Money.plTechnologie dla biznesu Grupy dyskusyjne pl.sci.psychologia Do czego gejom adopcja dzieci?

Do czego gejom adopcja dzieci?

Do czego gejom adopcja dzieci?

m...@gmail.com / 2013-07-03 11:16:10

http://fakty.interia.pl/swiat/news-para-gejow-adoptowala-chlopca-by-go-wykorzystywa c,nId,990002

To przykład skrajnej deprawacji - tak australijska policja określiła
sprawę 6-letniego chłopca adoptowanego przez parę homoseksualistów i
wykorzystywanego seksualnie przez rodziców i inne osoby. O sprawie
informuje agencja AFP.

Homoseksualistów-pedofilów ujęto dzięki współpracy służb bezpieczeństwa
w Australii i Stanach Zjednoczonych.

Mężczyźni mieszkali w Cairns, w północnym Queensland i przedstawiali
siebie, jako kochających ojców. Jednak chłopczyk, którego urodziła im
rosyjska surogatka i którego adoptowali w 2005 roku, był za ich zgodą
seksualnie wykorzystywany przez innych od kilku lat.
Reklama

"Każda sprawa wykorzystywania dzieci jest straszna" - powiedział agencji
AFP Jon Rouse, detektyw z Queensland, który dowodzi zespołem zajmującym
się wykorzystywaniem nieletnich w sieci. "Ale ta sprawa jest szczególnie
poruszająca przez sposób, w jaki to dziecko do nich trafiło. To ogromna
tragedia i przykład skrajnej deprawacji".

Na ślad pary homoseksualistów policjanci wpadli dzięki przypadkowemu
odkryciu w Nowej Zelandii. Śledczy badający sprawę pedofila w Wellington
znaleźli zdjęcia chłopczyka na komputerze podejrzewanego mężczyzny.
Fotografie nie były wprawdzie niezgodne z prawem, ale postawiły w stan
gotowości policję w Australii. W toku dochodzenia śledczy dotarli do
zapisu rozmów między parą homoseksualistów i innymi pedofilami.


Kiedy funkcjonariusze wkroczyli do domu pary, gdy ci przebywali w
Stanach Zjednoczonych, znaleźli wystarczająco wiele dowodów, by
doprowadzić do ich aresztowania i odebrania im chłopca. Obaj mężczyźni
zostali aresztowani w Kalifornii na początku 2012 roku. W ostatni
weekend jeden z nich otrzymał wyrok 40 lat więzienia. Drugi wciąż
oczekuje na wynik procesu.
-------------

Coraz bardziej widac do czego im potrzebna jest adopcja dzieci.
 
Czytaj także na forum

Do czego gejom adopcja dzieci?

LaL <r...@gmail.com> / 2013-07-03 12:06:45
Dlaczego nie wkleisz normalnych badań, bo te są sfałszowane przez chory z nienawiści kler i są wymysłami , dlatego kościoły pustoszeją bo normalni ludzie mają dość bzdur, nienawiści, obłudu, fobii i zboczeń, bo jedynymi zboczeńcami w polsce jest kler który gwałci dzieci, tym samym po co klerowi dzieci?
 

Re: Do czego gejom adopcja dzieci?

m...@gmail.com / 2013-07-03 12:24:34
W dniu środa, 3 lipca 2013 12:06:45 UTC+2 użytkownik LaL napisał:
> Dlaczego nie wkleisz normalnych badań, bo te są sfałszowane przez chory z nienawiści kler i są wymysłami , dlatego kościoły pustoszeją bo normalni ludzie mają dość bzdur, nienawiści, obłudu, fobii i zboczeń, bo jedynymi zboczeńcami w polsce jest kler który gwałci dzieci, tym samym po co klerowi dzieci?

Bo lubie patrzeć jak się spieniasz i plujesz, tak samo jak religianci ;P
 

Re: Do czego gejom adopcja dzieci?

LaL <r...@gmail.com> / 2013-07-03 12:46:36
Wklejasz zaburzenia psychiczne, a jesteś na psychologii, może przejdź na pl.soc.religię tam spotkasz wariatów religijnych bo miejsc brakuje w psychiatryku, dla takich zaburzeńców to co wklejasz będzie pokrewne i tam sobie posyczycie razem z nienawiści.
 

Re: Do czego gejom adopcja dzieci?

LaL <r...@gmail.com> / 2013-07-03 13:01:18
Czy homoseksualność to choroba?
Homoseksualność zdecydowanie nie jest chorobą. Jest powszechnie uznawana za jedną z trzech orientacji seksualnych człowieka. Ani gorszą ani lepszą od innych - hetero- i biseksualności. Żadna orientacja seksualna nie jest chorobą. Homoseksualność za chorobę zaczęła być uznawana dopiero w XIX wieku, jednakże już w 1973 r. została wykreślona z podręcznika zaburzeń i chorób Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego (obecnie jest to ustandaryzowana klasyfikacja DSM-IV). W 1990 r. została wykreślona z klasyfikacji i chorób Światowej Organizacji Zdrowia (ustandaryzowana klasyfikacja WHO ICD-10), która to klasyfikacja obowiązuje na całym świecie, w tym również w Polsce. Zarówno homoseksualność, jak i hetero- i biseksualność nie są chorobami i nie powinny być leczone. Możemy odczuwać niechęć do własnej orientacji, ale najczęściej jest to spowodowane uwewnętrznionymi uprzedzeniami społecznymi oraz obawami przed napiętnowaniem społecznym - reakcją najbliższych, zrujnowaniem kariery zawodowej, itp. Problemem bowiem nie jest nasza homoseskualność, ale homofobia i negatywny stosunek do homoseskualności.
Oczywiście, na świecie i w Polsce nadal są osoby, które nie zgadzają się ze stanem wiedzy naukowej na temat homoseksualności i chcą widzieć tę orientację jako chorobę. To tak jakby twierdzić, Że chorobą jest leworęczność, piegi czy rudy kolor włosów. Co ciekawe, część naukowców chce, aby na oficjalną listę chorób i zaburzeń psychicznych, z której w latach siedemdziesiątych XX wieku wykreślono homoseksualność, wpisać homofobię i rasizm jako zaburzenia paranoidalne i urojeniowe.


Co oznacza wyrażenie coming out?
Coming out to zwrot zapożyczony z języka angielskiego. Coming out to ujawnienie się przed otoczeniem swojej orientacji psychoseksualnej. Najczęściej oczywiście mamy do czynienia z ujawnieniem orientacji homoseksualnej, bo w przypadku osób heteroseksualnych nikt nie zakłada ich homoseksualności. Coming out jest bowiem skutkiem heteronormatywnego społeczeństwa, w którym z góry zakłada się, że każdy jest heteroseksualny.
Coming out jest ważną decyzją w Życiu geja czy lesbijki. Często przygotowujemy się do niego przez wiele lat, najczęściej starannie obmyślając scenariusze naszego ujawnienia. [...]Bywa, że ujawnienia dokonują za nas inne osoby. Mówimy wówczas o outingu. Dobrze byłoby jednak, gdyby coming out był indywidualnym wyborem każdego geja czy lesbijki. Nikt nie powinien nas do niego namawiać, ani niczego nam narzucać. Najważniejsze bowiem, abyśmy sami wewnętrznie czuli, że jesteśmy gotowi, by powiedzieć o naszej orientacji zaufanej osobie - matce, ojcu, przyjaciółce. Dla wielu gejów i lesbijek coming out jest niezbędnym etapem w samoakceptacji. Do coming outu nie powinno się również osób homoseksualnych zniechęcać. Wprost przeciwnie - osoby homoseksualne powinny być wspierane w ich dążeniu do pełnego ujawnienia. Dla wielu gejów i lesbijek coming out jest ogromnym przeżyciem, ważnym etapem w ich życiu. Wielu chce powiedzieć o sobie komuś dla nich ważnemu, bo chce rozmawiać o swojej homoseksualności z innymi. Podobnie zresztą jak osoby heteroseksualne chcą rozmawiać o swojej heteroseksualności. I osoby homoseksualne, tak jak heteroseksualne chcą być szanowane za to kim są. Dlatego, gdy młode osoby słyszą zewsząd, że geje i lesbijki to dewianci i zboczeńcy, ich coming out jest z pewnością utrudniony. [...]


Czy mogę się wyleczyć z bycia lesbijką albo gejem?
Psychologia, seksuologia i psychiatria nie znają ani jednego naukowo potwierdzonego przypadku, w którym doszłoby do zmiany orientacji seksualnej w toku leczenia. [...]
Orientacja seksualna - homo-, bi- czy heteroseksualna - nie poddaje się dobrowolnym modyfikacjom i nie jest efektem wyboru. Wszelkie próby przeprowadzenia tzw. terapii reparatywnej (naprawczej), mającej na celu zmianę orientacji seksualnej, okazały się nieskuteczne. Wielu chciałoby zapewne zapomnieć o licznych, spektakularnych oświadczeniach osób leczonych z homoseksualności, którzy negowali cudotwórczą moc terapii. Wśród nich byli Gary Cooper i Michael Burke, założyciele największego ruchu leczenia homoseksualności - amerykańskiego Exodusu, którzy publicznie zanegowali jego sens i zamieszkali ponownie z partnerami homoseksualnymi.

Myślę, że gdyby orientację seksualną można było wybierać lub nabywać w toku socjalizacji, gejów i lesbijek dawno nie byłoby na świecie. Po pierwsze dlatego, że my, geje i lesbijki, wychowujemy się wśród homofobicznego społeczeństwa. Nasza homoseksualność jest często niezrozumiana, wyśmiewana, piętnowana. W niektórych krajach jest nawet karana śmiercią. Kto, żyjąc w takim społeczeństwie, chce być gejem? Większość z pewnością wolałaby zmienić orientację na jedynie słuszną i akceptowaną, czyli heteroseksualną. [...]
Geje i lesbijki najczęściej wychowują się w rodzinach heteroseksualnych, gdyby można więc było przekazywać orientację seksualną w toku socjalizacji, geje i lesbijki wymarliby. Rodziny heteroseksualne wychowywałyby bowiem tylko potomstwo heteroseksualne. [...]
Efekty takich terapii w zależności od pacjenta są następujące: utrata zainteresowania seksualnością w ogóle, niechęć do wchodzenia w związki uczuciowe i relacje psychoseksualne, wytrenowanie zachowań heteroseksualnych i prób wchodzenia w związki z osobami płci odmiennej. Efekty takiej terapii były krótkotrwałe. Trwały najczęściej dwa, trzy lata. Po tym czasie osoba poddawana terapii zaczynała szukać partnera tej samej płci. Terapie naprawcze często wzmacniają depresję, która może prowadzić do prób samobójczych, zwłaszcza u osób, które uświadomią sobie brak efektów leczenia.
Ponieważ nie udowodniono skuteczności terapii reparatywnej, a jej wpływ okazał się niebezpieczny dla Życia i zdrowia osób, które się jej poddały, Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne (zrzeszające autorytety naukowe z całego świata) w 1997 r. wydało specjalne oświadczenie. Wezwało w niej wszystkich profesjonalistów do zaniechania stosowania terapii mających leczyć z homoseksualności.


Kim są transwestyci, drag queens i drag kings?
Drag queen to mężczyzna, który upodabnia się strojem i makijażem do kobiety na potrzeby scenicznego czy innego publicznego występu. Drag king to z kolei kobieta, która upodabnia się do mężczyzny również na potrzeby artystycznych występów. [...]
Transwestyci to osoby, które czerpią przyjemność seksualną z przebierania się w stroje płci odmiennej. W literaturze anglojęzycznej na określenie transwestytyzmu wykorzystuje się określenie crossdressing, które powoli przyjmuje się również w Polsce (istnieje np. ciekawa strona crossdresserów www.crossdressing.pl). Drag queens i drag kings najczęściej parodiują znane postaci, pokazując je w sposób przejaskrawiony, przesadzony. Artyści i artystki zajmujący się tą sztuką to najczęściej geje lub lesbijki, czasami to transwestyci.


Czy geje i lesbijki tworzą trwałe związki?
Geje i lesbijki tworzą trwałe związki. Sam jestem w długoletnim związku i znam wiele par gejowskich i lesbijskich, które legitymują się dłuższym od mojego stażem. Często jednak społeczeństwo nie wie o takich związkach. Pary takie ukrywają się ze swoimi uczuciami, obawiając się dyskryminacji i nietolerancji ze strony społeczeństwa. Udają rodzeństwo, znajomych, koleżanki, przyjaciół, robiąc wszystko aby sąsiedzi, rodzina i znajomi nie dowiedzieli się, że żyją w homoseksualnym związku. Trzeba bowiem pamiętać, że osoby homoseksualne nie mają takiego wsparcia jak osoby heteroseksualne dla swoich związków. Pary heteroseksualne mogą zawierać związki małżeńskie, wychowują dzieci, mają oparcie w rodzinie, przyjaciołach oraz instytucjach państwowych. Pary gejowskie skazane są najczęściej na siebie samych. Gdyby otrzymywały takie wsparcie jak otrzymują osoby heteroseksualne, z pewnością łatwiej byłoby im w trudnych chwilach.
Niektórzy geje i lesbijki nie tworzą jednak związków. Robią to z różnych przyczyn - podobnie zresztą jak i osoby heteroseksualne.


Czy geje i lesbijki mogą wychowywać dzieci?
Oczywiście, że tak. W Polsce, podobnie jak w wielu innych krajach na świecie, geje i lesbijki wychowują dzieci. Robią to bez niczyjego przyzwolenia, nakazów czy zakazów. Jeśli para gejów lub lesbijek naprawdę chce zostać rodzicami, może to zrobić. [...]
Zapomina się, że zgodnie z Komitetem Przeciw Homofobii kilkadziesiąt tysięcy dzieci wychowuje się w Polsce w rodzinach homoseksualnych. I że to właśnie ze względu na stygmatyzację społeczną tego typu rodziny zmuszone są do życia w kłamstwie. Znajome lesbijki wychowujące synka udają, że są kuzynkami. Wiedzą, że gdyby wydał się ich sekret, miałyby problemy w pracy, rodzinie, bloku, a dziecko w szkole. [...]
Dzieci wychowywane w rodzinach homoseksualnych pochodzą z poprzednich związków heteroseksualnych, część z adopcji przez jednego z rodziców (co w Polsce jest możliwe), ze sztucznego zapłodnienia lub od matek zastępczych.
Geje i lesbijki, którzy chcą stworzyć rodzinę i mieć dzieci, nie muszą dostawać od nikogo pozwolenia - biologia i biotechnika potrafią rozwiązać te problemy.
Problemem nie jest więc prawo do adopcji dzieci przez pary homoseksualne, ale stosunek społeczeństwa do wychowywania dzieci przez takie pary. [...]
Dyskusje opierają się również na wyidealizowanym schemacie rodziny heteroseksualnej, do którego to porównuje się często rodzinę homoseksualną. Czy zapewni ona takie same wartości jak rodzina heteroseksualna? Czy tatuś zastąpi mamusię i odwrotnie?
Uważam, Że podstawą do ewentualnej odmowy przyzwolenia na wychowywanie dziecka w rodzinie homoseksualnej powinno być wykazanie szkodliwości takiego postępowania, a nie jedynie sąd wartościujący moralnie, który dyskryminuje całą populację gejów i lesbijek. Jak do tej pory szkodliwości homorodzicielstwa nie udowodniono. Wprost przeciwnie. Zgodnie z badaniami Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego dzieci rodziców homoseksualnych są tak samo przystosowane społecznie jak te wychowane przez rodziców heteroseksualnych. Nie potwierdzono też wielu innych stereotypów związanym z rodzicielstwem gejów i lesbijek: dzieci wychowywane przez rodziców homoseksualnych niczym nie różniły się od swoich heteroseksualnych rówieśników. W przeważającej większości były heteroseksualne, miały wsparcie w swoich rodzinach, nie dochodziło do żadnych patologii (np. wykorzystywania seksualnego dzieci). [...] Osoby heteroseksualne nie mają monopolu na dobre rodzicielstwo. Jest ono niezależne od orientacji seksualnej, w każdej grupie znajdziemy rodziców lepiej i gorzej sprawdzających się w swojej roli. Tak długo, jak będziemy podtrzymywać mity i uprzedzenia wobec rodziców homoseksualnych, tak długo będziemy skazywać dzieci wychowywane w takich rodzinach na cierpienie i niebezpieczeństwa związane z ich nieuregulowanym statusem prawnym. Ze względu na dobro dzieci powinno nam zależeć na obalaniu niesprawiedliwych stereotypów. W przeciwnym razie pozostanie jedynie odebranie dzieci ich homoseksualnym rodzicom i umieszczenie ich w domu dziecka. Czy o to chodzi głosicielom zasady, że gejom i lesbijkom nie wolno powierzać dzieci?

Adopcja w Europie Adopcja dzieci, wspólna lub przez drugiego partnera, przez pary homoseksualne, możliwa jest w następujących krajach Europy: Dania (od 1999 r.), Holandia (od 2001 r.), Szwecja (od 2003 r.), Hiszpania, Wielka Brytania, Belgia, Niemcy (od 2005 r.), Islandia (od 2006 r.).
 
wstecz
1 2 3
mcmlxxi.xi.xi@gma... 2013-06-12 20:34
Andromeda 2013-06-10 21:28
Ikselka 2012-07-24 00:43
Qrczak 2012-03-30 21:31
glob 2012-03-03 21:00
glob 2012-01-21 05:34
zażółcony 2011-12-08 14:21
Lebowski 2011-07-28 08:34
Ikselka 2011-06-01 10:12
Ikselka 2011-05-26 12:02
Lebowski 2011-04-06 23:12
zażółcony 2011-04-03 10:51
współpraca