całkowicie ludzkie przeciwciała są również objęte zakresem wynalazku. Chimeryczne, humanizowane, a najkorzystniej całkowicie ludzkie przeciwciała są pożądane dla zastosowań, które obejmują wielokrotne podawanie, np. leczenie terapeutyczne pacjentów będących ludźmi. Te terminy i sposoby wytwarzania tych przeciwciał przez techniki rekombinacji DNA są powszechnie znane w tej dziedzinie (patrz na przykład EP184187, EP171496, EP173494, WO 86/01533, US 4,816,567). -29- [0106] Opisany tu wynalazek może obejmować jeden lub wiele szeregów wartości (np. wielkość, stężenie, itd.). Należy rozumieć, że zakres wartości obejmuje wszystkie wartości mieszczące się w tym zakresie, w tym wartości określające zakres i wartości sąsiadujące z zakresem, które prowadzą do tego samego lub zasadniczo tego samego wyniku, co wartości bezpośrednio sąsiadujące z tą wartością, która wyznacza granice do zakresu. PRZYKŁADY Figury: [0107] Fig. 1 - Działanie podanej do wewnątrz ciała szklistego SEQ.ID.N°23 na maksymalną grubość siatkówki mierzoną przez OCT na świńskim modelu RVO. Maksymalną grubość siatkówki oznaczono 24h po RVO z obrazów optycznej tomografii koherencyjnej. Wartości są średnią ? odchylenie standardowe średniej. Porównanie wartości wykonano przez jednostronną analizę ANOVA, a następnie przez test t studenta. Fig. 2 - Działanie podanej do wewnątrz ciała szklistego SEQ.ID.N°23 na rozwój pozakomórkowego obrzęku siatkówki na świńskim modelu RVO. Ilość stężenia barwnika błękitu Evansa wewnątrz tkanki siatkówki odzwierciedla wynaczynienie osocza i zakres obrzęku. Wartości kontrolne przedstawiają zawartość barwnika błękitu Evansa w siatkówce z 2 oczu, które pozostawiono niezoperowane i których nie poddano leczeniu podczas gdy oczy poddane operacji pozornej (n=4) poddano procedurze chirurgicznej bez zamknięcia (Patrz sposoby). Wartości są średnią ? odchylenie standardowe średniej. Porównanie wartości wykonano przez jednostronną analizę ANOVA, a następnie przez test t studenta. **, p<0,01 Przykład 1 Materiały i sposoby Przygotowanie świń [0108] Zastosowano samice świń rasy mieszanej (Large White x Landrace x Pietrain) ważące od 50 do 60 kg, w wieku od 5 do 6 miesięcy. Po domięśniowym wstrzyknięciu ketaminy (10 mg/kg), azaperonu (2 mg/kg) i atropiny (0,02 mg/kg) wprowadzono w znieczulenie przez dożylne podanie tiopentalu sodu (10 mg/kg). Po intubacji dotchawiczej utrzymywano znieczulenie za pomocą izofluranu (1-2% w 100% O2) stosując wentylator Hallowell (15 do 20 rpm; ciśnieniem wynoszące 20 cmH2O). [0109] Trzy-odprowadzeniowe EKG (konfiguracja elektrod II), temperatura ciała, ciśnienie tętnicze krwi i gazometria były stale monitorowane. Procedura zamknięcia żyły siatkówki (RVO) -30- [0110] Źrenicę rozszerzono tropikamidem. Po wysunięciu spojówki nastąpiła 0,9 mm sklerotomia 3 mm od rąbka rogówki. Dno oka obserwowano stosując soczewkę płasko-wklęsłą i osiowe światło mikroskopu operacyjnego (Microscope OPMI 6 - C, Zeiss, Niemcy). Zamknięcie gałęzi żyły siatkówki (RVO) żyły skroniowej większej została wykonana przez kauteryzację przez ciało szkliste stosując 300 mikronową sondę (GN 300, Aesculap, Tuttlingen, Niemcy). Realizację zamknięcia oceniano przez całkowite zatrzymania przepływu krwi w górę od miejsca zamknięcia. Obydwoje oczu poddano RVO. [0111] Operację pozorną wykonano na dwóch świniach (4 oczach) jak poniżej, źrenicę rozszerzono przez tropikamid. Po wysunięciu spojówki nastąpiła 0,9 mm sklerotomia 3 mm od rąbka rogówki. Dno oka obserwowano stosując soczewkę płasko-wklęsłą i osiowe światło mikroskopu operacyjnego (Microscope OPMI 6 - C, Zeiss, Niemcy). [0112] Jednej świni nie poddano operacji ani leczeniu. Lekoterapie Zwiększono liczbę badanych zwierząt. [0113] Zwierzęta, które poddano RVO poddano randomizowaniu w kierunku otrzymania albo nośnika albo leku (10 do 14 świń/grupę). Stosownie 100?l SEQ ID N°23 w roztworze (dawka wynosząca 21,2 ?g/oko) lub odpowiedniego nośnika (soli fizjologicznej) została wstrzyknięta do ciała szklistego bezpośrednio po RVO. [0114] SEQ ID N°23 (nazywana również DX 88 na figurach) oznacza peptyd o poniższej sekwencji: Glu Ala Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly Pro Cys Arg Ala Ala His Pro Arg Trp Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ile Tyr Gly Gly Cys Glu Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp Pomiar maksymalnej grubości siatkówki i obrzęku [0115] Po dwudziestu czterech godzinach zwierzęta zostaną ponownie znieczulone i zostanie przeprowadzone badanie ultrasonograficzne tylnej części siatkówki przy częstotliwości 40MHz. Skan zostanie ustawiony do objęcia prawidłowej i obrzękniętej siatkówki. Zapewnieni to optymalne umieszczenie skanu OCT. Optyczna tomografia koherencyjna (Stratus OCT, Zeiss Humphrey, Dublin, CA) będzie dokumentować maksymalną grubość centralnej siatkówki i/lub obecność płynu podsiatkówkowego. [0116] Po pomiarze OCT każde zwierzę otrzymało i.v. barwnik błękit Evansa w stężeniu 45 mg/kg i pobrano próbki krwi żylnej (w przybliżeniu 1 ml) w odstępach 15 minut przez 2 godziny. Te próbki krwi wirowano z prędkością 12 000 obrotów na minutę przez 15 min. Po krążeniu barwnika przez 2 godziny zwierzęta poddano 10 minutowej infuzji buforem cytrynianowym przez lewą komorę serca (0,05 M, pH 3,5) i pobrano krew z prawej komory serca. Całkowita objętość infuzji wynosiła 51 w ciągu 10 minut. Po infuzji obydwoje oczu -31- wyłuszczono i rozcięto na dwie części na równiku. Siatkówki starannie wycięto. Siatkówki wypreparowano, zważono i wysuszono w urządzeniu Speed-Vac przez 5 godzin. Barwnik błękit Evansa ekstrahowano przez inkubację każdej siatkówki w 500 ?l formamidu przez 18 godzin w temperaturze 70°C. Supernatant przefiltrowano przez Ultrafree-MC z szybkością 3000 obrotów na minutę przez 2 godziny. Stężenie barwnika błękitu Evansa w próbkach osocza i w tkance siatkówki zmierzono przez spektrofotometrię zarówno przy długości fali 620 nm jak i 740 nm. [0117] W przykładzie wykonania wynalazku opisano zatem model RVO u świni, który pozwala na ocenę działania leków na grubość i obrzęk siatkówki. Podano przykład z ewaluacją SEQ ID N°23 na tym modelu. Przykład 2 Działanie SEQ.ID.N°23 na modelu świńskim ostrego obrzęku plamki wywołanego przez RVO [0118] Po 24h spontaniczną reperfuzję żyły siatkówkowej zaobserwowano odpowiednio w 10% i 30% oczach leczonych nośnikiem i SEQ ID N°23 (Patrz tabela 1 poniżej). [0119] Stężenie barwnika błękitu Evansa w siatkówce, które oznacza zakres obrzęku zewnątrzkomórkowego znacznie wzrosło 24h po RVO (fig. 2). Było ono istotnie (p<0,01) zmniejszone o 47% u świń leczonych SEQ.ID.N°23 (fig, 1). [0120] Po powtórzonych doświadczeniach wywnioskowano, że na wybranym modelu zwierzęcym peptyd SEQ ID N°23 nie modyfikował wzrostu maksymalnej grubości siatkówki, jak zmierzono przez OCT (fig. 1). Wywnioskowano, że zastosowany sposób pomiaru nie był właściwie przystosowany do przedstawionego modelu zwierzęcego. Interpretujemy to tak, że SEQ.ID.N°23 celuje swoiście przeciek naczyniowy, który wydaje się być niewielki w odniesieniu do komponenty obrzęku niedokrwiennego na świńskim modelu RVO. Dodatkowo obrazy z OCT ujawniły, że siatkówka prezentuje nieregularne grubiejącą i nierówną powierzchnię po zamknięciu przez RVO, co sprawia, że pomiary oparte na OCT są mało wiarygodne. Tabela 1 - Działanie SEQ.ID.N°23 na szybkość spontanicznej reperfuzji żyły siatkówki 24h po RVO u świni Liczba świń/oczu poddanych Liczba (%) żył siatkówki poddanych reperfuzji RVO. w czasie 24h Nośnik 10/20 2 (10%) SEQ.ID.N°23 13/26 8 (30%) Lista sekwencji [0121] <110> Fovea Pharmaceuticals -32- <120> Kompozycje i sposób leczenia zaburzen okulistycznych <130> N1372 EP S3 <150> EP 06 36 0008.4 <151> 2006-03-16 <150> EP 06 29 1516.0 <151> 2006-09-26 <160> 44 <170> PatentIn wersja3.3 <210> 1 <211> 58 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <220> <221> inna_cecha <222> (1)..(4) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas <220> <221> inna_cecha <222> (6)..(11) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas <220> <221> inna_cecha <222> (13)..(13) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas <220> <221> inna_cecha -33- <222> (15)..(29) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas <220> <221> inna_cecha <222> (31)..(32) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas <220> <221> misc feature <222> (34)..(35) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas <220> <221> inna_cecha <222> (39)..(50) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas <220> <221> inna_cecha <222> (52)..(54) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas <220> <221> inna_cecha <222> (56)..(58) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas <400> 1 -34- <210> 2 <211> 58 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 2 <210> 3 <211> 58 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło -35- <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <220> <221> inna_cecha <222> (10)..(11) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas <220> <221> inna_cecha <222> (13)..(13) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas <220> <221> inna_cecha <222> (15)..(19) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas <220> <221> inna_cecha <222> (21)..(21) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas <220> <221> inna_cecha <222> (31)..(32) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas <220> <221> inna_cecha <222> (34)..(35) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas <220> <221> inna_cecha <222> (39)..(39) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas -36- <400> 3 <210> 4 <211> 58 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 4 <210> 5 <211> 58 -37- <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 5 <210> 6 <211> 58 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 6 -38- <210> 7 <211> 58 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 7 <210> 8 <211> 58 <212> PRT <213> . Sztuczna <220> -39- <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 8 <210> 9 <211> 58 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 9 -40- <210> 10 <211> 58 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 10 <210> 11 <211> 58 <212> PRT -41- <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 11 <210> 12 <211> 58 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 12 -42- <210> 13 <211> 58 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 13 <210> 14 <211> 58 <212> PRT <213> Sztuczna -43- <220> <221> źródło <223> uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 14 <210> 15 <211> 58 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 15 <210> 16 -44- <211> 58 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 16 <210> 17 <211> 58 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 17 -45- <210> 18 <211> 58 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 18 <210> 19 <211> 58 <212> PRT <213> Sztuczna <220> -46- <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 19 <210> 20 <211> 58 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 20 -47- <210> 21 <211> 58 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 21 <210> 22 <211> 58 <212> PRT <213> Sztuczna <220> -48- <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 22 <210> 23 <211> 60 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 23 <210> 24 <211> 60 -49- <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <220> <221> inna_cecha <222> (12)..(13) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas <220> <221> inna_cecha <222> (15)..(15) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas <220> <221> inna_cecha <222> (17)..(21) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas <220> <221> inna_cecha <222> (23)..(23) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas <220> <221> inna_cecha <222> (33)..(34) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas <220> <221> inna_cecha <222> (36)..(37) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas -50- <220> <221> inna_cecha <222> (41)..(41) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas <400> 24 <210> 25 <211> 60 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <223> sekwencja sztuczna <400> 25 <210> 26 <211> 60 <212> PRT <213> Sztuczna -51- <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 26 <210> 27 <211> 60 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 27 -52- <210> 28 <211> 60 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 28 <210> 29 <211> 60 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /note=**description of sekwencja sztuczna: sekwencja sztuczna? -53- <400> 29 <210> 30 <211> 60 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 30 <210> 31 <211> 60 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło -54- <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 31 <210> 32 <211> 60 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 32 <210> 33 <211> 60 <212> PRT <213> Sztuczna <220> -55- <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 33 <210> 34 <211> 60 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 34 -56- <210> 35 <211> 60 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 35 <210> 36 <211> 60 <212> PRT <213> Sztuczna <220> -57- <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 36 <210> 37 <211> 60 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 37 -58- <210> 38 <211> 60 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 38 <210> 39 <211> 60 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło -59- <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 39 <210> 40 <211> 60 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 40 <210> 41 <211> 60 -60- <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 41 <210> 42 <211> 60 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 42 -61- <210> 43 <211> 60 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <400> 43 <210> 44 <211> 60 <212> PRT <213> Sztuczna <220> <221> źródło -62- <223> /uwaga=?opis sekwencji sztucznej: sekwencja sztuczna? <220> <221> inna_cecha <222> (1)..(6) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas <220> <221> inna_cecha <222> (8)..(13) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas <220> <221> inna_cecha <222> (15)..(15) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas <220> <221> inna_cecha <222> (17)..(31) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas <220> <221> inna_cecha <222> (33)..(34) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas <220> <221> inna_cecha <222> (36)..(37) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas <220> <221> inna_cecha <222> (41)..(52) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas -63- <220> <221> inna_cecha <210> (54)..(56) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas <220> <221> inna_cecha <222> (58)..(60) <223> Xaa może oznaczać dowolny naturalnie występujący aminokwas <210> 44 -64- Zastrzeżenia patentowe 1. Kompozycja zawierająca co najmniej co najmniej jeden peptyd, który hamuje kalikreinę osoczową do zastosowania w leczeniu zaburzeń okulistycznych u pacjenta w takiej potrzebie. 2. Kompozycja do zastosowania według zastrzeżenia 1, przy czym peptyd jest polipeptydem domeny Kunitza. 3. Kompozycja do zastosowania według zastrzeżenia 1 albo 2, przy czym peptyd zawiera sekwencję aminokwasową: Xaa1 Xaa2 Xaa3 Xaa4 Cys Xaa6 Xaa7 Xaa8 Xaa9 Xaa10 Xaa11 Gly Xaa13 Cys Xaa15 Xaa16 Xaa17 Xaa18 Xaa19 Xaa20 Xaa21 Xaa22 Xaa23 Xaa24 Xaa25 Xaa26 Xaa27 Xaa28 Xaa29 Cys Xaa31 Xaa32 Phe Xaa34 Xaa35 Gly Gly Cys Xaa39 Xaa40 Xaa41 Xaa42 Xaa43 Xaa44 Xaa45 Xaa46 Xaa47 Xaa48 Xaa49 Xaa50 Cys Xaa52 Xaa53 Xaa54 Cys Xaa56 Xaa57 Xaa58 (SEQ ID NO:1) z Xaas oznaczającym niezależnie od siebie dowolny aminokwas. 4. Kompozycja do zastosowania według zastrzeżenia 3, przy czym obowiązuje jedno lub więcej z poniższych: Xaa1, Xaa2, Xaa3, Xaa4, Xaa56, Xaa57 lub Xaa58 oznaczają niezależnie od siebie dowolny aminokwas lub są nieobecne; Xaa10 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Asp i Glu; Xaa11 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Asp, Gly, Ser, Val, Asn, Ile, Ala i Thr; Xaa13 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Arg, His, Pro, Asn, Ser, Thr, Ala, Gly, Lys i Gln; Xaa15 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Arg, Lys, Ala, Ser, Gly, Met, Asn i Gln; Xaa16 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Ala, Gly, Ser, Asp i Asn; Xaa17 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Ala, Asn, Ser, Ile, Gly, Val, Gln i Thr, Xaa18 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z His, Leu, Gln i Ala; Xaa19 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Pro, Gln, Leu, Asn i Ile; Xaa21 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Trp, Phe, Tyr, His i Ile; Xaa22 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Tyr i Phe; -65- Xaa23 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Tyr i Phe; Xaa31 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Glu, Asp, Gln, Asn, Ser, Ala, Val, Leu, Ile i Thr, Xaa32 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Glu, Gln, Asp Asn, Pro, Thr, Leu, Ser, Ala, Gly i Val; Xaa34 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Thr, Ile, Ser, Val, Ala, Asn, Gly i Leu; Xaa35 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Tyr, Trp i Phe; Xaa39 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Glu, Gly, Ala, Ser i Asp; Xaa40 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Gly i Ala; Xaa43 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Asn i Gly; Xaa45 oznacza aminokwas wybrany z grupy składającej się z Phe i Tyr; Xaa6, Xaa7, Xaa8, Xaa9, Xaa20, Xaa24, Xaa25, Xaa26, Xaa27, Xaa28, Xaa29, Xaa41, Xaa42, Xaa44, Xaa46, Xaa47, Xaa48, Xaa49, Xaa50, Xaa52, Xaas53 i Xaa54 oznaczają niezależnie od siebie dowolny aminokwas. 5. Kompozycja do zastosowania według dowolnego z zastrzeżeń 1 do 4, przy czym peptyd jest wybierany z grupy składającej się: -66- -67- -68- -69- -70- -71- i 6. Kompozycja do zastosowania według dowolnego z zastrzeżeń 1 do 5, przy czym peptyd oznacza Glu Ala Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly Pro Cys Arg Ala Ala His Pro Arg Trp Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ile Tyr Gly Gly Cys -72- Glu Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:23). 7. Kompozycja do zastosowania według dowolnego z zastrzeżeń 1 do 6, przy czym zaburzenie okulistyczne jest wysiękowym lub zapalnym zaburzeniem okulistycznym. 8. Kompozycja do zastosowania według dowolnego z zastrzeżeń 1 do 7, przy czym zaburzenie okulistyczne jest związane z upośledzoną przepuszczalnością i/lub integralnością żył siatkówki. 9. Kompozycja do zastosowania według dowolnego z zastrzeżeń 1 do 8, przy czym zaburzenie okulistyczne jest chorobą tylnej części oka. 10. Kompozycja do zastosowania według dowolnego z zastrzeżeń 1 do 6, przy czym zaburzenie okulistyczne obejmuje obrzęk plamki. 11. Kompozycja do zastosowania według zastrzeżenia 10, przy czym peptyd oznacza Glu Ala Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly Pro Cys Arg Ala Ala His Pro Arg Trp Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ile Tyr Gly Gly Cys Glu Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:23). 12. Kompozycja do zastosowania według dowolnego z zastrzeżeń 1 do 6, przy czym zaburzenie oftalmiczne obejmuje niedrożność żył siatkówki. 13. Kompozycja do zastosowania według zastrzeżenia 12, przy czym peptyd oznacza Glu Ala Met His Ser Phe Cys Ala Phe Lys Ala Asp Asp Gly Pro Cys Arg Ala Ala His Pro Arg Trp Phe Phe Asn Ile Phe Thr Arg Gln Cys Glu Glu Phe Ile Tyr Gly Gly Cys Glu Gly Asn Gln Asn Arg Phe Glu Ser Leu Glu Glu Cys Lys Lys Met Cys Thr Arg Asp (SEQ ID NO:23). 14. Kompozycja do zastosowania według dowolnego z zastrzeżeń 1 do 13, która zawiera roztwór soli fizjologicznej. 15. Kompozycja do zastosowania według dowolnego z zastrzeżeń 1 do 14, przy czym kompozycję zaprojektowano do podawania skojarzonego z drugą terapią. 16. Kompozycja do zastosowania według zastrzeżenia 15, przy czym druga terapia jest wybierana z grupy składającej się z: terapii fotodynamicznej, chirurgii laserowej, fotokoagulacji laserowej, leczenia biologicznego i leczenia farmaceutycznego. 17. Kompozycja do zastosowania według dowolnego z zastrzeżeń 1 do 13, przy czym kompozycja zawiera substancję przeciwangiogenną. 18. Kompozycja do zastosowania według zastrzeżenia 17, przy czym substancją przeciwangiogenna blokuje działanie VEGF komórek śródbłonka. -73- 19. Zastosowanie kompozycji jak zdefiniowano w dowolnym z zastrzeżeń 1 do 18 do wytwarzania leku do leczenia lub zapobiegania zaburzeniom okulistycznym u pacjenta w takiej potrzebie. -74- -75-











































































Grupy dyskusyjne