Najpopularniejszy w Polsce portal o finansach i biznesie
Money.plTechnologie dla biznesuPrzemysłPatentyEP 1639201 T5
Wyszukiwarka patentów
  • od
  • do
Patent EP 1639201 T5


EP 1639201 T5

RZECZPOSPOLITA POLSKA (12) TŁUMACZENIE PATENTU EUROPEJSKIEGO (96) Data i numer zgłoszenia patentu europejskiego: 27.04.2004 04729668.6 (19) PL (11) PL/EP (13) (51) 1639201 T5 Int.Cl. D21H 27/10 (2006.01) B65D 65/42 (2006.01) Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (54) (97) O udzieleniu patentu europejskiego ogłoszono: 05.09.2012 Europejski Biuletyn Patentowy 2012/36 EP 1639201 B1 Tytuł wynalazku: Opakowanie poddane obróbce cieplnej utworzone z materiału opakowaniowego na bazie włókna (30) (43) Pierwszeństwo: 01.07.2003 FI 20030988 01.07.2003 FI 20030987 Zgłoszenie ogłoszono: 29.03.2006 w Europejskim Biuletynie Patentowym nr 2006/13 (45) O złożeniu tłumaczenia patentu ogłoszono: 30.04.2013 Wiadomości Urzędu Patentowego 2013/04 (47) O złożeniu tłumaczenia zmienionego ogłoszono: 31.03.2017 Wiadomości Urzędu Patentowego 2017/03 (73) Uprawniony z patentu: Stora Enso Oyj, Helsinki, FI PL/EP 1639201 T5 (72) Twórca(y) wynalazku: ISTO HEISKANEN, Imatra, FI HARRI KUJALA, Imatra, FI TIMO RÄISÄNEN, Imatra, FI (74) Pełnomocnik: rzecz. pat. Elżbieta Pietruszyńska-Dajewska POLSERVICE KANCELARIA RZECZNIKÓW PATENTOWYCH SP. Z O.O. ul. Bluszczańska 73 00-712 Warszawa Uwaga: W ciągu dziewięciu miesięcy od publikacji informacji o udzieleniu patentu europejskiego, każda osoba może wnieść do Europejskiego Urzędu Patentowego sprzeciw dotyczący udzielonego patentu europejskiego. Sprzeciw wnosi się w formie uzasadnionego na piśmie oświadczenia. Uważa się go za wniesiony dopiero z chwilą wniesienia opłaty za sprzeciw (Art. 99 (1) Konwencji o udzielaniu patentów europejskich). 1 25P31728PL00 EP 1 639 201 B2 Opis Stan techniki [0001] Wynalazek dotyczy opakowania przeznaczonego do obróbki cieplnej, na przykład do autoklawowania, w przypadku którego wykorzystuje się materiał opakowaniowy na bazie włókna, powlekany na co najmniej jednej stronie warstwą zmniejszającą przenikanie wody, na przykład powłoką polimerową. Wynalazek obejmuje ponadto materiał opakowaniowy na bazie włókna na opakowanie, ewentualnie powlekany polimerem, i sposób wytwarzania materiału opakowaniowego. [0002] Wcześniej już było znane stosowanie materiałów opakowaniowych na bazie włókna w opakowaniach przeznaczonych do obróbki cieplnej, na przykład do autoklawowania. W tym celu materiał opakowaniowy na bazie włókna wymaga zazwyczaj powlekania, np. za pomocą powłoki polimerowej, aby zapobiec zwilżaniu podłoża włóknistego pod wpływem produktu, który zapakowano w opakowanie i/lub wilgoci z zewnątrz, w szczególności pary wodnej wykorzystywanej podczas obróbki w autoklawie. [0003] Jako barierę dla wilgoci lub pary wodnej w materiale opakowaniowym można wykorzystać różnorodne polimery powłokowe. Ponadto liczba warstw polimeru oraz ich grubość może być różna w zależności np. od zastosowanego polimeru. Często wykorzystywana bariera dla wilgoci zawiera poliolefiny, na przykład polietylen o niskiej gęstości (LDPE) lub polipropylen (PP), które, jeśli stanowią najbardziej zewnętrzną warstwę powłokową, także są skutecznymi polimerami termozgrzewalnymi. Można także zastosować poliestry, na przykład poli(tereftalan etylenu) (PET). Polimery nieprzepuszczające tlenu zawierają np. polimer etylenu i alkoholu winylowego (EVOH) oraz poliamid (PA). W opakowaniach do autoklawowania na bazie włókna stosuje się ponadto często folie aluminiowe. [0004] Opakowanie do autoklawowania na bazie włókna, na przykład pojemnik, osłona lub pudełko wykonane z tektury do pakowania, jest narażone na przenikanie cieczy lub wilgoci podczas obróbki w autoklawie przez surowe 2 krawędzie opakowania. Podejmowano prace, aby rozwiązać ten problem przenikania przez krawędzie surowe lub nasiąkania krawędzi, m.in. przez zabezpieczenie krawędzi surowych materiału metodami chemicznymi lub mechanicznymi, np. przez zagięcie. Zabezpieczenie chemiczne można uzyskać impregnując krawędzie surowe klejem hydrofobowym. [0005] WO 02/090206, na przykład, opisuje sposób, którego celem jest zmniejszenie przenikania wody do materiału opakowaniowego przez uzyskanie całkowicie hydrofobowej tektury na bazie włókna za pomocą zawiesiny wodnej lub emulsji kleju składającego się z dimeru alkilowo-ketenowego (AKD). W WO 03/021040 oprócz obróbki klejem hydrofobowym wykorzystano podłoże włókniste o gęstości właściwej (700-850 kg/m3). W obu dokumentach wykorzystuje się AKD w ilości około 2-4 kg/t suchego podłoża włóknistego, aby uzyskać materiał odporny na warunki autoklawowania. [0006] GB 2 126 260 opisuje kompozycję kwasu alkenylobursztynowego, będącą produktem reakcji kompozycji olefin i kwasu bursztynowego, przeznaczoną do stosowania jako klej hydrofobowy w produkcji papieru. W tym dokumencie można do wytwarzanego papieru oprócz kleju dodawać substancję kationową zwiększającą zatrzymywanie kleju. W dokumencie wymienia się jako substancje kationowe ałun, skrobię kationową, chlorek glinu, długołańcuchowe kwasy tłuszczowe, glinian sodu, podstawiony amid poliakrylowy, siarczan chromu, klej zwierzęcy, kationowe żywice termoutwardzalne i polimery poliamidowe. [0007] Istnieje ponadto zapotrzebowanie na opcjonalne materiały opakowaniowe, które można by wykorzystywać w opakowaniach do obróbki cieplnej, na przykład do autoklawowania. Istnieje również zapotrzebowanie na materiały opakowaniowe na bazie włókna mające dobrą odporność na obróbkę cieplną. Przedmiot wynalazku [0008] Celem niniejszego wynalazku jest dostarczenie materiału opakowaniowego na bazie włókna, który w nieoczekiwany sposób nadaje się do obróbki cieplnej, a szczególnie do obróbki cieplnej w warunkach podwyższonego ciśnienia i ewentualnie w obecności par, na przykład do autoklawowania, a także 3 sposobu wytwarzania takiego materiału opakowaniowego. [0009] Kolejnym celem wynalazku jest dostarczenie materiału opakowaniowego na bazie włókna poddawanego działaniu kleju hydrofobowego, który nadaje się do opakowań poddawanych obróbce cieplnej, w których klej hydrofobowy ma doskonałą wytrzymałość na obróbkę cieplną, na przykład na warunki autoklawowania. [0010] Kolejnym celem niniejszego wynalazku jest dostarczenie opakowania wykonanego z materiału opakowaniowego na bazie włókna i odpornego na obróbkę cieplną, np. opakowania do autoklawowania o lepszej wytrzymałości cieplnej. [0011] Kolejnym celem wynalazku jest dostarczenie nowego zastosowania kombinacji związku będącego ałunem, kleju hydrofobowego oraz kleju odpornego na wilgoć, dzięki czemu nieoczekiwanie poprawiają się właściwości materiału opakowaniowego na bazie włókna lub opakowań z niego wytworzonych, na przykład wytrzymałość cieplna, przez co uzyskuje się nowe, udoskonalone możliwości wytwarzania materiałów opakowaniowych na bazie włókna poddawanych obróbce cieplnej w autoklawie. Szczegółowy opis wynalazku [0012] W odniesieniu do cech charakterystycznych materiału opakowaniowego na bazie włókna oraz opakowania według wynalazku, nadającego się do obróbki cieplnej i powlekanego warstwą, na przykład warstwą polimeru zmniejszającą przenikanie wody, odsyła się do dołączonych zastrzeżeń. [0013] Obecnie stwierdzono, że wytrzymałość cieplną materiału opakowaniowego na bazie włókna, tj. pochłanianie/przenikanie wody lub pary przez surową krawędź materiału opakowaniowego na bazie włókna (określaną poniżej jako zmniejszenie przenikania przez surową krawędź) można znacznie poprawić poprzez poddawanie podłoża włóknistego działaniu kombinacji związku glinu, kleju hydrofobowego oraz kleju odpornego na wilgoć, jak podano w zastrzeżeniu 1. Kombinacja ta charakteryzuje się stosunkiem wagowym kleju hydrofobowego do związku glinu wynoszącym 1:0,1-1:10. 4 [0014] Kombinacja według wynalazku daje zaskakujący efekt synergistyczny w odniesieniu do wytrzymałości cieplnej materiału opakowaniowego na bazie włókna. Zastosowanie tej kombinacji skutecznie np. zapobiega przenikaniu przez surową krawędź podczas obróbki cieplnej np. materiału opakowaniowego sterylizowanego termicznie. Oprócz możliwości zmniejszenia przenikania przez krawędź surową w warunkach zasadniczo ciśnienia atmosferycznego, tzn. bez zwiększania ciśnienia, w materiale poddanym obróbce termicznej, na przykład w materiale sterylizowanym konwencjonalnie nadtlenkiem wodoru, kombinacja ta w sposób zaskakujący znacznie zmniejsza przenikanie przez surową krawędź, także w materiałach poddanych obróbce cieplnej pod ciśnieniem, w szczególności w warunkach podwyższonego ciśnienia i pary, na przykład w materiałach poddanych obróbce w autoklawie. Kombinacja umożliwia ponadto zmniejszenie proporcji np. kleju hydrofobowego w materiale opakowaniowym na bazie włókna do autoklawowania bez pogorszenia właściwości hydrofobowych i zmniejszających przenikanie przez surową krawędź; co jest korzystne także w odniesieniu do innych właściwości materiału opakowaniowego. [0015] Także nieoczekiwanie kombinacja ta ma zróżnicowany wpływ w zależności od sposobu obróbki cieplnej. Stwierdzono, że na przykład zmiana proporcji składników może jeszcze bardziej zwiększyć działanie kombinacji zmniejszające przenikanie przez krawędź surową, w szczególności w materiale opakowaniowym na bazie włókna poddawanym obróbce w autoklawie w warunkach podwyższonych, chociaż taka sama zmiana nie powoduje tego samego skutku w przypadku materiałów poddanych obróbce cieplnej pod ciśnieniem normalnym, poddanych działaniu nadtlenku wodoru. [0016] W związku z tym w wynalazku proponuje się zastosowanie kombinacji związku glinu, kleju hydrofobowego oraz kleju odpornego na wilgoć, aby zmniejszyć wytrzymałość cieplną, np. przenikanie przez surową krawędź materiałów opakowaniowych na bazie włókna przeznaczonych do opakowań poddawanych obróbce cieplnej. [0017] Wpływ tych składników w kombinacji wyjaśniono bardziej szczegółowo poniżej. 5 [0018] Badania przeprowadzone w związku z wynalazkiem wykazały, że wytrzymałość cieplna opakowania z materiału na bazie włókna znacznie się poprawiła, kiedy podłoże włókniste poddano nie tylko działaniu kleju hydrofobowego, ale także zawierało ono dodatkowo 0,1-10, na przykład 1:1-1:10, związku glinu na jednostkę wagi kleju hydrofobowego. Działanie poprawiające wytrzymałość cieplną tych związków było zaskakujące, zważywszy na to, że w przemyśle papierniczym i tekturowym wykorzystywano je zazwyczaj na przykład do zwiększania zatrzymywania kleju hydrofobowego na podłożu włóknistym. [0019] Stwierdzono ponadto, że połączona obróbka według wynalazku, prowadzona za pomocą kleju hydrofobowego i związku glinu, doprowadziła do znacznego zmniejszenia pochłaniania/przenikania wody lub pary przez surową krawędź materiału opakowaniowego na bazie włókna. Takie zmniejszenie przenikania przez surową krawędź było szczególnie korzystne w przypadku opakowań poddawanych obróbce cieplnej w porównaniu do opakowań niepoddanych takiej obróbce. W ten sposób niniejszy wynalazek doskonale nadaje się do opakowań, które mają być poddawane obróbce cieplnej, na przykład do opakowań do autoklawowania. [0020] Obecnie stwierdzono także, że dodanie kleju odpornego na wilgoć do podłoża włóknistego poddanego obróbce zgodnie z wynalazkiem w zaskakujący sposób prowadzi do dalszego zmniejszenia przenikania przez surową krawędź w opakowaniu. Działanie zmniejszające kleju odpornego na wilgoć w połączeniu z klejem hydrofobowym także jest nieoczekiwane, zważywszy na to, że klej ten wykorzystuje się zazwyczaj w dziedzinie do innego celu. Jest wykorzystywany w materiałach opakowaniowych, których zasadniczo nie zabezpiecza się przed wilgocią, a jego przeznaczeniem jest zwiększanie wytrzymałości zwilżonego papieru lub tektury, jeśli opakowanie zostanie zwilżone. Dlatego nosi on nazwę ?środka poprawiającego odporność na wilgoć?. Materiał opakowaniowy do autoklawowania to zastosowanie specjalne, którego konkretnym celem jest uniemożliwienie dostępu wilgoci do podłoża włóknistego, a jednocześnie klejów odpornych na wilgoć nie wykorzystywano zazwyczaj w takich materiałach opakowaniowych do autoklawowania. 6 [0021] W ten sposób kombinacja trzech składników według wynalazku nieoczekiwanie daje działanie synergiczne w materiale poddanym obróbce cieplnej, w szczególności obróbce cieplnej pod ciśnieniem, przy czym efektu tego nie można wyjaśnić jedynie właściwościami zwiększania odporności na wilgoć. Bez ograniczeń teoretycznych stwierdza się, że działanie zwiększające wytrzymałość cieplną np. kleju hydrofobowego dzięki związkowi glinu zgodnie z wynalazkiem wynika prawdopodobnie z tego, że związek ten powoduje deaktywację wszelkich związków w postaci kwasu występujących w kleju jako zanieczyszczenia. [0022] Wynalazek dostarcza ponadto materiał opakowaniowy na bazie włókna powlekany na co najmniej jednej stronie warstwą zmniejszającą przenikanie wody do opakowań przeznaczonych do obróbki cieplnej, przy czym materiał opakowaniowy zawiera kombinację trzech składników według wynalazku poprawiających wytrzymałość cieplną, np. w celu zmniejszenia przenikania przez surową krawędź w opakowaniu poddanym obróbce cieplnej i wykonanym z takiego materiału. Materiał opakowaniowy jest korzystnie przeznaczony na opakowania do autoklawowania. [0023] Wynalazek ponadto dostarcza opakowanie przeznaczone do obróbki cieplnej, które wykonano z materiału opakowaniowego według wynalazku. Korzystnie, opakowanie jest opakowaniem do autoklawowania. [0024] Terminy stosowane w kontekście niniejszego wynalazku mają następujące znaczenia: ?Podłoże włókniste? oznacza papier lub tekturę do pakowania wykonaną w szczególności z bielonej masy włóknistej wytwarzanej w przemyśle papierniczym w dobrze znany sposób. ?Obróbka za pomocą ciepła? lub ?obróbka cieplna? oznacza obróbkę opakowania, np. opakowania pustego lub zawierającego produkt (na przykład produkt żywnościowy), w temperaturze 100-250°C. Czas obróbki zawiera się w zakresie od 5 min do 30 h, w zależności m.in. od zastosowanego sposobu obróbki oraz od temperatury. Obróbkę cieplną prowadzi się ponadto pod ciśnieniem, np. w układzie zamkniętym pod ciśnieniem wytworzonym przy ogrzewaniu, na przykład 7 obróbkę cieplną pod ciśnieniem pary nasyconej. Określenie ?obróbka cieplna? obejmuje zatem ?obróbkę w autoklawie?, oznaczającą w tym kontekście obróbkę opakowania w temperaturze 100-250°C przy użyciu pary, na przykład pary wodnej, zazwyczaj w warunkach podwyższonego ciśnienia, na ogół pod ciśnieniem pary nasyconej. Obróbkę prowadzi się zazwyczaj w celu sterylizacji produktu opakowanego, tzn. w celu zniszczenia szkodliwych drobnoustrojów i niedopuszczenia do ich rozwoju. Autoklawowanie jest dobrze znane np. w przemyśle spożywczym i farmaceutycznym. Jako przykład warunków obróbki można podać obróbkę w przestrzeni zamkniętej w temperaturze około 125 °C przez okres 20 minut, 45 minut lub 60 minut. Urządzenia do autoklawowania są dostępne w sprzedaży, zaś warunki obróbki w autoklawie do sterylizacji produktu opakowanego są powszechnie znane. W tym kontekście obróbka w autoklawie w ?warunkach podwyższonych? oznacza obróbkę w autoklawie prowadzoną w 120130°C, np. 125°C oraz w ciśnieniu pary nasyconej, np. ciśnieniu pary wodnej, przez 45-70, np. 50-65 minut, na przykład 60 minut. W związku z tym określenie ?obróbka cieplna? obejmuje także różne sposoby sterylizacji termicznej stosowane w przemyśle. ?Materiał opakowaniowy przeznaczony do opakowań do obróbki cieplnej? nadaje się do zastosowania przy formowaniu/wytwarzaniu opakowania według wynalazku przeznaczonego do obróbki cieplnej, na przykład opakowania do autoklawowania, w znany sposób. Korzystnie, materiał opakowaniowy wykorzystuje się do wytwarzania opakowania do autoklawowania. ?Opakowanie przeznaczone do obróbki cieplnej? oraz ?opakowanie do autoklawowania? oznacza opakowanie, w którym materiał opakowaniowy składa się z materiału będącego podłożem włóknistym według zastrzeżeń, powlekanego warstwą zmniejszającą przenikanie wody, na przykład powłoką polimerową, której właściwości są odpowiednie do powyższej obróbki cieplnej, na przykład obróbki w autoklawie, czyli w innym ujęciu nadaje się mu właściwości niezwilżalności i wytrzymałości cieplnej za pomocą kleju hydrofobowego i warstw powłokowych, takich jak powłoki polimerowe. ?Opakowanie do autoklawowania? oznacza ogólnie opakowanie nadające się do 8 obróbki cieplnej pod ciśnieniem, np. odpowiednie do obróbki w autoklawie. Określenie ?opakowanie do obróbki cieplnej? lub ?opakowanie do autoklawowania? obejmuje naturalnie opakowania, które zostaną poddane obróbce cieplnej lub takiej obróbce zostały już poddane. Ponadto opakowanie, które poddano lub które zostanie poddane obróbce cieplnej, może być puste lub może zawierać produkt, do którego jest ono przeznaczone. ?Związek glinu? może być związkiem znanym w odniesieniu do produkcji papieru lub tektury, wykorzystywanym w stanie techniki m.in. do zwiększania zatrzymywania kleju hydrofobowego na podłożu włóknistym. Związek ten może np. stanowić sól, na przykład ałun, który jest związkiem szczególnie korzystnym do celów zastosowania w wynalazku. Ałun jest produktem dostępnym w sprzedaży. Ponadto do tego celu można wykorzystać polichlorek glinu (PAC), także dostępny w sprzedaży. ?Klej hydrofobowy? oznacza dowolny klej, za pomocą którego można uzyskać niezwilżalne, czyli hydrofobowe, podłoże włókniste. Ta grupa klejów składa się ze wspomnianego bezwodnika kwasu alkenylobursztynowego (ASA) i/lub dimeru alkilowo-ketenowego (AKD) jako kleju hydrofobowego. [0025] Jako przykład użytecznego kleju hydrofobowego można podać klej składający się z produktu reakcji mieszaniny bezwodnika kwasu bursztynowego i grupy lub grup hydrokarbylowych, np. olefiny lub kompozycji olefin zawierającej więcej niż 13 atomów węgla. W tym kontekście klej taki określa się nazwą znaną w dziedzinie jako klej ASA, stanowiący korzystnie produkt reakcji mieszaniny bezwodnika kwasu bursztynowego i olefin prostołańcuchowych lub rozgałęzionych, zawierających 13-25 atomów węgla. Część stanowiąca olefinę może składać się z mieszaniny prostołańcuchowych lub rozgałęzionych C 13-C25alkenów. ASA jest korzystnie klejem składającym się z tak zwanego bezwodnika kwasu alkenylobursztynowego, np. bezwodnika kwasu C13-C22- alkenylobursztynowego, na przykład dostępnego w sprzedaży produktu ASA. [0026] Jako użyteczny klej hydrofobowy można wymienić klej składający się z tak zwanego dimeru alkilowo-ketenowego (AKD), dobrze znanego w dziedzinie. W tym kontekście oznacza on produkt będący dimerem grupy hydrokarbylowej i 9 ketenu, utworzony np. z kwasu tłuszczowego nienasyconego lub nasyconego, prostołańcuchowego lub rozgałęzionego oraz mieszaniny kwasów tłuszczowych, np. kwasów tłuszczowych C16 lub o dłuższym łańcuchu bądź ich mieszaniny, np. kwasów tłuszczowych C16-30, odpowiednio C16-22, na przykład C16, C18, C20 lub C22, korzystnie C16 lub C18 bądź ich mieszaniny. W tym kontekście produkty te w praktyce w dziedzinie określa się jako ?dimer alkilowo-ketenowy? (AKD). Korzystnym klejem AKD jest produkt dostępny w sprzedaży, w którym łańcuch węglowodorowy dimeru ketenu został utworzony z mieszaniny kwasów tłuszczowych C16 i C18 (C16/C18 AKD). [0027] W związku z tym zarówno klej ASA, jak i AKD może składać się z produktów dostępnych w sprzedaży, które mogą występować w postaci zawiesiny lub emulsji wodnej oraz mogą ponadto zawierać inne dodatki. [0028] W porównaniu do stanu techniki klej hydrofobowy według niniejszego wynalazku można stosować w mniejszych ilościach, aby uzyskać wysoką wytrzymałość cieplną, na przykład odporność na autoklawowanie, uzyskując korzyści w sposobach wytwarzania i przerobu tektury (lub papieru). W ten sposób na przykład zmniejszona dawka kleju hydrofobowego daje zwiększone przyleganie m.in. powłok z tworzywa sztucznego do poddawanego obróbce podłoża włóknistego, a to ma z kolei korzystny wpływ na przykład na odporność opakowania na autoklawowanie. [0029] ?Klej odporny na wilgoć? oznacza grupę klejów dobrze znanych w dziedzinie, które stosuje się głównie do zwiększania/poprawy wytrzymałości zwilżonego papieru lub tektury (?środek zwiększający odporność na wilgoć?). Zgodnie z wynalazkiem, taki klej składa się z żywicy poliamidowoepichlorohydrynowej (PAAE). [0030] Składniki w postaci kombinacji w materiale opakowaniowym według wynalazku można wykorzystywać w następujących ilościach. [0031] Stosunek wagowy kleju hydrofobowego do związku glinu wynosi 1:0,11:10, korzystnie 1:0,1-1:7, na przykład 1:0,5-1:7, korzystniej 1:0,5-1:5. W drugim przykładzie wykonania stosunek wagowy kleju hydrofobowego do związków glinu wynosi 1:1-1:10, korzystnie 1:1-1:7, na przykład 1:1-1:5 i jeszcze 10 korzystniej 1:1-1:3. W korzystnym przykładzie wykonania związkiem tym jest sól, korzystnie ałun, który stosuje się w stosunku określonym powyżej. Jako konkretny przykład można podać stosunek kleju do związku Al, korzystnie stosunek kleju do ałunu wynoszący 1:2. [0032] Ilość związku glinu może wynosić np. 0,1-20 kg/t suchego podłoża włóknistego, korzystnie 1,0-10 kg/t suchego podłoża włóknistego, np. 2,0-8 kg/t suchego podłoża włóknistego. [0033] Ilość kleju hydrofobowego wprowadzonego do podłoża włóknistego może wynosić 0,3-4 kg/t suchego podłoża włóknistego, korzystnie 0,5-3,0 kg/t suchego podłoża włóknistego. W niektórych zastosowaniach można także użyć 0,5-1,7 kg/t suchego podłoża włóknistego. Korzystnie, klejem hydrofobowym jest klej ASA. [0034] Do podłoża włóknistego wprowadza się klej odporny na wilgoć w ilości 0,2-12 kg/t suchego podłoża włóknistego, korzystnie 0,5-6 kg/t suchego podłoża włóknistego, korzystniej 1-3 kg/t suchego podłoża włóknistego. W drugim przykładzie wykonania klej odporny na wilgoć można wprowadzić w ilości 0,2-12 kg/t suchego podłoża włóknistego, korzystnie 1-6 kg/t suchego podłoża włóknistego i korzystniej 2-4 kg/t suchego podłoża włóknistego. Zgodnie z wynalazkiem, klejem odpornym na wilgoć jest klej PAAE. [0035] Materiał opakowaniowy według wynalazku np. przeznaczony do autoklawowania może zawierać klej odporny na wilgoć korzystnie w stosunku 0,1-5 części wagowych, np. 0,5-3 części wagowych, korzystnie 1-2,5 części wagowych, na przykład w konkretnym przykładzie 2 części wagowe na jedną część wagową kleju hydrofobowego. W korzystnej kombinacji wykorzystuje się klej PAAE i klej ASA oraz stosuje je w powyższych stosunkach wagowych, na przykład PAAE:ASA 1:1. [0036] Dzięki kombinacji według wynalazku opakowania do autoklawowania, na przykład, mogą zawierać podłoże włókniste o niższej gęstości, dzięki czemu zwiększa się zmienność właściwości mechanicznych opakowania w zakresie warunków obróbki w autoklawie. [0037] Jako jeden korzystny przykład wykonania wynalazku podaje się 11 opakowania przeznaczone do obróbki cieplnej pod ciśnieniem, w szczególności do obróbki w autoklawie, w których stosuje się materiał opakowaniowy na bazie włókna według wynalazku. [0038] Zgodnie z wynalazkiem materiał opakowaniowy na bazie włókna powlekano z jednej lub po obu stronach co najmniej jedną warstwą powłokową zmniejszającą przenikanie wody. Powłoka może być dowolną powłoką, znaną w dziedzinie, do zmniejszania przenikania wody, na przykład powłoką polimerową lub lakierem, taką jak powłoka polimerowa. [0039] W kolejnym korzystnym przykładzie wykonania wynalazku na wewnętrznej lub zewnętrznej stronie podłoża włóknistego do opakowania przeznaczonego do obróbki cieplnej, np. do obróbki w autoklawie, znajduje się jedna lub większa liczba warstw polimerowych, ewentualnie z pigmentem, znanych w dziedzinie. W jednym przykładzie wykonania materiał opakowaniowy zawiera w następującej kolejności: warstwę polimerową termozgrzewalną, warstwę polimerową z białym pigmentem, warstwę polimerową zawierającą pigment czarny, poddane obróbce podłoże włókniste, jedną lub większą liczbę warstw nieprzepuszczających tlenu, warstwę spoiwa, warstwę polimerową z pigmentem szarym nieprzepuszczającą światła oraz warstwę polimerową termozgrzewalną. [0040] Materiał warstw polimerowych może zawierać dowolne materiały powszechnie znane w dziedzinie. W ten sposób, na przykład materiał warstwy termozgrzewalnej to korzystnie polipropylen (PP), polietylen (PE) lub ich kopolimer. Materiał warstwy nieprzepuszczającej tlenu to korzystnie polimer etylenu i alkoholu winylowego (EVOH) lub poliamid (PA), najkorzystniej EVOH. [0041] Dzięki poprawie wytrzymałości cieplnej, na przykład odporności na autoklawowanie, można w razie potrzeby zmniejszyć proporcję powłok, na przykład powłok polimerowych, w materiale opakowaniowym według wynalazku. [0042] Wytrzymałość cieplną, np. odporność na autoklawowanie, podłoża włóknistego poddanego obróbce można dodatkowo zwiększyć dzięki skorygowaniu i/lub optymalizacji jego struktury podczas wytwarzania. W ten 12 sposób można zwiększyć odporność na autoklawowanie dzięki stopniowi zmielenia surowca, na przykład wysokiej równomierności zmielenia, wygładzania i prasowania ma mokro podłoża włóknistego w postaci wstęgi, i/lub suszenia podłoża, na przykład suszenia metodą Condebelt. Do podłoża włóknistego poddawanego obróbce można dodać wypełniacz, na przykład dwutlenek tytanu, aby uzyskać podłoże włókniste o dużej odporności na wysoką temperaturę, na przykład na warunki autoklawowania. [0043] Obróbka podłoża włóknistego według wynalazku obejmuje zazwyczaj pełną obróbkę materiału opakowaniowego na bazie włókna, tzn. na całej szerokości wstęgi, z użyciem kombinacji kleju odpornego na wilgoć, kleju hydrofobowego i związku glinu, jak zastrzeżono w wynalazku. Wynalazek obejmuje jednak ponadto możliwość przeprowadzenia obróbki jedynie części materiału, na przykład krawędzi ciętych. [0044] Wynalazek dotyczy ponadto sposobu wytwarzania materiału opakowaniowego według wynalazku, przy czym sposób ten obejmuje dodanie do podłoża włóknistego kleju hydrofobowego i związku glinu w stosunku 1:0,1-1:10, a także kleju odpornego na wilgoć, które zwiększają odporność wytwarzanego opakowania na wilgoć i/lub zmniejszają przenikanie przez surową krawędź. Obróbkę można przeprowadzić w dowolnej kolejności sposobami znanymi w stanie techniki. [0045] Klej hydrofobowy oraz związek glinu, na przykład ałun, dodaje się korzystnie w ilościach podanych powyżej. Dodawanie można przeprowadzić np. w sposób znany w produkcji papieru i tektury w dowolnym etapie procesu produkcji przed ostatnim etapem suszenia podłoża włóknistego, korzystnie jednak podczas produkcji podłoża włóknistego w postaci masy, tzn. przed wprowadzeniem podłoża włóknistego w postaci masy na sito, dzięki czemu kombinacja zostanie w sposób jednorodny wprowadzona do całego podłoża włóknistego wytwarzanego na sicie. Ewentualnie podłoże włókniste w postaci wstęgi można najpierw utworzyć z masy włóknistej na sicie, a następnie na podłoże włókniste w postaci wstęgi można wprowadzić klej hydrofobowy i/lub związek glinu, np. przez natryskiwanie na wstęgę. Klej hydrofobowy i związek 13 glinu można dodawać w tym samym etapie sposobu wytwarzania podłoża włóknistego lub w innych etapach. W ten sposób związek glinu można dodać przed dodaniem kleju hydrofobowego, jednocześnie z jego dodawaniem lub po dodaniu kleju hydrofobowego. Całą ilość kleju hydrofobowego i związku glinu, która ma być zastosowana, można dodać w jednym etapie sposobu, np. przy wytwarzaniu masy, ale można także klej i związek dodać łącznie lub oddzielnie w więcej niż jednym etapie wytwarzania podłoża włóknistego. W jednym korzystnym zastosowaniu jedną część ałunu dodaje się przed dodaniem kleju hydrofobowego, zaś pozostałą część dodaje się po dodaniu kleju hydrofobowego. [0046] W powyższym przykładzie klej odporny na wilgoć dodaje się do podłoża włóknistego w ilościach podanych powyżej, dzięki czemu uzyskuje się dodatkowe zwiększenie odporności podłoża włóknistego w warunkach autoklawowania. Dodawanie można przeprowadzić w dowolny sposób znany w dziedzinie, np. w etapie otrzymywania masy, przed wprowadzeniem masy na sito. [0047] Zastosowanie kleju odpornego na wilgoć według wynalazku umożliwia wytwarzanie tektury odpornej nawet na warunki autoklawowania, o parametrach gęstości i porowatości odmiennych od tektury wytwarzanej jedynie przy użyciu kleju hydrofobowego. W ten sposób wynalazek zapewnia dodatkowe możliwości dla materiałów opakowaniowych do autoklawowania oprócz już wykorzystywanych. Umożliwia ponadto zastosowanie tektury o niższej gęstości, tzn. zapewnia większą sztywność. [0048] Ponadto możliwe jest zapobieganie tworzeniu zanieczyszczeń w postaci wolnego kwasu, pochodzących od kleju hydrofobowego, np. kleju ASA, które mogłyby mieć niekorzystny wpływ na wytrzymałość cieplną materiału opakowaniowego przy wytwarzaniu podłoża włóknistego poddawanego obróbce, dzięki kontroli warunków technologicznych, tzn. dzięki małemu opóźnieniu klejenia na końcu mokrym maszyny papierniczej i wysokim zatrzymywaniu przy pierwszym przejściu. [0049] W razie potrzeby można dodatkowo zwiększyć wytrzymałość cieplną, na przykład odporność na autoklawowanie, podłoża włóknistego za pomocą dostosowania struktury podłoża włóknistego, np. stopnia zmielenia surowca (np. 14 dzięki mieleniu przy wysokiej gęstości), wygładzania i prasowania ma mokro i/lub suszenia podłoża włóknistego w postaci wstęgi (np. suszenia metodą Condebelt). Można ponadto dodać wypełniacz, na przykład dwutlenek tytanu, np. 0,1-5% wag. w przeliczeniu na suche podłoże włókniste, do podłoża włóknistego poddawanego obróbce, aby uzyskać podłoże włókniste o dużej odporności na wysoką temperaturę, na przykład na warunki autoklawowania. [0050] Jak opisano powyżej, wynalazek dotyczy zastosowania kombinacji według wynalazku, tj. kombinacji związku glinu, kleju hydrofobowego oraz kleju odpornego na wilgoć, aby zwiększyć wytrzymałość cieplną, w szczególności odporność na autoklawowanie, na przykład przenikanie przez surową krawędź materiału opakowaniowego na bazie włókna we materiale opakowaniowym na bazie włókna poddawanym obróbce cieplnej, na przykład w materiale opakowaniowym do autoklawowania, w szczególności w materiale opakowaniowym według wynalazku zdefiniowanym powyżej. Wynalazek opisano bardziej szczegółowo poniżej za pomocą przykładów. Część zawierająca przykłady [0051] W przykładach zbadano wpływ różnych czynników na przenikanie przez surową krawędź tektury w warunkach autoklawowania. [0052] Badania autoklawowania przeprowadzono przy pomocy autoklawu do sterylizacji parą wodną w temperaturze około 125°C. ?Normalne? warunki autoklawowania oznaczały temperaturę około 125°C, czas 45 min, 100% RH, zaś ?warunki podwyższone? oznaczały temperaturę około 125°C, czas 60 min, 100% RH. RH = wilgotność względna. Obróbka w autoklawie obejmowała ponadto etap zwiększenia temperatury (przez około 15 min) oraz etap zmniejszenia temperatury (przez około 20 min). [0053] Próbki poddawane badaniom pokrywano po obu stronach powłoką polimerową w taki sposób, aby widoczna była jedynie krawędź surowa tektury. Jako wskaźnik przenikania przez krawędź surową (ang. REP) w badaniu autoklawowania wykorzystano zmierzoną ilość wody, która przeniknęła przez krawędzie badanej tektury. Przenikanie podano w przeliczeniu na pole 15 powierzchni krawędzi surowej (kg/m2) po autoklawowaniu. [0054] Przenikanie przez krawędź surową REP 80°C oznacza, że próbki zanurzono pod ciśnieniem normalnym w wodzie o temperaturze 80°C na trzy godziny, a następnie przeprowadzono pomiar. [0055] Przenikanie przez krawędź surową REP H2O2 oznacza, że próbki zanurzono w 35% roztworze nadtlenku wodoru o temperaturze 70°C na 10 minut, a następnie przeprowadzono pomiar. [0056] SR oznacza odporność masy włóknistej na odprowadzanie cieczy badaną metodą Schoppera-Rieglera. [0057] W przykładach oraz przykładach porównawczych według wynalazku zastosowano próbki tektury o gramaturze 150 g/m2, które otrzymano z suchej siarczanowej masy papierniczej z brzozy (mielonej za pomocą młyna tarczowego do wartości SR wynoszącej 22) w maszynie papierniczej przy użyciu środków chemicznych wykorzystywanych tradycyjnie w produkcji tektury. Część stanowiąca prasę miała typową budowę z trzema wałkami dociskowymi i filcem po obu stronach. Część susząca stanowiła typowy model wyposażony w cylindry parowe. Wygładzanie przeprowadzono za pomocą wygładzarki z twardymi wałkami dociskowymi (15 kN/m). W przypadku każdego badania porównawczego porównywane próbki tektury wytworzono w ten sam sposób, tak by różnica dotyczyła jedynie kompozycji lub zmian niezbędnych do porównania warunków produkcji. Różnice te w odniesieniu do etapu produkcji i/lub składu próbek podano oddzielnie w każdym przykładzie porównawczym. Klej hydrofobowy, związek Al/Ca oraz klej odporny na wilgoć, jeśli w ogóle, dodawano do masy przed jej wprowadzeniem na sito. Podane stosunki stanowią stosunki wagowe. Przykład 1. Wpływ zastosowania ałunu w warunkach autoklawowania [0058] Litą tekturę wypełniono klejem ASA (2,5 kg/t) oraz klejem PAAE odpornym na wilgoć (2 kg/t). 16 Stosunek kleju ASA do ałunu Warunki autoklawowania REP (warunki REP podwyższone) (warunki normalne) 1:0 9,9 8,1 1:1 3,8 1,6 1:2 2,4 1,6 REP = przenikanie przez surową krawędź (kg/m2) REP, woda, 80 °C REP H2O2 2,2 1,3 1,4 1,3 0,33 0,33 [0059] Wyniki testu pokazują jednoznacznie wpływ ałunu powodujący znaczne zmniejszenie przenikania przez surową krawędź. Zwiększona ilość ałunu powodowała zmniejszenie przenikania przez surową krawędź następującego w autoklawie w ?warunkach podwyższonych?, a jednocześnie nie stwierdzono poprawy w odniesieniu do przenikania przez surową krawędź w ?normalnych? warunkach autoklawowania w badaniu w warunkach konwencjonalnych (REP 80C i REP H2O2). Przykład 2. Skuteczność kleju ASA wobec AKD w warunkach autoklawowania [0060] Litą tekturę wypełniono klejem AKD i ASA w równych ilościach. Stosunek wagowy ałunu do kleju hydrofobowego wynosił 1:1 w obu przypadkach. Stosunek kleju odpornego na wilgoć do kleju hydrofobowego wynosił 1:1. Przenikanie przez surową krawędź oznaczono w trzech zestawach warunków badania: przez zanurzenie próbek tektury w wodzie o temperaturze 80°C na trzy godziny oraz przez autoklawowanie w warunkach ?normalnych? i ?podwyższonych?, zgodnie z opisem powyżej. REP 3 h, 80 °C Klej AKD (2,5 kg/t) 2,0 Klej ASA (2,5 kg/t) 1,4 REP = przenikanie przez surową krawędź (kg/m2) REP H2O2 0,35 0,34 Warunki autoklawowania REP (warunki REP (warunki normalne) podwyższone) Klej AKD (2,5 kg/t) 2,3 6,2 Klej ASA (2,5 kg/t) 1,8 2,3 REP = przenikanie przez surową krawędź po autoklawowaniu (kg/m2) 17 [0061] Ilości wchłonięte przez krawędzie surowe tektury (REP, przenikanie przez surową krawędź) były stosunkowo zbliżone do siebie w przypadku próbek, w których zastosowano klej AKD lub ASA w normalnych warunkach autoklawowania. W podwyższonych warunkach autoklawowania stwierdzono większą różnicę na korzyść tektury poddanej działaniu kleju ASA. [0062] Przykłady 3 i 4. Wpływ kleju odpornego na wilgoć (PAAE) podczas zaklejania klejem ASA i AKD: W przykładach 3 i 4 tekturę wypełniono dwiema różnymi ilościami kleju hydrofobowego. Ilość kleju odpornego na wilgoć była stała we wszystkich badanych miejscach. Przykład 3. Wpływ kleju odpornego na wilgoć (PAAE) podczas zaklejania klejem ASA. [0063] Warunki autoklawowania Przenikanie przez surową krawędź (kg/m2) Niska zawartość kleju ASA (1 kg/t) Niska zawartość kleju ASA (1 kg/t) + klej odporny na wilgoć (2 g/t) Normalna zawartość kleju ASA (3 kg/t) Normalna zawartość kleju ASA (3 kg/t) + klej odporny na wilgoć (2 kg/t) normalne REP 15,7 4,8 H2O2 REP 15,2 2,6 5,4 2,7 0,61 0,63 Przykład 4. Wpływ kleju odpornego na wilgoć (PAAE) podczas zaklejania klejem AKD. [0064] Warunki autoklawowania Przenikanie przez surową krawędź (kg/m2) Normalna zawartość kleju AKD (2 kg/t) Normalna zawartość kleju AKD (2 kg/t) + klej odporny na wilgoć (2 kg/t) Duża zawartość kleju AKD (3 kg/t) Duża zawartość kleju AKD (3 kg/t) + klej odporny na wilgoć (2 kg/t) normalne REP 9,6 5,0 H2O2 REP 14,7 1,4 3,5 2,0 4,0 0,4 [0065] Wyniki podane w przykładach 3 i 4 także pokazują korzystny wpływ kleju odpornego na wilgoć na materiał opakowaniowy do autoklawowania. Ponadto stwierdzono znaczne zmniejszenie przenikania przez surową krawędź w próbkach poddanych obróbce w autoklawie przy normalnej zawartości kleju ASA, jeśli zastosowano kombinację kleju ASA oraz kleju odpornego na wilgoć. 18 Przykład 5. Wpływ mielenia całej masy papierniczej [0066] Próbki tektury litej otrzymano wykorzystując stopień zmielenia masy papierniczej wynoszący odpowiednio 25 SR i 30 SR. Podczas wytwarzania tektury zastosowano klej ASA (2,5 kg/t), ałun (2 kg/t) oraz żywicę PAAE (2 kg/t). Warunki autoklawowania Przenikanie przez surową krawędź (kg/m2) Stopień zmielenia masy papierniczej 25 SR Stopień zmielenia masy papierniczej 30 SR podwyższone REP normalne REP 3,8 1,6 1,3 0,33 2,0 1,6 1,4 0,33 REP, woda, 80C H2O2 REP Przykład 6. Część masy papierniczej zmielono dodatkowo do wartości SR wynoszącej 80 [0067] W przykładzie zastosowano niską równomierność zmielenia całej masy papierniczej oraz część poddaną dodatkowemu mieleniu. Próbki tektury litej otrzymano wykorzystując masę papierniczą z różnym udziałem stopnia zmielenia 80 SR (?dodatkowo zmielona masa papiernicza?). Podczas wytwarzania tektury zastosowano klej ASA (2,5 kg/t), ałun (2 kg/t) oraz żywicę PAAE (2 kg/t). Warunki autoklawowania Przenikanie przez surową krawędź (kg/m2) Proporcja dodatkowo zmielonej masy papierniczej 0% Proporcja dodatkowo zmielonej masy papierniczej 5% Proporcja dodatkowo zmielonej masy papierniczej 15% normalne REP 1,6 REP, woda, 80C H2O2 REP 1,3 0,33 1,7 1,6 0,35 1,8 1,4 0,34 Przykład 7. Wpływ wygładzania [0068] Próbki tektury litej otrzymano przez prasowanie próbek w części suchej maszyny do wytwarzania tektury przy użyciu gładziarki maszynowej pod naciskiem wałka normalnym i zwiększonym (15 i 30 kN/m). Prasowanie można ponadto przeprowadzić jedną z innych metod prasowania wstęgi (np. prasowania na mokro, wygładzania ślizgowego). Podczas wytwarzania tektury zastosowano klej ASA (2,5 kg/t), ałun (2 kg/t) oraz żywicę PAAE (2 kg/t). 19 Warunki autoklawowania Przenikanie przez surową krawędź (kg/m2) Wygładzanie pod normalnym naciskiem wałka Wygładzanie pod zwiększonym naciskiem wałka podwyższone REP normalne REP 3,8 2,8 REP H2O2 1,6 REP, woda, 80C 1,3 1,7 1,3 0,39 0,33 Przykład 8. Wpływ silnie rozproszonego wypełniacza [0069] Podczas wytwarzania tektury zastosowano klej AKD (1,5 kg/t) oraz żywicę PAAE (1 kg/t). Warunki autoklawowania Przenikanie przez surową krawędź (kg/m2) Dawka TiO2 0 kg/t Dawka TiO2 2 kg/t Dawka TiO2 4 kg/t normalne REP podwyższone REP 6,4 3,9 3,4 6,7 6,3 7,5 REP, woda, 80C 1,6 1,5 1,5 REP H2O2 1,3 1,3 1,5 [0070] Próbki tektury litej zawierały tlenek tytanu w postaci rozdrobnionego minerału, można by je jednak zastąpić materiałem rozdrobnionym innego rodzaju (np. innymi wypełniaczami stosowanymi w produkcji papieru). Przykład 9. Porównanie tektur autoklawowanych w przypadku maszyny papierniczej wyposażonej w suszarnię typu Condebelt oraz maszyny wyposażonej w konwencjonalną suszarkę walcową. [0071] Warunki autoklawowania normalne Przenikanie przez surową krawędź (kg/m2) REP Normalna sekcja susząca 1,4-1,6 Sekcja susząca typu Condebelt 1,0-1,2 [0072] Sekcja susząca typu Condebelt pozwala na prasowanie struktury tektury, dzięki czemu ma ona większą odporność na warunki autoklawowania. [0073] Wyniki z powyższych przykładów pokazują, że zastosowanie kleju odpornego na wilgoć w produkcji tektury do autoklawowania pozwala obniżyć wymagania dotyczące gęstości i/lub porowatości masy papierniczej. 20 Zastrzeżenia patentowe 1. Opakowanie do autoklawowania, zawierające materiał opakowaniowy na bazie włókna poddany obróbce za pomocą kleju hydrofobowego i zawierający na wewnętrznej i/lub zewnętrznej stronie podłoża włóknistego jedną lub większą liczbę warstw zmniejszających przenikanie wody, przy czym opakowanie poddano obróbce pod ciśnieniem w temperaturze 100 do 250°C przez okres 5 min do 30 h, znamienne tym, że podłoże włókniste poddano obróbce za pomocą kombinacji kleju hydrofobowego, związku glinu i kleju odpornego na wilgoć dla zwiększenia wytrzymałości cieplnej materiału opakowaniowego, przy czym wspomniane kleje zastosowane do obróbki składają się z bezwodnika kwasu alkenylobursztynowego (ASA) i/lub dimeru alkilowo-ketenowego (AKD) jako kleju hydrofobowego i żywicy poliamidoaminoepichlorohydrynowej (PAAE) jako kleju odpornego na wilgoć, tym, że stosunek wagowy kleju hydrofobowego do związku glinu wynosi 1:0,1-1:10 oraz tym, że klej odporny na wilgoć stosuje się w ilości 0,2-12 kg/t suchego podłoża włóknistego. 2. Opakowanie jak zdefiniowano w zastrzeżeniu 1, znamienne tym, że stosunek wagowy kleju hydrofobowego do związku glinu wynosi 1:0,1-1:7, korzystnie 1:0,5-1:5, korzystniej 1:1-1:5 i najkorzystniej 1:1-1:3. 3. Opakowanie jak zdefiniowano w zastrzeżeniu 1 lub 2, znamienne tym, że klej hydrofobowy stosuje się w ilości 0,3-4 kg/t suchego podłoża włóknistego, korzystnie 0,5-3,0 kg/t suchego podłoża włóknistego, na przykład 0,5-1,7 kg/t suchego podłoża włóknistego. 4. Opakowanie jak zdefiniowano w którymkolwiek z poprzednich zastrzeżeń, znamienne tym, że klejem hydrofobowym jest klej ASA. 5. Opakowanie jak zdefiniowano w którymkolwiek z poprzednich zastrzeżeń, znamienne tym, że związek glinu stosuje się w ilości 1,0-20 kg/t suchego podłoża włóknistego, korzystnie 1,0-10 kg/t suchego podłoża włóknistego, 2,0-8 kg/t suchego podłoża włóknistego. 6. Opakowanie jak zdefiniowano w którymkolwiek z poprzednich zastrzeżeń, znamienne tym, że związek glinu stanowi sól glinu, korzystnie ałun. 7. Opakowanie jak zdefiniowano w którymkolwiek z poprzednich zastrzeżeń, 21 znamienne tym, że klej odporny na wilgoć stosuje się w ilości 0,5-6 kg/t suchego podłoża włóknistego, korzystnie 1-3 kg/t suchego podłoża włóknistego 8. Opakowanie jak zdefiniowano w którymkolwiek z poprzednich zastrzeżeń, znamienne tym, że warstwa zmniejszająca przenikanie wody w materiale opakowaniowym stanowi powłokę polimerową. 9. Opakowanie jak zdefiniowano w którymkolwiek z poprzednich zastrzeżeń, znamienne tym, że materiał opakowaniowy zawiera w następującej kolejności: warstwę polimerową termozgrzewalną, warstwę polimerową z białym pigmentem, warstwę polimerową zawierającą pigment czarny, poddane obróbce podłoże włókniste, jedną lub większą liczbę warstw nieprzepuszczających tlenu, warstwę spoiwa, warstwę polimerową z pigmentem szarym nieprzepuszczającą światła oraz warstwę polimerową termozgrzewalną. 10.Opakowanie jak zdefiniowano w którymkolwiek z poprzednich zastrzeżeń, znamienne tym, że do podłoża włóknistego został dodany wypełniacz zwiększający wytrzymałość cieplną opakowania. 11.Opakowanie jak zdefiniowano w którymkolwiek z poprzednich zastrzeżeń, znamienne tym, że podłoże włókniste jest wykonane z papieru pakowego lub tektury. 12.Zastosowanie kombinacji związku glinu, kleju hydrofobowego oraz kleju odpornego na wilgoć do zwiększania wytrzymałości cieplnej materiału opakowaniowego na bazie włókna przy autoklawowaniu, na przykład zmniejszania przenikania przez surową krawędź przy autoklawowaniu pod ciśnieniem w temperaturze 100 do 250°C przez okres 5 min do 30 h, przy czym wspomniane kleje zastosowane do obróbki składają się z bezwodnika kwasu alkenylobursztynowego (ASA) i/lub dimeru alkilowo-ketenowego (AKD) jako kleju hydrofobowego i żywicy poliamidoaminoepichlorohydrynowej (PAAE) jako kleju odpornego na wilgoć, stosunek wagowy kleju hydrofobowego do związku glinu wynosi 1:0,1-1:10, i klej odporny na wilgoć stosuje się w ilości 0,212 kg/t suchego podłoża włóknistego. 13.Sposób obróbki opakowaniowy na w autoklawie bazie włókna opakowania poddany zawierającego obróbce z materiał użyciem kleju 22 hydrofobowego i zawierającego po wewnętrznej i/lub zewnętrznej stronie podłoża włóknistego jedną lub większą liczbę warstw dla zmniejszenia przenikania wody, znamienny tym, że stosuje się podłoże włókniste poddane obróbce za pomocą kombinacji kleju hydrofobowego, związku glinu i kleju odpornego na wilgoć dla zmniejszenia przenikania wody przez surową krawędź materiału opakowaniowego, przy czym wspomniane kleje zastosowane do obróbki składają się z bezwodnika kwasu alkenylobursztynowego (ASA) i/lub dimeru alkilowoketenowego (AKD) jako kleju hydrofobowego i żywicy poliamidoaminoepichlorohydrynowej (PAAE) jako kleju odpornego na wilgoć, stosunek wagowy kleju hydrofobowego do związku glinu wynosi 1:0,1 - 1:10, i klej odporny na wilgoć stosuje się w ilości 0,2-12 kg/t suchego podłoża włóknistego, oraz tym, że obróbkę opakowania w autoklawie prowadzi się pod ciśnieniem przy użyciu par w temperaturze 100 do 250°C przez okres 5 min do 30 h. Stora Enso Oyj Pełnomocnik:






















Grupy dyskusyjne