Money.plTechnologie dla biznesuPrzemysłPatentyPL 212909 B1
Wyszukiwarka patentów
  • od
  • do
Patent PL 212909 B1


PL 212909 B1

RZECZPOSPOLITA POLSKA (12) OPIS PATENTOWY (19) PL 212909 (13) B1 (11) (51) Int.Cl. A01N 57/20 (2006.01) A01P 7/04 (2006.01) (21) Numer zgłoszenia: 372697 (22) Data zgłoszenia: 22.05.2003 (86) Data i numer zgłoszenia międzynarodowego: Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej 22.05.2003, PCT/GB03/002210 (87) Data i numer publikacji zgłoszenia międzynarodowego: 04.12.2003, WO03/099012 (54) Kompozycja owadobójcza (73) Uprawniony z patentu: SYNGENTA LIMITED, Guildford, GB SYNGENTA PARTICIPATIONS AG, Basel, CH (30) Pierwszeństwo: 23.05.2002, GB, 0211924.6 (72) Twórca(y) wynalazku: (43) Zgłoszenie ogłoszono: 25.07.2005 BUP 15/05 (45) O udzieleniu patentu ogłoszono: DAVID STOCK, Bracknell, GB CATHERINE JULIA PIPER, Bracknell, GB JULIE LYNNE RAMSAY, Bracknell, GB MARK STEVEN BIRCHMORE, Basel, CH PATRICK JOSEPH MULQUEEN, Bracknell, GB RICHARD BRIAN PERRY, Bracknell, GB 31.12.2012 WUP 12/12 (74) Pełnomocnik: rzecz. pat. Janina Kossowska PL 212909 B1 2 PL 212 909 B1 Opis wynalazku Przedmiotem wynalazku jest kompozycja owadobójcza. W opisie patentowym USA nr 2927014 ujawniono zastosowanie jako herbicydów wielu organicznych fosfonianów i fosfonianów. W publikacji WO 9304585 ujawniono zastosowanie pewnych organicznych fosfonianów i fosfinianów jako substancji pomocniczych do wzmacniania aktywności niektórych herbicydów. W publikacji WO 9418837 opisano zastosowanie konkretnego fosfonianu, 2-etyloheksylofosfomanu bis(2-etyloheksylu), jako substancji pomocnicze] do poprawienia aktywności biologicznej określonych herbicydów. Zgodnie z ujawnieniem w publikacji WO 9800021, pewne fosfoniany i fosfiniany, w kombinacji z niektórymi fungicydami, takimi jak fluchinkonazol i azoksystrobina, poprawiają aktywność grzybobójczą. W opisie patentowym USA nr 4976769 ujawniono fosforany jako aktywatory herbicydów i insektycydów. W opisie patentowym USA nr 60933679 ujawnione są trzeciorzędowe karboksylazy amonowe jako wzmacniacze środków chemicznych do stosowania w rolnictwie. W ??25179? ujawniono kompozycje owadobójcze zawierające fosfoniany. Zgłaszający stwierdzili obecnie, że aktywność owadobójczą można znacznie zwiększyć przez zastosowanie organicznego fosfonianu jako substancji pomocniczej. Kompozycja owadobójcza według wynalazku zawiera środek owadobójczy wybrany z grupy obejmującej chlorpiryfos, profenofos, pirymikarb, imidaklopryd, acetamipryd, nitenpiram, klotianidynę, tiaklopryd, tiametoksam, MTI-446, spinosad, abamektynę, benzoesan emamektyny, fipronil, lambdacyhalotrynę, gamma-cyhalotrynę, indoksakarb, fenpiroksymat, tebufenpirad, chlorfenapyr, lufenuron i cyromazynę oraz fosfonian o wzorze (I) lub jego dimer w którym to wzorze R1 i R2, niezależnie, oznaczają grupę alkoksylową zawierającą od 4 do 10 atomów węgla, a R3 oznacza grupę alkilową zawierającą od 4 do 10 atomów węgla, przy czym stosunek wagowy środka owadobójczego do związku o wzorze (I) wynosi od 50:1 do 1:400. Stosowane tu określenie ?alkil?, również w odniesieniu do ?alkoksylu?, obejmuje grupy alkilowe o łańcuchu liniowym lub rozgałęzionym. Odpowiednie fosfoniany ujawniono w publikacji WO 98/00021 i w zakres obecnego wynalazku jako składniki kompozycji wchodzą równoważne im związki, w których długość odpowiedniego łańcucha alkilowego jest mniejsza niż ujawniono w tej publikacji. Szczególnie korzystnie, każdy R1, R2 i R3 zawiera od 4 do 8 atomów węgla. Korzystnymi fosfonianami są 2-etyloheksylofosfonian bis-(2-etyloheksylu), oktylofosfonian bis-(2-etyloheksylu) i butylofosfonian bis-(butylu), a szczególnie korzystny jest 2-etyloheksylofosfonian bis-(2-etyloheksylu). Kompozycje według wynalazku mogą również zawierać mieszaniny. Tak więc, kompozycje mogą zawierać dwa lub więcej organicznych fosfonianów określonych powyżej i/lub inne dodatków (określanych zwykle jako substancje pomocnicze), którymi mogą być środki powierzchniowo czynne i/lub oleje. Kompozycja według wynalazku jako owadobójczo aktywny składnik może zawierać jeden lub więcej spośród następujących: (a) Inhibitory esterazy acetylocholinowej. Esteraza acetylocholinowa odszczepia estrową grupę funkcyjną od neuroprzekaźnika, acetylocholiny, w OUN, zapobiegając tym samym powtarzalnej stymulacji receptora acetylocholiny. Enzym ten ma nukleofiłową resztę serynową w miejscu aktywnym, która katalizuje hydrolizę estru, z wytworzeniem choliny i acetylowanego enzymu, który szybko ulega ponownej hydrolizie do postaci aktywnej. Owadobójcze inhibitory esterazy acetylocholinowej acylują tę resztę serynową grupą, która hydrolizuje znacznie wolniej niż octan, blokując tym samym działanie enzymu. Powoduje to nadmierne pobudzenie cholinergicznego układu nerwowego owada, co prowadzi do konwulsji i śmierci. Reprezentatywne insektycydy o takim mechanizmie działania obejmują fosforoorganiczne środki owadobójcze. PL 212 909 B1 3 Fosforoorganiczne insektycydy dzielą się na sześć podklas w zależności od charakteru zawierającej fosfor grupy funkcyjnej (fosforany, fosfoniany, fosforoamidyniany (ang. phosphoroamidates), fosforotiolany, fosforotioniany i fosforoditiolany), ale wszystkie zawierają elektrofilowy atom fosforu z odpowiednią przyłączoną grupą opuszczającą. Związki te można również klasyfikować z uwagi na charakter grupy opuszczającej (alifatyczna, fenoksylowa lub aryloksylowa). Związki P=S są metabolizowane w organizmie owadów do związków P=O, które są dużo bardziej aktywne, podczas gdy w organizmie ssaka wiązania P-OR rozrywają się szybciej, co prowadzi do większej selektywności. Konkretne przykłady obejmują chlorpiryfos, metylopirymifos, diazynon, profenofos, metydation, terbufos, dimetoat i foztiazat oraz insektycydy oparte na karbaminianach, takie jak pirymikarb, benfurakarb, karbaryl i aldikarb. (b) Agoniści acetylocholiny Acetylocholina jest głównym neuroprzekaźnikiem w OUN, odpowiedzialnym za przewodzenie impulsów nerwowych przy synapsach i pośredniczy również w stymulacji mięśni przy powierzchni pomiędzy nerwem a mięśniem. Sklasyfikowano dwa główne podtypy receptora acetylocholiny według naturalnego produktu, z którym wiąże się najlepiej - muskaryny lub nikotyny. Dostępnych jest wiele insektycydów działających w oparciu o ten mechanizm i obejmują one nitrometyleny, które są stosunkowo mało toksyczne dla ssaków, ale wykazują silne, szerokie spektrum działania w stosunku do owadów, z aktywnością układową. Nitrometyleny są aktywne w stosunku do owadów ssących i gryzących i działają zarówno przez żołądek, jak i kontaktowo. Nitrometylenowe środki owadobójcze (zwane również neonikotynoidami) obejmują imidaklopryd, acetamipryd, nitenpiram, klotianidynę, tiaklopryd, tiametoksam, MTI-446 (z firmy Mitsui). Innych środkiem chemicznym tej klasy jest spinosad, który jest mieszaniną spinosynu i spinosynu B. Spinosyny działają również przy receptorze nikotynowym, aczkolwiek działanie ich różni się nieco od działania nitrometylenów. (c) Przerywacze kanałów chlorkowych Związki te działają przez przerwanie działania kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), głównego hamującego neuroprzekaźnika w OUN. GABA uwalnia się z błony presynaptycznej i przenika do synapsy, gdzie wiąże się z receptorem GABA. Receptor ten jest sprzężony z kanałem jonów chlorkowych, który jest otwarty w obecności GABA. Otwarcie takie umożliwia bezpośredni dopływ jonów chlorkowych do spolaryzowanej komórki nerwowej, redukując tym samym potencjał w błonie nerwowej (ponieważ w stanie spoczynku potencjał wewnątrz błony nerwowej jest bardziej dodatni niż na zewnątrz). Oznacza to, że gdy nerw wyładowuje się, zmiana potencjału jest mniejsza niż w nieobecności GABA, a zatem impuls nerwowy jest skutecznie tłumiony. Antagoniści GABA obejmują awermektyny, które są makrocyklicznymi naturalnymi produktami, zdolnymi do przerywania wielu kanałów jonów chlorkowych. Faktycznie naśladują one działanie GABA, co po woduje ciągłe otwieranie kanałów jonów chlorkowych i prowadzi do paraliżu owada. Przykładami tych związków chemicznych są abamektyna, emamektyna (zwykle w postaci soli) i melbemektyna. Przykłady antagonistów GABA obejmują fiprils, którego przykładem jest fipronil oraz starsze związki, takie jak ?cyklodienowe? związki chloroorganicze, takie jak endosulfan. d) Przerywacze kanałów sodowych Kanały sodowe są podstawowe dla przekaźnictwa nerwowego. W stanie spoczynku w błonie nerwowej występuje różnica potencjału o około 60 mV, z uwagi na fakt, że więcej jonów sodowych znajduje się na zewnątrz niż wewnątrz. Gdy impuls nerwowy przechodzi wzdłuż komórki, w błonie otwierają się kanały sodowe, umożliwiając jonom sodowym wpływ do komórki, który indukuje przepływ dodatniego piku potencji wzdłuż komórki nerwowej. Normalnie kanały te zamykają się bardzo szybko i jony sodowe są wypompowywane z komórki, co przy wraca potencjał spoczynkowy. Przerywacze kanałów sodowych utrzymują te kanały otwarte przez dłuższe okresy, zapobiegając repolaryzacji. Piretroidy typu-1 (oraz alkaloidy weratrowe) zapobiegają repolaryzacji przez 0,01-0,1 sekundy, co powoduje wielopotencjałowe wyładowanie neuronów i prowadzi do konwulsji, podczas gdy piretroidy typu-II mogą zapobiec repolaryzacji przez kilka minut lub dłużej, co prowadzi do braku koordynacji. Przykładami takiego sposobu działania są piretroidowe związki chemiczne. Piretroidy są syntetycznymi analogami naturalnych produktów pochodzących od kwiatów, chryzantem, dla których typowa jest piretryna-1. W zależności od części alkoholowej, można je podzielić na dwa typy. Piretroidy typu-I stanowią pierwszą generację i są raczej niestabilne fotochemicznie. Piretroidy typu-II pochodzą od alkoholu gamma-cyjano3-fenoksybenzylowego i są o około 10 razy silniejsze. Niektóre piretroidy typu-II mogą mieć również inną część kwasową, z wprowadzonym pierścieniem fenylowym. Te związki chemiczne obejmują teflutrynę, 4 PL 212 909 B1 permetrynę, bifentrynę, ?-cypermetrynę, deltametrynę, ?-cyflutrynę, lambda-cyhalotrynę, gamma-cyhalotrynę, esfenwalerat i taufluwalinat. Inne przerywacze kanałów Na obejmują indoksakarb. (e) Inhibitory oddychania Związki te obejmują klasę związków chemicznych, takich jak inhibitory (i) Miejsca-1, na przykład fenpiroksymat, fenazakwin, tebufenpirad, tolfenpirad, pirymidifen i związki typu ?uncouplers?. Związki typu ?uncouplers? mają działanie, które rozdziela oddychanie od produkcji ATP. Białka w oddechowym łańcuchu transportu elektronów do pompowania protonów przez wewnętrzną błonę mitochondrialną wykorzystują energię wytworzoną przez oddychanie. Syntaza ATP wykorzystuje następnie ten gradient pH do wywołania syntezy ATP. Związki typu ?uncouplers? są lipofilowymi słabymi kwasami, które są zdolne do dyfuzji przez błony, zarówno w postaci obojętnej, jak i anionowej, i tym samym mogą przenosić protony przez wewnętrzną błonę mitochondrialną. Skutkiem tego jest zniszczenie gradientu pH, a tym samym usunięcie siły napędzającej syntezę ATP. Przykładem tego typu insektycydu jest chlorfenapir. (f) Regulatory wzrostu owada - IGR Przykładami tego sposobu działania są benzoilomoczniki. Związki te hamują biosyntezę chityny, polisacharydu, który jest głównym składnikiem strukturalnym (około 50%) egzoszkieletu owada. Gdyowad zaczyna linieć, w obecności tych związków ilość chityny jest niewystarczająca do zakończenia budowy nowego egzoszkieletu, a zatem owad umiera podczas lub bezpośrednio po wylince. Związki te faktycznie nie są ?regulatorami wzrostu? w znaczeniu hormonalnym, ale termin ten jest stosowany z uwagi na zdeformowane korpusy martwych owadów traktowanych takimi związkami. Związki te najlepiej działają na owady, które często linieją (np. Iepidoptera), ale ich stosowanie jest ograniczone, ponieważ mogą być przyjmowane jedynie przez spożywanie i ich aktywność jest zależna od fazy wzrostu, stąd mają tendencję do powolnego działania. Jednakże prowadzi to również do bardzo czystego profilu toksyczności wobec środowiska, a zatem związki te są często stosowane w programach IPM. Przykłady środków owadobójczych tej klasy obejmują diflubenzuron, flufenoksuron, chlorfluazuron, heksaflumuron, lufenuron i nowaluron. Inne związki chemiczne regulujące wzrost owadów (z innym działaniem niż benzylomoczniki) obejmują buprofezynę, piryproksyfen, cyromazynę, tebufenozyd, metoksyfenozyd i etoksazol. Kompozycje według wynalazku mogą zawierać składnik aktywny, którym jest insektycyd zdolny do układowego przemieszczania się w roślinie lub do działania kontaktowego, zwłaszcza gdy docelowymi szkodnikami są szkodniki maskujące się (takie jak szkodniki liści). Kompozycje są szczególnie odpowiednie do zwalczania pewnych klas szkodników, takich jak szkodniki przeżuwające, na przykład Lepidoptera, i szkodniki ssące, takie jak Aphidspp. Nieoczekiwanie stwierdzono, że kompozycje według wynalazku nie mają niepożądanego działania fitotoksycznego na rośliny gospodarzy w przyjętych zakresach stosowania. Kompozycje według wynalazku mogą zawierać inne dodatki, które konwencjonalnie wprowadza się do kompozycji owadobójczych, obejmujące inną(e) substancję(e) pomocniczą(e), taką jak środki powierzchniowo czynne albo inne składniki, takie jak środki przeciwko zamarzaniu, polimery, środki zwiększające przyczepność, środki fotoochronne, oleje mineralne, oleje roślinne i ich pochodne. Związek o wzorze (I) można dodać do kompozycji owadobójczej na etapie mieszania w zbiorniku i w zakres wynalazku wchodzą takie kompozycje mieszane w zbiorniku, które są rozcieńczone i nadają się do natychmiastowego stosowania. Alternatywnie, związek o wzorze (I) można wprowadzić do stężonej kompozycji, którą rozcieńcza się przed stosowaniem. Charakter związku o wzorze (I) może zmieniać się w zależności od rodzaju podstawników od postaci ciekłej do stałej i od słabo rozpuszczalnego do wysoce nierozpuszczalnego w wodzie. Specjalista w tej dziedzinie będzie w stanie zastosować konwencjonalne techniki i uzyskać kompozycje według wynalazku, które są substancjami stałymi lub ciekłymi osadzonymi na odpowiednim stałym nośniku, obejmujące na przykład zwilżalne proszki (proszki WP) lub rozpuszczalne w wodzie (SP), zwilżalne granulki (granulki dyspergowalne w wodzie, WG albo granulki rozpuszczalne w wodzie, SG), dyspersje substancji stałych lub ciekłych w cieczy, takie jak koncentraty zawiesinowe, koncentraty zawiesinowe oparte na oleju, oparte na oleju płynne substancje, takie jak SC (koncentrat zawiesinowy) lub OF (mieszające się z olejem substancje płynne), emulsje i mieszaniny, takie jak EW (emulsja w wodzie), EO (emulsja w oleju), SE (zawiesinaemulsja), roztwory, takie jak EC (emulgujący koncentrat), DC (dyspergowalny koncentrat), UL (ciecz o ultraniskiej objętości), SL (ciecz rozpuszczalna), oraz preparaty specjalne, takie jak kompozycje mikrokapsułkowane. Korzystne związki o wzorze (I) są na ogół oleistymi cieczami o ograniczonej rozpuszczalności w wodzie. A zatem, związki te można łatwo wprowadzić do roztworów w oleju przez PL 212 909 B1 5 zwykłe zmieszanie, ewentualnie w kombinacji z jednym lub więcej emulgatorami, lub absorbować na stałych nośnikach, takich jak glinki lub krzemionki, w celu wprowadzenia do suchych produktów. Podobnie, związki o wzorze (I), które są oleistymi cieczami, można stosować do wytworzenia dyspersji środka owadobójczego w związku o wzorze (I) lub do wytworzenia roztworów zawierających związek o wzorze (I) i insektycyd, albo do wytworzenia mieszanych układów dyspersyjnych, w których, na przykład, środek owadobójczy jest w postaci koncentratu zawiesinowego, a związek o wzorze (I) jest w postaci emulsji olej w wodzie. Inne kombinacje będą oczywiste dla specjalisty w tej dziedzinie techniki. Substancje pomocnicze stosuje się zwykle w ilości zależnej od objętości substancji do opryskiwania stosowanej na hektar. Objętość wody na hektar na ogół wynosi około 200 l/ha, ale może zmieniać się od 50 do ponad 3000, dla szczególnych zastosowań do powierzchniowego oprysku owoców. Substancje pomocnicze stosuje się zazwyczaj w objętości od 0,05% do 1,0% objętości substancji do oprysku na hektar. Przyjmując jako średnią 200 l/ha, typowe ilości substancji pomocniczej mieszczą się w zakresie 100 g (0,05%) do 2000 g (1,0%) na hektar. Ilości środka owadobójczego zwykle mieszczą się w zakresie od 10 g/ha do 5 kg/ha. A zatem, specjalista w tej dziedzinie techniki będzie w stanie ustalić ilości związku aktywnego i substancji pomocniczej mieszczące się w typowo stosowanych zakresach. Ilości te dotyczą bezpośredniego stosunku (wagowego) środka owadobójczego do związku o wzorze (I), który wynosi od 50:1 do 1:400. Korzystnie, stosunek wagowy środka owadobójczego do związku o wzorze (I) mieści się w zakresie od 25:1 do 1:25, a zwłaszcza 10:1 do 1:10. Aczkolwiek uważa się, że gdy kompozycje te stosuje się na uprawy, na ogół nanosi się w postaci rozcieńczonej w wodzie, można je również stosować w postaci preparatów o ultraniskiej objętości, na przykład na obszarach pustynnych. Kompozycje według wynalazku można również stosować w preparatach przenikających przez korę, gdy pożądana jest szybka penetracja środka owadobójczego przez korę drzewa. Ponadto, wykorzystując znane specjalistom formy użytkowe, kompozycje według wynalazku można stosować do traktowania i ochrony nasion roślin. Wynalazek zilustrowano następującymi przykładami. Przykład 1 Aktywność wielu środków owadobójczych w kombinacji z 0,5% 2-etylofosfonianu bis-(2-etyloheksylu) (BEEP) porównano z odpowiednim preparatem niezawierającym 2-etylofosfonianu bis-(2- etyloheksylu), stosując leczniczy test zwalczania szkodnika liści, miniarki L1/L2 Liriomyza huidobriensis. Wyniki przedstawione w Tablicy 1 wskazują % zwalczenia tego szkodnika liści w odniesieniu do liści fasoli. Tablica 1 Ilość ppm tiametoksam Sam Kontrola 400 600 800 1000 0 0 0 0 12 Ilość ppm Sama Kontrola 3,13 6,25 12,5 25 0 27 48 74 96 +BEEP 0 20 43 63 68 chlorfenapyr Sam 0 0 15 0 28 +BEEP 0 100 100 100 100 Sam 0 60 69 66 83 fipronil +BEEP 0 100 100 100 100 spinosad Sam 0 42 73 82 81 +BEEP 0 100 100 100 100 abamektyna +BEEP 0 99 100 100 100 6 PL 212 909 B1 Ilość ppm Sama Kontrola 25 50 100 200 0 27 57 81 100 cypromazyna + BEEP 0 28 83 100 100 Przykład 2 Aktywność lambda-cyhalotryny, profenofosu i indoksakarbu w kombinacji z 0,5% 2-etyloheksylofosfonianu bis-(2-etylo-heksylu) (BEEP) porównano z odpowiednim preparatem niezawierającym 2-etyloheksylofosfonianu bis-(2-etyloheksylu), w teście zwalczania Plutella xylostella przez spożywanie/kontakt. Wyniki przedstawione w Tablicy 2 wskazują % zwalczenia. Tablica 2 Ilość Sama Kontrola 0,31 ppm 0,63 ppm 1,25 ppm 2,5 ppm Ilość Sam Kontrola 12,5 ppm 25 ppm 50 ppm 100 ppm Ilość Sam Kontrola 0,16 ppm 0,31 ppm 0,63 ppm 1,25 ppm 15 32 26 32 80 21 16 41 95 100 Indoksakarb +BEEP 20 57 80 98 100 21 54 66 83 95 Profenofos +BEEP 11 65 95 100 100 Lambda-cyhalotryna +BEEP 11 100 100 100 100 Przykład 3 Aktywność lambda-cyhalotryny, jako preparatu Karate 10CS, z 0,5% 2-etyloheksylofosfonianu bis-(2-etyloheksylu) (BEEP) porównano z odpowiednim preparatem Karate 10CS, niezawierającym 2-etyloheksylofosfonianu bis-(2-etyloheksylu), w teście translaminarnym (czas badania 3 dni) na badanie przeciwko Myzus persicae R2. Wyniki przedstawione w Tablicy 3 wskazują % zwalczenia. PL 212 909 B1 Tablica 3 Ilość ppm Lambda-cyhalotryna jako Karate 10CS Sama Kontrola 62 125 250 10 41 45 26 +BEEP 4 72 98 98 7 Przykład 4 Aktywność tiametoksamu, jako preparatu Actara 25WG, z oktylofosfonianem bis(2-etyloheksylu) (BEOP) w ilości 0,5% porównano z odpowiednim preparatem Actara, nie zawierającym oktylofosfonianu bis(2-etyloheksylu), w teście na działanie przezwarstwowe (czas badania 3 dni) przeciwko Aphis gossypii. Wyniki przedstawione w Tablicy 4 wskazują % zwalczenia. Tablica 4 Ilość ppm Sam Kontrola 15,6 31,2 62,5 11 45 68 72 tiametoksam jako Actara 25WG +BEOP 3 45 48 96 Zastrzeżenia patentowe 1. Kompozycja owadobójcza, znamienna tym, że zawiera środek owadobójczy, wybrany z grupy obejmującej chlorpiryfos, profenofos, pirymikarb, imidaklopryd, acetamipryd, nitenpiram, klotianidynę, tiaklopryd, tiametoksam, MTI-446, spinosad, abamektynę, benzoesan emamektyny, fipronil, lambda- cyhalotrynę, gamma-cyhalotrynę, indoksakarb, fenpiroksymat, tebufenpirad, chlorfenapyr, lufenuron i cyromazynę oraz fosfonian o wzorze (I) Iub jego dimer w którym to wzorze R1 i R2, niezależnie, oznaczają grupę alkoksylową zawierającą od 4 do 10 atomów węgla, a R3 oznacza grupę alkilową zawierającą od 4 do 10 atomów węgla, przy czym stosunek wagowy środka owadobójczego do związku o wzorze (I) wynosi od 50:1 do 1:400. 2. Kompozycja owadobójcza według zastrz. 1, znamienna tym, że zawiera związek o wzorze (I), w którym podstawniki R1, R2 i R3 zawierają od 4 do 8 atomów węgla. 3. Kompozycja owadobójcza według zastrz. 2, znamienna tym, że jako fosfonian zawiera 2-etyloheksylofosfonian bis-(2-etyloheksylu), oktylofosfonian bis-(2-etyloheksylu) lub butylofosfonian bis-(butylu). 4. Kompozycja owadobójcza według zastrz. 3, znamienna tym, że fosfonianem jest 2-etyloheksylofosfonian bis-(2-etyloheksylu). 8 PL 212 909 B1 Departament Wydawnictw UP RP Cena 2,46 zł (w tym 23% VAT)







ANKIETA

Czy Polska powinna rozwijać technologię kosmiczną?