Money.plTechnologie dla biznesuPrzemysłPatentyEP 1786862 T3
Wyszukiwarka patentów
  • od
  • do
Patent EP 1786862 T3


EP 1786862 T3

RZECZPOSPOLITA POLSKA (12) TŁUMACZENIE PATENTU EUROPEJSKIEGO (19) PL (11) PL/EP (13) (51) 1786862 T3 Int.Cl. B82B 1/00 (2006.01) C08K 9/06 (2006.01) (96) Data i numer zgłoszenia patentu europejskiego: 21.01.2005 05717471.6 Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej A61K 8/26 (2006.01) A61Q 19/00 (2006.01) A61K 8/02 (2006.01) (97) O udzieleniu patentu europejskiego ogłoszono: 07.08.2019 Europejski Biuletyn Patentowy 2019/32 EP 1786862 B1 A61K 33/06 (2006.01) A61K 35/02 (2015.01) A61K 36/00 (2006.01) C08K 9/08 (2006.01) A23K 10/30 (2016.01) A23L 29/00 (2016.01) A23L 29/294 (2016.01) A61K 8/9706 (2017.01) A23K 20/28 (2016.01) (54) Tytuł wynalazku: Interkalowana glinka (30) (43) Pierwszeństwo: 09.09.2004 FR 0409583 Zgłoszenie ogłoszono: 23.05.2007 w Europejskim Biuletynie Patentowym nr 2007/21 (45) O złożeniu tłumaczenia patentu ogłoszono: 28.02.2020 Wiadomości Urzędu Patentowego 2020/02 (73) Uprawniony z patentu: Olmix, Brehan, FR PL/EP 1786862 T3 (72) Twórca(y) wynalazku: HERVÉ DEMAIS, Brandivy, FR JOCELYNE BRENDLE, Wittenheim, FR HERVÉ LE DEIT, Lannion, FR ANCA L. LAZA, Brunstatt, FR LUC LURTON, Pleubian, FR DOMINIQUE BRAULT, Lezardrieux, FR (74) Pełnomocnik: rzecz. pat. Danuta Wydrzyńska PATPOL KANCELARIA PATENTOWA SP. Z O.O. ul. Nowoursynowska 162 J 02-776 Warszawa Uwaga: W ciągu dziewięciu miesięcy od publikacji informacji o udzieleniu patentu europejskiego, każda osoba może wnieść do Europejskiego Urzędu Patentowego sprzeciw dotyczący udzielonego patentu europejskiego. Sprzeciw wnosi się w formie uzasadnionego na piśmie oświadczenia. Uważa się go za wniesiony dopiero z chwilą wniesienia opłaty za sprzeciw (Art. 99 (1) Konwencji o udzielaniu patentów europejskich). EP 1 786 862 B1 Opis [0001] Obecny wynalazek dotyczy kompozycji opartych na glince i ekstraktach alg. [0002] Gliny są skałami złożonymi głównie z krzemianów warstwowych (fillokrzemianów), które są 5 uwodnione w większym lub mniejszym stopniu. Fillokrzemiany są związkami anionu ortokrzemianowego, w których tetraedry dzielą między sobą trzy swoje atomy tlenu, przy czym czwarty jest zawsze skierowany w tę samą stronę utworzonej w ten sposób warstwy. Struktura może być zilustrowana jako dwuwymiarowy zespół mający dwa typy form geometrycznych: oktaedryczną i tetraedryczną. W ten sposób zdefiniowano trzy typy fillokrzemianów: 10 ? fillokrzemiany 1:1 , których pakiet jest utworzony przez zestawienie warstwy tetraedrycznej z warstwą oktaedryczną. Grubość tego typu pakietu wynosi 0,70 nm. Kaolinit jest najbardziej reprezentatywnym związkiem tej grupy. ? fillokrzemiany 2:1, których pakiet jest utworzony z warstwy oktaedrycznej miedzy dwoma warstwami tetraedrycznymi. Grubość tego typu pakietu wynosi 0,96 nm. 15 ? fillokrzemiany 2:1:1, których arkusz jest utworzony z warstwy brucytu Mg(OH)2 lub gibbsytu Al(OH)3 w przestrzeni międzykomórkowej. Grubość tego typu pakietu wynosi 1,4 nm. [0003] Fillokrzemiany 2:1 wykazują najbardziej interesujące właściwości ze względu na swoją 20 strukturę. Wnęki warstwy tetraedrycznej arkusza zasadniczo zawierają jony krzemu, a wnęki warstwy oktaedrycznej zawierają jony glinu lub magnezu. Jednak może miejsce wiele podstawień w różnych warstwach. Jony krzemu są podstawione przez kationy trójwartościowe. Jony glinu lub magnezu podstawione przez jony dwu- lub trójwartościowe. Podstawienia te wprowadzają nadmiar ładunku ujemnego do arkusza. Jest to kompleksowane przez obecność kationów w przestrzeni między- 25 warstwowej. Kationy te można wymienić na inne kationy pochodzenia mineralnego lub organicznego. Grubość przestrzeni miedzywarstwowej może być zatem modulowana zgodnie z zamierzonym zastosowaniem. W ten sposób zastosowano różne procesy modyfikacji struktury fillokrzemianów : ? 30 proces pomostowy : postępowanie w dwóch etapach, którego celem jest przede wszystkich zastąpienie kationów (Al13O4(OH)24(H2O)12 ]7+ międzywarswtowych polikationami (na bazie glinu (Diddams P.A, Thomas, J.M., Jones W., Ballantine J.A . i Purnell, J. (1984)., Chem. Soc. Chem. Commun, 106, 1340), cyrkonu ((Zr4(OH)12(H20)124+, (Yamanaka S. i Brindley G.W. (1979) Clays and Clay Minerais, 27, 119.), a następnie kalcynowanie otrzymanego związku w temperaturze, która jest wystarczająca do przekształcenia poli- 35 kationów w cząstki pseudotlenowe. Zmostkowane fillokrzemiany (zwane również fillokrzemianami słupkowanymi) otrzymane w tej procedurze, są dwuwymiarowymi porowatymi ciałami stałymi posiadającymi pory o promieniu obejmującym szeroki zakres (1,5 do 10,0 nm) i posiadającymi znaczącą aktywność katalityczną związaną z obydwoma miejscami kwasowymi warstw i słupków. 1 EP 1 786 862 B1 ? Przekszatłcenie fillokrzemianów hydrofilowych w fillokrzemiany organofilowe (A. Weiss (1963) Angew. Chem. Internat. Wyd., 2, 134). Obróbka polega na wprowadzeniu kationów organicznych (na przykład jonów alkiloamoniowych o wzorze CH3-(CH2)n-NH3+, gdzie n wynosi od 1 do 20) w przestrzeń międzywarstwową poprzez wymianę jonową. W tym przypadku grubość przestrzeni międzywarstwowej zależy zarówno od rodzaju fillokrzemianu, lokalizacji ła- 5 dunku, jak i liczby atomów węgla obecnych w łańcuchu węglowym. Te fillokrzemiany organofilowe stają się kompatybilne z matrycami polimerowymi i są stosowane jako wypełniacze w tych polimerach. Do tej pory istnieją trzy kategorie kompozytów fillokrzemianowo-polimerowych (Alexandre, M. et Dubois P. (2000), Mater. Sci. En., 28, 1). 10 o Kompozyty zwane mikrokompozytami, w których polimer nie penetruje przestrzeni międzywarstwowej fillokrzemianu. Ten ostatni następnie odgrywa rolę zbrojenia. o Nanokompozyty interkalowane, w których polimer jest wstawiany między warstwy. o Nanokompozyty eksfoliowane, w których warstwy o wymiarach nanometrycznych są całkowicie rozproszone w matrycy polimerowej, tworząc w ten sposób strukturę 15 monolityczną w skali mikroskopowej. [0004] Nanokompozyty eksfoliowane są szczególnie interesujące, ponieważ oddziaływania fillokrzemiany-polimer są maksymalne, przy czym w tym przypadku dostępna jest całkowita 20 powierzchnia warstw. Zatem mogą być poprawione właściwości mechaniczne, ognioodporność, stabilność termiczna i właściwości barierowe (przepuszczalność gazów, węglowodorów,...). [0005] Główne drogi otrzymywania nanokompozytów są następujące: ? poprzez polimeryzację in situ (Okada, A., Kawasumi M., Usuki A., Kojima Y., Kurauchi T. i Kamigaito (1990) Mater. Res. Soc. Pro., 171, 45.) : proces dwuetapowy, który obejmuje w 25 pierwszej kolejności spęcznienie fillokrzemianu organofilowego w roztworze monomeru, a następnie dodanie środka do obróbki w celu zainicjowania polimeryzacji. Podczas pęcznienia polarne cząsteczki monomeru będą dyfundować między warstwami. Jony alkiloamoniowe obecne w przestrzeni międzywarstwowej będą skierowane prostopadle do warstw, aby zoptymalizować interakcje z monomerem. Dodanie środka do obróbki indukuje polimeryzację 30 powodując eksfoliowanie fillokrzemianu. ? Poprzez tworzenie in situ warstw krzemianów (Carrado K. i Xu L.Q ; (1998) Chem. Mater., 10, 1440-1445) : ta metoda polega na przeprowadzeniu krystalizacji hydrotermalnej in situ warstw krzemianów, takich jak hektoryt w wodnym żelu polimerowym. 35 ? W roztworze: w tym przypadku związek lamelarny organofilowy odwarstwia się stosując odpowiedni rozpuszczalnik organiczny, w którym polimer jest rozpuszczalny. Zysk entropii uzyskany przez desorpcję cząsteczek rozpuszczalnika pozwoli następnie na dyfuzję łańcuchów polimerowych między warstwami glinki. Rozpuszczalnik następnie odparowuje się. ? 40 Poprzez fuzję (Vaia R.A. Ishii H. i Giannelis E.P. (1993) Chem. Mater, 5, 1694) : fillokrzemian organofilowy jest w tym przypadku zmieszany z polimerem. Całość topi się, a następnie 2 EP 1 786 862 B1 wyżarza w temperaturze wyższej niż temperatura zeszklenia, jest to proces prowadzący do utworzenia nanokompozytu. [0006] Równolegle z tymi procesami ujawniono ponadto metodę fotochemiczną (Koch T., Menning M. 5 i Schmidt H. (1999) Adv. Sci. Technol., 17, 681., Zahouily K. , Benfahri S., Bendaikha T., Baron J. i Decker C. (2001) Proc. RadTech Europe, 583.). Polega ona na napromieniowaniu w promieniowaniu UV formulacji złożonej z monomeru (na przykład akrylowego), fotoinicjatora polimeryzacji, reaktywnego rozcieńczalnika i fillokrzemianu organofilowego. Nanokompozyt przezroczysty i bezbarwny, wykazujący ponadto ulepszone właściwości fizyko-chemiczne w odniesieniu do samej żywicy 10 przygotowano w ten sposób przy użyciu żywicy akrylowo-poliuretanowej. Ten proces przeprowadzany w temperaturze pokojowej i bez obecności rozpuszczalników, ma tę zaletę, że jest łatwy do przeprowadzenia i przyjazdny dla środowiska. [0007] Tworzenie porowatych heterostruktur : nowy sposób otrzymywania związków zawierających jednostki krzemowe w przestrzeni międzywarstwowej smektytów (Galarneau, A., Barodawalla, A. i 15 Pinnavaia, T.J. (1995) Nature, 174, 529.) opiera się na złożeniu krzemionki wokół miceli środka powierzchniowo czynnego w samej przestrzeni międzywarstwowej. Mechanizm powstawania zaproponowany przez autorów jest podobny do tego prowadzącego do mezoporowatych ciał stałych typu MCM-41. Zaletą tak utworzonych związków jest to, że wykazują one wielkość porów i powierzchnię właściwą większą niż te pożądane dla związków ze słupkami. Pocedura wymaga trzech etapów : 20 ? pierwszy obejmuje wprowadzenie jonu alkiloamoniowego (na przykład jonu heksadecylotrimetyloamoniowego, oznaczonego C16 TMA)) w przestrzeń międzywarstwową przez wymianę jonową. ? 25 Drugi ma na celu wprowadzenie pierwszorzędowej aminy (takiej jak dodecyloamina) i prekursora porowatości krzemionki przez (tetraetyloortokrzemian, kalcynację lub ekstrakcję TEOS), środka ostatni obejmuje powierzchniowo zwolnienie czynnego w zakwaszonym rozpuszczalniku. [0008] W pierwszym przypadku, utlenianie substancji organicznej powoduje tworzenie protonów 30 niezbędnych do powstania struktury obojętnej. Te materiały mają zatem wewnętrzną kwasowość, co pozwala przewidzieć liczne zastosowania katalityczne (EP 1044721), J. A. Martens, E. Benazzi, J. Brendlé, S. Lacombe i R. Le Dred, Stud. Surf. Sci. Catal., 2000, 130, 293.). [0009] W drugim przypadku, zachowane są grupy Si-OH. Można zatem funkcjonalizować te związki przez szczepienie (Mercier L i Pinnavaia T.J. (1998) Microporous and Mesoporous Materials 20, 101.) 35 [0010] Oprócz właściwości wymiany kationowej, fillokrzemiany są również znane ze swoich właściwości adsorpcyjnych. Tworzą one łatwo kompleksy lameralne poprzez wstawienie cząsteczek wody lub cząsteczek organicznych do przestrzeni międzywarswtowej. Zjawisko to, zwane pęcznieniem, zależy od ładunku warstwy, położenia warstw (warstwy tetraedrycznej lub oktaedrycznej) i rodzaju kationów kompensacyjnych. Dwuwartościowe kationy, takie jak Mg2+ i Ca2+ ułatwiają adsorpcję wody 3 EP 1 786 862 B1 w przestrzeni międzywarstwowej poprzez tworzenie makro-kationów. Adsorpcja cząsteczek organicznych może nadać fillokrzemianowi charakter hydrofobowy. [0011] Wreszcie niektóre fillokrzemiany wykazują właściwości kwasowe, przy czym kwasowość jest powiązana na przykład z podstawieniem jonów krzemu w warstwie tetraedrycznej przez jony glinu. 5 Pierwsza kwasowość, tak zwana Brönsteda, pochodzi albo z obecności protonów w przestrzeni międzywarstwowej, albo z dysocjacji cząsteczek wody hydratacyjnej otaczających kationy kompensacyjne. Druga kwasowaść, zwana Lewisa, jest mniej powszechna: wynika z istnienia defektów lub linii pęknięć w strukturze warstwy. [0012] Kwasowość fillokrzemianów stanowi uzasadnienie ich właściwości katalitycznych. Mogą zostać 10 poddane obróbce w celu ulepszenia ich katalitycznej aktywności: albo przez poddanie działaniu kwasu, jak w przypadku dostępnego komercyjnie montmorylonitu K10, albo przez wymianę jonową. [0013] Montmorylonit jest obecnie najczęściej badanym i stosowanym fillokrzemianem 2 : 1. Zasadniczo zawiera on pierwiastki krzemu, glinu i magnezu. Stanowi część grupy smektytów i podgrupy dioktaedrycznej. 15 [0014] Jego wzór teoretyczny to : C+4x[(M3+4(1-x)M2+4x2)VI(Si4+8)IVO20(OH)4] (C+ : kationy kompensacyjne przestrzeni międzywarstwowej M3+ : kation trójwartościowy, taki jak Al3+, 20 Fe3+ , M2+ : kation dwuwartościowy, taki jak Mg2+, Cu2+, CO2+, Zn2+, Fe2+, Ni2+, x : wskaźnik podstawienia oktaedrycznego) [0015] W rzeczywistości naturalny montmorylonit często zawiera podstawienia tetraedryczne oprócz podstawień oktaedrycznych: 25 C+(4x+8y)[(M3+4(1-x)M2+4x 2)VI(Si8(1-y)M3+8y)IVO20(OH)4]. (y : stopień podstawienia tetraedrycznego). [0016] Jego syntezę w czystej fazie ostanio opisano (M. Reinholdt, J. Miehé-Brendlé, L. Delmotte, A.M. Flank, R. Cort?s, M.-H. Tuilier, i R. Le Dred, Eur. J. Inorg. Chem., 2001, 11, 2831.) 30 [0017] W zgłoszeniu FR 2 406 395 opisano dodatek do żywności zawierający w szczególności mieszaninę wodorostów oraz mieszaninę esktraktów z karczocha, glinki zielonej i sorbitolu. [0018] Celem obecnego wynalazku jest zapewnienie interkalowanej glinki zawierającej ekstrakt z alg zawierający rozpuszczalne w wodzie polisacharydy jako związek interkalujący, przy czym glinkę stanowi glinka warstwową wykazująca właściwości pęcznienia. Wynalazek ma również na celu 35 zapewnienie sposobu wytwarzania interkalowanych glinek, przeznaczonych w szczególności do wytwarzania nanokompozytów glinkowo-polimerowych i pasz dla zwierząt. [0019] W kontekście wynalazku, określenie ? algi ? ma obejmować wszystkie gatunki roślin morskich zawierających polisacharydy rozpuszczalne w wodzie, a w szczególności algi gatunku ulva (algi z gromady zielenic). Wiadomo, że algi te rozmnażają się na wybrzeżach, w szczególności atlantyckich i 4 EP 1 786 862 B1 śródziemnomorskich, stąd ich określenie ? zielona fala ?. Stanowią one surowiec do dyspozycji i łatwo dostępny, którego wartość jest poszukiwana. [0020] Ponadto, niektóre składniki, w szczególności polisacharydy rozpuszczalne w wodzie, ekstrahowane z tych alg są interesujące jako składnik odżywczy oraz jako materiał polimerowy w 5 kosmetykach i środkach farmaceutycznych. [0021] W kontekście wynalazku, stosowane ekstrakty z alg są korzystnie ekstraktami z alg ulwa. Ekstrakty z alg zawierają korzystnie ulwany, w szczególności w powyżej 80% wagowych. Struktura chemiczna ulwanów polisacharydów nie została jeszcze w pełni wyjaśniona. Wiadomo jednak, że składają się one z jednostek ramnozy, ksylozy, glukozy, kwasu glukuronowego i siarczanu. 10 [0022] Przez określenie ? glinka ? rozumie się fillokrzemian pochodzenia naturalnego lub syntetycznego o strukturze odpowiedniej do interkalacji związków. Zgodnie z wynalazkiem stosuje się glinki, które wykazują strukturę warstwową, takie jak montmorylonity, beidelity, saponity, illity, glaukonity, chloryty, wermikulity, glinki włókniste. Zgodnie z wynalazkiem stosuje się glinki wykazujące właściwości pęcznienia (smektyt) i w szczególności montmorylonit. Oczywiście można rozważać 15 zastosowanie mieszaniny wielu glinek. [0023] Interkalacja pomiędzy glinką i ekstraktami z alg najlepiej przeprowadza się przez zmieszanie w fazie wodnej glinki z ekstraktem z alg w stosunku wagowym (ekstakt suchy) glinka / ekstrakt z alg od 0,1 do 80, korzystnie od 1 do 30, bardziej korzystnie od 2 do 15. [0024] Zgodnie z innym aspektem wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania glinki interkalowanej 20 ekstraktem z alg zawierającym polisacharydy rozpuszczalne w wodzie, w którym glinkę stanowi glinkę warstwową wykazującą właściwości pęcznienia, obejmujacego etapy składające się z : i) przygotowania wodnego ekstraktu z alg ; ii) kontaktowania wspomninego ekstraktu z glinką w rozpuszczalniku przez między 30 sekund 25 a 72 godziny; i iii) wyizolowania otrzymanej interkalowanej glinki. [0025] Czas mieszania mieszaniny glinka/ekstrakty z alg wynosi między 30 sekundami a 72 godzinami, korzystnie między 1 minutą a 36 godzinami i jeszcze bardziej korzystnie między 2 minutami a 24 30 godzinami. Po wymieszaniu, fazę stałą zawiesiny oddziela się, na przykład odwirowuje. Zebrane ciało stałe przemywa się i następnie suszy. [0026] Glinki interkalowane w ten sposób ekstraktami z alg wykazują odstępy pomiędzy warstwami, które mogą wynosić do 30 ?. Te duże odstępy sprawiają, że glinki te są bardzo pożądane dla dużej liczby zastosowań. 35 [0027] W szczególności mogą one działać w tym stanie jako adsorbent związków objętościowych, które są trudne do wychwycenia przez inne materiały.Ten typ związków obejmuje w szczególności niektóre toksyny, takie jak mykotoksyny. W ten sposób opisane interkalowane glinki można stosować jako suplementację w żywieniu zwierząt lub ludzi. [0028] Zatem zgodnie z innym aspektem, wynalazek dotyczy zastosowania interkalowanej glinki, 40 zwłaszcza w żywności dla zwierząt i ludzi, kosmetykach, środkach farmaceutycznych, tworzywach 5 EP 1 786 862 B1 sztucznych, w nawierzchniach dróg, w opakowaniach artykułów żywnościowych lub nie żywnościowych. [0029] Te właściowści znajdą zastosowanie w szczególności w żywieniu zwierząt w celu poprawy wydajności paszy wraz z wprowadzeniem interkalowanej glinki rzędu od 0,01 do 1% wagowych w 5 paszy. [0030] Zgodnie z innym aspektem wynalazek dotyczy zatem paszy dla zwierząt zawierającej korzystnie od 0,01 do 2% wagowych, a zwłaszcza od 0,05 do 1% wagowych interkalowanej glinki, takiej jak opisana powyżej. [0031] Odstępy pomiędzy arkuszami umożliwiają również udostępnienie przestrzeni między- 10 warstwowej do innych funkcjonalności, takich jak szczepienie rodników aktywujących reakcje chemiczne lub biochemiczne. [0032] W rzeczywistości produkty z obecnego wynalazku mają dostępną przestrzeń międzywarstwową, w przeciwieństwie do tego, co można obserwować w przypadku interkalacji innymi polimerami (Intercalation de chitosan, extrait de carapaces de crustacés, dans une argile, M. Darder i in., Chem. 15 Mater. 2003, 15, 3774-3780). Jest zatem możliwe bardzo łatwe wprowadzenie innych związków do struktury, co otwiera drogę w szczególności do syntezy przyjazdnych dla środowiska nanokompozytów użytecznych w wielu dziedzinach, takich jak żywienie zwierząt i ludzi, kosmetykach, środkach farmaceutycznych, tworzywach sztucznych, opakowaniach artykułów żywnościowych lub nie żywościowych, w nawierzchniach dróg i innych. 20 [0033] Zgodnie z ostatnim aspektem wynalazek dotyczy nanokompozytów zawierających opisaną interkalowaną glinkę i naturalny lub syntetyczny polimer . [0034] Wynalazek zostanie opisany bardziej szczegółowo za pomocą następujących przkładów. PRZYKLADY 25 PRZYKLAD 1 [0035] Wytwarzanie montmorylonitu-Na o stopniu podstawienia tetraedrycznego równym 0,4 (M. Reinholdt, J. Miehé-Brendlé, L. Delmotte, A.-M. Flank, R. Cort?s, M.-H. Tuilier, i R. Le Dred, Eur. J. Inorg. Chem., 2001, 11, 2831) 30 [0036] Montmorylonit o wzorze chemicznym : Nao,4 [Al(1,6 Mg0,4]Si4O10(OH1,8F0,2) wytwarza się w następujący sposób: 8,1 g roztworu 5 % kwasu fluorowodorowego (HF, Fluka) w wodzie, podczas mieszania magnetycznego, dodaje się do 685,86 g wody destylowanej w zlewce z PTFE. Podczas mieszania do środowiska reakcji kolejno dodaje się 8,64 g octanu magnezu (Mg(CH3COO)2, Aldrich), 1,74 g octanu sodu 35 (Na(CH3COO, Fluka), 10,53 g pseudo-bohmitu (Al2O3, Condéa) i 24,3 g krzemionki (SiO2 Aerosil 130, Degussa). Całość utrzymuje się mieszając w temperaturze otoczenia przez 2 godziny, po czym przenosi się do autoklawu z płaszczem wykonanym z PTFE i umieszcza się w piecu w 220 °C na 72 godziny. Autoklaw następnie schładza się do temperatury otoczenia i produkt reakcji sączy się przez 6 EP 1 786 862 B1 Büchnera. Po trzykrotnym kolejnym przemyciu wodą destylowaną, produkt suszy się przez 24 godziny w 60 °C. PRZYKŁAD 2 5 Przygotowanie ulwanu [0037] Sposób ekstrakcji ulwanów (Lahaye M., Birnalendu R., Baumberger S., Quernener B. i Axelos M. (1996) Hydrobiologia, 326/327, 473). [0038] Wysuszoną i zmieloną ulwę (34,4g) w zawiesinie w wodzie (500 mL) ogrzewa się w 10 temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 1 godzinę. Zawiesinę odwirowuje się (10,24xg, 20 min) i część nierozpuszczalną odzyskuje się, po czym ponownie ekstrahuje w takich samych warunkach jak poprzednio. Zawiesinę odwirowuje się. Dwa supernatanty z dwóch ekstrakcji łączy się, sączy, po czym ulwany w roztworze wytrąca się za pomocą alkoholu w 95 °C. Produkt następnie suszy się. PRZYKŁAD 3 15 Wprowadzenie ulwanów w przestrzeń interwarstwową zsyntetyzowanego montmorylonitu-Na [0039] 1 g montmorylonitu-Na wytworzonego zgodnie z przykładem 1 zmieszano w zawiesinie w 100 ml wody destylowanej (Roztwór A). Całość umieszcza się mieszając magnetycznie w temperaturze 20 otoczenia na 24 godziny. Równolegle, 5 g ulwanów przygotowanych zgodnie z przykładem 2 dysperguje się w 50 ml wody destylowanej, podczas mieszania magnetycznego w temperaturze otoczenia przez 24 godzin (roztwór B). Roztwór A następnie miesza się z roztworem B i całość miesza się podczas mieszania magnetycznego przez 24 godziny w temperaturze otoczenia. Zawiesinę następnie wiruje się przez 10 minut (z prędkością 20000 obrotów na minutę). Zebrane ciało stałe 25 zawiesza się ponownie w 20 mL wody destylowanej, po czym oddziela się przez wirowanie. Takie przemywanie powtarza się dwukrotnie. Ciało stałe następnie suszy się na powietrzu przez 24 godziny. Tak utworzony produt zawiera 29 % materii organicznej. Odstęp międzywarstwowy wynosi 3,8 nm. Zastrzeżenia 30 1. Interkalowana glinka, zawierająca glinkę i ekstrakt z alg zawierający polisacharydy rozpuszczalne w wodzie jako związek interkalujący, przy czym glinka stanowi glinkę warstwową posiadającą właściwości pęcznienia. 35 2. Glinka według zastrzeżenia 1, w której ekstrakt z alg stanowi ekstrakt z alg ulwa. 3. Glinka według zastrzeżenia 1 albo 2, w której ekstrakt z alg zawiera ulwany. 7 EP 1 786 862 B1 4. Glinka według jednego z zastrzeżeń 1 do 3, w której ekstrakt z alg zawiera więcej niż 80% wagowych ulwanów. 5. Glinka według jednego z zastrzeżeń 1 do 4, w której glinkę stanowi montmorylonit. 5 6. Glinka według jednego z zastrzeżeń 1 do 5, zawierająca glinkę i ekstrakt z alg w stosunku wagowym glinka/ekstrakt z alg od 0,1 do 80, korzysnie od 1 do 30 i jeszcze bardziej korzystnie od 2 do 15. 7. Sposób wytwarzania glinki interkalowanej ekstraktem z alg zawierającym polisacharydy 10 rozpuszczalne w wodzie, w którym glinkę stanowi glinka warstwowa posiadająca właściwości pęcznienia, obejmujący etapy składające się z : i) przygotowania wodnego ekstraktu z alg ; ii) kontaktowania wspomninego ekstraktu z glinką w rozpuszczalniku przez między 30 sekund 15 a 72 godziny; i iii) wyizolowania otrzymanej interkalowanej glinki. 8. Zastosowanie interkalowanej glinki według jednego z zastrzeżeń 1 do 6 w żywości dla zwierząt i ludzi, kosmetykach, środkach farmaceutycznych, tworzywach sztucznych, nawierzchniach dróg, 20 opakowaniach artykułów żywościowych i nie żywnościowych. 9. Pasza dla zwierząt zawierająca 0,01 do 2% wagowych, korzystnie od 0,05 do 1% wagowych interkalowanej glinki według jednego z zastrzeżeń 1 do 6. 25 10. Nanokompozyty zawierające interkalowaną glinkę według jednego z zastrzeżeń 1 do 6 i naturalny lub syntetyczny polimer. 30 8 EP 1 786 862 B1 ODNOŚNIKI CYTOWANE W OPISIE Poniższa lista odnośników cytowanych przez zgłaszającego ma na celu wyłącznie pomoc dla 5 czytającego i nie stanowi części dokumentu patentu europejskiego. Pomimo, że dołożono największej staranności przy jej tworzeniu, nie można wykluczyć błędów lub przeoczeń i EUP nie ponosi żadnej odpowiedzialności w tym względzie. Dokumenty patentowe cytowane w opisie 10 Literatura niepatentowe cytowane w opisie 9









Grupy dyskusyjne