Najpopularniejszy w Polsce portal o finansach i biznesie
Money.plTechnologie dla biznesuPrzemysłPatentyEP 1615966 T3
Wyszukiwarka patentów
  • od
  • do
Patent EP 1615966 T3


EP 1615966 T3

RZECZPOSPOLITA POLSKA (12) TŁUMACZENIE PATENTU EUROPEJSKIEGO (96) Data i numer zgłoszenia patentu europejskiego: 02.04.2004 04749705.2 (19) PL (11) PL/EP (13) (51) 1615966 T3 Int.Cl. C08J 3/05 (2006.01) C08J 3/24 (2006.01) Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (97) O udzieleniu patentu europejskiego ogłoszono: 07.09.2016 Europejski Biuletyn Patentowy 2016/36 EP 1615966 B1 C09D 163/10 (2006.01) C08G 81/00 (2006.01) B65D 85/72 (2006.01) C08L 1/00 (2006.01) B65D 25/14 (2006.01) C08G 81/02 (2006.01) (54) Tytuł wynalazku: Dyspersje wodne i powłoki (30) (43) Pierwszeństwo: 02.04.2003 US 459728 P Zgłoszenie ogłoszono: 18.01.2006 w Europejskim Biuletynie Patentowym nr 2006/03 (45) O złożeniu tłumaczenia patentu ogłoszono: 28.02.2017 Wiadomości Urzędu Patentowego 2017/02 (73) Uprawniony z patentu: Valspar Sourcing, Inc., Minneapolis, US PL/EP 1615966 T3 (72) Twórca(y) wynalazku: ROBERT M. O'BRIEN, Monongahela, US GRANT SCHUTTE, Pittsburgh, US JEFFREY NIEDERST, Leechburg, US JOHN W. CONDIT, Cranberry Township, US DAWN S. HERKO, Wexford, US DANIEL E. RARDON, Pittsburgh, US (74) Pełnomocnik: rzecz. pat. Elżbieta Pietruszyńska POLSERVICE KANCELARIA RZECZNIKÓW PATENTOWYCH SP. Z O.O. ul. Bluszczańska 73 00-712 Warszawa Uwaga: W ciągu dziewięciu miesięcy od publikacji informacji o udzieleniu patentu europejskiego, każda osoba może wnieść do Europejskiego Urzędu Patentowego sprzeciw dotyczący udzielonego patentu europejskiego. Sprzeciw wnosi się w formie uzasadnionego na piśmie oświadczenia. Uważa się go za wniesiony dopiero z chwilą wniesienia opłaty za sprzeciw (Art. 99 (1) Konwencji o udzielaniu patentów europejskich). 1 25P38961PL00 EP 1 615 966 B1 Opis Tło [0001] Do powlekania powierzchni wyrobów opakowaniowych 5 (np. puszek do żywności i napojów) stosuje się bardzo różnorodne powłoki. Na przykład, puszki metalowe czasami powleka się stosując technologię ?coil coating?, tj. płaski arkusz metalicznego 10 odpowiedniego aluminium) podłoża powleka (np. się stali lub odpowiednią kompozycją i utwardza. Z powlekanego podłoża formuje się następnie wieczko lub korpus puszki. Na podłoże można ewentualnie nanieść ciekłe kompozycje powłokowe (np. przez natryskiwanie, zanurzanie, walcowanie, itd.), a następnie utwardzać. 15 [0002] Powłoki do opakowań powinny korzystnie umożliwiać nakładanie na podłoże z dużą szybkością i zapewniać odpowiednie właściwości po utwardzeniu, aby uzyskać odpowiednie parametry przy tak wymagającym zastosowaniu końcowym. Na przykład powłoka powinna być bezpieczna w 20 kontakcie z żywnością, mieć doskonałą przyczepność do podłoża i wykazywać odporność na degradację przez długi czas, nawet jeżeli jest narażona na działanie trudnych warunków środowiska. [0003] Wiele aktualnych powłok do opakowań zawiera ruchome 25 lub związane pochodne bisfenolu A (?BPA?) lub aromatycznych eterów glicydylowych lub pochodne PVC. US-B-4,302,373 ujawnia wodorozcieńczalną kompozycję powłokową, którą można wykorzystać w przemyśle produkcji puszek. Ta kompozycja składa się zasadniczo z nośnika 30 ciekłego i produktu zmodyfikowanego reakcji poliepoksydu, w ośrodkach wodnych korzystnie żywicy 2 epoksydowej na bazie PBA, i polimeru z karboksylowymi grupami funkcyjnymi w obecności aminy trzeciorzędowej, w której co najmniej zmodyfikowanym 5 nieznaczne 50% poliepoksydzie czwartorzędowych dostępnych około soli obecnie ilości grup występuje amoniowych. danych śladowe epoksydowych Mimo naukowych związków, w że postaci większość wskazuje, o w których że mowa powyżej, a które mogą zostać uwolnione z wytworzonych powłok, nie powodują żadnego zagrożenia zdrowotnego dla 10 ludzi, niektórzy mimo wszystko uważają, że te związki są potencjalnie szkodliwe dla zdrowia człowieka. W związku z tym występuje znaczące dążenie do eliminacji tych związków z powłok stykających się z żywnością. [0004] Na podstawie powyższego należy rozumieć, że w stanie 15 techniki występuje zapotrzebowanie na pojemnik do pakowania (np. puszkę do żywności lub napojów) powlekany kompozycją niezawierającą ilości takich związków, które mogłyby ulegać ekstrakcji. Takie opakowania, kompozycje i sposoby 20 ich wytwarzania ujawniono i zastrzeżono w niniejszym dokumencie. Podsumowanie [0005] Niniejszy wynalazek dotyczy nowych dyspersji wodnych odpowiednich do zastosowania jako kompozycje powłokowe, a także sposobów powlekania podłoży przy użyciu 25 tych dyspersji. [0006] Dyspersja według niniejszego wynalazku zawiera korzystnie produkt reakcji (i) winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi; (ii) polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi (np. winylowego 30 polimeru addycyjnego z kwasowymi grupami funkcyjnymi lub żywicy poliestrowej z kwasowymi grupami funkcyjnymi); oraz (iii) aminy trzeciorzędowej. Produkt reakcji jest 3 korzystnie zdyspergowany w nośniku (np. wodzie) wraz z ewentualnymi środkami sieciującymi i innymi ewentualnymi adiuwantami. Korzystne kompozycje i dyspersje w zasadzie nie zawierają ruchomego BPA i pochodnych aromatycznych 5 eterów glicydylowych (np. BADGE, BFDGE i epoksydowych Novalac). [0007] W jednym przykładzie wykonania, sposób obejmuje: dostarczenie winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi, w którym zawartość 10 oksiranowych grup funkcyjnych wynosi 0,5 do 5; dostarczenie polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi, którego liczba kwasowa wynosi 30 do 500; przeprowadzenie reakcji winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami 15 funkcyjnymi funkcyjnymi utworzeniem w i polimeru obecności polimeru z aminy kwasowymi grupami trzeciorzędowej dyspergowalnego w wodzie; z oraz dyspergowanie polimeru dyspergowalnego w wodzie w nośniku zawierającym wodę. [0008] W jednym obecnie korzystnym przykładzie wykonania: 20 (i) polimer winylowy z oksiranowymi grupami funkcyjnymi jest produktem reakcji 1 do 10% wag. monomeru z oksiranowymi grupami funkcyjnymi, 0 do 60% wag. monomeru z hydroksylowymi grupami funkcyjnymi, a resztę stanowi inny monomer (np. monomer bez grupy funkcyjnej); oraz 25 polimer ma zawartość oksiranowych grup funkcyjnych wynoszącą 0,5 do 5 i masę cząsteczkową średnią liczbowo 2500 do 20 000; (ii) polimer z kwasowymi grupami funkcyjnymi jest polimerem winylowym utworzonym jako produkt 30 reakcji monomeru z kwasową grupą funkcyjną (korzystniej co najmniej 15% wag. monomeru z kwasową grupą funkcyjną), a resztę stanowi inny monomer (np. monomer bez grupy funkcyjnej); oraz polimer ma liczbę kwasową 30 do 500 4 (korzystniej 100 do 500) i masę cząsteczkową średnią liczbowo 2000 do 15 000; (iii) amina trzeciorzędowa stanowi dimetyloetanolaminę lub tym podobne; (iv) przy czym przeprowadza się reakcję powyższych polimerów w 5 obecności aminy trzeciorzędowej z utworzeniem co najmniej pewnej czwartorzędowej soli amonowej, stosunek wagowy (i):(ii) wynosi 90:10 do 50:50, a stosunek grup aminowych do oksiranowych wynosi 0,8:1 do 5:1; oraz (v) przereagowane polimery są zdyspergowane w wodzie. 10 [0009] W innym przykładzie wykonania, niniejszy wynalazek dostarcza sposób, który obejmuje: dostarczenie winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi, w którym zawartość oksiranowych grup funkcyjnych wynosi 0,5 do 5; dostarczenie polimeru z kwasowymi grupami 15 funkcyjnymi, którego liczba kwasowa wynosi 30 do 500; dostarczenie aminy trzeciorzędowej; połączenie polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi z aminą trzeciorzędową do utworzenia mieszaniny i co najmniej częściowe zobojętnienie polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi; 20 oraz połączenie winylowego oksiranowymi grupami utworzeniem polimeru polimeru funkcyjnymi i dyspergowalnego addycyjnego tej w mieszaniny wodzie; z z oraz dyspergowanie polimeru dyspergowalnego w wodzie w nośniku zawierającym wodę. W niektórych przykładach wykonania 25 mieszaninę dodaje się do winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi przez pewien czas. [0010] W innym przykładzie wykonania, niniejszy wynalazek dostarcza sposób, który obejmuje: dostarczenie pierwszego zestawu monomerów do wytwarzania winylowego polimeru 30 addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi, w którym zawartość oksiranowych grup funkcyjnych wynosi 0,5 do 5; dostarczenie drugiego zestawu monomerów do wytwarzania 5 polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi, którego liczba kwasowa wynosi trzeciorzędowej; 30 do 500; polimeryzację dostarczenie co najmniej aminy jednego zestawu monomerów z utworzeniem pierwszego polimeru; 5 polimeryzację drugiego zestawu monomerów w obecności pierwszego polimeru; dodanie aminy trzeciorzędowej z utworzeniem polimeru dyspergowalnego w wodzie; oraz dyspergowanie polimeru dyspergowalnego w wodzie w nośniku zawierającym wodę. W niektórych przykładach wykonania 10 polimeryzacja co następuje obecności w najmniej jednego drugiego zestawu zestawu monomerów monomerów. Alternatywnie, w niektórych innych przykładach wykonania polimeryzacja co najmniej jednego zestawu monomerów następuje przed dodaniem drugiego zestawu monomerów. 15 [0011] Niniejszy wynalazek dostarcza także kompozycję zawierającą dyspersję wodną czwartorzędowej soli amonowej, przy czym sól zawiera produkt reakcji winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi, w którym zawartość oksiranowych grup funkcyjnych wynosi 20 0,5 do 5; polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi, którego liczba kwasowa wynosi 30 do 500; i aminy trzeciorzędowej. [0012] W innym przykładzie wykonania, niniejszy wynalazek obejmuje kompozycję powłokową zawierającą: dyspersję wodną czwartorzędowej soli amonowej, przy czym sól zawiera 25 produkt reakcji winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi, w którym zawartość oksiranowych grup funkcyjnych wynosi 0,5 do 5; polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi, którego liczba kwasowa wynosi 30 do 500; i aminy trzeciorzędowej; oraz środek 30 sieciujący. [0013] Niniejszy wynalazek dostarcza sposoby powlekania wyrobu. Takie sposoby obejmują naniesienie kompozycji 6 według niniejszego wynalazku na powierzchnię podłoża i utwardzenie tej kompozycji. [0014] Niniejszy wynalazek dostarcza także wyroby. W jednym przykładzie wykonania, wyrób zawiera podłoże, na 5 którym znajduje się nieutwardzona cienka warstwa, przy czym cienka warstwa zawiera dyspersję wodną czwartorzędowej soli amonowej, przy czym sól zawiera produkt reakcji winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi, w którym zawartość 10 oksiranowych grup funkcyjnych wynosi 0,5 do 5; polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi, którego liczba kwasowa wynosi 30 do 500; i aminy trzeciorzędowej. W niektórych przykładach wykonania nieutwardzona cienka warstwa zawiera ponadto środek sieciujący. 15 [0015] W innym przykładzie wykonania, wyrób zawiera podłoże, na którym znajduje się utwardzona cienka warstwa, przy czym utwardzoną cienką warstwę można wytworzyć z kompozycji powłokowej zawierającej dyspersję wodną czwartorzędowej soli amonowej, przy czym sól zawiera 20 produkt reakcji winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi, w którym zawartość oksiranowych grup funkcyjnych wynosi 0,5 do 5; polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi, którego liczba kwasowa wynosi 30 do 500; aminy trzeciorzędowej; oraz ewentualnie 25 środek sieciujący. [0016] W jeszcze innym przykładzie wykonania, wyrób zawiera podłoże, na którym znajduje się utwardzona cienka warstwa, przy czym utwardzona cienka warstwa zawiera usieciowany polimer zawierający segment usieciowany o 30 wzorze ogólnym: -Y-C(R2)-C(R)(OH)-C(R2)-O-(O)C-Xr-, w którym: Y oznacza dwuwartościową grupę organiczną, 7 korzystniej dwuwartościową grupę organiczną zawierającą ugrupowanie C(O)O; X oznacza dwuwartościową grupę organiczną; R oznacza H lub grupę organiczną C1 do C6, korzystnie H; oraz r wynosi 0 lub 1, korzystnie 0. 5 Definicje [0017] Określenie ?w zasadzie nie zawiera? określonego związku ruchomego oznacza, że kompozycje według niniejszego wynalazku zawierają mniej niż 1000 części na milion 10 (ppm) podanego związku ruchomego. Określenie ?zasadniczo nie zawiera? określonego związku ruchomego oznacza, że kompozycje według niniejszego wynalazku zawierają mniej niż 100 części na milion (ppm) podanego związku ruchomego. Określenie ?zasadniczo w ogóle nie zawiera? 15 określonego związku ruchomego oznacza, że kompozycje według niniejszego wynalazku zawierają mniej niż 5 części na milion (ppm) podanego związku ruchomego. Określenie ?w ogóle nie zawiera? określonego związku ruchomego oznacza, że kompozycje według niniejszego wynalazku zawierają mniej niż 20 części na miliard (ppb) 20 podanego związku ruchomego. [0018] Określenie ?ruchomy? oznacza, że związek może zostać wyekstrahowany z utwardzonej powłoki, kiedy taka powłoka (o grubości zazwyczaj w przybliżeniu 1 mg/cm2) zostanie poddana działaniu roztworu etanolu o stężeniu 10 25 procent wagowych przez dwie godziny w 121°C, po czym następuje ekspozycja przez 10 dni w roztworze w 49°C. [0019] Jeżeli powyższe zwroty są stosowane bez określenia ?ruchomy? (np. ?w zasadzie nie zawiera związku XYZ?), wtedy kompozycje według niniejszego wynalazku zawierają mniej 30 niż podana wcześniej ilość związku, niezależnie od tego, czy związek jest ruchomy w powłoce, czy związany ze składnikiem powłoki. 8 [0020] Określenie węglowodorową ?grupa (tj. organiczna? hydrokarbylową) oznacza z grupę ewentualnymi pierwiastkami innymi niż węgiel i wodór w łańcuchu, takimi jak tlen, azot, siarka i krzem, klasyfikowaną jako grupa 5 alifatyczna, grupa alifatycznych i aralkilowe). cykliczna cyklicznych Określenie lub (np. ?grupa kombinacja grupy grup alkarylowe alifatyczna? i oznacza nasyconą lub nienasyconą liniową lub rozgałęzioną grupę węglowodorową. To określenie stosuje się w odniesieniu na 10 przykład do grup alkilowych, alkenylowych i alkinylowych. Określenie ?grupa alkilowa? oznacza nasyconą liniową lub rozgałęzioną grupę węglowodorową, w tym na przykład metylową, etylową, izopropylową, t-butylową, heptylową, dodecylową, oktadecylową, amylową, 2-etyloheksylową i tym 15 podobne. Określenie ?grupa alkenylowa? oznacza nienasyconą liniową lub rozgałęzioną grupę węglowodorową z jednym lub większą liczbą wiązań podwójnych węgiel-węgiel, na przykład grupę winylową. Określenie ?grupa 20 alkinylowa? oznacza nienasyconą liniową lub rozgałęzioną grupę węglowodorową z jednym lub większą liczbą wiązań potrójnych węgiel-węgiel. Określenie ?grupa cykliczna? oznacza grupę węglowodorową z pierścieniem zamkniętym klasyfikowaną jako grupa alicykliczna, grupa aromatyczna lub grupa heterocykliczna. Określenie ?grupa 25 alicykliczna? mającą oznacza właściwości cykliczną podobne jak grupę w węglowodorową przypadku grup alifatycznych. Określenie ?grupa aromatyczna? lub ?grupa arylowa? oznacza mono- lub policykliczną aromatyczną grupę węglowodorową. Określenie ?grupa heterocykliczna? oznacza 30 węglowodór z pierścieniem zamkniętym, w którym jeden lub większa liczba atomów w pierścieniu stanowi pierwiastek inny niż węgiel (np. azot, tlen, siarka itd.). Przewiduje 9 się podstawienie na grupach organicznych polimerów stosowanych w kompozycjach powłokowych według niniejszego wynalazku. W celu uproszczenia dyskusji i wymieniania niektórych określeń stosowanych w całej treści niniejszego 5 zgłoszenia określenia ?grupa? i ?ugrupowanie? stosuje się w celu rozróżnienia indywiduów chemicznych, które umożliwiają podstawienie lub które można podstawić, i takich, które nie umożliwiają podstawienia lub których nie można 10 podstawić. W związku z tym, jeżeli w opisie podstawnika chemicznego stosuje się określenie ?grupa?, opisywany materiał chemiczny obejmuje grupę niepodstawioną i grupę zawierającą na przykład atomy O, N, Si lub S, w łańcuchu (jak w grupie alkoksylowej), a także grupy karbonylowe lub inne konwencjonalne podstawniki. 15 Jeżeli w opisie związku lub podstawnika chemicznego stosuje się określenie ?ugrupowanie?, uwzględnia się wyłącznie niepodstawiony materiał chemiczny. Na przykład określenie ?grupa alkilowa? ma obejmować nie tylko czyste nasycone węglowodorowe podstawniki alkilowe z otwartym 20 łańcuchem, na przykład metyl, etyl, propyl, t-butyl i tym podobne, ale także podstawniki alkilowe zawierające kolejne podstawniki znane w stanie techniki, takie jak hydroksyl, alkoksyl, alkilosulfonyl, atomy fluorowca, cyjano, nitro, amino, karboksyl itd. W związku z tym ?grupa 25 alkilowa? zawiera grupy eterowe, haloalkile, nitroalkile, karboksyalkile, hydroksyalkile, sulfoalkile itd. Z drugiej strony określenie ?ugrupowanie alkilowe? jest ograniczone i obejmuje wyłącznie czyste nasycone węglowodorowe podstawniki alkilowe z otwartym łańcuchem na 30 przykład metyl, etyl, propyl, t-butyl i tym podobne. Określenie ?ugrupowanie niepodstawione ugrupowania hydrokarbylowe? organiczne oznacza zawierające 10 wyłącznie wodór i węgiel. [0021] Określenia ?winylowy polimer addycyjny? lub ?winylowy kopolimer addycyjny? stosowane w niniejszym dokumencie 5 mają obejmować polimery i kopolimery akrylanowe, metakrylanowe i winylowe. Jeżeli nie określono inaczej, określenie kopolimer. Jeżeli ?polimer? nie ma określono także obejmować inaczej, określenie pochodna ?(met)akrylanu? (przy czym ?met? znajduje się w nawiasie) ma obejmować pochodne zarówno akrylanów, jak i 10 metakrylanów. [0022] Określenie ?dyspergowalny? w kontekście dyspergowalnego polimeru oznacza, że ten polimer można wymieszać jednorodnej 15 z nośnikiem z mieszaniny utworzeniem bez makroskopowo stosowania mieszania szybkoobrotowego. Określenie ?dyspergowalny? ma obejmować określenie ?rozpuszczalny?. Innymi słowy, polimer rozpuszczalny jest także polimerem dyspergowalnym. [0023] Określenie ?dyspergowalny w wodzie? w kontekście polimeru dyspergowalnego w wodzie oznacza, że ten polimer 20 można wymieszać jednorodnej z wodą mieszaniny z utworzeniem bez makroskopowo stosowania mieszania szybkoobrotowego. Określenie ?dyspergowalny w wodzie? ma obejmować określenie ?rozpuszczalny w wodzie?. Innymi słowy, polimer rozpuszczalny w wodzie uznaje się także za 25 polimer dyspergowalny w wodzie. [0024] Określenie dyspergowalnego ?dyspersja? w kontekście dotyczy mieszaniny polimeru polimeru dyspergowalnego i nośnika. Określenie ?dyspersja? ma obejmować określenie ?roztwór?. 30 Szczegółowy opis ilustracyjnych przykładów wykonania [0025] Niniejszy wynalazek dostarcza nowe dyspersje (np. dyspersje wodorozcieńczalne) odpowiednie do zastosowania 11 jako kompozycje powłokowe, a także sposoby powlekania podłoży przy użyciu tych dyspersji. Korzystne dyspersje zawierają polimer dyspergowalny w wodzie zawierający przereagowane grupy oksiranowe i kwasowe oraz nośnik 5 zawierający wodę. [0026] W jednym konkretnym przykładzie wykonania, dyspersja zawiera produkt reakcji (i) winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi; (ii) polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi; oraz (iii) aminy 10 trzeciorzędowej. Ten produkt reakcji jest zdyspergowany w nośniku (np. wodzie) wraz z ewentualnymi środkami sieciującymi i innymi ewentualnymi adiuwantami. [0027] Zatem, w jednym przykładzie wykonania, polimer dyspergowalny w wodzie tworzy się z wcześniej utworzonych 15 polimerów (np. winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi i polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi) w obecności aminy trzeciorzędowej. W innym przykładzie wykonania, polimer dyspergowalny w wodzie 20 tworzy się z co najmniej jednego wcześniej utworzonego polimeru (np. winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi lub polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi), który przereagował z monomerami do otrzymywania innego polimeru w obecności aminy trzeciorzędowej. W innym przykładzie wykonania, 25 polimer dyspergowalny w wodzie tworzy się z mieszaniny reakcyjnej, w której co najmniej jeden polimer (np. winylowy polimer addycyjny z oksiranowymi grupami funkcyjnymi lub polimer z kwasowymi grupami funkcyjnymi) tworzy 30 się otrzymywania in situ innego przed reakcją polimeru w z monomerami obecności do aminy trzeciorzędowej. W razie potrzeby polimer z kwasowymi grupami funkcyjnymi można połączyć z aminą trzeciorzędową 12 w celu co najmniej częściowego jego zobojętnienia przed reakcją z polimerem z oksiranowymi grupami funkcyjnymi lub monomerami do utworzenia polimeru z oksiranowymi grupami funkcyjnymi. 5 [0028] Korzystne kompozycje i dyspersje w zasadzie nie zawierają ruchomego BPA i pochodnych aromatycznych eterów glicydylowych (np. BADGE, BFDGE i epoksydowych Novalac), korzystniej zasadniczo nie zawierają tych związków, jeszcze korzystniej zasadniczo w ogóle nie zawierają tych 10 związków i najkorzystniej w ogóle nie zawierają tych związków. zasadzie Kompozycja powłokowa nie zawiera aromatycznych eterów ponadto związanego BPA korzystnie i glicydylowych, w pochodnych korzystniej zasadniczo nie zawiera tych związków, najkorzystniej 15 zasadniczo w ogóle nie zawiera tych związków i optymalnie w ogóle nie zawiera tych związków. [0029] Do odpowiednich winylowych polimerów addycyjnych z oksiranowymi 20 grupami funkcyjnymi kopolimery akrylanowe, zawierające oksiranowe kopolimery (met)akrylanu należą metakrylanowe grupy polimery i/lub funkcyjne zawierające (w i winylowe tym boczne np. grupy glicydylowe). [0030] W jednym przykładzie wykonania, winylowy polimer addycyjny z oksiranowymi grupami funkcyjnymi tworzy się w 25 reakcji jednego lub większej liczby monomerów z oksiranową grupą funkcyjną, ewentualnie monomerów z hydroksylowymi grupami funkcyjnymi, i jednego lub większej liczby innych monomerów (np. monomerów bez grupy funkcyjnej). Tę reakcję dogodnie przeprowadza się w roztworze, chociaż w razie 30 potrzeby można stosować inne sposoby bez rozpuszczalnika. [0031] Do odpowiednich monomerów z oksiranową grupą funkcyjną należą monomery zawierające reaktywne wiązanie 13 podwójne węgiel-węgiel glicydylową). glicydylowy Monomer kwasu bezwodnika. 5 i ten grupę oksiranową (tj. stanowi zazwyczaj ester alfa,beta-nienasyconego Do lub odpowiednich jego kwasów alfa,beta-nienasyconych należą kwasy monokarboksylowe lub kwasy dikarboksylowe. Do przykładów takich kwasów karboksylowych należą, bez ograniczenia do nich, kwas akrylowy, kwas metakrylowy, kwas alfa-chloroakrylowy, kwas alfa-cyjanoakrylowy, kwas beta-metyloakrylowy (kwas 10 krotonowy), kwas alfa-fenyloakrylowy, beta-akryloksypropionowy, kwas kwas sorbinowy, kwas alfa-chlorosorbinowy, kwas angelikowy, kwas cynamonowy, kwas p-chlorocynamonowy, kwas beta-stearyloakrylowy, kwas itakonowy, 15 kwas glutakonowy, cytrakonowy, kwas akonitowy, kwas mezakonowy, kwas maleinowy, kwas kwas fumarowy, trikarboksyetylen, bezwodnik maleinowy oraz ich mieszaniny. [0032] Do konkretnych przykładów odpowiednich monomerów zawierających 20 grupę glicydylową należą (met)akrylan glicydylu (tj. metakrylan glicydylu i akrylan glicydylu), itakonian mono- i diglicydylu, maleinian mono- i diglicydylu oraz mrówczan mono- i diglicydylu. Przewiduje się ponadto, że jako monomer z oksiranowymi grupami funkcyjnymi można zastosować eter allilowo-glicydylowy i 25 eter winylowo-glicydylowy. Korzystnym monomerem jest metakrylan glicydylu (?GMA?). [0033] Należy addycyjny początkowo 30 z ponadto zauważyć, oksiranowymi stanowić że grupami winylowy polimer funkcyjnymi kopolimer może kwasu alfa,beta-nienasyconego oraz (met)akrylanu alkilu, który następnie poddaje się reakcji z halogenkiem lub tosylanem glicydylu, np. chlorkiem glicydylu, tak by boczne grupy 14 glicydylowe znalazły się na kopolimerze akrylanowym. Alfa,beta-nienasycony kwas karboksylowy może na przykład stanowić kwas wymieniony powyżej. W alternatywnym przykładzie wykonania najpierw tworzy się winylowy polimer 5 addycyjny zawierający boczne grupy hydroksylowe. Winylowy polimer addycyjny zawierający boczne grupy hydroksylowe można wytworzyć przez wprowadzenie monomeru, takiego jak metakrylan 2-hydroksyetylu lub metakrylan 3-hydroksypropylu, do winylowego polimeru addycyjnego. 10 Polimer poddaje się następnie reakcji, tak by boczne grupy glicydylowe znalazły się na polimerze. [0034] Ilość monomeru z oksiranowymi grupami funkcyjnymi zastosowana do utworzenia winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi zależy od pożądanej 15 liczby oksiranowych grup funkcyjnych oraz pożądanej masy cząsteczkowej polimeru, a także masy zastosowanego monomeru z oksiranowymi grupami funkcyjnymi. Uważa się obecnie, że zawartość oksiranowych grup funkcyjnych w utworzonym polimerze wynosi odpowiednio co najmniej 0,5, 20 korzystnie co najmniej 0,9, korzystniej co najmniej 1,2 i najkorzystniej co najmniej 1,4. Uważa się obecnie, że zawartość oksiranowych grup funkcyjnych w utworzonym polimerze wynosi odpowiednio co najwyżej 5, korzystnie co najwyżej 3, korzystniej co najwyżej 2,5 i najkorzystniej 25 co najwyżej 2. Bez intencji ograniczenia się do konkretnej teorii uważa funkcyjnych przedwczesne się, że zawartość przekraczająca żelowanie 5 oksiranowych powoduje kompozycji, a grup zazwyczaj zawartość oksiranowych grup funkcyjnych poniżej 0,5 jest zazwyczaj 30 niewystarczająca, aby uzyskać pożądane właściwości fizyczne. [0035] Obecnie uważa się również, że do zastosowań do 15 powlekania opakowań masa cząsteczkowa średnia liczbowo (Mn) winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi wynosi odpowiednio co najmniej 2500, korzystnie co najmniej 4000, korzystniej co najmniej 5000 5 i najkorzystniej co najmniej 6000. Obecnie uważa się również, że do zastosowań do powlekania opakowań masa cząsteczkowa średnia liczbowo (Mn) winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi wynosi odpowiednio co najwyżej 20 000, korzystnie co najwyżej 10 16 000, korzystniej co najwyżej 12 000 i najkorzystniej co najwyżej 8000. [0036] Wykorzystując powyższe zawartości oksiranowych grup funkcyjnych jako wskazówkę i stosując monomer z oksiranowymi grupami funkcyjnymi o masie cząsteczkowej 15 podobnej do GMA w przypadku polimeru z oksiranowymi grupami funkcyjnymi o wartości Mn wynoszącej 7000 ilość stosowanego monomeru z oksiranowymi grupami funkcyjnymi wynosi odpowiednio co najmniej 1, korzystnie co najmniej 2, korzystniej co najmniej 2,5 i najkorzystniej co najmniej 20 3% wag., względem masy pozostałych monomerów stosowanych do utworzenia polimeru. Wykorzystując powyższe zawartości oksiranowych grup funkcyjnych jako wskazówkę i stosując monomer z oksiranowymi grupami funkcyjnymi o masie cząsteczkowej podobnej do GMA w przypadku polimeru z 25 oksiranowymi grupami funkcyjnymi o wartości Mn wynoszącej 7000 ilość stosowanego monomeru z oksiranowymi grupami funkcyjnymi wynosi odpowiednio co najwyżej 10, korzystnie co najwyżej 5, korzystniej co najwyżej 4 i najkorzystniej co najwyżej 3,5% wag., względem masy pozostałych monomerów 30 stosowanych do utworzenia polimeru. Jeżeli stosuje się monomery z oksiranowymi grupami funkcyjnymi inne niż GMA lub jeżeli pożądana masa cząsteczkowa jest inna, może 16 wystąpić konieczność dostosowania zawartości, aby uwzględnić różne masy. [0037] Monomer z oksiranowymi grupami funkcyjnymi poddaje się korzystnie reakcji z odpowiednimi innymi monomerami (i 5 ewentualnymi monomerami z hydroksylowymi grupami funkcyjnymi). Do odpowiednich innych monomerów należą (met)akrylany alkilu, monomery winylowe i tym podobne. [0038] Do odpowiednich (met)akrylanów alkilu należą związki mające strukturę CH2=C(R1)-CO-OR2, w której R1 10 oznacza wodór lub metyl, a R2 oznacza grupę alkilową zawierającą korzystnie jeden do szesnastu atomów węgla. Grupa R2 może zostać podstawiona przez jedno lub większą liczbę, zazwyczaj jedno do trzech, ugrupowań, takich jak na przykład hydroksyl, halo, fenyl i alkoksyl. Odpowiednie 15 (met)akrylany alkilu obejmują w związku z tym (met)akrylany hydroksyalkilu. (Met)akrylan alkilu stanowi zazwyczaj ester kwasu akrylowego lub metakrylowego. R1 oznacza korzystnie wodór lub metyl, a R2 oznacza grupę alkilową zawierającą dwa do ośmiu atomów węgla. R1 oznacza 20 najkorzystniej wodór lub metyl, a R2 oznacza grupę alkilową zawierającą dwa do czterech atomów węgla. Do przykładów odpowiednich (met)akrylanów alkilu należą, bez ograniczenia do nich, (met)akrylan metylu, (met)akrylan etylu, (met)akrylan propylu, (met)akrylan izopropylu, 25 (met)akrylan butylu, (met)akrylan izobutylu, (met)akrylan pentylu, (met)akrylan izoamylu, (met)akrylan heksylu, (met)akrylan 2-etyloheksylu, (met)akrylan cykloheksylu, (met)akrylan decylu, (met)akrylan izodecylu, (met)akrylan benzylu, (met)akrylan laurylu, (met)akrylan izobornylu, 30 (met)akrylan oktylu i (met)akrylan nonylu. [0039] Do odpowiednich monomerów winylowych należą styren, metylostyren, halostyren, izopren, ftalan diallilu, 17 diwinylobenzen, sprzężony butadien, alfa-metylostyren, winylotoluen, winylonaftalen oraz ich mieszaniny. Winylowe monomery aromatyczne opisane poniżej w związku z polimerem 5 z kwasowymi grupami funkcyjnymi także są odpowiednie do stosowania w tym polimerze. Styren jest obecnie korzystnym związku z jego monomerem stosunkowo winylowym, niskim po kosztem. części w Korzystne polimery z oksiranowymi grupami funkcyjnymi otrzymuje się z 10 maksymalnie 99% wag., najkorzystniej do 70% korzystniej wag. do monomeru 80% lub wag. i monomerów winylowych, względem masy całkowitej monomerów. Korzystne polimery z oksiranowymi grupami funkcyjnymi otrzymuje się z co najmniej 30% wag., korzystniej co najmniej 40% wag. i 15 najkorzystniej co najmniej 50% wag. monomeru lub monomerów winylowych, względem masy całkowitej monomerów. [0040] Do innych odpowiednich ulegających polimeryzacji monomerów winylowych należą akrylonitryl, akrylamid, metakrylamid, metakrylonitryl, octan winylu, propionian winylu, 20 maślan winylu, stearynian winylu, izobutoksymetyloakrylamid i tym podobne. [0041] W korzystnych przykładach wykonania polimer tworzy się stosując monomerów z jeden lub większą hydroksylowymi liczbę grupami ewentualnych funkcyjnymi (np. akrylan hydroksyetylu (HEA), metakrylan hydroksyetylu 25 (HEMA), (met)akrylan hydroksypropylu (HPMA) itd.). Zawartość monomeru z hydroksylowymi grupami funkcyjnymi wybiera się zazwyczaj tak, by uzyskać pożądaną liczbę hydroksylowych grup funkcyjnych. Korzystne polimery z oksiranowymi 30 grupami funkcyjnymi wytwarza się z co najmniej 10% wag., korzystniej co najmniej 15% wag. i najkorzystniej co najmniej 30% wag. monomeru (monomerów) z hydroksylowymi grupami funkcyjnymi (jeżeli są 18 stosowane), względem masy całkowitej stosowanych monomerów. Korzystne polimery z oksiranowymi grupami funkcyjnymi wytwarza się z co najwyżej 60% wag., korzystniej co najwyżej 50% wag. i najkorzystniej co 5 najwyżej 45% wag. monomeru (monomerów) z hydroksylowymi grupami funkcyjnymi (jeżeli są stosowane), względem masy całkowitej stosowanych monomerów. [0042] Wyżej polimeryzacji wymienione 10 monomery standardowymi wolnorodnikowej, np. można metodami stosując poddać polimeryzacji inicjatory, takie jak azoalkany, nadtlenki lub peroksyestry uzyskując polimer z oksiranowymi grupami funkcyjnymi mający masę cząsteczkową średnią liczbowo (Mn) wynoszącą odpowiednio co najmniej 2500, korzystnie co najmniej 4000, korzystniej co najmniej 15 5000 i najkorzystniej co najmniej 6000. Wyżej wymienione monomery metodami można poddać polimeryzacji inicjatory, takie polimeryzacji standardowymi wolnorodnikowej, jak azoalkany, np. stosując nadtlenki lub peroksyestry uzyskując polimer z oksiranowymi grupami 20 funkcyjnymi mający masę cząsteczkową średnią liczbowo (Mn) wynoszącą odpowiednio co najwyżej 20 000, korzystnie co najwyżej 16 000, korzystniej co najwyżej 12 000 i najkorzystniej co najwyżej 8000. [0043] Tę reakcję można w razie potrzeby prowadzić stosując 25 odpowiednie rozpuszczalniki. [0044] W jednym korzystnym ogólnym przykładzie wykonania winylowy polimer funkcyjnymi można addycyjny z wytworzyć z oksiranowymi mieszaniny grupami reakcyjnej zawierającej (w stosunku wagowym) 30 do 70 części styrenu; 30 3 do 10 części (met)akrylanu glicydylu; oraz 30 do 70 części (met)akrylanu przykładzie hydroksyalkilu. wykonania winylowy W jednym polimer konkretnym addycyjny z 19 oksiranowymi grupami funkcyjnymi można wytworzyć z mieszaniny reakcyjnej zawierającej (w stosunku wagowym) 50 części styrenu; 5 części GMA; oraz 45 części HEMA. W innym konkretnym 5 przykładzie wykonania ten polimer można wytworzyć z mieszaniny reakcyjnej zawierającej (w stosunku wagowym) 55 części styrenu; 3 części GMA; oraz 42 części HEMA. Te przykłady wykonania ilustrują odpowiednie takie polimery z oksiranowymi grupami funkcyjnymi. [0045] Odkryto, że korzystne polimery z oksiranowymi 10 grupami funkcyjnymi są zbliżone lub przewyższają właściwości tradycyjnej żywicy epoksydowej typu 1007 (tj. żywicy tego samego typu co żywica epoksydowa RESOLUTION?S EPON 1007, która ma masę cząsteczkową średnią liczbowo wynoszącą 3600 do 4400 i masę cząsteczkową średnią wagowo 15 wynoszącą 12 000 do 16 000); żywicy epoksydowej typu 1009 (tj. żywicy tego samego typu co żywica epoksydowa RESOLUTION?S EPON 1009, która ma masę cząsteczkową średnią liczbowo wynoszącą 4200 do 5000 i masę cząsteczkową średnią wagowo 20 wynoszącą 14 000 do 18 000); oraz żywicy epoksydowej typu 9-A-9 (tj. żywicy otrzymywanej w wyniku reakcji żywicy epoksydowej typu 1009 z kwasem adypinowym, która ma masę cząsteczkową średnią liczbowo wynoszącą 7000 do 8000 i masę cząsteczkową średnią wagowo wynoszącą 24 000 do 29 000), przy czym nie zawiera ona i nie uwalnia BPA lub 25 pochodnych aromatycznych eterów glicydylowych (np. BADGE, BFDGE i epoksydowych Novalac). [0046] Do odpowiednich polimerów z kwasowymi grupami funkcyjnymi należą polimery polikwasu lub polibezwodnika, np. homopolimery lub kopolimery wytwarzane z monomerów 30 kwasu lub bezwodnika z nienasyceniem etylenowym (np. monomerów kwasu karboksylowego lub bezwodnika karboksylowego) i innych ewentualnych monomerów (np. 20 monomerów winylowych). Przewiduje się ponadto, że można zastosować polimery poliestrów z kwasowymi grupami funkcyjnymi. [0047] Korzystne polimery z kwasowymi grupami funkcyjnymi 5 stosowane w wytwarzane niniejszym wynalazku konwencjonalnymi wolnorodnikowej o zawartości obejmują metodami co polimery polimeryzacji najmniej 15% wag., korzystniej co najmniej 20% wag., nienasyconego monomeru z kwasową grupą funkcyjną, przy czym resztę stanowi inny 10 monomer nienasycony. Wybór nienasyconego monomeru (monomerów) zależy od zamierzonego zastosowania końcowego kompozycji powłokowej i jest praktycznie nieograniczony. Reakcję dogodnie przeprowadza się w roztworze, chociaż w razie 15 potrzeby można stosować inne sposoby bez rozpuszczalnika. Do niektórych zastosowań korzystne są polimery o niskiej masie cząsteczkowej, co omówiono w niniejszym dokumencie. [0048] Można zastosować szereg monomerów z kwasową grupą funkcyjną i bezwodnikową grupą funkcyjną; ich wybór zależy 20 od pożądanych odpowiednich właściwości monomerów z ostatecznego kwasową polimeru. grupą Do funkcyjną i monomerów z bezwodnikową grupą funkcyjną z nienasyceniem etylenowym w niniejszym wynalazku należą monomery zawierające reaktywne wiązanie podwójne węgiel-węgiel 25 oraz grupę kwasową lub bezwodnikową. Korzystne takie monomery zawierają 3 do 20 atomów węgla, 1 do 4 miejsc nienasycenia oraz od 1 do 5 grup kwasowych lub bezwodnikowych lub ich soli. [0049] Do odpowiednich monomerów z kwasową grupą funkcyjną 30 należą kwasy z nienasyceniem etylenowym (monoprotonowe lub diprotonowe), dwuzasadowego, bezwodniki które lub ulegają monoestry kwasu kopolimeryzacji z 21 ewentualnym innym monomerem (monomerami) stosowanymi do wytwarzania polimeru. Przykładowymi kwasami monozasadowymi są kwasy reprezentowane przez strukturę CH2=C(R3)-COOH, w której R3 oznacza wodór lub grupę alkilową 5 mającą od 1 do 6 atomów węgla. Do odpowiednich kwasów dwuzasadowych należą kwasy reprezentowane wzorami R4(COOH)C=C(COOH)R5 i R4(R5)C=C(COOH)R6COOH, w których R4 i R5 oznaczają wodór, grupę alkilową mającą 1-8 atomów węgla, fluorowiec, cykloalkil mający 3 do 7 atomów węgla lub 10 fenyl, a R6 oznacza grupę alkilenową mającą 1 do 6 atomów węgla. Odpowiednie są ponadto półestry tych kwasów z alkanolami mającymi 1 do 8 atomów węgla. [0050] Do monomerów 15 nieograniczających z kwasową grupą przykładów funkcyjną z użytecznych nienasyceniem etylenowym należą kwasy, takie jak na przykład kwas akrylowy, kwas metakrylowy, kwas alfa-chloroakrylowy, kwas alfa-cyjanoakrylowy, kwas krotonowy, kwas alfa-fenyloakrylowy, kwas beta-akryloksypropionowy, kwas fumarowy, 20 kwas maleinowy, kwas sorbinowy, kwas alfa-chlorosorbinowy, kwas angelikowy, kwas cynamonowy, kwas p-chlorocynamonowy, kwas beta-stearyloakrylowy, kwas cytrakonowy, kwas mezakonowy, kwas glutakonowy, kwas akonitowy, kwas 25 trikarboksyetylen, itakonowy, kwas kwas 2-metylomaleinowy, 2-metyloitakonowy, kwas metylenoglutarowy i tym podobne lub ich mieszaniny. Do korzystnych nienasyconych monomerów z kwasową grupą funkcyjną należą kwas akrylowy, kwas metakrylowy, kwas krotonowy, kwas fumarowy, kwas maleinowy, kwas 2-metylomaleinowy, kwas itakonowy, kwas 2-metyloitakonowy 30 oraz ich mieszaniny. Do korzystniejszych nienasyconych monomerów z kwasową grupą funkcyjną należą kwas akrylowy, kwas metakrylowy, kwas krotonowy, kwas fumarowy, kwas 22 maleinowy, kwas itakonowy oraz ich mieszaniny. Do najkorzystniejszych nienasyconych monomerów z kwasową grupą funkcyjną należą kwas akrylowy, kwas metakrylowy, kwas maleinowy, kwas krotonowy oraz ich mieszaniny. 5 [0051] Do nieograniczających przykładów odpowiednich monomerów bezwodników z nienasyceniem etylenowym należą związki pochodzące od powyższych kwasów (np. w postaci czystego bezwodnika lub ich mieszanin). Do korzystnych bezwodników 10 należą bezwodnik akrylowy, bezwodnik metakrylowy i bezwodnik maleinowy. W razie potrzeby można także zastosować sole powyższych kwasów. [0052] Do odpowiednich innych monomerów należą wyżej wymienione (met)akrylany alkilu, monomery winylowe i tym podobne. Jest zasadniczo korzystne, aby unikać monomerów 15 z aminową grupą funkcyjną. [0053] Winylowe korzystnie monomery kopolimeryzacji aromatyczne z poddaje monomerami z się kwasowymi grupami funkcyjnymi. Do odpowiednich takich monomerów należą 20 monomery 8 9 reprezentowane 10 8 9 Ar-C(R )=C(R )(R ), w której R , R i R przez 10 strukturę oznaczają wodór lub grupę alkilową mającą od 1 do 5 atomów węgla, a Ar oznacza 25 podstawioną lub Przykładami tych winylotoluen i niepodstawioną monomerów tym są podobne. grupę aromatyczną. styren, metylostyren, Te winylowe monomery aromatyczne mogą stanowić 0-80% polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi, korzystnie 5-50% i najkorzystniej 5-40%. [0054] Innymi nienasycone 30 11 12 powszechnie nitryle 13 stosowanymi reprezentowane R (R )C=C(R )-CN, w której R 11 iR 12 monomerami przez są strukturę: oznaczają wodór, grupę alkilową mającą 1 do 18 atomów węgla, tolil, benzyl lub fenyl, a R13 oznacza wodór lub metyl. Najczęściej stosuje 23 się akrylonitryl i metakrylonitryl. Monomer nitrylowy może stanowić 0-40% względem polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi. [0055] Innymi odpowiednimi monomerami są estry kwasu 5 akrylowego, kwasu metakrylowego lub ich mieszaniny z C1-C16 alkanolami. Korzystnymi estrami są estry metylowe, etylowe, propylowe, n-butylowe, izobutylowe i 2-etyloheksylowe kwasu akrylowego lub kwasu metakrylowego lub mieszaniny takich estrów. 10 [0056] Można ponadto zastosować monomery (met)akrylanu hydroksyalkilu, akrylan na przykład hydroksypropylu, akrylan hydroksyetylu, metakrylan hydroksyetylu, metakrylan hydroksypropylu lub ich mieszaniny. [0057] W przypadku niektórych zastosowań może być pożądane 15 wprowadzenie do polimeru akrylamidu, metakrylamidu lub N-alkoksymetylo(met)akrylamidu, takiego jak N-izobutoksymetylo(met)akrylamidu. Polimer zawierający poddany kopolimeryzacji akrylamid lub metakrylamid można następnie ewentualnie poddać reakcji z formaldehydem i 20 alkanolem z wytworzeniem polimeru N-alkoksymetylowanego. [0058] Polimery z kwasowymi grupami funkcyjnymi można wytwarzać poprzez polimeryzację odpowiednich monomerów, w odpowiednich ilościach, w odpowiednim nośniku (np. w organicznym 25 ośrodku ciekłym). Ośrodkiem ciekłym do polimeryzacji jest korzystnie mieszanina alkoholi. Do polimeryzacji polimerów z kwasowymi grupami funkcyjnymi stosuje się zazwyczaj katalizator lub inicjator polimeryzacji, w typowych ilościach. Może to być dowolny 30 inicjator wolnorodnikowy. nadtlenki, nadbenzoesan Odpowiednie tert-butylu, są azoalkany, peroksypiwalan tert-butylu i peroksyizomaślan tert-butylu. [0059] Odpowiednie polimery z kwasowymi grupami 24 funkcyjnymi mają liczbę kwasową (ang. AN) wynoszącą co najmniej 30, korzystnie co najmniej 100, korzystniej co najmniej 150 i najkorzystniej co najmniej 200 mg KOH/gram substancji 5 stałej. Odpowiednie polimery z kwasowymi grupami funkcyjnymi mają liczbę kwasową (AN) wynoszącą co najwyżej 500, korzystnie co najwyżej 400, korzystniej co najwyżej 350 i najkorzystniej co najwyżej 320 mg KOH/gram substancji stałej. Na przykład 23 procent wagowych MAA daje polimer mający wartość AN w przybliżeniu 150. 10 [0060] Odpowiednie polimery z kwasowymi grupami funkcyjnymi mają masę cząsteczkową średnią liczbowo (Mn) wynoszącą co najmniej 2000, korzystnie co najmniej 3000, korzystniej co najmniej 4000 i najkorzystniej co najmniej 5000. Odpowiednie polimery z kwasowymi grupami funkcyjnymi 15 mają masę cząsteczkową średnią liczbowo (Mn) wynoszącą co najwyżej 15 000, korzystnie co najwyżej 12 000, korzystniej co najwyżej 9000 i najkorzystniej co najwyżej 6000. [0061] W jednym korzystnym ogólnym przykładzie wykonania 20 polimer z kwasowymi grupami funkcyjnymi można otrzymać z mieszaniny reakcyjnej zawierającej (w stosunku wagowym) 5 do 20 części styrenu, 30 do 70 części (met)akrylanu alkilu i 30 do 70 części monomeru z kwasową grupą funkcyjną. W jednym 25 konkretnym przykładzie wykonania polimer z kwasowymi grupami funkcyjnymi można otrzymać z mieszaniny reakcyjnej zawierającej (w stosunku wagowym) 10 części styrenu, 45 części metakrylanu butylu i 45 części MAA. W innym konkretnym przykładzie wykonania polimer z kwasowymi grupami funkcyjnymi można otrzymać z mieszaniny reakcyjnej 30 zawierającej (w stosunku wagowym) 30 części styrenu, 10 części akrylanu etylu i 60 części MAA. Te przykłady wykonania ilustrują odpowiednie takie polimery. 25 [0062] Polimer z oksiranowymi grupami funkcyjnymi (lub monomery do wytwarzania takiego polimeru) i polimer z kwasowymi grupami funkcyjnymi (lub monomery do wytwarzania takiego polimeru) poddaje się korzystnie reakcji ze sobą 5 w obecności aminy trzeciorzędowej i małej ilości wody. W takich warunkach grupa kwasowa, grupa oksiranowa i amina tworzą sól czwartorzędową. To połączenie jest korzystne, ponieważ nie tylko łączy polimery, ale także sprzyja dyspergowalności połączonego polimeru w wodzie. Należy 10 zauważyć, że grupa kwasowa i grupa oksiranowa mogą także utworzyć ester. Reakcja ta w pewnym stopniu jest odpowiednia, jednak to połączenie jest mniej pożądane, kiedy dąży się do dyspergowalności w wodzie. [0063] W jednym przykładzie wykonania następuje zetknięcie 15 roztworu wodnego (lub dyspersji) aminy trzeciorzędowej określonych poniżej z roztworem (lub dyspersją) polimeru z oksiranowymi grupami funkcyjnymi w odpowiednim nośniku (np. w odpowiedniej cieczy organicznej) lub z roztworem (lub 20 dyspersją) polimeru z oksiranowymi grupami funkcyjnymi i polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi. Do rozpuszczenia lub dyspersji (korzystnie rozpuszczenia) polimerów z oksiranowymi grupami funkcyjnymi i polimerów z kwasowymi grupami funkcyjnymi można zastosować wiele różnorodnych 25 nośników. Wśród najczęściej stosowanych nośników znajdują się alkohole, takie jak izopropanol, alkohole butylowe, 2-hydroksy-4-metylo-pentan, alkohol 2-etyloheksylowy, glikol etylenowy, cykloheksanol, glikol glikole, dietylenowy, takie glikol jak 1,3- butylenowy, alkohole eterowe, takie jak eter monoetylowy 30 glikolu etylenowego, eter monobutylowy glikolu etylenowego, eter monometylowy glikolu dietylenowego, i ich mieszaniny oraz wiele węglowodorów alifatycznych i 26 aromatycznych, w szczególności, jeżeli stosuje się je w mieszaninie z co najmniej jednym z powyższych. [0064] Mimo że dokładny mechanizm reakcji nie został w pełni poznany, uważa się, że występuje konkurencja między 5 dwiema reakcjami. Jedna reakcja obejmuje aminę trzeciorzędową, która najpierw reaguje z polimerem z kwasowymi grupami funkcyjnymi tworząc jon zobojętnionej aminy, który może następnie reagować z polimerem z oksiranowymi grupami funkcyjnymi. Druga reakcja może 10 obejmować wolną bezpośrednio z aminę trzeciorzędową, polimerem z która reaguje oksiranowymi grupami funkcyjnymi. W każdym przypadku odpowiednimi tworzącymi się produktami są ester hydroksylowy polimeru z oksiranowymi grupami funkcyjnymi z polimerem z kwasowymi 15 grupami funkcyjnymi czwartorzędowa trzeciorzędowej, sól oraz polimerowa amonowa polimeru i z aminowa mieszana (z oksiranowymi aminy grupami funkcyjnymi i polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi). Warunki reakcji, w tym obecność wody jako modyfikatora 20 reakcji, można wybrać tak, aby sprzyjały reakcji estryfikacji lub tworzenia soli czwartorzędowej. Znaczny stopień tworzenia soli czwartorzędowej zwiększa zdolność dyspersji w wodzie, a znaczny stopień estryfikacji daje wyższą lepkość i możliwość tworzenia materiału żelowego. 25 Dzięki zmianie stosunku substratów i warunków reakcji można w szerokim zakresie modyfikować zawartość substancji stałych, lepkość, wielkość cząstek i właściwości produktu przy nakładaniu. [0065] Jeżeli reakcja amin trzeciorzędowych z materiałami 30 zawierającymi grupy oksiranowe następuje w obecności wody, można otrzymać produkt zawierający zarówno grupę hydroksylową, jak i czwartorzędowy wodorotlenek amonu. 27 [0066] Wytwarzanie wodorozcieńczalnej kompozycji powłokowej według niniejszego wynalazku prowadzi się korzystnie stosując co najmniej jedną aminę trzeciorzędową (w tym na przykład aminy mające wzór R14R15R16N, w którym R14, 5 R15 i R16 oznaczają podstawione lub niepodstawione jednowartościowe grupy alkilowe (korzystnie zawierające 1 do 8 atomów węgla i korzystniej zawierające 1 do 4 atomów węgla). [0067] 10 Do niektórych trzeciorzędowych przykładów należą dimetyloetanolamina amin trimetyloamina, (znana także dimetyloaminoetanol), jako metylodietanolamina, etylometyloetanolamina, dimetyloetyloamina, dimetylopropyloamina, 15 odpowiednich dimetylo-3-hydroksy-1- propyloamina, dimetylobenzyloamina, dimetylo-2-hydroksy-1-propyloamina, dietylometyloamina, dimetylo-1-hydroksy-2-propyloamina, trietyloamina, tributyloamina, N-metylomorfolina oraz ich mieszaniny. [0068] Inne przykłady amin trzeciorzędowych ujawniono na 20 przykład w patentach USA nr 6,300,428; 6,087,417; 4,247,439; 5,830,952; 4,021,396; 5,296,525; 4,480,058; 4,442,246; 4,446,258 i 4,476,262. [0069] Najkorzystniej jako aminę trzeciorzędową stosuje się trimetyloaminę lub dimetyloetanolaminę. 25 [0070] Ilość wytwarzania aminy trzeciorzędowej wodorozcieńczalnej niezbędna kompozycji do powłokowej według niniejszego wynalazku zależy od różnych czynników. Minimalnie konieczne jest co najmniej 0,8 równoważnika aminy trzeciorzędowej na równoważnik grup oksiranowych, 30 korzystnie co najmniej 2 równoważniki, korzystniej co najmniej 3 równoważniki, aminy trzeciorzędowej na równoważnik grup oksiranowych do utworzenia stabilnych 28 dyspersji. W miarę wzrostu stosunku liczby grup kwasowych w polimerze z kwasowymi grupami funkcyjnymi do liczby grup oksiranowych w polimerze z oksiranowymi grupami funkcyjnymi zwiększa się także ilość aminy, aby utrzymać 5 dyspergowalność w wodzie polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi. Uważa się, że ten nadmiar aminy tworzy sól z niektórymi lub wszystkimi nadmiarowymi grupami kwasowymi w polimerze. Jest korzystne, aby w kompozycji powłokowej według niniejszego wynalazku nie stosować nadmiaru aminy 10 względem całkowitej liczby równoważników grup kwasowych. [0071] Odkryto, że stosunek stechiometryczny aminy do oksiranu (A:Ox) może mieć wpływ na lepkość kompozycji. Zasadniczo w miarę wzrostu stosunku A:Ox zmniejsza się lepkość. Należy zauważyć, że ta tendencja nie zawsze musi 15 występować, ponieważ stwierdzono, że warunki dyspersji także mają wpływ na lepkość. Stosunek A:Ox wynosi korzystnie co najmniej 0,8:1, korzystniej co najmniej 2:1 i najkorzystniej co najmniej 2,5:1. Stosunek A:Ox wynosi korzystnie co najwyżej 5:1, korzystniej co najwyżej 4:1 i 20 najkorzystniej co najwyżej 3,5:1. Jeżeli polimer został zdyspergowany, można wprowadzić dodatkową aminę, aby dodatkowo skorygować lepkość. [0072] Stosunek wagowy polimeru z oksiranowymi grupami funkcyjnymi do polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi 25 wynosi zazwyczaj co najmniej 90:10, korzystniej co najmniej 87:13 i korzystniej co najmniej 84:16. Stosunek wagowy polimeru z oksiranowymi grupami funkcyjnymi do polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi wynosi zazwyczaj co 30 najwyżej 50:50, korzystnie co najwyżej 70:30 i korzystniej co najwyżej 80:20. [0073] Wodorozcieńczalną kompozycję powłokową według niniejszego wynalazku można wytwarzać niezależnie od 29 kolejności dodawania poszczególnych składników. Mimo że jest korzystne, wytwarzać z aby polimer wcześniej dyspergowalny utworzonych w polimerów wodzie (np. winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami 5 funkcyjnymi i polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi), jest możliwe, aby monomery do wytwarzania jednego z polimerów poddawać reakcji z drugim polimerem, który został utworzony wcześniej lub utworzony in situ. W razie potrzeby polimer z kwasowymi grupami funkcyjnymi można 10 połączyć z aminą trzeciorzędową w celu co najmniej częściowego zobojętnienia polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi przed reakcją z polimerem z oksiranowymi grupami funkcyjnymi lub monomerami do utworzenia polimeru z oksiranowymi grupami funkcyjnymi. 15 [0074] Jest korzystne jednak, aby najpierw rozpuścić polimer z oksiranowymi grupami funkcyjnymi w polimerze z kwasowymi grupami funkcyjnymi w obecności odpowiednich nośników (np. cieczy organicznych). Dodanie odpowiedniej aminy trzeciorzędowej, zazwyczaj rozpuszczonej w wodzie, 20 kończy wytwarzanie polimerowej czwartorzędowej soli amonowej kwasu polimerowego. Następnie można wprowadzić dodatkową wodę, aby uzyskać dyspersję wodną. Można ponadto wprowadzić dodatkową aminę, aby zapewnić dyspergowalność lub skorygować lepkość. 25 [0075] Reakcję można korzystnie przeprowadzić w temperaturze o wartości co najmniej temperatury pokojowej (np. 25°C), korzystniej co najmniej 50°C i najkorzystniej co najmniej 90°C. Reakcję można korzystnie przeprowadzić w temperaturze niższej od temperatury wrzenia ośrodka 30 reakcji i korzystniej w temperaturze co najwyżej 100°C. W tym zakresie temperatury występuje duża szybkość reakcji. [0076] W innym korzystnym sposobie wytwarzania kompozycji 30 powłokowej polimer z oksiranowymi grupami funkcyjnymi rozpuszcza się w odpowiednim nośniku, takim jak eter monobutylowy glikolu etylenowego lub glikolu dietylenowego, a następnie dodaje się odpowiednią aminę 5 trzeciorzędową. Kiedy czwartorzędowego tworzenie wodorotlenku amonu polimerowego jest zasadniczo zakończone, polimer z kwasowymi grupami funkcyjnymi, rozpuszczony lub zdyspergowany w odpowiednim nośniku, łączy się z nim mieszając. Ten drugi roztwór lub dyspersja 10 może ponadto zawierać dowolną dodatkową odpowiednią aminę rozpuszczoną w wodzie, która jest niezbędna, aby uzyskać dyspergowalność kompozycji powłokowej. Mieszanie składników kończy proces wytwarzania wodorozcieńczalnej kompozycji powłokowej. Sekwencję etapów można ponadto 15 przeprowadzić w temperaturze od temperatury pokojowej do temperatury niższej od temperatury wrzenia ośrodka reakcji. [0077] Otrzymany produkt stanowi utwardzoną cienką warstwę zawierającą 20 usieciowany polimer zawierający segment usieciowany o wzorze ogólnym: -Y-C(R2)-C(R)(OH)-C(R2)-O-(O)C-Xr-, w którym: (korzystnie Y oznacza grupę dwuwartościową organiczną C1 do grupę C6), organiczną korzystniej dwuwartościową grupę organiczną zawierającą ugrupowanie 25 C(O)O; X oznacza dwuwartościową grupę organiczną (korzystnie grupę organiczną C1 do C6); R oznacza H lub grupę organiczną C1 do C6, korzystnie H; oraz r wynosi 0 lub 1, korzystnie 0. [0078] Stwierdzono, że kompozycje powłokowe, w których 30 stosuje się powyższe dyspersje, można otrzymywać stosując jeden lub utwardzających większą (tj. liczbę żywic opcjonalnych środków sieciujących, czasami 31 określanych jako ?środki sieciujące?). Wybór odpowiedniego środka sieciującego zależy zazwyczaj od konkretnego produktu, który się otrzymuje. Na przykład, niektóre kompozycje powłokowe są silnie zabarwione (np. 5 powłoki barwy złotej). Te powłoki można zazwyczaj otrzymywać stosując środki sieciujące, które same w sobie mają często barwę żółtawą. Z kolei, powłoki białe otrzymuje się zazwyczaj stosując środki sieciujące, które nie powodują żółknięcia, albo zawierają jedynie niewielką 10 ilość środka sieciującego powodującego żółknięcie. Korzystne środki utwardzające w zasadzie nie zawierają ruchomego BPA i pochodnych aromatycznych eterów glicydylowych (np. BADGE, BFDGE i epoksydowych Novalac). [0079] Można zastosować dowolną z dobrze znanych żywic 15 utwardzających reaktywnych z grupami hydroksylowymi. Na przykład można zastosować fenoplastowe i aminoplastowe środki utwardzające. [0080] Żywice fenoplastowe zawierają produkty kondensacji aldehydów 20 z fenolami. Korzystnymi aldehydami są formaldehyd i acetaldehyd. Można zastosować różne fenole, takie jak fenol, p-tert-butylofenol, krezol, p-fenylofenol, p-tert-amylofenol i cyklopentylofenol. [0081] Żywice aminoplastowe są produktami kondensacji 25 aldehydów, takich jak formaldehyd, acetaldehyd, aldehyd krotonowy i benzaldehyd, z substancjami zawierającymi grupę aminową lub amidową, takimi jak mocznik, melamina i benzoguanamina. [0082] Do przykładów odpowiednich żywic sieciujących 30 należą, bez ograniczenia: formaldehydowe, estryfikowane żywice żywice żywice benzoguanaminowo- melaminowo-formaldehydowe, melaminowo-formaldehydowe oraz 32 żywice mocznikowo-formaldehydowe. stosowany w korzystnie konkretnym 5 praktyce żywicę niniejszego sieciujący wynalazku zawiera melaminowo-formaldehydową. przykładem sieciującego Środek jest szczególnie całkowicie Jednym użytecznego alkilowana środka żywica melaminowo-formaldehydowa dostępna w sprzedaży w firmie Cytec Industries, Inc. pod nazwą handlową CYMEL 303. [0083] Jako przykłady innych zasadniczo odpowiednich środków 10 sieciujących niezablokowane wymienia alifatyczne, się zablokowane cykloalifatyczne lub lub aromatyczne di-, tri- lub wielowartościowe izocyjaniany, takie jak diizocyjanian heksametylenu, 1,4-diizocyjanian cykloheksylu i tym podobne. [0084] Niezbędny poziom środka utwardzającego (tj. środka 15 sieciującego) zależy od rodzaju tego środka sieciującego, czasu i temperatury wygrzewania oraz masy cząsteczkowej polimeru. Środek sieciujący występuje zazwyczaj w ilości co najmniej 5% wagowych (% wag.), korzystnie co najmniej 10% wagowych i korzystniej co najmniej 15% wagowych. Środek 20 sieciujący występuje zazwyczaj w ilości co najwyżej 50% wagowych, korzystnie co najwyżej 40% wagowych i korzystniej co najmniej 30% wagowych. Te procenty wagowe określa się w odniesieniu do masy całkowitej substancji stałych stanowiących żywicę w kompozycji powłokowej. 25 [0085] Kompozycja powłokowa według niniejszego wynalazku może także zawierać inne opcjonalne polimery niemające niekorzystnego wpływu na kompozycję powłokową lub otrzymywaną z niej utwardzoną kompozycję powłokową. Takie opcjonalne polimery wprowadza się zazwyczaj do kompozycji 30 powłokowej w postaci materiału wypełniającego, jednak można je zastosować jako materiał sieciujący, albo żeby uzyskać pożądane właściwości. Korzystne polimery 33 opcjonalne w zasadzie nie zawierają ruchomego BPA i pochodnych aromatycznych eterów glicydylowych (np. BADGE, BFDGE i epoksydowych Novalac). [0086] Takie dodatkowe materiały polimerowe mogą być 5 niereaktywne, w wyniku czego mają po prostu funkcję wypełniaczy. Alternatywnie, takie dodatkowe materiały polimerowe lub monomery mogą być reaktywne wobec polimeru dyspergowalnego w wodzie, polimeru z oksiranowymi grupami funkcyjnymi 10 i/lub polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi. Jeżeli takie polimery i/lub monomery zostaną odpowiednio wybrane, mogą brać udział w sieciowaniu. [0087] Po zdyspergowaniu w nośniku polimeru dyspergowalnego w wodzie, do kompozycji można dodać jeden lub większą liczbę opcjonalnych polimerów lub monomerów 15 (na przykład stosowanych do utworzenia takich opcjonalnych polimerów). Ewentualnie jeden lub większą liczbę opcjonalnych polimerów lub monomerów (takich jak stosowane do utworzenia takich polimerów) można dodać do mieszaniny reakcyjnej 20 na różnych etapach reakcji (tj. przed zdyspergowaniem w nośniku polimeru dyspergowalnego w wodzie). [0088] Na przykład niereaktywny polimer wypełniający można dodać po zdyspergowaniu w nośniku polimeru dyspergowalnego w 25 wodzie. Niereaktywny polimer wypełniający można ewentualnie dodać przed zdyspergowaniem w nośniku polimeru dyspergowalnego w wodzie, który może występować w stanie przed, w trakcie lub po reakcji winylowego polimeru addycyjnego winylowego 30 z oksiranowymi polimeru grupami addycyjnego z funkcyjnymi kwasowymi i grupami funkcyjnymi w obecności aminy trzeciorzędowej. [0089] Do takich opcjonalnych niereaktywnych polimerów wypełniających należą na przykład poliestry, akrylany, 34 poliamidy, polietery i tworzywa Novalac. [0090] W razie potrzeby do kompozycji według niniejszego wynalazku można wprowadzić polimery reaktywne, aby uzyskać dodatkową 5 funkcjonalność do różnych celów, w tym sieciowania. [0091] Do przykładów takich polimerów reaktywnych należą na przykład funkcjonalizowane poliestry, akrylany, poliamidy i polietery. [0092] Jeden lub większą liczbę polimerów (np. polimerów 10 wypełniających) można wprowadzić w wystarczającej ilości, aby służyły odpowiedniemu celowi, jednak w ilości, która nie ma niekorzystnego wpływu na kompozycję powłokową lub otrzymywaną z niej utwardzoną kompozycję powłokową. [0093] Kompozycja powłokowa według niniejszego wynalazku 15 może także zawierać inne opcjonalne składniki niemające niekorzystnego wpływu na kompozycję powłokową lub otrzymywaną z niej utwardzoną kompozycję powłokową. Takie opcjonalne składniki wprowadza się zazwyczaj do kompozycji powłokowej, aby poprawić jej właściwości estetyczne, 20 ułatwić wytwarzanie, stosowanie przetwarzanie, kompozycji oraz aby manipulację dodatkowo i poprawić określoną właściwość funkcjonalną kompozycji powłokowej lub otrzymywanej z niej utwardzonej kompozycji powłokowej. [0094] 25 Do przykład takich składników katalizatory, opcjonalnych barwniki, pigmenty, należą na pigmenty organiczne, napełniacze, wypełniacze, środki smarujące, środki antykorozyjne, środki kontrolujące sypkość, środki tiksotropowe, środki dyspergujące, przeciwutleniacze, środki zwiększające adhezję, fotostabilizatory oraz ich 30 mieszaniny. Każdy składnik opcjonalny wprowadza się w wystarczającej ilości, aby służył odpowiedniemu celowi, jednak w ilości, która nie ma niekorzystnego wpływu na 35 kompozycję powłokową lub otrzymywaną z niej utwardzoną kompozycję powłokową. [0095] Jednym składnikiem opcjonalnym jest katalizator zwiększający szybkość utwardzania. Jeżeli stosuje się 5 katalizator, występuje on korzystnie w ilości co najmniej 0,05% i korzystniej co najmniej 0,1% wagowych materiału nielotnego. Jeżeli stosuje się katalizator, występuje on korzystnie w ilości co najwyżej 1% i korzystniej co najwyżej 0,5% wagowych materiału nielotnego. 10 [0096] Do przykładów ograniczenia do nich, dodecylobenzenosulfonowy katalizatorów mocne (DDBSA, należą, bez kwasy (np. kwas dostępny jako CYCAT 600), kwas metanosulfonowy (MSA), kwas p-toluenosulfonowy (PTSA), kwas dinonylonaftalenodisulfonowy (DNNDSA) oraz 15 kwas triflatowy), czwartorzędowe związki amoniowe, związki fosforu oraz związki cyny i cynku, na przykład halogenek tetraalkiloamoniowy, jodek lub octan tetraalkilo- lub tetraarylofosfoniowy, oktanian cyny, oktanian 20 cynku, trifenylofosfina, oraz podobne katalizatory znane specjalistom w dziedzinie. [0097] Innym użytecznym składnikiem opcjonalnym jest środek smarujący, taki jak wosk, który ułatwia wytwarzanie zamknięć metalowych, ponieważ nadaje smarowność arkuszom powlekanego 25 podłoża metalowego. Środek smarujący występuje korzystnie w kompozycji powłokowej w ilości 0 do 2% i korzystnie 0,1 do 2% wagowych materiału nielotnego. Do korzystnych środków smarujących należą na przykład wosk karnauba i środki smarujące typu polietylenowego. [0098] Innym użytecznym składnikiem opcjonalnym jest 30 pigment, taki jak dwutlenek tytanu. Pigment, taki jak dwutlenek tytanu, występuje ewentualnie w kompozycji powłokowej w ilości 0 do 70% wag., korzystniej 0 do 50% wag. 36 i najkorzystniej 0 do 40% wag., względem masy całkowitej substancji stałych w kompozycji powłokowej. [0099] Wyżej wymieniona kompozycja powłokowa szczególnie dobrze nadaje się do zastosowania jako powłoka do wyrobów 5 opakowaniowych (np. puszek dwuczęściowych, puszek trzyczęściowych itd.). Puszki dwuczęściowe wytwarza się przez połączenie korpusu puszki (zazwyczaj ciągnionego korpusu metalowego) z zakończeniem puszki (zazwyczaj ciągnionego 10 zakończenia metalowego). Powłoki według niniejszego wynalazku nadają się do stosowania w warunkach kontaktu z żywnością i można je stosować wewnątrz takich puszek. [0100] Zgodnie z opisem w poprzednich akapitach wykazano, że niniejszy wynalazek wykazuje znaczną przydatność jako 15 powłoka płynna dwuczęściowych nakładana ciągnionych natryskowo i na prasowanych wnętrze puszek do żywności z blachy stalowej ocynowanej (określanych poniżej jako puszki D&I z blachy stalowej ocynowanej). Niniejszy wynalazek jest ponadto użyteczny w innych zastosowaniach. 20 Do tych dodatkowych zastosowań należą między innymi: powlekanie pośrednie, powlekanie zwojów (coil coating), powlekanie arkuszy oraz powlekanie szwów bocznych, np. powlekanie szwów bocznych puszek do żywności. [0101] 25 Powlekanie pośrednie opisuje się w warunkach przemysłowych jako powlekanie powierzchni zewnętrznej dwuczęściowych puszek ciągnionych i prasowanych (D&I) cienką warstwą powłoki ochronnej. Powierzchnię zewnętrzną tych puszek D&I powleka się warstwą pośrednią przepuszczając wstępnie uformowane dwuczęściowe puszki 30 D&I pod kurtyną z powłoki. Puszki odwraca się, czyli otwarty koniec puszki znajduje się u dołu podczas przepuszczania przez kurtynę. Ta kurtyna powłoki ma wygląd 37 przypominający wodospad. Kiedy puszki przechodzą pod taką kurtyną powłoki, ciekły materiał powlekający skutecznie powleka powierzchnię zewnętrzną każdej puszki. Nadmiar powłoki jest usuwany za pomocą noża powietrznego. Po 5 nałożeniu odpowiedniej ilości powłoki na powierzchnię zewnętrzną każdej puszki puszkę wprowadza się do pieca do utwardzania termicznego ultrafioletowym wysuszenia 10 i i/lub i/lub promieniowaniem elektromagnetycznym utwardzenia powłoki. Czas w celu przebywania powlekanej puszki w strefie pieca do utwardzania wynosi 1-5 minut. Temperatura utwardzania w tym piecu pozostaje w zakresie 150-220°C. [0102] Powlekanie zwojów opisuje się jako powlekanie ciągłego 15 zwoju złożonego metalu (np. stali lub aluminium). Po powlekaniu powlekany zwój poddaje się krótkotrwałemu cyklowi promieniowaniem elektromagnetycznym, utwardzenia 20 z powłoki. utwardzania termicznego ultrafioletowym co prowadzi do Powlekanie i/lub i/lub wysuszenia zwojów i dostarcza powlekane podłoża metalowe (np. stalowe i/lub aluminiowe), z których można wytwarzać wyroby formowane, na przykład dwuczęściowe ciągnione puszki do żywności, trzyczęściowe puszki do żywności, końce puszek do żywności, puszki ciągnione oraz prasowane końce puszek do napojów i tym 25 podobne. [0103] Powlekanie arkuszy opisuje się jako powlekanie odrębnych kawałków różnorodnych materiałów (np. stali lub aluminium), które wstępnie pocięto na arkusze kwadratowe lub prostokątne. Typowe wymiary tych arkuszy wynoszą w 30 przybliżeniu jeden metr kwadratowy. Po powlekaniu każdy arkusz się utwardza. Po wysuszeniu i utwardzeniu arkusze powlekanego podłoża zbiera się i przygotowuje do 38 późniejszego wytwarzania. Powłoki do zwojów pozwalają uzyskać powlekane podłoże metalowe (np. stalowe lub aluminiowe), z którego można z powodzeniem wytwarzać wyroby formowane, na przykład dwuczęściowe ciągnione 5 puszki do żywności, trzyczęściowe puszki do żywności, końce puszek do żywności, puszki ciągnione oraz prasowane końce puszek do napojów i tym podobne. [0104] Powlekanie szwów bocznych opisuje się jako nakładanie natryskowe powłoki ciekłej na obszar spawu 10 formowanych trzyczęściowych puszek do żywności. Kiedy otrzymuje się trzyczęściowe puszki do żywności, z prostokątnego fragmentu powlekanego podłoża formuje się walec. Utworzony walec utrwala się za pomocą spawania obu boków prostokąta za pomocą zgrzewania. Po zgrzewaniu każda 15 puszka wymaga zazwyczaj nałożenia warstwy powłoki ciekłej, która chroni eksponowany zgrzew przed późniejszą korozją lub innym działaniem zawartego wewnątrz środka żywnościowego. Powłoki ciekłe mające taką funkcję określa się jako paski szwów bocznych. Typowe paski szwów bocznych 20 nakłada się natryskowo i szybko utwardza dzięki ciepłu resztkowemu z procesu zgrzewania, a ponadto stosuje się delikatne przetwarzanie w piecu do obróbki termicznej i/lub promieniowaniem ultrafioletowym i/lub elektromagnetycznym. 25 [0105] Przewiduje się ponadto inne przemysłowe metody nakładania powłoki i utwardzania, na przykład powlekanie elektrolityczne, powlekanie przez wytłaczanie, laminowanie, powlekanie proszkowe i tym podobne. W jednym obecnie 30 powłokowa korzystnym jest przykładzie odpowiednia do wykonania warunków kompozycja kontaktu z żywnością i zawiera 24% wag. do 30% wag. substancji stałych oraz mniej niż 0,36 kg/litr (3 funty/galon) LZO. 39 [0106] Poniżej podsumowano korzystne przykłady wykonania: 1. Sposób obejmujący dostarczenie winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi, w którym zawartość 5 oksiranowych grup funkcyjnych wynosi 0,5 do 5; dostarczenie polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi, którego liczba kwasowa wynosi 30 do 500; przeprowadzenie reakcji winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi i polimeru z kwasowymi 10 grupami funkcyjnymi w obecności aminy trzeciorzędowej z utworzeniem polimeru dyspergowalnego w wodzie; oraz dyspergowanie polimeru dyspergowalnego w wodzie w nośniku zawierającym wodę. 2.Sposób według punktu 1, w którym polimer dyspergowalny 15 w wodzie w zasadzie nie zawiera ruchomego BPA i pochodnych aromatycznych eterów glicydylowych. 3.Sposób według punktu 1, w którym polimer dyspergowalny w wodzie zasadniczo nie zawiera BPA i pochodnych aromatycznych eterów glicydylowych. 20 4.Sposób według punktu 1, w którym polimer dyspergowalny w wodzie w ogóle nie zawiera BPA i pochodnych aromatycznych eterów glicydylowych. 5.Sposób według punktu 1, w którym winylowy polimer addycyjny z oksiranowymi grupami funkcyjnymi tworzy się w 25 reakcji jednego lub większej liczby monomerów z oksiranową grupą funkcyjną z jednym lub większą liczbą innych monomerów. 6.Sposób według punktu 1, w którym winylowy polimer addycyjny z oksiranowymi grupami funkcyjnymi tworzy się w 30 reakcji jednego lub większej liczby monomerów z oksiranową grupą funkcyjną z monomerów w nośniku. jednym lub większą liczbą innych 40 7.Sposób według punktu 5, w którym monomer z oksiranową grupą funkcyjną stanowi ester glicydylowy kwasu alfa,beta-nienasyconego lub jego bezwodnika. 8.Sposób według punktu 5, w którym monomer z oksiranową 5 grupą funkcyjną wybiera się z grupy składającej się z (met)akrylanu glicydylu, itakonianu mono- i diglicydylu, maleinianu mono- i diglicydylu, i mrówczanu mono- i diglicydylu oraz ich mieszanin. 9.Sposób według punktu 1, w którym winylowy polimer 10 addycyjny z oksiranowymi grupami funkcyjnymi tworzy się w reakcji kopolimeru kwasu alfa,beta-nienasyconego oraz (met)akrylanu alkilu z halogenkiem lub tosylanem glicydylu, tak by boczne grupy glicydylowe znalazły się na kopolimerze akrylanowym. 15 10.Sposób według punktu 1, w którym winylowy polimer addycyjny z oksiranowymi grupami funkcyjnymi ma zawartość oksiranowych grup funkcyjnych wynoszącą 0,9 do 3. 11.Sposób według punktu 1, w którym winylowy polimer addycyjny z oksiranowymi grupami funkcyjnymi ma masę 20 cząsteczkową średnią liczbowo wynoszącą 2500 do 20 000. 12.Sposób według punktu 5, w którym jeden lub większą liczbę innych monomerów wybiera się z grupy składającej się z (met)akrylanu alkilu i monomerów winylowych. 13.Sposób według punktu 5, w którym jeden lub większa 25 liczba innych monomerów zawiera monomer winylowy wybrany z grupy składającej się ze styrenu, halostyrenu, izoprenu, ftalanu diallilu, diwinylobenzenu, sprzężonego butadienu, alfa-metylostyrenu, winylotoluenu, winylonaftalenu oraz ich mieszanin. 30 14.Sposób według punktu 1, w którym winylowy polimer addycyjny z oksiranowymi grupami funkcyjnymi tworzy się w reakcji jednego lub większej liczby monomerów z oksiranową 41 grupą funkcyjną z jednym lub większą liczbą monomerów z hydroksylowymi grupami funkcyjnymi i z jednym lub większą liczbą innych monomerów. 15.Sposób według punktu 14, w którym jeden lub większą 5 liczbę monomerów z oksiranową grupą funkcyjną wybiera się z grupy składającej itakonianu mono- się i z (met)akrylanu diglicydylu, glicydylu, maleinianu mono- i diglicydylu, i mrówczanu mono- i diglicydylu oraz ich mieszanin; 10 jeden hydroksylową grupą składającej się lub większą funkcyjną z liczbę wybiera (met)akrylanu monomerów się z z grupy hydroksyetylu, (met)akrylanu hydroksypropylu oraz ich mieszanin; oraz jeden lub większą liczbę innych monomerów wybiera się z grupy składającej się ze styrenu, halostyrenu, izoprenu, 15 ftalanu diallilu, diwinylobenzenu, sprzężonego butadienu, alfa-metylostyrenu, winylotoluenu, winylonaftalenu oraz ich mieszanin. 16.Sposób według punktu 1, w którym winylowy polimer addycyjny z oksiranowymi grupami funkcyjnymi zawiera (w 20 stosunku wagowym) 30 do 70 części styrenu; 3 do 10 części (met)akrylanu glicydylu; oraz 30 do 70 części (met)akrylanu hydroksyalkilu. 17.Sposób według punktu 1, w którym polimer z kwasowymi grupami funkcyjnymi stanowi winylowy polimer addycyjny z 25 kwasowymi grupami funkcyjnymi i zawiera homopolimery lub kopolimery wytworzone z monomerów kwasu lub bezwodnika z nienasyceniem etylenowym i innych opcjonalnych monomerów. 18.Sposób według punktu 17, w którym winylowy polimer addycyjny 30 z kwasowymi grupami funkcyjnymi ma masę cząsteczkową średnią liczbowo wynoszącą 2000 do 15 000. 19.Sposób według punktu 17, w którym winylowy polimer addycyjny z kwasowymi grupami funkcyjnymi zawiera 5 do 20 42 części (wagowych) styrenu, 30 do 70 części (met)akrylanu alkilu i 30 do 70 części monomeru z kwasową grupą funkcyjną. 20.Sposób według punktu 1, w którym aminę trzeciorzędową wybiera się z grupy R14R15R16N, w której R14, R15 i R16 5 oznaczają podstawione lub niepodstawione jednowartościowe grupy alkilowe zawierające jeden od ośmiu atomów węgla w części alkilowej. 21.Sposób według punktu 1, w którym aminę trzeciorzędową wybiera się z grupy składającej się z trimetyloaminy, 10 dimetyloetanolaminy, metylodietanolaminy, etylometyloetanolaminy, dimetyloetyloaminy, dimetylopropyloaminy, dimetylo-3-hydroksy-1-propyloaminy, dimetylobenzyloaminy, dimetylo-2-hydroksy-1- propyloaminy, dietylometyloaminy, dimetylo-1-hydroksy15 2-propyloaminy oraz ich mieszanin. 22.Sposób według punktu 1, w którym polimer dyspergowalny w wodzie zawiera co najmniej 0,8 równoważnika aminy trzeciorzędowej na równoważnik grup oksiranowych. 23.Sposób według punktu 1, w którym polimer dyspergowalny 20 w wodzie dostarcza się w kompozycji powłokowej zawierającej żywicę sieciującą. 24.Sposób według punktu 1, obejmujący ponadto dodanie 25 niereaktywnego polimeru zdyspergowaniu w wypełniającego nośniku polimeru przed lub po dyspergowalnego w wodzie. 25.Sposób według punktu 24, w którym niereaktywny polimer wypełniający dodaje się przed, w trakcie lub po reakcji winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi i winylowego polimeru addycyjnego z kwasowymi 30 grupami funkcyjnymi w obecności aminy trzeciorzędowej. 26.Sposób według punktu 1, obejmujący ponadto dodanie reaktywnego polimeru lub monomerów przed lub po 43 zdyspergowaniu w nośniku polimeru dyspergowalnego w wodzie. 27.Sposób według punktu 26, w którym reaktywny polimer lub monomery dodaje się przed, w trakcie lub po reakcji 5 winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi i winylowego polimeru addycyjnego z kwasowymi grupami funkcyjnymi w obecności aminy trzeciorzędowej. 28.Kompozycja zawierająca: dyspersję wodną czwartorzędowej soli amonowej, przy czym sól zawiera 10 produkt reakcji winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi, w którym zawartość oksiranowych grup funkcyjnych wynosi 0,5 do 5; polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi, którego liczba kwasowa wynosi 30 do 500; i aminy trzeciorzędowej. 15 29.Kompozycja powłokowa zawierająca: dyspersję wodną czwartorzędowej soli amonowej, przy czym sól zawiera produkt reakcji winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi, w którym zawartość oksiranowych grup funkcyjnych wynosi 0,5 do 5; 20 polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi, którego liczba kwasowa wynosi 30 do 500; i aminy trzeciorzędowej; oraz środek sieciujący. 30.Sposób powlekania wyrobu, przy czym sposób obejmuje naniesienie kompozycji według punktu 28 na powierzchnię 25 podłoża i utwardzenie kompozycji. 31.Sposób powlekania wyrobu, przy czym sposób obejmuje naniesienie kompozycji według punktu 29 na powierzchnię podłoża i utwardzenie kompozycji. 32.Wyrób zawierający podłoże, na którym znajduje się 30 nieutwardzona cienka warstwa, przy czym cienka warstwa zawiera dyspersję wodną czwartorzędowej soli amonowej, przy czym sól zawiera produkt reakcji winylowego polimeru 44 addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi, w którym zawartość oksiranowych grup funkcyjnych wynosi 0,5 do 5; polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi, którego liczba kwasowa wynosi 30 do 500; i aminy trzeciorzędowej. 5 33.Wyrób według punktu 32, przy czym cienka warstwa zawiera ponadto środek sieciujący. 34.Wyrób zawierający podłoże, na którym znajduje się utwardzona cienka warstwa, przy czym utwardzoną cienką warstwę 10 można zawierającej wytwarzać dyspersję z wodną kompozycji powłokowej czwartorzędowej soli amonowej, przy czym sól zawiera produkt reakcji winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi, w którym zawartość oksiranowych grup funkcyjnych wynosi 0,5 do 5; polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi, którego 15 liczba kwasowa wynosi 30 do 500; aminy trzeciorzędowej; oraz ewentualnie środka sieciującego. 35.Wyrób zawierający podłoże, na którym znajduje się utwardzona cienka warstwa, przy czym utwardzona cienka warstwa zawiera usieciowany polimer zawierający segment 20 usieciowany o wzorze ogólnym: -Y-C(R2)-C(R)(OH)-C(R2)-O-(O)C-Xr-, w którym: Y oznacza dwuwartościową grupę organiczną; X oznacza dwuwartościową grupę organiczną; R oznacza H lub grupę organiczną C1 do C6; oraz r wynosi 0 lub 1. 25 36. Sposób obejmujący: dostarczenie winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi, w którym zawartość oksiranowych grup funkcyjnych wynosi 0,5 do 5; dostarczenie polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi, 30 którego liczba kwasowa wynosi 30 do 500; dostarczenie aminy trzeciorzędowej; połączenie polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi z 45 aminą trzeciorzędową do utworzenia mieszaniny i co najmniej częściowe zobojętnienie polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi; połączenie winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi 5 grupami funkcyjnymi i mieszaniny z utworzeniem polimeru dyspergowalnego w wodzie; oraz dyspergowanie polimeru dyspergowalnego w wodzie w nośniku zawierającym wodę. 37.Sposób według punktu 36, w którym mieszaninę dodaje się 10 do winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi przez pewien czas. 38.Sposób obejmujący: dostarczenie pierwszego zestawu monomerów do wytwarzania winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami 15 funkcyjnymi, w którym zawartość oksiranowych grup funkcyjnych wynosi 0,5 do 5; dostarczenie drugiego zestawu monomerów do wytwarzania polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi, którego liczba kwasowa wynosi 30 do 500; 20 dostarczenie aminy trzeciorzędowej; polimeryzację co najmniej jednego zestawu monomerów z utworzeniem pierwszego polimeru; polimeryzację drugiego zestawu monomerów w obecności pierwszego polimeru; 25 dodanie aminy trzeciorzędowej z utworzeniem polimeru dyspergowalnego w wodzie; oraz dyspergowanie polimeru dyspergowalnego w wodzie w nośniku zawierającym wodę. 39.Sposób według punktu 38, w którym polimeryzacja z 30 utworzeniem pierwszego polimeru następuje w obecności drugiego zestawu monomerów. 40.Sposób obejmujący: 46 dostarczenie winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi, w którym zawartość oksiranowych grup funkcyjnych wynosi 0,5 do 5, a masa cząsteczkowa średnia liczbowo wynosi 2500 do 20 000; 5 przy czym polimer winylowy z oksiranowymi grupami funkcyjnymi jest produktem reakcji 1 do 10% wag. monomeru z oksiranową grupą funkcyjną, 0 do 60% wag. monomeru z hydroksylową grupą funkcyjną, a resztę stanowi inny monomer; 10 dostarczenie polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi, którego liczba kwasowa wynosi 30 do 500, a masa cząsteczkowa średnia liczbowo wynosi 2000 do 15 000; przy czym polimer z kwasowymi grupami funkcyjnymi jest polimerem winylowym utworzonym jako produkt reakcji co 15 najmniej 15% wag. monomeru z kwasową grupą funkcyjną, przy czym resztę stanowi inny monomer; przeprowadzenie reakcji winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi i polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi w obecności aminy trzeciorzędowej z 20 utworzeniem polimeru dyspergowalnego w wodzie; oraz dyspergowanie polimeru dyspergowalnego w wodzie w nośniku zawierającym wodę; przy czym stosunek wagowy winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi do polimeru z kwasowymi 25 grupami funkcyjnymi wynosi 90:10 do 50:50, a stosunek grup aminowych do oksiranowych wynosi 0,8:1 do 5:1. PRZYKŁADY [0107] Zamieszczone poniżej przykłady mają ułatwić zrozumienie niniejszego wynalazku i nie mają w żaden sposób 30 ograniczać jego zakresu. Jeśli nie zaznaczono inaczej, wszystkie części i wartości procentowe podano w stosunku wagowym. Wymienione konstrukcje oceniano za pomocą 47 następujących badań: Jednorodność powłoki/odsłonięcie metalu: [0108] W tej metodzie badania wyznacza się wielkość powierzchni 5 wewnętrznej puszki, która nie została skutecznie pokryta powłoką natryskową. Oznaczenie to wykonuje się poprzez zastosowanie roztworu przewodzącego prąd elektryczny (1% NaCl w wodzie dejonizowanej). Powlekaną puszkę wypełnia się tym roztworem przewodzącym. Dołącza się sondę elektryczną stykającą się z zewnętrzną 10 powierzchnią puszki (niepowlekaną, przewodzącą prąd elektryczny), a drugą sondę zanurza się w roztworze soli w środku wewnętrznej części puszki. Jeżeli wewnątrz puszki znajduje się jakikolwiek niepowlekany metal, następuje przepływ 15 prądu między tymi dwiema sondami, który rejestruje się jako odczyt na wyświetlaczu LED. Ten wyświetlacz pokazuje przepływ prądu w miliamperach, które częściej określa się skrótem mAs. Przepływający prąd jest wprost proporcjonalny do ilości metalu, który nie został skutecznie pokryty powłoką. Celem jest uzyskanie 100% 20 pokrycia powłoką wewnątrz puszki, co oznacza odczyt na wyświetlaczu warunkach LED wynoszący przemysłowych 0,0 wartości mAs. Dopuszczalne odsłoniętego w metalu wynoszą zazwyczaj średnio poniżej 3,0 mAs. Zdolność rozpływania powłoki/zwilżalność: 25 [0109] To zdolności badanie powłoki stanowi do zasadniczo skutecznego ocenę wzrokową zwilżenia lub równomiernego rozpłynięcia się na powierzchni wewnętrznej natryskiwanej puszki. Jest pożądane, aby natryskiwana powłoka 30 rozpływała się równomiernie bez defektów wizualnych, takich jak otwory, pełzanie, łuszczenie się lub inne, które mogą spowodować wyższą wartość odsłonięcia 48 metalu lub inne zjawiska niekorzystne wizualnie. Uważa się, że ocena doskonała wskazuje, iż puszka ma jakość dopuszczalną w warunkach przemysłowych. Stosuje się słowną skalę oceny, którą definiuje się następująco: doskonały: 5 brak defektów wizualnych; dobry: bardzo niewiele minimalnych defektów; zadowalający: niewiele znacznych defektów; nieodpowiedni: częste występowanie znacznych defektów. Tworzenie pęcherzy: 10 [0110] To badanie stanowi zasadniczo ocenę wzrokową tendencji powłok do tworzenia pęcherzy lub powstawania niepożądanych pęcherzyków powietrza w miejscach wewnątrz natryskiwanej puszki. Jest niepożądane ze względów przemysłowych, aby powłoka wewnątrz puszki zawierała 15 widoczne pęcherze. W związku z tym ocena doskonała tworzenia pęcherzy dotyczy puszek, które, jak się uważa, mają jakość dopuszczalną w warunkach przemysłowych. Stosuje się słowną skalę oceny, którą definiuje się następująco: doskonały: brak widocznych pęcherzy; dobry: 20 bardzo niewiele małych pęcherzy; zadowalający: częste występowanie małych pęcherzy; nieodpowiedni: częste występowanie dużych pęcherzy. Parametry użytkowe utwardzonej cienkiej warstwy: [0111] 25 Znanych jest wiele różnorodnych produktów żywnościowych pakowanych w warunkach przemysłowych w powlekanych puszkach D&I z blachy stalowej ocynowanej. W ramach prac badawczo-rozwojowych nad powłokami opracowano szereg badań przesiewowych powłok, które pomagają przewidzieć, czy powłoka będzie miała wymagane parametry 30 użytkowe dotyczące powstawania plam, przyczepności i korozji, aby stanowić dopuszczalny lakier wewnętrzny w 49 przypadku wytwarzanych w warunkach przemysłowych i napełnionych puszek D&I z blachy stalowej ocynowanej, czy też nie. Szczególne znaczenie mają parametry użytkowe powłoki w cyklach sterylizacji żywności, które częściej 5 określa się jako autoklawy do żywności. Taki autoklaw służy do sterylizacji termicznej napełnionej puszki, którą prowadzi się w przegrzanej parze pod ciśnieniem i/lub wodzie. [0112] 10 W typowych przemysłowych autoklawach do sterylizacji napełnione puszki z żywnością poddaje się działaniu przegrzanej pary lub wody przez czas w zakresie od 10 minut do kilku (1-3) godzin, w zależności od czynników, takich jak wielkość puszki i dany produkt żywnościowy. 15 Temperatura przybliżeniu 121°C. autoklawowania pary W może lub tych wody wynosi właśnie rozpoczynać się w warunkach pogarszanie parametrów użytkowych powłoki wewnętrznej puszki, na przykład odporności na plamy, przyczepności lub odporności na korozję. Funkcją powłoki wewnętrznej jest zapewnienie 20 ochrony puszki przed działaniem zapakowanego produktu (korozja, odporność na plamy), a także ochrona zapakowanego produktu przed wpływem puszki (odsłonięcie metalu, przyczepność). przemysłowych, 25 aby Jest niepożądane powłoka wewnętrzna ze względów puszki D&I wykazywała bardzo znaczne niedostatki w tych obszarach w warunkach napełniania, sterylizacji lub przechowywania. W związku z pozwalający tym opracowano przewidzieć skuteczny parametry protokół użytkowe badania wszelkich proponowanych nowych powierzchni wewnętrznych puszek D&I 30 w warunkach przemysłowych. [0113] Szczególne znaczenie ma przestrzeń pusta, w której zazwyczaj najtrudniej jest spełnić wymagania dotyczące 50 parametrów użytkowych. Przestrzeń pusta stanowi niewielką przestrzeń u góry puszki (zazwyczaj 0,5-1,0 cm), w której nie ma produktu żywnościowego. Przestrzeń pustą pozostawia się w każdej puszce, aby umożliwić rozszerzanie produktu 5 podczas autoklawowania, tak by nie doszło do wybuchu puszki pod ciśnieniem jej zawartości. Niekiedy dokonywano dodatkowej oceny w obszarach kopuły i obrzeża puszek. [0114] Aby przeprowadzić tę ocenę otrzymuje się wystarczającą liczbę puszek badanych stosując badane 10 zmienne parametry powlekania. Po całkowitym pokryciu puszek odpowiednimi powłokami wybiera się szereg ośrodków testowych stanowiących przeprowadzić badania produkty odporności żywnościowe, na te aby produkty żywnościowe. W przypadku zmiennych dotyczących powłok 15 złotych wybrane produkty są reprezentatywne dla wielu produktów pakowanych zazwyczaj w warunkach przemysłowych w złotych puszkach D&I. Po dokonaniu wyboru stosowanych produktów żywnościowych napełnia się nimi korpus puszki w temperaturze, którą stosuje się w warunkach przemysłowych. 20 Więcej informacji szczegółowych lub odnośników podano w wytycznych dotyczących puszkowania przemysłowego. Każdą puszkę wypełnia się zazwyczaj pozostawiając 1,25 cm (przestrzeń pusta), aby umożliwić rozszerzanie produktu podczas 25 autoklawowania. Po napełnieniu każdą puszkę odpowiednio zamyka się za pomocą podwójnego zamknięcia końcem puszki do żywności o odpowiedniej średnicy. Po zamknięciu puszki poddaje się działaniu cyklu sterylizacji w autoklawie (czas, temperatura) zgodnie z praktyką przemysłową. Po zakończeniu sterylizacji w autoklawie 30 puszki odpowiednio konwencjonalnego chłodzi ręcznego się i otwiera otwieracza do za pomocą puszek. Po otwarciu zawartość wyjmuje się, wnętrze puszki przepłukuje 51 się czystą wodą, puszkę przecina się w czterech miejscach w bok w dół ścianki bocznej i spłaszczoną puszkę odpowiednio się suszy. Na tym etapie puszki są gotowe do następującej oceny cienkiej warstwy: 5 Przyczepność: [0115] Obszar przestrzeni pustej puszki nacina się w kratkę za pomocą ostrego przedmiotu. Po wytworzeniu tego wzoru w kratkę obszar bada się za pomocą taśmy Scotch? #610, aby ocenić zdolność powłoki do utrzymania przyczepności w tym 10 obszarze. Stosuje się skalę oceny przyczepności 0-10, przy czym 10 oznacza, że 100% powłoki w tym obszarze zachowało przyczepność. 0 oznacza, że 100% powłoki w tym obszarze zostało oderwane za pomocą taśmy. Podana ocena przyczepności stanowi ocenę średnią dla trzech puszek. 15 Korozja: [0116] Przestrzeń pustą w puszce analizuje się wzrokowo pod kątem występowania widocznej korozji. Stosuje się skalę oceny korozji także w zakresie 0-10, przy czym 10 oznacza, że nie występuje widoczna korozja, a 0 oznacza, że 100% 20 przestrzeni pustej wykazuje oznaki korozji. Podana ocena korozji stanowi ocenę średnią dla trzech puszek. [0117] Stosuje się następujące warunki napełniania i autoklawowania: 1.Miksowana kukurydza podgrzana do 71°C przed napełnieniem 25 i zamknięciem puszki. Warunki autoklawowania: 1,5 godziny w 121°C. 2.Marchew w słonej zalewie: słona zalewa podgrzana do 88°C przed napełnieniem i zamknięciem puszki. Warunki autoklawowania: 1,5 godziny w 121°C. 30 3.Fasolka szparagowa, napełnianie w temperaturze pokojowej. Warunki autoklawowania: 1,5 godziny w 121°C. 52 4.Szpinak podgrzany do 88°C przed napełnieniem i zamknięciem puszki. Warunki autoklawowania: 1,5 godziny w 121°C. 5.Bulion z kurczaka podgrzany do 82°C przed napełnieniem 5 i zamknięciem puszki. Warunki autoklawowania: 1,5 godziny w 121°C. 6.Pomidory podgrzane do 88°C przed napełnieniem i zamknięciem puszki. Warunki autoklawowania: 1,5 godziny w 121°C. 10 7.Groszek podgrzany do 71°C przed napełnieniem i zamknięciem puszki. Warunki autoklawowania: 1,5 godziny w 121°C. Przykład 1 Wytwarzanie polimerów z oksiranowymi grupami funkcyjnymi 15 Przykład 1, próba nr 1 [0118] Do kolby o pojemności 5 litrów dołączono mieszadło, chłodnicę zwrotną, termoparę, płaszcz grzejny i płaszcz azotowy. W oddzielnym naczyniu sporządzono przedmieszkę monomerów zawierającą 1162 części styrenu, 888 części 20 metakrylanu hydroksyetylu, 64,1 części metakrylanu glicydylu i 90,4 części nadoktanianu t-butylu. Do kolby o pojemności 5 litrów wprowadzono 245 części butanolu i 804 części Cellosolve butylowego. Kolbę ogrzano do 98°C i dodano 14,2 części nadoktanianu t-butylu. Po 5 minutach 25 przedmieszkę dodano do kolby w ciągu dwóch i pół godziny utrzymując temperaturę 97°C do 101°C. Sporządzono przedmieszkę inicjatora zawierającą 105 części Cellosolve butylowego i 45,1 części nadoktanianu t-butylu. Po zakończeniu dodawania przedmieszki monomerów naczynie z 30 przedmieszką przepłukano 43 częściami Cellosolve butylowego. Natychmiast dodano przedmieszkę inicjatora w 53 okresie jednej godziny. Po zakończeniu dodawania przedmieszki inicjatora naczynie przepłukano 27 częściami Cellosolve butylowego. Mieszaninę utrzymywano w temperaturze 98°C do 99°C przez jedną godzinę. Po upływie 5 jednej godziny dodano 4,34 części nadoktanianu t-butylu i mieszaninę utrzymywano przez jedną godzinę. Po upływie jednej godziny dodano po raz drugi 4,34 części nadoktanianu t-butylu i mieszaninę utrzymywano jeszcze przez jedną godzinę. Po upływie jednej godziny dodano po raz trzeci 10 4,34 części nadoktanianu t-butylu i mieszaninę utrzymywano przez jedną godzinę. Mieszaninę następnie schłodzono i otrzymano polimer mający wartość NV [zawartość składników nielotnych] 62,5% NV, liczbę grup oksiranowych 0,018 równ./100 gramów stałej żywicy, liczbę kwasową 2,6 oraz 15 lepkość 210 000 centypuazów w 26,7°C. [0119] Dodatkowa partia uzyskana za pomocą powyższego postępowania dała polimer mający wartość NV 62,6%, liczbę grup oksiranowych 0,019, liczbę kwasową 2,5 i lepkość 222 000 centypuazów. Druga dodatkowa partia dała polimer 20 mający wartość NV 64,8%, liczbę grup oksiranowych 0,019, liczbę kwasową 1,8 i lepkość 268 000 centypuazów. Przykład 1, próba nr 2 [0120] Do kolby o pojemności 5 litrów dołączono mieszadło, chłodnicę zwrotną, termoparę, płaszcz grzejny i płaszcz 25 azotowy. W oddzielnym naczyniu sporządzono przedmieszkę monomerów zawierającą 1162 części styrenu, 888 części metakrylanu hydroksyetylu, 64,1 części metakrylanu glicydylu i 90,4 części nadoktanianu t-butylu. Do kolby o pojemności 5 litrów wprowadzono 524,5 części butanolu i 30 524,5 części Cellosolve butylowego. Kolbę ogrzano do 98°C i dodano 14,2 części nadoktanianu t-butylu. Po 5 minutach przedmieszkę dodano do kolby w ciągu dwóch i pół godziny 54 utrzymując temperaturę 97°C do 101°C. Sporządzono przedmieszkę inicjatora zawierającą 105 części Cellosolve butylowego i 45,1 części nadoktanianu t-butylu. Po zakończeniu dodawania przedmieszki monomerów naczynie z 5 przedmieszką przepłukano 43 częściami Cellosolve butylowego. Natychmiast dodano przedmieszkę inicjatora w okresie jednej godziny. Po zakończeniu dodawania przedmieszki inicjatora naczynie przepłukano 27 częściami Cellosolve 10 butylowego. Mieszaninę utrzymywano w temperaturze 98°C do 99°C przez jedną godzinę. Po upływie jednej godziny dodano 4,34 części nadoktanianu t-butylu i mieszaninę utrzymywano przez jedną godzinę. Po upływie jednej godziny dodano po raz drugi 4,34 części nadoktanianu t-butylu i mieszaninę utrzymywano jeszcze przez jedną 15 godzinę. Po upływie jednej godziny dodano po raz trzeci 4,34 części nadoktanianu t-butylu i mieszaninę utrzymywano przez jedną godzinę. Mieszaninę następnie schłodzono i otrzymano polimer mający wartość NV 62,3%, liczbę grup oksiranowych 0,020 równ./100 gramów stałej żywicy oraz 20 lepkość 183 000 centypuazów w 26,7°C. [0121] Za pomocą powyższego sposobu wytworzono dodatkowe partie i uzyskano polimery mające wartość NV 62,4%, liczbę grup oksiranowych 0,018 do 0,019 i lepkość 166 000 do 175 200 centypuazów. 25 Przykład 1, próba nr 3 [0122] Do kolby o pojemności 12 litrów dołączono mieszadło, chłodnicę zwrotną, termoparę, płaszcz grzejny i płaszcz azotowy. W oddzielnym naczyniu sporządzono przedmieszkę monomerów zawierającą 1726,1 części styrenu, 1319,2 części 30 metakrylanu hydroksyetylu, 95,2 części metakrylanu glicydylu i 134,3 części nadoktanianu t-butylu. Do kolby o pojemności 12 litrów wprowadzono 363,9 części butanolu 55 i 1194,3 części Cellosolve butylowego. Kolbę ogrzano do 98°C i dodano 21,0 części nadoktanianu t-butylu. Po 5 minutach przedmieszkę dodano do kolby w ciągu trzech i pół godziny utrzymując temperaturę 97°C do 101°C. Sporządzono 5 przedmieszkę inicjatora zawierającą 156 części Cellosolve butylowego i 67 części nadoktanianu t-butylu. Po zakończeniu dodawania przedmieszki monomerów naczynie z przedmieszką przepłukano 63,9 częściami Cellosolve butylowego. Natychmiast dodano przedmieszkę inicjatora w 10 okresie jednej przedmieszki godziny. inicjatora Po zakończeniu naczynie dodawania przepłukano 39,6 częściami Cellosolve butylowego. Mieszaninę utrzymywano w temperaturze 98°C do 99°C przez jedną godzinę. Po upływie jednej godziny dodano 6,5 części nadoktanianu t-butylu i 15 mieszaninę utrzymywano przez jedną godzinę. Po upływie jednej godziny dodano po raz drugi 6,5 części nadoktanianu t-butylu i mieszaninę utrzymywano jeszcze przez jedną godzinę. Po upływie jednej godziny dodano po raz trzeci 6,5 części nadoktanianu t-butylu i mieszaninę utrzymywano 20 przez jedną godzinę. Mieszaninę następnie schłodzono i otrzymano polimer mający wartość NV 64,5%, liczbę grup oksiranowych 0,018 równ./100 gramów stałej żywicy i liczbę kwasową 3,3. [0123] Powtórzona partia dała polimer mający wartość NV 25 64,2%, liczbę grup oksiranowych 0,017 równ./100 gramów stałej żywicy, liczbę kwasową 2,2 i lepkość według Brookfielda 216 400 centypuazów. Przykład 1, próba nr 4 [0124] Do kolby o pojemności 12 litrów dołączono mieszadło, 30 chłodnicę zwrotną, termoparę, płaszcz grzejny i płaszcz azotowy. W oddzielnym naczyniu sporządzono przedmieszkę monomerów zawierającą 1412,4 części styrenu, 1079,4 części 56 metakrylanu hydroksypropylu, 77,9 części metakrylanu glicydylu i 109,9 części nadoktanianu t-butylu. Do kolby o pojemności 12 litrów wprowadzono 297,8 części butanolu i 967,3 części Cellosolve butylowego. Kolbę ogrzano do 94°C 5 i dodano 17,3 części nadoktanianu t-butylu. Po 5 minutach przedmieszkę dodano do kolby w ciągu trzech i pół godziny utrzymując przedmieszkę temperaturę 97°C inicjatora do 100°C. zawierającą Sporządzono 127,7 części Cellosolve butylowego i 54,8 części nadoktanianu t-butylu. 10 Po zakończeniu dodawania przedmieszki monomerów naczynie z przedmieszką przepłukano 52,3 częściami Cellosolve butylowego. Natychmiast dodano przedmieszkę inicjatora w okresie jednej przedmieszki 15 godziny. inicjatora Po zakończeniu naczynie dodawania przepłukano 32,4 częściami Cellosolve butylowego. Mieszaninę utrzymywano w temperaturze 98°C do 99°C przez jedną godzinę. Po upływie jednej godziny dodano 5,3 części nadoktanianu t-butylu i mieszaninę utrzymywano przez jedną godzinę. Po upływie jednej godziny dodano po raz drugi 5,3 części nadoktanianu 20 t-butylu i mieszaninę utrzymywano jeszcze przez jedną godzinę. Po upływie jednej godziny dodano po raz trzeci 5,3 części nadoktanianu t-butylu i mieszaninę utrzymywano przez jedną godzinę. Mieszaninę następnie schłodzono i otrzymano prepolimer akrylowy mający wartość NV 63,6%, 25 liczbę grup oksiranowych 0,021 równ./100 gramów stałej żywicy, liczbę kwasową 2,0 i lepkość według Brookfielda 89,900 centypuazów. Przykład 2 Wytwarzanie polimerów z kwasowymi grupami funkcyjnymi 30 Przykład 2, próba nr 1 [0125] Przedmieszkę zawierającą 163,6 części kwasu 57 metakrylowego lodowatego, 163,6 części metakrylanu butylu, 36,4 części styrenu i 23,4 części nadtlenku benzoilu (70% wody) sporządzono w oddzielnym naczyniu. Do kolby o pojemności 1 litra dołączono mieszadło, chłodnicę 5 zwrotną, termoparę, płaszcz grzejny i płaszcz azotowy. Do kolby wprowadzono dziesięć procent przedmieszki wraz z 129,6 części butanolu i 9,8 części wody dejonizowanej. Do pozostałej części przedmieszki dodano 183,0 części butanolu i 12,2 części wody dejonizowanej. Przedmuchując 10 kolbę azotem zawartość ogrzano do 93°C. Kiedy temperatura zawartości zewnętrzne osiągnęła i 93°C, materiał wyłączono pozostawiono, ogrzewanie aby temperatura wzrosła w ciągu piętnastu minut. Po upływie piętnastu minut temperatura mieszaniny wynosiła 97°C oraz w ciągu dwóch 15 godzin dodawano przedmieszkę w sposób utrzymując równomierny temperaturę 97°C pozostałą do 100°C. Pienienie kontrolowano dzięki spowolnieniu mieszania. Po trzech godzinach ogrzewanie wyłączono i dodano 75 części Cellosolve butylowego. Otrzymany prepolimer akrylowy miał 20 wartość NV 44,9%, liczbę kwasową 300 i lepkość 24 000 centypuazów. [0126] Tym samym sposobem wytworzono jeszcze dwie dodatkowe partie. Pierwsza dodatkowa partia dała polimer mający wartość NV 44,7%, liczbę kwasową 304 i lepkość 25 30 100 centypuazów. Druga dodatkowa partia dała polimer mający wartość NV 44,7%, liczbę kwasową 306 i lepkość 27 500 centypuazów. Przykład 2, próba nr 2 [0127] 30 Przedmieszkę zawierającą 512,6 części kwasu metakrylowego lodowatego, 512,6 części akrylanu butylu, 114,0 części styrenu i 73,2 części nadtlenku benzoilu (70% wody) sporządzono w oddzielnym naczyniu. Do kolby o 58 pojemności 3 litrów dołączono mieszadło, chłodnicę zwrotną, termoparę, płaszcz grzejny i płaszcz azotowy. Do kolby wprowadzono dziesięć procent przedmieszki wraz z 405,9 części butanolu i 30,6 części wody dejonizowanej. Do 5 pozostałej części przedmieszki dodano 496,1 części butanolu i 38,3 części wody dejonizowanej. Przedmuchując kolbę azotem zawartość ogrzano do 93°C. Kiedy temperatura zawartości osiągnęła 93°C, wyłączono ogrzewanie zewnętrzne i materiał pozostawiono do wzrostu temperatury 10 w ciągu piętnastu minut. Po upływie piętnastu minut temperatura mieszaniny wynosiła 97°C oraz w ciągu dwóch godzin dodawano w sposób równomierny pozostałą przedmieszkę utrzymując temperaturę 97°C do 100°C. Po zakończeniu 15 dodawania przedmieszki naczynie z przedmieszką przepłukano 5 częściami butanolu. Partię utrzymywano w tej temperaturze przez dwie i pół godziny. Ogrzewanie wyłączono i dodano 317,7 części Cellosolve butylowego. Otrzymany prepolimer akrylowy miał wartość NV 44,4%, liczbę kwasową 314 i lepkość 5080 centypuazów. 20 Przykład 3 Wytwarzanie dyspersji Przykład 3, próba nr 1 [0128] Kolbę o pojemności 3 litrów przygotowano zgodnie z opisem powyżej. Do kolby dodano 894,6 części prepolimeru 25 akrylowego z przykładu 1, próba nr 2, 277,3 części prepolimeru z przykładu 2, próba nr 1, i 13,7 części wody dejonizowanej. Zawartość kolby ogrzewano do 99°C. Po osiągnięciu tej temperatury w ciągu pięciu minut dodawano 30,3 części dimetyloetanolaminy. Mieszaninę utrzymywano w 30 temperaturze 96°C do 99°C przez cztery godziny. Po upływie czterech godzin ogrzewanie wyłączono, w ciągu jednej 59 godziny i piętnastu dejonizowanej temperatura minut silnie się dodano 1036 mieszając, obniżała. a Otrzymana części wody jednocześnie dyspersja miała wartość NV 30,4%, wielkość cząstek 0,25 mikrona, pH 6,75, 5 liczbę kwasową 49,3 i lepkość według Brookfielda 307 centypuazów. Przykład 3, próba nr 2 [0129] Stosując schemat procesu z przykładu 3, próba nr 1, 881 części prepolimeru akrylowego z przykładu 1, próba nr 10 2, 273,1 części prepolimeru z przykładu 2, próba nr 2, 13,5 części wody dejonizowanej, 29,8 części dimetyloetanolaminy i 1020 części wody dejonizowanej użyto do sporządzenia dyspersji. Dyspersja miała wartość NV 30,3%, wielkość cząstek 0,21 mikrona, pH 6,96 i lepkość 15 według Brookfielda 3700 centypuazów. [0130] Partia powtórzona miała wartość NV 30,4%, wielkość cząstek 0,22 mokrona i lepkość 7500 centypuazów. Przykład 3, próba nr 3 [0131] Stosując schemat procesu z przykładu 3, próba nr 1, 20 1417 części prepolimeru akrylowego z przykładu 1, próba nr 2, 434,8 części prepolimeru z przykładu 2, próba nr 1, 21,5 części wody dejonizowanej, 47,5 części dimetyloetanolaminy i 945 części wody dejonizowanej użyto do sporządzenia dyspersji. Dyspersja miała wartość NV 25 37,8%, wielkość cząstek 0,25 mikrona, pH 6,71, liczbę kwasową 47,1 i lepkość według Brookfielda 14 300 centypuazów. [0132] Partia powtórzona miała wartość NV 37,7%, wielkość cząstki 0,29 mikrona, liczbę kwasową 50,0 i lepkość 16 600 30 centypuazów. Trzecia partia powtórzona miała wartość NV 37,8%, wielkość cząstki 0,29 mikrona, liczbę kwasową 50,2 60 i lepkość 16 600 centypuazów. Przykład 3, próba nr 4 [0133] Stosując schemat procesu z przykładu 3, próba nr 1, 1672 części prepolimeru akrylowego z przykładu 1, próba nr 5 1, 513 części prepolimeru z przykładu 2, próba nr 1, 25,4 części wody dejonizowanej, 56,0 części dimetyloetanolaminy i 1115,1 części wody dejonizowanej użyto do sporządzenia dyspersji. Dyspersja miała wartość NV 37,9%, wielkość cząstek 0,30 mikrona, liczbę kwasową 10 50,2 i lepkość według Brookfielda 8,270 centypuazów. [0134] Pierwsza partia powtórzona miała wartość NV 37,3%, wielkość cząstek 0,25 mikrona, liczbę kwasową 50,2 i lepkość według Brookfielda 8150 centypuazów. Druga partia powtórzona miała wartość NV 37,9%, wielkość cząstek 0,29 15 mikrona, liczbę kwasową 49,2 i lepkość według Brookfielda 15 580 centypuazów. Przykład 3, próba nr 5 [0135] Stosując schemat procesu z przykładu 3, próba nr 1, 4920,6 części prepolimeru akrylowego z przykładu 1, próba 20 nr 3, 1509,3 części prepolimeru z przykładu 2, próba nr 1, 74,8 części wody dejonizowanej, 164,6 części dimetyloetanolaminy i 3280,7 części wody dejonizowanej użyto do sporządzenia dyspersji. Dyspersja miała wartość NV 38,2%, wielkość cząstek 0,31 mikrona, pH 6,84 i lepkość 25 według Brookfielda 27 500 centypuazów. [0136] Partia powtórzona miała wartość NV 38,0%, wielkość cząstek 0,34 mikrona, pH 6,91 i lepkość według Brookfielda 32 000 centypuazów. Przykład 3, próba nr 6 30 [0137] Kolbę o pojemności 12 litrów przygotowano zgodnie z opisem powyżej. Do kolby dodano 4740,4 części prepolimeru 61 akrylowego z przykładu 1, próba nr 3, i 1454 części prepolimeru z przykładu 2, próba nr 1. Zawartość kolby ogrzewano do 98°C. Po osiągnięciu tej temperatury w ciągu pięciu minut dodawano 72 części wody dejonizowanej i 158,6 5 części dimetyloetanolaminy. Mieszaninę utrzymywano w temperaturze 99°C do 100°C przez trzy i pół godziny. Po upływie trzech i pół godziny dodano 791,1 części środka Rutaphen 9989 LB (roztwór żywicy fenolowej o zawartości 60% substancji stałych firmy Bakelite AG), 401,1 części środka 10 Santolink EP 560 (roztwór żywicy fenolowej o zawartości 80% substancji stałych firmy Solutia) i 326 części środka Varcum 2227-B-55 (roztwór żywicy fenolowej o zawartości 55% substancji stałych firmy Reichhold), a temperaturę doprowadzono do wartości od 90°C do 95°C. Mieszaninę 15 utrzymywano przez 30 minut. Ogrzewanie wyłączono i dodano 3160,6 części wody dejonizowanej silnie mieszając w ciągu trzech godzin, a jednocześnie temperatura się obniżała. Następnego dnia dodano jeszcze 2963 części wody dejonizowanej. Otrzymana dyspersja miała wartość NV 37,5% 20 i pH 7,21. Przykład 3, próba nr 7 [0138] Kolbę o pojemności 12 litrów przygotowano zgodnie z opisem powyżej. Do kolby dodano 4072,2 części prepolimeru akrylowego z przykładu 1, próba nr 4, i 1249,3 części 25 prepolimeru z przykładu 2, próba nr 1. Zawartość kolby ogrzewano do 97°C. Po osiągnięciu tej temperatury w ciągu pięciu minut dodawano 61,8 części wody dejonizowanej i 136,3 części dimetyloetanolaminy. Mieszaninę utrzymywano w temperaturze 99°C do 100°C przez cztery godziny. Po 30 upływie czterech godzin ogrzewanie wyłączono i dodano 2715,2 części wody dejonizowanej silnie mieszając w ciągu dwóch godzin, a jednocześnie temperatura się obniżała. 62 Natychmiast po dodaniu w ciągu piętnastu minut dodano 400 części wody dejonizowanej. Otrzymana dyspersja miała wartość NV 36,9%, wielkość cząstek 0,29 mikrona, pH 6,84, liczbę kwasową 56,6 i lepkość według Brookfielda 6320 5 centypuazów. Przykład 4 Wytwarzanie kompozycji w postaci pasty Przykład 4, próba nr 1 [0139] W pojemniku wymieszano 481,1 części produktu z 10 przykładu 3, próba nr 3, 518,9 części pigmentu (tlenku cynku), 130 części wody dejonizowanej, 33 części Cellosolve butylowego i 85,3 części butylokarbitolu. Po uzyskaniu jednorodności zawartość wprowadzono do młyna kulkowego i mielono do uzyskania wielkości ziarna >7. 15 Przykład 4, próba nr 2 [0140] W odpowiednim pojemniku wymieszano 383,8 części produktu z przykładu 3, próba nr 4, 416,2 części pigmentu (tlenku cynku) i 170,0 części butylokarbitolu. Po uzyskaniu jednorodności zawartość wprowadzono do młyna 20 kulkowego i mielono do uzyskania wielkości ziarna >7,5. Przykład 4, próba nr 3 [0141] Sporządzono białą pastę zawierającą pigment TiO2 przez wymieszanie 125 części produktu z przykładu 3, próba nr 3, oraz 46,6 części wody dejonizowanej, 0,5 części 25 dimetyloetanolaminy, 5 części Cellosolve butylowego i 250 części pigmentu (TiO2). Mieszaninę mieszano następnie za pomocą mieszadła Hockmeyer, aby uzyskać materiał zmielony. Po zmieleniu materiał rozcieńczono dodając 40 części produktu z przykładu 3, próba nr 3, 28 części wody 30 dejonizowanej i 0,8 części dimetyloetanolaminy. Przykład 4, próba nr 4 63 [0142] W odpowiednim pojemniku za pomocą mieszadła Hockmeyer wymieszano 378,15 części produktu z przykładu 3, próba nr 5, oraz 98,4 części wody dejonizowanej, 1,5 części dimetyloetanolaminy, 756,15 części pigmentu (TiO2), 15,15 5 części Cellosolve butylowego i 42,6 części wody dejonizowanej. Po zmieleniu materiał rozcieńczono dodając 121,05 części produktu z przykładu 3, próba nr 5, 84,6 części wody dejonizowanej i 1,0 części dimetyloetanolaminy. 10 Przykład 4, próba nr 5 [0143] W powłoki odpowiednim 3610HVL pojemniku (dostępnej w wymieszano firmie 60 The części Valspar Corporation) i 40 części pigmentu (tlenku cynku). Po uzyskaniu jednorodności zawartość wprowadzono do młyna 15 kulkowego i mielono do uzyskania wielkości ziarna >7,5. Przykład 4, próba nr 6 [0144] W odpowiednim pojemniku wymieszano 1238,4 części produktu z przykładu 3, próba nr 4, 1288,4 części pigmentu (tlenku 20 cynku) i 522,2 części butylokarbitolu. Po uzyskaniu jednorodności zawartość wprowadzono do młyna kulkowego i mielono do uzyskania wielkości ziarna >7. Przykład 4, próba nr 7 [0145] W odpowiednim pojemniku za pomocą mieszadła Hockmeyer wymieszano 1471,5 części produktu z przykładu 3, 25 próba nr 6, oraz 277,9 części wody dejonizowanej, 5,5 części dimetyloetanolaminy, 2776,1 części pigmentu (TiO2), 55,7 części Cellosolve butylowego i 156,4 części wody dejonizowanej. Po zmieleniu materiał rozcieńczono dodając 470,9 części produktu z przykładu 3, próba nr 6, 30 284,1 części wody dimetyloetanolaminy. dejonizowanej i 1,8 części 64 Przykład 5 Wytwarzanie złotych kompozycji powłokowych Przykład 5, próba nr 1 [0146] W szklanym pojemniku o pojemności jednej kwarty z 5 mieszadłem z tworzywa sztucznego wymieszano 715 części produktu z przykładu 3, próba nr 1. Mieszając powoli dodano 44,2 części środka Rutaphen 9989 LB, 22,5 części środka Santolink EP 560, 18,2 części środka Varcum 2227-B-55 oraz 5,4 części pasty z tlenku cynku z przykładu 4, próba nr 5. 10 Stopniowo dodawano wodę dejonizowaną, tak by uzyskać lepkość 20,4 sekund w pojemniku Forda numer 4. Ten materiał skorygowano następnie za pomocą wody dejonizowanej i dimetyloetanolaminy, aby uzyskać wartość NV 30% i lepkość 21,2 sekundy w pojemniku Forda numer 4. 15 Stosując schemat procesu z przykładu 5, próba nr 1, sporządzono dodatkowe powłoki złote: Przykład 5, próba nr: Składnik (części wag.) Przykład 3, próba nr 2 Przykład 3, próba nr 1 Przykład 3, próba nr 4 Przykład 4, próba nr 5 Przykład 4, próba nr 1 Rutaphen 9989 Santolink EP560 Varcum 227-B-55 Woda 2 Tabela 5 3 4 800 878 715 4,3 5,4 44,2 22,5 18,2 20,2 22,5 118,6 5 774,6 47,9 24,4 19,7 108,4 6 7 8 715 723,1 1674 5,4 7,1 44,2 58,6 135,7 22,5 29,8 69,1 18,2 24,0 55,6 80,9 107,3 248 9 604 6,3 49 24,9 20,1 89,4 Przykład 6 Wytwarzanie białej kompozycji powłokowej 20 Przykład 6, próba nr 1 [0147] Do pojemnika o pojemności jednej kwarty wyposażonego w mieszadło metalowe wprowadzono 115,9 części produktu z przykładu 3, próba nr 1. Mieszając dodano 115,9 części pigmentu PW0099B (TiO2), 17,2 części Cellosolve 25 butylowego i 2,2 części dimetyloetanolaminy. Ten materiał mielono do uzyskania wielkości ziarna 7 do 7,5 mierzonej 65 w mierniku zmielenia Hegman. Następnie dodano jeszcze 439,6 części produktu z przykładu 3, próba nr 1. Wymieszano 2,6 części pasty z tlenkiem cynku z przykładu 4, próba nr 5, 18,0 części środka Cymel 303, 9,7 części roztworu żywicy 5 fenolowej na bazie bisfenolu A i dodano 227,0 części wody dejonizowanej oraz wymieszano do uzyskania jednorodności. Następnie skorygowano lepkość mieszaniny, tak by wynosiła 25,6 sekundy w pojemniku Forda numer 4, za pomocą dimetyloetanolaminy. 10 Przykład 7 Wytwarzanie złotych i białych kompozycji powłokowych Przykład 7, próby nr 1 i 2 [0148] W tabeli 7 podano dane szczegółowe dotyczące składników preparatów powłok złotych i białych. Każdą 15 powłokę sporządzono w pojemniku z tworzywa sztucznego (polietylenu) o pojemności 4 litrów. Do wymieszania, a następnie mieszającą mieszania typu w pojemniku Hochmeyer ze zastosowano stali płetwę nierdzewnej. Do sporządzenia każdej powłoki zastosowano prędkość obrotową 20 mieszadła 1000 obr/min. Poszczególne surowce wprowadzano do pojemnika kolejno utrzymując prędkość obrotową mieszadła 1000 obr/min. Po dodaniu składnika mieszaninę pozostawiano na 5-10 minut, aby składnik został odpowiednio wymieszany i mieszanina powłokowa została 25 całkowicie zhomogenizowana. Po dodaniu wszystkich składników powłokę pozostawiano mieszając nadal jeszcze przez 20-30 minut, aby wszystkie składniki zostały odpowiednio wymieszane. Po tym okresie pozostawienia na 20-30 minut każdą powłokę przepuszczano przez filtr z 30 tkaniny, którego wielkość wewnętrzna oczek wynosiła 10 mikronów. Ten etap przeprowadzono, aby sprawdzić, czy w 66 powłoce nie występowały niepożądane cząstki stałe lub materiały nierozpuszczalne, niekorzystny parametry 5 wpływ użytkowe na które zdolność do utwardzonej mogłyby mieć natryskiwania lub cienkiej warstwy w przypadku zmiennych właściwości powłok. Tabela 7 Przykład 7, próba nr: Składniki Przykład 3, próba nr 5, dyspersja Przykład 4, próba nr 4, pasta z dwutlenkiem tytanu Przykład 4, próba nr 2, pasta z tlenkiem cynku Woda dejonizowana Żywica fenolowa Rutaphen 9989 Żywica fenolowa Santolink EP 560 Żywica fenolowa Varcum 2227 Cymel 303 Glikol etylenowy, eter monobutylowy Woda dejonizowana N-Butanol Dimetyloetanolamina Suma: Lepkość powłoki (kubek Forda, 25°C) 1 % wag. 47,63% 0,00% 0,69% 16,60% 3,90% 1,90% 1,60% 0,00% 0,00% 22,91% 4,50% 0,27% 100,00% 2 % wag. 36,36% 22,54% 0,25% 0,00% 0,73% 0,00% 0,00% 1,76% 0,90% 35,26% 1,80% 0,40% 100,00% 16,0 sekundy 24,0 sekundy Przykład 8 Wytwarzanie dodatkowych złotych i białych kompozycji powłokowych 10 Przykład 8, próby nr 1 i 2 [0149] Opracowano i zbadano dodatkowe powłoki pod kątem właściwości przy nakładaniu natryskowym. Zgodnie z opisem powyżej stwierdzono, że te powłoki mają znacznie lepsze właściwości 15 przy nakładaniu natryskowym. Powłoki te otrzymano zgodnie z ogólnym opisem w przykładzie 7, przy czym wprowadzono zmiany w układach rozpuszczalników. Preparaty w przypadku tych dwóch powłok przedstawiono poniżej w tabelach 8A i 8B. 67 Tabela 8A Przykład 8, próba nr: Składnik Przykład 3, próba nr 5, baza żywiczna Przykład 3, próba nr 6, baza żywiczna Woda dejonizowana Przykład 4, próba nr 4, pasta z dwutlenkiem tytanu Przykład 4, próba nr 2, pasta z tlenkiem cynku Glikol etylenowy, eter monobutylowy Woda dejonizowana Glikol dietylenowy, eter monoheksylowy Żywica fenolowa Rutaphen 9989 Cymel 303 Glikol etylenowy, eter monobutylowy Woda dejonizowana N-Butanol Dimetyloetanolamina Suma: Lepkość powłoki (kubek Forda, 25°C) Tabela 8B Przykład 8, próba nr: Składnik Przykład 3, próba nr 7, baza żywiczna Woda dejonizowana Rutaphen 9989 LB Santolink EP 560 Varcum 2227-B-55 Cymel 303 Woda dejonizowana Glikol etylenowy, eter monobutylowy Woda dejonizowana Glikol etylenowy, eter monoheksylowy Przykład 4, próba nr 6, pasta z tlenkiem cynku Woda dejonizowana Woda dejonizowana Przykład 4, próba nr 7, pasta z TiO2 Butanol Dimetyloetanolamina Cycat 600 Suma: Lepkość powłoki (kubek Forda, 25°C) 1 % wag. 0,00% 65,24% 23,20% 0,00% 0,22% 3,98% 5,61% 1,14% 0,00% 0,00% 0,00% 0,61% 0,00% 0,00% 100,00% 2 % wag. 36,33% 0,00% 0,00% 22,52% 0,25% 0,00% 0,00% 0,00% 0,73% 1,76% 0,90% 35,32% 1,79% 0,4% 100,00% 20,0 sekundy 24,6 sekundy 3 % wag. 54,21% 8,53% 4,31% 2,19% 1,77% 0,00% 6,26% 3,74% 7,58% 1,10% 0,83% 3,94% 5,17% 0,00% 0,00% 0,37% 0,00% 100,00% 4 % wag. 38,40% 33,44% 0,73% 0,00% 0,00% 1,75% 0,00% 0,90% 0,00% 0,00% 0,26% 0,00% 0,00% 22,42% 1,79% 0,28% 0,03% 100,00% 20,0 sekundy 20,0 sekundy 68 Przykład 9 Parametry użytkowe białej powłoki w porównaniu do kontroli [0150] Tabela 9 1OQ51EE (kontrola)** Kopuła/obrzeża/ przestrzeń pusta Przykład 6, próba nr 1 Kopuła/obrzeża/ przestrzeń pusta Fasolka szparagowa i słona zalewa 2,5% Korozja 10/10/6-10 10/10/7-10 Przyczepność 10/10/7-10 10/10/10 Marchewka i słona zalewa 2,5% Korozja 10/10/9-10 10/10/10 Przyczepność 10/10/9-10 10/10/10 Badanie groszku Korozja 10/10/6-10 10/10/4-9 Przyczepność 10/10/5-9 10/10/4-9 Plamy na powierzchni* 8-9 7-9 Makaron Korozja 10/10/7-8 10/10/8-9 Przyczepność 10/10/8-9 10/9-10/10 Plamy na powierzchni 8-9 8 Bulion z kurczaka Korozja 10/10/8-9 10/10/9-9 Przyczepność 10/10/9-10 10/10/9-10 Plamy na powierzchni 9 8 Słona zalewa Korozja 10/10/10 10/10/10 Przyczepność 10/10/10 10/9-10/9-10 Zupa pomidorowa z bazylią Korozja 10/10/10 10/10/10 Przyczepność 10/10/9-10 10/10/10 Plamy na powierzchni 8 8 * Badanie plam na powierzchni przeprowadzono na podstawie pojedynczego ogólnego odczytu. ** Kontrolą w przypadku powłoki białej był preparat 10Q51EB, powłoka dopuszczalna do stosowania w warunkach przemysłowych dostarczana przez The Valspar Corporation. 5 Przykład 10 Parametry użytkowe powłok białych 69 Kontrola* (10Q25) Przykład 5, próba nr 2 Tabela 10 Przykład 5, Przykład 5, próba nr 3 próba nr 4 Przykład 5, próba nr 5 Przykład 5 próba nr 7 Przykład 5, próba nr 8 Przykład 5, próba nr 9 Słona zalewa 2,5% Korozja 9/9/7 9,5/7/7 10/7,5/7 10/7,5/7 9,5/6/7 10/10/9,5 10/10/5,5 10/10/9 Przyczepność 10/10/10 10/5,5/6,5 10/10/6,5 9/6,5/8,5 10/4,5/6 10/9,5/9,5 8,5/6,5/6,5 10/9,5/9 Zupa z małży z Nowej Anglii Korozja 10/10/8 10/10/4,5 10/10/7 10/10/8 10/10/8 10/10/9 10/10/10 10/10/9 Przyczepność 10/10/9,5 10/10/5 10/10/6 10/10/8 10/10/8 10/10/9,5 10/10/9,5 10/10/9,5 Plamy 9 6,5 7,5 7 7,5 Zupa pomidorowa z bazylią Korozja 10/10/9,5 10/10/7 10/10/6,5 10/10/9 10/10/8 Przyczepność 10/10/8 10/10/7,5 10/10/7,5 10/10/8,5 10/10/8,5 Bulion z kurczaka Korozja 10/10/10 10/10/10 10/10/10 Przyczepność 10/10/10 10/10/10 10/10/10 Plamy 10/4/7,5 4/3,5/7,5 10/7,5/8 Badanie groszku Przyczepność 10/10/9,5 10/8,5/7 7/10/8 Plamy 0/3/6 0/4/7 0/4/7 * Kontrolą w przypadku parametrów powłoki złotej był preparat 10Q25EB, powłoka dopuszczalna do stosowania w warunkach przemysłowych dostarczana przez The Valspar Corporation. 70 Przykład 11 Badania nakładania natryskowego [0152] Jednym z potencjalnych zastosowań niniejszego wynalazku 5 jest wodorozcieńczalna powłoka natryskowa wnętrza dwuczęściowych, ciągnionych i prasowanych (D&I) puszek do żywności z blachy stalowej ocynowanej. Te rodzaje puszek stosuje się coraz częściej w przemyśle puszek do żywności. [0153] Aby ułatwić nakładanie prototypu powłoki przez 10 natryskiwanie na wnętrze dostępnych w sprzedaży, wstępnie formowanych puszek D&I z blachy stalowej ocynowanej, lepkość każdej powłoki zmniejszono w taki sposób, aby przepływ każdej powłoki przez kubek Forda do badania lepkości (dysza nr 4) pozostawał w zakresie 16-30 sekund. 15 Pomiar lepkości przeprowadzono za pomocą czystej, przefiltrowanej powłoki w temperaturze 25°C. [0154] Nakładanie każdej powłoki przeprowadzono stosując urządzenie laboratoryjne do natryskiwania puszek D&I dostępne w firmie H.L. Fisher Co. Uznaje się, że to 20 urządzenie laboratoryjne jest skuteczną repliką przemysłowych urządzeń do natryskiwania puszek D&I. [0155] Nakładanie i badanie każdej powłoki przeprowadzono stosując dostępne w sprzedaży puszki D&I z blachy stalowej ocynowanej, których handlowe wymiary wynosiły 300 x 407. 25 Oznacza to handlowe wymiary puszek, których wysokość wynosi 0,113 m, a średnica wynosi 0,076 m. Pozwala to uzyskać puszkę, której powierzchnia wewnętrzna wynosi 0,032 m2. We wszystkich puszkach stosowanych do badań zastosowano ponadto typowe obrzeże boczne, które zwiększa 30 odporność puszki na zgniecenie. Ponadto każda puszka miała kołnierz, który pozwala na skuteczne połączenie i 71 zamknięcie puszki za pomocą dostępnego w sprzedaży końca puszki do żywności o odpowiedniej średnicy 300. [0156] W przypadku powłok złotych na wnętrze puszki D&I nałożono odpowiednią ilość wilgotnej powłoki, aby uzyskać 5 całkowitą masę utwardzonej cienkiej warstwy wynoszącą 250,0 mg na puszkę. Powłoki białe nałożono w taki sposób, aby uzyskać całkowitą masę utwardzonej cienkiej warstwy wynoszącą 350,0 mg na puszkę. Te masy powłok są zgodne z wartościami stosowanymi obecnie w pełnoskalowej produkcji 10 przemysłowo powlekanych puszek D&I z blachy stalowej ocynowanej. [0157] Puszki poddano utwardzaniu termicznemu za pomocą laboratoryjnego pieca do puszek D&I dostępnego w sprzedaży w firmie Ross Co. Ustawienia pieca zaprogramowano, tak by 15 uzyskać ilość ciepła zgodną z wartościami wykorzystywanymi do otrzymywania przemysłowo powlekanych puszek D&I z blachy stalowej ocynowanej. Czas przebywania każdej puszki w piecu wynosił w przybliżeniu 5,5 minuty. Każda puszka uzyskała temperaturę maksymalną wynoszącą w przybliżeniu 20 221°C. Każda puszka miała temperaturę minimalną 213°C przez około 2,0 minuty. Po zakończeniu tego procesu suszenia powłoki, termicznego dokonano jednorodności oceny (ciągłości wyglądu suchej każdej cienkiej warstwy) i innych właściwości związanych z nakładaniem. 25 Wyniki szczegółowe tych analiz przedstawiono w tabeli 11 poniżej. 72 Kod powłoki Podłoże Tabela 11 10Q25AB* Przykład 7, 10Q51EA* Przykład 7, próba nr 1 próba nr 2 Dostępne w sprzedaży puszki D&I z blachy stalowej ocynowanej 300 x 407 240-260 mg na puszkę 340-360 mg na puszkę Masa cienkiej warstwy Jednorodność powłoki/odsłonięcie metalu Zakres: 0,0-1,8 mAs 0,0-7,0 mAs 0,0-7,0 mAs 0,0-2,0 mAs Średnia: 0,7 mAs 2,0 mAs 0,6 mAs 0,4 mAs Zdolność rozpływania Doskonały Dobry Dobry Dobry powłoki/zwilżalność Tworzenie pęcherzy Doskonały Zadowalający Doskonały Zadowalający *Produkty dostępne w sprzedaży w firmie The Valspar Corporation Przykład 12 Parametry użytkowe utwardzonej cienkiej warstwy [0158] Prototypy powłok złotych i białych oceniano pod 5 kątem właściwości utwardzonej cienkiej warstwy w porównaniu z odpowiednimi, dopuszczalnymi do stosowania w warunkach przemysłowych kontrolnymi białymi i złotymi powłokami natryskowymi do puszek D&I. Wyniki tego badania przedstawiono w tabelach 12A i 12B. Tabela 12A Zupa grochowa z szynką i boczkiem Przyczepność Korozja Świeża marchew w słonej zalewie 2,5% Przyczepność Korozja Sałatka z trzech rodzajów fasoli Przyczepność Korozja Zupa pomidorowa z bazylią Przyczepność Korozja Bulion z kurczaka Przyczepność Korozja Zupa z małży z Nowej Anglii Przyczepność Korozja Makaron w sosie pomidorowym Przyczepność Korozja Zupa z serem Cheddar Przyczepność Korozja 10 10Q25AB Przykład 7, próba nr 1 10 10 9 9 10 10 8 8 10 8 10 8 9 8 9 6 10 10 10 10 9 7 8 4 8 5 8 7 8 8 9 8 73 Tabela 12B Kremowa kukurydza Przyczepność Korozja Świeża marchew w słonej zalewie 2,5% Przyczepność Korozja Fasolka szparagowa w słonej zalewie 2,5% Przyczepność Korozja Świeży szpinak Przyczepność Korozja Bulion z kurczaka Przyczepność Korozja Pomidory krojone Przyczepność Korozja Świeży groszek w słonej zalewie 2,5% Przyczepność Korozja 10Q51EA Przykład 7, próba nr 2 10 10 10 7 9 9 10 10 10 10 9 7 9 9 10 6 10 10 10 10 9 2 10 3 10 10 10 10 Przykład 13 Właściwości powłok złotych i białych po natryskiwaniu 5 [0159] Oceniano właściwości powłok złotych i białych po natryskiwaniu i przedstawiono je poniżej w tabeli 13. Podłoże Tabela 13 10Q25AB* Przykład 8, 10Q51EA* Przykład 8, próba nr 1 próba nr 2 Dostępne w sprzedaży puszki D&I z blachy stalowej ocynowanej 300 x 407 240-260 mg na puszkę 340-360 mg na puszkę Masa cienkiej warstwy Jednorodność powłoki/odsłonięcie metalu Zakres: 0,0-2,0 mAs 0,0 mAs 0,0-2,5 mAs 0,0-3,0 mAs Średnia: 0,5 mAs 0,0 mAs 0,8 mAs 0,8 mAs Zdolność rozpływania Doskonały Doskonały Dobry Dobry powłoki/zwilżalność Tworzenie pęcherzy Doskonały Dobry Doskonały Dobry *Produkty dostępne w sprzedaży w firmie The Valspar Corporation Przykład 14 10 [0160] Do kolby o pojemności 12 litrów dołączono mieszadło, chłodnicę zwrotną, termoparę, płaszcz grzejny i płaszcz azotowy. W oddzielnym naczyniu sporządzono przedmieszkę monomerów zawierającą 1030,8 części styrenu, 787,8 części metakrylanu hydroksypropylu, 56,9 części metakrylanu 74 glicydylu i 80,3 części nadoktanianu t-butylu. Do kolby o pojemności 12 litrów wprowadzono 217,3 części butanolu i 706,0 części Cellosolve butylowego. Kolbę ogrzano do 98°C i dodano 12,6 części nadoktanianu t-butylu. Po 5 minutach 5 przedmieszkę dodano do kolby w ciągu trzech i pół godziny utrzymując temperaturę 96°C do 100°C. Sporządzono drugą przedmieszkę inicjatora zawierającą 93,2 części Cellosolve butylowego i 40,0 części nadoktanianu t-butylu. Po zakończeniu dodawania przedmieszki monomerów naczynie 10 z przedmieszką przepłukano 38,0 częściami Cellosolve butylowego. inicjatora Natychmiast w okresie dodano jednej drugą godziny. przedmieszkę Po zakończeniu dodawania przedmieszki inicjatora naczynie przepłukano 23,7 15 częściami Cellosolve butylowego. Mieszaninę utrzymywano w temperaturze 98°C do 99°C przez jedną godzinę. Po upływie jednej godziny dodano 3,8 części nadoktanianu t-butylu i mieszaninę utrzymywano przez jedną godzinę. Po upływie jednej godziny dodano po raz drugi 3,8 części nadoktanianu t-butylu i mieszaninę utrzymywano 20 jeszcze przez jedną godzinę. Po upływie jednej godziny dodano po raz trzeci 3,8 części nadoktanianu t-butylu i mieszaninę utrzymywano przez jedną godzinę. Następnie mieszaninę schłodzono. Następnego dnia mieszaninę ogrzano do 50°C oraz dodano 950,5 części produktu z przykładu 2, 25 próba nr 1, i 47,1 części wody dejonizowanej. Mieszaninę ogrzewano następnie do temperatury poniżej 96 do 100°C i w ciągu pięciu dimetyloetanolaminy. minut dodano Mieszaninę 103,6 części utrzymywano w temperaturze 99°C do 100°C przez cztery godziny. Po upływie 30 czterech godzin dodano 17,5 części dimetyloetanolaminy, 511,9 części środka Rutaphen 9989 LB (roztwór żywicy 75 fenolowej o zawartości 60% substancji stałych firmy Bakelite AG), 264,4 części środka Santolink EP 560 (roztwór żywicy fenolowej o zawartości 80% substancji stałych firmy Solutia) i 215,3 części środka Varcum 2227-B-55 (roztwór 5 żywicy fenolowej o zawartości 55% substancji stałych firmy Reichhold) oraz mieszano przez 15 minut i ogrzano. Po upływie 15 minut ogrzewanie wyłączono i w ciągu jednej godziny i czterdziestu pięciu minut dodano 2370,0 części wody dejonizowanej. Następnie w ciągu 8 minut dodano 2411,7 10 części wody dejonizowanej. Następnie partię schłodzono. Następnego dnia partię ogrzano do wrzenia i usunięto 1300 części destylatu. Otrzymana dyspersja miała wartość NV 34,1%, pH 6,88, wielkość cząstki 0,37 mikrona oraz lepkość przy użyciu kubka Forda nr 4 wynoszącą 17 sekund. 15 Zastrzeżenia patentowe 1. Sposób obejmujący: dostarczenie winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi, w którym zawartość 20 oksiranowych grup funkcyjnych wynosi 0,5 do 5; dostarczenie polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi, którego liczba kwasowa wynosi 30 do 500; przeprowadzenie reakcji winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi i polimeru z kwasowymi 25 grupami funkcyjnymi w obecności aminy trzeciorzędowej z utworzeniem polimeru dyspergowalnego w wodzie; oraz dyspergowanie polimeru dyspergowalnego w wodzie w nośniku zawierającym wodę. 2. Sposób 30 według zastrzeżenia 1, w którym polimer dyspergowalny w wodzie zawiera mniej niż 1000 ppm BPA i pochodnych aromatycznych eterów glicydylowych. 76 3. Sposób według zastrzeżenia 1, w którym winylowy polimer addycyjny z oksiranowymi grupami funkcyjnymi tworzy się w reakcji jednego lub większej liczby monomerów z oksiranową grupą 5 funkcyjną z jednym lub większą liczbą innych monomerów, lub w którym winylowy polimer addycyjny z oksiranowymi grupami funkcyjnymi tworzy się w reakcji jednego lub większej liczby monomerów z oksiranową grupą funkcyjną z jednym lub większą liczbą innych monomerów w nośniku. 10 4. Sposób według zastrzeżenia 1, w którym winylowy polimer addycyjny z oksiranowymi grupami funkcyjnymi ma zawartość oksiranowych grup funkcyjnych wynoszącą 0,9 do 3. 5. Sposób według zastrzeżenia 1, w którym winylowy polimer addycyjny z oksiranowymi grupami funkcyjnymi ma masę 15 cząsteczkową średnią liczbowo wynoszącą 2500 do 20 000. 6. Sposób według zastrzeżenia 1, w którym winylowy polimer addycyjny z oksiranowymi grupami funkcyjnymi tworzy się w reakcji jednego lub większej liczby monomerów z oksiranową grupą funkcyjną z jednym lub większą liczbą monomerów z 20 hydroksylową grupą funkcyjną i z jednym lub większą liczbą innych monomerów. 7. Sposób według zastrzeżenia 1, w którym winylowy polimer addycyjny z oksiranowymi grupami funkcyjnymi zawiera (w stosunku wagowym) 30 do 70 części styrenu; 3 do 10 części 25 (met)akrylanu glicydylu; oraz 30 do w którym 70 części (met)akrylanu hydroksyalkilu. 8. Sposób według zastrzeżenia 1, polimer z kwasowymi grupami funkcyjnymi stanowi winylowy polimer addycyjny 30 z kwasowymi grupami funkcyjnymi i zawiera homopolimery lub kopolimery wytworzone z monomerów kwasu lub bezwodnika z nienasyceniem etylenowym i innych 77 opcjonalnych monomerów. 9. Sposób według zastrzeżenia 1, w którym aminę trzeciorzędową wybiera się z grupy: R14R15R16N, w której R14, R15 i R16 oznaczają podstawione lub 5 niepodstawione jednowartościowe grupy alkilowe zawierające jeden do ośmiu atomów węgla w części alkilowej. 10.Sposób według dyspergowalny w zastrzeżenia wodzie 1, zawiera w co którym polimer najmniej 0,8 równoważnika aminy trzeciorzędowej na równoważnik grup 10 oksiranowych. 11.Sposób według dyspergowalny w zastrzeżenia wodzie 1, dostarcza w którym się w polimer kompozycji powłokowej zawierającej żywicę sieciującą. 12.Sposób 15 według zastrzeżenia 1, obejmujący ponadto dodanie niereaktywnego polimeru wypełniającego przed lub po zdyspergowaniu w nośniku polimeru dyspergowalnego w wodzie. 13.Sposób według zastrzeżenia 1, obejmujący ponadto dodanie reaktywnego polimeru lub monomerów przed lub po 20 zdyspergowaniu w nośniku polimeru dyspergowalnego w wodzie. 14.Kompozycja zawierająca dyspersję wodną czwartorzędowej soli amonowej, przy czym sól zawiera produkt reakcji winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami 25 funkcyjnymi, w którym zawartość oksiranowych grup funkcyjnych wynosi 0,5 do 5; polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi, którego liczba kwasowa wynosi 30 do 500; i aminy trzeciorzędowej. 15.Kompozycja 30 powłokowa według zastrzeżenia 14, zawierająca ponadto środek sieciujący. 16.Sposób powlekania wyrobu, przy czym sposób obejmuje 78 naniesienie kompozycji według zastrzeżenia 14 lub 15 na powierzchnię podłoża i utwardzenie kompozycji. 17.Wyrób zawierający podłoże, na którym znajduje się nieutwardzona cienka warstwa, przy czym cienka warstwa 5 zawiera dyspersję wodną opisaną w zastrzeżeniu 14 lub 15. 18.Wyrób według zastrzeżenia 17, przy czym cienka warstwa jest utwardzona. 19.Wyrób według zastrzeżenia 18, przy czym wyrób zawiera wyrób opakowaniowy. 10 20.Sposób obejmujący: dostarczenie winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi, w którym zawartość oksiranowych grup funkcyjnych wynosi 0,5 do 5; dostarczenie polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi, 15 którego liczba kwasowa wynosi 30 do 500; dostarczenie aminy trzeciorzędowej; połączenie polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi z aminą trzeciorzędową do utworzenia mieszaniny i co najmniej częściowe zobojętnienie polimeru z kwasowymi 20 grupami funkcyjnymi; połączenie i przeprowadzenie reakcji winylowego polimeru addycyjnego mieszaniny z z oksiranowymi utworzeniem grupami polimeru funkcyjnymi dyspergowalnego i w wodzie; oraz 25 dyspergowanie polimeru dyspergowalnego w wodzie w nośniku zawierającym wodę. 21.Sposób według zastrzeżenia 20, w którym mieszaninę dodaje się do winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi przez pewien czas. 30 22.Sposób obejmujący: dostarczenie pierwszego zestawu monomerów do wytwarzania 79 winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi, w którym zawartość oksiranowych grup funkcyjnych wynosi 0,5 do 5; dostarczenie drugiego zestawu monomerów do wytwarzania 5 polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi, którego liczba kwasowa wynosi 30 do 500; dostarczenie aminy trzeciorzędowej; polimeryzację co najmniej jednego zestawu monomerów z utworzeniem pierwszego polimeru; 10 polimeryzację drugiego zestawu monomerów w obecności pierwszego polimeru; dodanie aminy trzeciorzędowej z utworzeniem polimeru dyspergowalnego w wodzie; oraz dyspergowanie polimeru dyspergowalnego w wodzie w nośniku 15 zawierającym wodę z utworzeniem dyspersji wodnej czwartorzędowej soli amonowej. 23.Sposób według zastrzeżenia 22, w którym polimeryzacja z utworzeniem pierwszego polimeru następuje w obecności drugiego zestawu monomerów. 20 24.Sposób obejmujący: dostarczenie winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi, w którym zawartość oksiranowych grup funkcyjnych wynosi 0,5 do 5, a masa cząsteczkowa średnia liczbowo wynosi 2500 do 20 000; 25 przy czym polimer winylowy z oksiranowymi grupami funkcyjnymi jest produktem reakcji 1 do 10% wag. monomeru z oksiranową grupą funkcyjną, 0 do 60% wag. monomeru z hydroksylową grupą funkcyjną, a resztę stanowi inny monomer; 30 dostarczenie polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi, którego liczba kwasowa wynosi 30 do 500, a masa 80 cząsteczkowa średnia liczbowo wynosi 2000 do 15 000; przy czym polimer z kwasowymi grupami funkcyjnymi jest polimerem winylowym utworzonym jako produkt reakcji co najmniej 15% wag. monomeru z kwasową grupą funkcyjną, a 5 resztę stanowi inny monomer; przeprowadzenie reakcji winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi i polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi w obecności aminy trzeciorzędowej z utworzeniem polimeru dyspergowalnego w wodzie; oraz 10 dyspergowanie polimeru dyspergowalnego w wodzie w nośniku zawierającym wodę; przy czym stosunek wagowy winylowego polimeru addycyjnego z oksiranowymi grupami funkcyjnymi do polimeru z kwasowymi grupami funkcyjnymi wynosi 90:10 do 50:50, a stosunek grup 15 aminowych do oksiranowych wynosi 0,8:1 do 5:1. Valspar Sourcing, Inc. Pełnomocnik:
















































































Grupy dyskusyjne