Money.plTechnologie dla biznesuPrzemysłOrzeczenia NSAII SA/Gl 787/10 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Wyszukiwarka Orzeczeń Sądów Administracyjnych
  • od
  • do
Orzeczenia NSA


2011-11-29

II SA/Gl 787/10 - Postanowienie WSA w Gliwicach

Orzeczenie

 

Data orzeczenia

2011-11-29

Data wpływu

2010-07-22

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Sędziowie

Andrzej Majzner /przewodniczący sprawozdawca/

Symbol z opisem

6162 Scalanie i wymiana gruntów

Hasła tematyczne

Pełnomocnik procesowy

Sygn. powiązane

II OSK 1666/11 - Postanowienie NSA z 2011-09-08

Skarżony organ

Samorządowe Kolegium Odwoławcze

Treść wyniku

Przyznano wynagrodzenie płatne z budżetu państwa

Powołane przepisy

Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 250, art. 258 par. 2 pkt 8 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348 par. 18 ust. 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Sentencja

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie scalenia gruntów, w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącej - adwokat M. F., o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy postanawia: przyznać z sum budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na rzecz adwokat M. F. kwotę 221,40 zł /dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy/ tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej na zasadzie prawa pomocy.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] wydaną w przedmiocie scalenia gruntów.

Następnie, to jest w dniu 20 kwietnia 2011 r., adwokat M. F., będąca pełnomocnikiem procesowym skarżącej ustanowionym w zakresie prawa pomocy przyznanego J. D. mocą postanowienia referendarza sądowego z dnia 31 marca 2011 r. wniosła skargę kasacyjną od przywołanego wyżej wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności.

Równocześnie wskazana wyżej pełnomocnik wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości ani w części.

Postanowieniem z dnia 25 maja 2011 r. tutejszy Sąd przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Rzeczona skarga kasacyjna została następnie rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny, który mocą wyroku wydanego w dniu 8 września 2011 r. orzekł o jej oddaleniu.

W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.

Artykuł 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W niniejszym przypadku kwestie związane z rzeczonymi należnościami reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Stosownie zatem do treści §19 przywołanego rozporządzenia koszty ponoszone w przedmiotowym zakresie przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% określonych w nim stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.

Zgodnie przy tym z §2 ust. 1 wskazanej regulacji, sąd zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, bierze pod uwagę niezbędny nakład jego pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.

Odnosząc się do żądania zgłoszonego przez adwokat M. F. trzeba podnieść, że jej wniosek należało rozpoznać w kontekście §18 ust. 1 pkt 2 lit. b) cytowanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. W myśl tego unormowania stawka minimalna wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej ustalona została jako 50% stawki minimalnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, lub - w sytuacji gdy nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% wskazanej stawki.

Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 258 §2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono wobec wnioskującej adwokat o przyznaniu kosztów zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy, w kwocie 221,40 zł, na co składa się należne wynagrodzenie w wysokości 180 zł (75% stawki minimalnej, która w niniejszej sprawie wynosi 240 zł - §18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r.), podwyższone - stosownie do §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 41,40 zł.

Grupy dyskusyjne