Money.plTechnologie dla biznesuPrzemysłPatentyEP 1896061 T3
Wyszukiwarka patentów
  • od
  • do
Patent EP 1896061 T3


EP 1896061 T3

RZECZPOSPOLITA POLSKA (12) TŁUMACZENIE PATENTU EUROPEJSKIEGO (96) Data i numer zgłoszenia patentu europejskiego: 23.06.2006 06754582.2 (19) PL (11) PL/EP (13) (51) 1896061 T3 Int.Cl. A61K 39/00 (2006.01) A61K 39/385 (2006.01) Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (54) (97) O udzieleniu patentu europejskiego ogłoszono: 12.06.2019 Europejski Biuletyn Patentowy 2019/24 EP 1896061 B1 A61K 39/145 (2006.01) C07H 3/00 (2006.01) C12N 7/00 (2006.01) A61K 39/095 (2006.01) A61K 39/102 (2006.01) Tytuł wynalazku: Kompozycja immunogenna (30) Pierwszeństwo: 27.06.2005 GB 0513071 27.06.2005 GB 0513069 28.07.2005 GB 0515556 28.11.2005 GB 0524204 21.12.2005 GB 0526040 21.12.2005 GB 0526041 (43) Zgłoszenie ogłoszono: 12.03.2008 w Europejskim Biuletynie Patentowym nr 2008/11 (45) O złożeniu tłumaczenia patentu ogłoszono: 28.02.2020 Wiadomości Urzędu Patentowego 2020/02 (73) Uprawniony z patentu: GLAXOSMITHKLINE BIOLOGICALS S.A., Rixensart, BE PL/EP 1896061 T3 (72) Twórca(y) wynalazku: RALPH L. BIEMANS, Rixensart, BE DOMINIQUE BOUTRIAU, Rixensart, BE CARINE CAPIAU, Rixensart, BE PHILIPPE DENOEL, Rixensart, BE PIERRE DUVIVIER, Rixensart, BE JAN POOLMAN, Rixensart, BE (74) Pełnomocnik: rzecz. pat. Aleksandra Twardowska-Czerwińska KULIKOWSKA & KULIKOWSKI SP. K. ul. Nowogrodzka 47 A 00-695 Warszawa Uwaga: W ciągu dziewięciu miesięcy od publikacji informacji o udzieleniu patentu europejskiego, każda osoba może wnieść do Europejskiego Urzędu Patentowego sprzeciw dotyczący udzielonego patentu europejskiego. Sprzeciw wnosi się w formie uzasadnionego na piśmie oświadczenia. Uważa się go za wniesiony dopiero z chwilą wniesienia opłaty za sprzeciw (Art. 99 (1) Konwencji o udzielaniu patentów europejskich). EP 1 896 061 B1 29809/PE/19 Opis [0001] Niniejszy wynalazek dotyczy kompozycji immunogennych zawierających polisacharydy otoczkowe N. meningitidis sprzężone z białkiem nośnikowym. Ponadto, wynalazek dotyczy szczepionek i zestawów szczepionkowych zawierających koniugaty polisacharydu N. meningitidis, sposobów wytwarzania tych kompozycji immunogennych i szczepionek oraz zastosowania niniejszych szczepionek i kompozycji immunogennych w leczeniu. Wynalazek dotyczy również kompozycji immunogennych stosowanych do immunizacji przeciwko zakażeniom rodzajem Neisseria. [0002] Neisseria meningitidis jest Gram-ujemnym ludzkim patogenem, który powoduje bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Biorąc pod uwagę polisacharydową otoczkę tego organizmu, zostało zidentyfikowanych dwanaście grup serologicznych N. meningitidis (A, B, C, H, I, K, L, 29E, W135, X, Y i Z). Grupa serologiczna A (MenA) jest najczęstszą przyczyną epidemii choroby meningokokowej w Afryce Subsaharyjskiej. Grupy serologiczne B i C są odpowiedzialne za większość przypadków zachorowań w krajach rozwijających się, natomiast pozostałe przypadki spowodowane są przez grupy W135 i Y. [0003] Immunogenne kompozycje zawierające sacharydy N. meningitidis sprzężone z nośnikami białkowymi są wiadome dotychczasowemu stanowi techniki. Na przykład, w WO 02/58737 ujawniono szczepionkę zawierającą oczyszczony otoczkowy polisacharyd z grup serologicznych A, C, W135 i Y N. meningitidis sprzężony z białkiem nośnikowym. Przy czym, zgłoszeniemoleku to pokazuje, że wyekstrahowane polisacharydy otoczkowe N. meningitidis powinny być zdepolimeryzowane przez ogrzewanie w roztworze nadtlenku wodoru przed sprzęganiem. [0004] WO 03/07985 ujawnia szczepionki oparte na koniugatach zawierających wybrane sacharydy z grup serologicznych A, C, W135 i Y N. meningitidis. Powyższe meningokokowe polisacharydy otoczkowe są ekstrahowane, a następnie hydrolizowane po czym oligosacharydy otrzymane z polisacharydów otoczkowych są używane do sprzęgania z białkiem nośnikowym. [0005] W WO 04/103400 ujawniono także wieloważny koniugat polisacharyd-białko uzyskany z meningokoków, który zawiera polisacharydy otoczkowe należące do grup serologicznych A, C, W135 i Y N. meningitidis. Zgłoszenie to pokazuje, że w przeciwieństwie do dużych natywnych polisacharydów otoczkowych, zastosowanie meningokokowych polisacharydów o mniejszych rozmiarach jest korzystne. Sugeruje się, że polisacharydy otoczkowe są częściowo depolimeryzowane w łagodnych warunkach utleniających, co prowadzi do średniej masy poniżej 100 000 daltonów, najkorzystniej od 12 000 do 25 000 daltonów. [0006] Istnieje potrzeba rozwoju udoskonalonych szczepionek opartych na koniugatach przeciwko bakteryjnemu zapalaniu opon mózgowo-rdzeniowych. Niniejszy wynalazek dotyczy opracowania szczepionki opartej na koniugacie meningokokowego polisacharydu, którego rozmiar przekracza rozmiar podany w literaturze. Uwaga stanu techniki skupia się na wykorzystaniu oligosacharydów w celu ułatwienia produkcji koniugatu. Twórcy zauważyli, że zastosowanie natywnego lub nieco zoptymalizowanego pod względem rozmiaru polisacharydu w koniugacie niesie ze sobą jedną lub więcej z następujących korzyści: 1) koniugat o wysokiej immunogenności, który ulega filtracji; 2) pamięć immunologiczna może zostać wzmocniona (jak w przykładzie trzecim); 3) zmiana stosunku polisacharydu do białka w koniugacie taka, że stosunek polisacharydu do białka (wag./wag.) w koniugacie może zostać zwiększony (co może 2 spowodować zmniejszenie efektu supresji nośnika; 4) immunogenne koniugaty podatne na hydrolizę (takie jak koniugaty MenA) mogą zostać ustabilizowane przez zastosowanie większych polisacharydów do sprzęgania. Zastosowanie większych polisacharydów może prowadzić do wzmożonego sieciowania z nośnikiem koniugatu, a co za tym idzie, do zmniejszonego odcinania wolnego sacharydu z koniugatu. Skoniugowane szczepionki opisane w dotychczasowym stanie techniki mają tendencję do depolimeryzowania tych polisacharydów przed sprzęganiem w celu ulepszenia tego procesu. Niniejszy wynalazek odnosi się do odmiennej strategii i, co ciekawe, pokazuje, że szczepionki oparte na meningokokowych koniugatach, które zachowały polisacharydy o większym rozmiarze zapewniają dobrą odpowiedź immunologiczną przeciwko chorobie meningokokowej. [0007] Według pierwszego aspektu niniejszego wynalazku dostarczona jest kompozycja immunogenna niezawierająca soli glinu jako adjuwanta lub niezawierająca żadnego adjuwanta, przy czym kompozycja zawiera polisacharyd otoczkowy N. meningitidis z co najmniej jednej z grup serologicznych A, C, W135 i Y sprzężony z białkiem nośnikowym w celu otrzymania koniugatu polisacharydu otoczkowego N. meningitidis, przy czym średnia masa każdego polisacharydu N. meningitidis wynosi powyżej 50 kDa, przy czym każdy polisacharyd N. meningitidis sprzężony z nośnikiem będącym toksoidem tężcowym jest albo natywnym polisacharydem lub jego rozmiar jest dobierany przez mikrofluidyzację, przy czym wspomniana kompozycja zawiera polisacharyd otoczkowy MenC sprzężony z toksoidem tężcowym, a taki polisacharyd otoczkowy MenC ma średnią masę 150?210 kDa. [0008] Według kolejnego aspektu lub wynalazku, dostarczona jest szczepionka zawierająca kompozycję immunogenną i nośnik dopuszczony do użycia w przemyśle farmaceutycznym. [0009] Według kolejnego aspektu niniejszego wynalazku dostarczony jest zestaw do jednoczesnego lub sekwencyjnego podania zawierający dwie wieloważne kompozycje immunogenne zdolne do wytworzenia u pacjenta ochrony przed chorobą wywołaną przez Bordetella pertussis, Clostridium tetani, Corynebacterium diphtheriae, Haemophilus influenzae i Neisseria meningitidis, niniejszy zestaw obejmuje pierwszy pojemnik zawierający: toksoid tężcowy (TT) toksoid błoniczy (DT), i całe komórki lub bezkomórkowe składniki krztuścowe i drugi pojemnik zawierający: kompozycję immunogenną będącą przedmiotem wynalazku. [0010] Zgodnie z kolejnym aspektem wynalazku, dostarczony jest sposób wytworzenia szczepionki będącej przedmiotem wynalazku obejmujący etap mieszania powyższych kompozycji immunogennych z nośnikiem dopuszczonym do użycia przez przemysł farmaceutyczny. [0011] Zgodnie z kolejnym aspektem wynalazku, dostarczona jest kompozycja immunogenna przeznaczona do użycia w celu leczenia lub prewencji choroby wywołanej przez Neisseria meningitidis. [0012] Zgodnie z kolejnym aspektem wynalazku, dostarczone jest zastosowanie kompozycji immunogennej lub szczepionki według wynalazku w wytwarzaniu leku do leczenia lub prewencji choroby wywołanej przez Neisseria meningitidis. Opis figur [0013] Figura 1 ? A ? Wykres kolumnowy przedstawiający średnie geometryczne stężenie (GMC) przeciwciał wyindukowanych przeciwko MenY oznaczone testem ELISA. ENYTT012 jest koniugatem MenY-TT sporządzonym na bazie natywnego polisacharydu MenY. ENYTT014 jest koniugatem MenY-TT 3 sporządzonym na bazie mikrofluidyzowanego polisacharydu MenY, który został poddany 40 cyklom mikrofluidyzacji. ENYTT015bis jest koniugatem MenY-TT sporządzonym na bazie mikrofluidyzowanego polisacharydu MenY, który został poddany 20 cyklom mikrofluidyzacji. [0014] - B ? Wykres kolumnowy przedstawiający średnie geometryczne mian (GMT) przeciwciał wyindukowanych przeciwko MenY mierzone w teście surowiczej odpowiedzi bakteriobójczej (SBA) ENYTT012 jest koniugatem MenY-TT sporządzonym na bazie natywnego polisacharydu MenY. ENYTT014 jest koniugatem MenY-TT sporządzonym na bazie mikrofluidyzowanego polisacharydu MenY, który został poddany 40 cyklom mikrofluidyzacji. ENYTT015bis jest koniugatem MenY-TT sporządzonym na bazie mikrofluidyzowanego polisacharydu MenY, który został poddany 20 cyklom mikrofluidyzacji. Opis szczegółowy [0015] Kompozycją immunogenną według wynalazku jest kompozycja niezawierająca soli glinu jako adjuwanta lub niezawierająca żadnego adjuwanta, przy czym kompozycja zawiera polisacharyd otoczkowy N. meningitidis z co najmniej jednej z grup serologicznych A, C, W135 i Y sprzężony z białkiem nośnikowym w celu otrzymania koniugatu polisacharydu otoczkowego N. meningitidis, przy czym średnia masa każdego polisacharydu N. meningitidis wynosi powyżej 50 kDa, przy czym każdy polisacharyd N. meningitidis sprzężony z nośnikiem będącym toksoidem tężcowym jest albo natywnym polisacharydem lub jego rozmiar jest dobierany przez mikrofluidyzację, przy czym wspomniana kompozycja zawiera polisacharyd otoczkowy MenC sprzężony z toksoidem tężcowym, a taki polisacharyd otoczkowy MenC ma średnią masę 150?210 kDa. Kompozycja immunogenna według wynalazku może zawierać polisacharydy otoczkowe N. meningitidis z co najmniej jednej, dwóch, trzech lub czterech grup serologicznych A, C W i Y sprzężone z białkiem nośnikowym, przy czym średnia masa (wagowo średnia masa cząsteczkowa, Mw) co najmniej jednego, dwóch, trzech lub czterech polisacharydów N. meningitidis wynosi powyżej 50 kDa. [0016] Ujawniono też kompozycję immunogenną zawierającą polisacharydy otoczkowe N. meningitidis z co najmniej jednej, dwóch, trzech lub czterech grup serologicznych A, C, W i Y sprzężone z białkiem nośnikowym, przy czym co najmniej jeden, dwa, trzy lub cztery lub każdy polisacharyd N. meningitidis jest albo natywnym polisacharydem albo jego rozmiar został zmieniony zgodnie ze współczynnikiem wynoszącym nie więcej niż x1,5, x2, x3, x4, x5, x6, x7, x8, x9 lub x10 w stosunku do średniej masy cząsteczkowej odpowiedniego natywnego polisacharydu. Kompozycja immunogenna według wynalazku zawiera polisacharyd otoczkowy MenC sprzężony z toksoidem tężcowym, a taki polisacharyd otoczkowy MenC ma średnią masę 150?210 kDa. [0017] Na potrzeby niniejszego wynalazku, termin ?polisacharyd natywny? odnosi się do polisacharydu, który nie został poddany żadnemu procesowi mającemu na celu zmniejszenie rozmiaru tego polisacharydu. Rozmiar polisacharydu może ulec nieznacznej redukcji w czasie standardowej procedury oczyszczania. Taki polisacharyd wciąż uważany jest za natywny. Tylko polisacharyd, który został poddany technikom, mającym na celu zmianę jego wielkości nie będzie uważany za natywny. [0018] Na potrzeby niniejszego wynalazku, wyrażenie ?rozmiar został zmieniony zgodnie ze współczynnikiem wynoszącym nie więcej niż x2? oznacza, że opisany polisacharyd został poddany procesowi zmniejszenia jego rozmiaru przy czym jego rozmiar docelowy jest większy niż rozmiar połowy natywnego polisacharydu. X3, x4 etc. podlegają takiej samej interpretacji, np. opisany polisacharyd został poddany procesowi zmniejszenia jego rozmiaru przy czym jego rozmiar docelowy jest większy niż rozmiar trzeciej, czwartej etc. części natywnego polisacharydu. [0019] Wynalazek dotyczy również kompozycji immunogennej zawierającej polisacharydy otoczkowe N. 4 meningitidis z co najmniej jednej, dwóch, trzech lub czterech grup serologicznych A, C, W i Y sprzężone z białkiem nośnikowym, przy czym co najmniej jeden, dwa, trzy lub cztery lub każdy polisacharyd N. meningitidis jest natywny. [0020] Wynalazek dotyczy również kompozycji immunogennej zawierającej polisacharydy otoczkowe N. meningitidis z co najmniej jednej, dwóch, trzech lub czterech grup serologicznych A, C, W i Y sprężone z białkiem nośnikowym, przy czym co najmniej jeden, dwa, trzy lub cztery lub każdy polisacharyd N. meningitidis ma zmieniony rozmiar zgodnie ze współczynnikiem nie większym niż x1,5, x2, x3, x4, x5, x6, x7, x8, x9 lub x10. [0021] Wynalazek dotyczy również immunogennych kompozycji, które opcjonalnie zawierają koniugaty następujących polisacharydów: polisacharyd otoczkowy N. meningitidis grupy serologicznej C (MenC), polisacharyd otoczkowy grupy serologicznej A (MenA), polisacharyd otoczkowy grupy serologicznej W135 (MenW), polisacharyd otoczkowy grupy serologicznej Y (MenY), polisacharydy otoczkowe grup serologicznych C i Y (MenCY), polisacharydy otoczkowe grup serologicznych C i A (MenAC), polisacharydy otoczkowe grup serologicznych C i W (MenCW), polisacharydy otoczkowe z grup serologicznych A i Y (MenAY), polisacharydy otoczkowe grup serologicznych A i W (MenAW), polisacharydy otoczkowe grup serologicznych W i Y (MenWY), polisacharydy otoczkowe grup serologicznych A, C i W (MenACW), polisacharydy otoczkowe grup serologicznych A, C i Y (MenACY), polisacharydy otoczkowe grup serologicznych A, W135 i Y (MenAWY), polisacharydy otoczkowe grup serologicznych C, W135 i Y (MenCWY); lub polisacharydy otoczkowe grup serologicznych A, C, W135 i Y (MenACWY). To stanowi definicję wyrażenia ?jeden, dwa, trzy lub cztery? lub ?co najmniej jeden z? z grup serologicznych A, C, W i Y lub każdy polisacharyd N. meningitidis. [0022] W przykładzie wykonania średni rozmiar (lub masa cząsteczkowa) co najmniej jednego, dwóch, trzech, czterech lub każdego polisacharydu N. meningitidis wynosi 50 kDa-1500 kDa, 50 kDa-500 kDa, 50 kDa-300 kDa, 101 kDa-1500 kDa, 101 kDa-500 kDa, lub 101 kDa-300 kDa jak wyznaczono za pomocą MALLS [0023] W przykładzie wykonania polisacharyd MenA, jeśli występuje, ma masę cząsteczkową wynoszącą 50-500 kDa, 50-100 kDa, 100-500 kDa, 55-90 kDa, 60-70 kDa lub 70-80 kDa lub 60-80 kDa jak wyznaczono za pomocą MALLS. [0024] Kompozycja immunogenna według wynalazku zawiera polisacharyd otoczkowy MenC sprzężony z toksoidem tężcowym, a taki polisacharyd otoczkowy MenC ma średnią masę 150-210 kDa. W przykładzie wykonania polisacharyd MenC ma masę cząsteczkową wynoszącą 180-210 kDa jak wyznaczono za pomocą MALLS. [0025] W przykładzie wykonania polisacharyd MenY, jeśli występuje, ma masę cząsteczkową wynoszącą 60-190 kDa, 70-180 kDa, 80-170 kDa, 90-160 kDa, 100-150 kDa lub 110-140 kDa, 50-100 kDa, 100-140 kDa, 140-170 kDa lub 150-160 kDa jak wyznaczono za pomocą MALLS. [0026] W przykładzie wykonania polisacharyd MenW, jeśli występuje, ma masę cząsteczkową wynoszącą 60-190 kDa, 70-180 kDa, 80-170 kDa, 90-160 kDa, 100-150 kDa, 110-140 kDa, 50-100 kDa lub 120-140 kDa jak wyznaczono za pomocą MALLS. [0027] Masa cząsteczkowa lub średnia masa cząsteczkowa odnosi się do wagowo średniej masy cząsteczkowej (Mw) polisacharydu przed sprzęganiem mierzonej za pomocą MALLS. [0028] MALLS jest techniką dobrze znaną w stanie techniki i pomiar zazwyczaj jest wykonywany tak jak opisano w przykładzie 2. Do analizy MALLS meningokokowych sacharydów, może zostać użyta 5 kombinacja dwóch kolumn (TSKG6000 i 5000PWxl TOSOH Bioscience), a sacharydy są wymywane wodą. Sacharydy są wykrywane przy użyciu detektora rozpraszania światła (np. Wyatt Dawn DSP wyposażony w 10 mW laser argonowy o długości fali 488 nM) i refraktometru inferometrycznego (np. Wyatt Otilab DSP wyposażony w komórkę P100 i czerwony filtr przy długości fali 498 nM) [0029] W przykładzie wykonania polisacharydy N. meningitidis są natywnymi polisacharydami lub natywnymi polisacharydami o zmniejszonym rozmiarze w trakcie normalnego procesu ekstrakcji. [0030] W przykładzie wykonania rozmiar polisacharydów N. meningitidis jest dobierany przez cięcie mechaniczne, np. przez mikrofluidyzację lub sonikację. Mikrofulidyzacja i sonikacja pozwalają na zmniejszenie rozmiarów większych natywnych polisacharydów do rozmiarów pozwalających na filtrację koniugatu. Współczynnik zmiany masy jest nie większy niż x20, x10, x8, x6, x5, x4, x3, x2 lub x1,5. [0031] Opisano również kompozycję immunogenną, która zawiera koniugaty N. meningitidis złożone z mieszaniny natywnych polisacharydów oraz polisacharydów o współczynniku zmiany masy nie większym niż x20. Przykładowo, polisacharydy z MenC i (lub) MenA są natywne. Przykładowo, rozmiar polisacharydów z MenY i (lub) MenW jest zmieniony zgodnie ze współczynnikiem nie większym niż x20, x10, x8, x6, x5, x4, x3, x2 lub x1,5. Przykładowo, kompozycja immunogenna zawiera koniugat złożony z MenY i (lub) MenW i (lub) MenC i (lub) MenA, którego rozmiar jest zmieniony zgodnie ze współczynnikiem nie większym niż x20, x10, x8, x6, x5, x4, x3, x2 lub x1,5 i (lub) jest mikrofluidyzowany. Przykładowo, kompozycja immunogenna zawiera koniugat złożony z natywnych MenA i (lub) MenC i (lub) MenW i (lub) MenY. Przykładowo, kompozycja immunogenna zawiera koniugat złożony z natywnego MenC. Przykładowo, kompozycja immunogenna zawiera koniugat złożony z natywnego MenC i MenA, którego rozmiar jest zmieniony zgodnie ze współczynnikiem nie większym niż x20, x10, x8, x6, x5, x4, x3, x2 lub x1,5 i (lub) jest mikrofluidyzowany. Przykładowo, kompozycja immunogenna zawiera koniugat złożony z natywnego MenC i MenY, którego rozmiar jest zmieniony zgodnie ze współczynnikiem nie większym niż x20, x10, x8, x6, x5, x4, x3, x2 lub x1,5 i (lub) jest mikrofluidyzowany. [0032] W przykładzie wykonania polidyspersyjność powyższych polisacharydów wynosi 1-1,5; 1-1,3; 11,2; 1-1,1 lub 1-1,05, a po sprzęganiu z nośnikiem białkowym, polidyspersyjność otrzymanego koniugatu wynosi 1,0-2,5; 1,0-2,0; 1,0-1,5; 1,0-1,2; 1,5-2,5; 1,7-2,2 lub 1,5-2,0. Wszystkie pomiary polidyspersyjności są wykonywane za pomocą MALLS. [0033] Rozmiar polisacharydów jest opcjonalnie dobierany do wartości wynoszącej do 1,5; 2; 4; 6; 8; 10; 12; 14; 16; 18 lub 20-krotności wielkości polisacharydu wyizolowanego z bakterii. [0034] W przykładzie wykonania kompozycja immunogenna będąca przedmiotem wynalazku ponadto zawiera antygen grupy serologicznej B N. meningitidis. Tym antygenem jest opcjonalnie polisacharyd otoczkowy z grupy serologicznej B N. meningitidis (MenB) lub polisacharyd o zmienionym rozmiarze lub oligosacharyd z nich uzyskany. Antygenem może być opcjonalnie preparat pęcherzyków błony zewnętrznej grupy serologicznej B N. meningitidis jak opisano w EP301992, WO 01/09350, WO 04/14417, WO 04/14418 i WO 04/14419. [0035] W przykładzie wykonania immunogenna kompozycja będąca przedmiotem wynalazku ponadto zawiera otoczkowy sacharyd H. influenzae b (Hib) sprzężony z białkiem nośnikowym. [0036] Powyższy/powyższe polisacharyd/polisacharydy (i opcjonalnie otoczkowy sacharyd Hib) włączone w kompozycją farmaceutyczną niniejszego wynalazku są każdorazowo sprzęgnięte z nośnikiem będącym toksoidem tężcowym. Opcjonalnie, Hib może być sprzęgnięty z fragmentem C toksoidu tężcowego, nietoksycznymi mutantami toksoidu tężcowego, toksoidem błoniczym, CRM197, innymi nietoksycznymi 6 mutantami toksoidu błoniczego [takimi jak CRM176, CRM 197, CRM228, CRM 45 (Uchida i wsp. J. Biol. Chem. 218; 3838-3844, 1973); CRM 9, CRM 45, CRM102, CRM 103 i CRM107 i inne mutacje opisane przez Nicholls i Youle w Genetically Engineered Toxins, Red. Frankel, Maecel Dekker Inc,1992; delecja lub mutacja Glu-148 do Asp, Gln lub Ser i (lub) Ala 158 do Gly i inne mutacje ujawnione w US 4709017 lub US 4950740; mutacja co najmniej jednej lub więcej reszt Lys 516, Lys 526, Phe 530 i (lub) Lys 534 i inne mutacje ujawnione w US 5917017 lub US 6455673; lub fragment ujawniony w US 5843711], pneumokokową pneumolizyną, OMPC (meningokokowym białkiem błony zewnętrznej ? zazwyczaj ekstrahowanym z grupy serologicznej B N. meningitidis ? EP0372501), syntetycznymi peptydami (EP0378881, EP0427347), białkami szoku cieplnego (WO 93/17712, WO 94/03208), białkami krztuścowymi (WO 98/58668, EP0471177), cytokinami, limfokinami, czynnikami wzrostu lub hormonami (WO 91/01146), sztucznymi białkami zawierającymi wielokrotne epitopy ludzkich komórek T CD4+ z antygenów uzyskanych z różnych patogenów [Falugi et al (2001) Eur J Immunol 31; 3816-3824] takimi jak białko N19 [Baraldoi i wsp. (2004) Infect Immun 72; 4884-7] pneumokokowym białkiem powierzchniowym PspA (WO 02/091998) pneumolizyną [Kuo i wsp. (1995) Infect Immun 63; 2706-13], białkiem odpowiedzialny za pobór żelaza (WO 01/72337), toksyną A lub B z C. difficile (WO 00/61761) albo białkiem D (EP594610 i WO 00/56360). W kompozycji immunogennej według wynalazku polisacharyd otoczkowy MenC jest sprzężony z toksoidem tężcowym. [0037] Immunogenna kompozycja będąca przedmiotem wynalazku wykorzystuje toksoid tężcowy (niezależnie) dla każdego polisacharydu N. meningitidis. W przykładzie wykonania, w którym jest obecny Hib, Hib może być sprzężony z tym samym białkiem nośnikowym. [0038] W przykładzie wykonania pojedyncze białko nośnikowe może dostarczać więcej niż jeden antygen sacharydowy (WO 04/083251). Przykładowo, pojedyncze białko nośnikowe może być sprzężone z MenA i MenC; MenA i MenW; MenA i MenY; MenC i MenW; MenC i MenY; Men W i MenY; MenA, MenC i MenW; MenA, MenC i MenY; MenA, MenW i MenY; MenC, MenW i MenY; MenA, MenC, MenW i MenY; Hib i MenA; Hib i MenC; Hib i MenW; lub Hib i MenY. [0039] W przykładzie wykonania kompozycja immunogenna będąca przedmiotem wynalazku zawiera sacharyd Hib sprzężony z białkiem nośnikowy wybranym z grupy zawierającej TT, DT, CRM197, fragment C z TT i białko D. [0040] Ujawniona została również immunogenna kompozycja, która zawiera co najmniej jeden meningokokowy sacharyd (np. MenA; MenC; MenW; MenY; MenA i MenC; MenA i MenW; MenA i MenY; MenC i Men W; Men C i MenY; Men W i MenY; MenA, MenC i MenW; MenA, MenC i MenY; MenA, MenW i MwnY; MenC, MenW i MenY lub MenA, MenC, MenW i MenY) koniugat, którym stosunek sacharydu Men do białka nośnikowego zawiera się pomiędzy 1:5 i 5:1, pomiędzy 1:2 i 5:1, pomiędzy 1:0,5 i 1:2,5 lub pomiędzy 1:1,25 and 1:2,5 (wag./wag.). [0041] Kompozycja immunogenna będąca przedmiotem wynalazku opcjonalnie zawiera koniugat sacharydu Hib, którym stosunek Hib do białka nośnikowego jest pomiędzy 1:5 i 5:1; 1:2 i 2:1; 1:1 i 1:4; 1:2 i 1:3.5; lub w przybliżeniu lub dokładnie 1:2,5 lub 1:3 (wag./wag.). Przez wyrażenie ?w przybliżeniu? jest rozumiane odchylenie w zakresie do 10% od deklarowanego stosunku. [0042] Stosunek sacharydu do białka nośnikowego (m/m) w koniugacie może być określony przy użyciu sterylnego koniugatu. Ilość białka jest określona testem Lowry?ego [np. Lowry i wsp. (1951) J. Biol. Chem. 193, 265-275 lub Peterson i wsp. Analytical Biochemistry 100, 201-220 (1979)] i ilość sacharydu jest określona przy użyciu ICP-OES (ang. inductively coupled plasma-optical emission spectroscopy; 7 spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukowanej) dla MenA, testu DMAP dla MenC i próba rezorcynowa dla MenW i MenY (Monsigny i wsp. (1988) Anal. Biochem. 175, 525-530]. [0043] W przykładzie wykonania kompozycja immunogenna będąca przedmiotem wynalazku polisacharyd(y) N. meningitidis i (lub) sacharyd Hib jest sprzężony do białka nośnikowego za pomocą łącznika, np. dwufunkcjonalnego łącznika. Powyższy łącznik jest opcjonalnie heterodwufunkcjonalny lub homodwufunkcjonalny przez posiadanie np. reaktywnej grupy aminowej i reaktywnej grupy karboksylowej, 2 reaktywnych grup aminowych lub dwóch reaktywnych grup karboksylowych. Powyższy łącznik ma, przykładowo, pomiędzy 4 i 20, 4 i 12, 5 i 10 atomów węgla. Możliwy jest łącznik ADH. Inne łączniki obejmują B-propionamid (WO 00/10599), nitrofenyloetyloaminę [Gever et al (1979) Med. Microbiol. Immunol. 165; 171-288], halogenki alkilowe (US4057685), łączniki glikozydowe (US4673574, US4808700), heksanodiaminę i kwas 6-aminokapronowy (US4459286). [0044] Koniugaty polisacharydów obecne w kompozycji immunogennej będącej przedmiotem wynalazku mogą być przygotowane za pomocą jakiejkolwiek znanej techniki sprzęgania. Sposób sprzęgania może polegać na aktywacji sacharydu przez 1-cyjano-4-dwumetyloamino czterofluoroboran pirydyny (CDAP) do estru kwasu cyjanowego. Aktywowany sacharyd może w związku z tym być bezpośrednio lub przez ugrupowanie przerywnika sprzężonego do grupy aminowej białka nośnikowego. Przykładowo, przerywnikiem może być cystamina lub cysteamina prowadząc do powstania tiolowanych polisacharydów, które mogą być sprzężone do nośnika przez wiązanie tioeterowe po reakcji z białkiem nośnika aktywowanym maleimidem (np. przy użyciu GMBS) lub acetylowanym białkiem nośnikowym (np. przy użyciu jodoacetimidu lub N-sukcynoimidylo bromooctanu) Opcjonalnie, ester kwasu cyjanowego (opcjonalnie uzyskany przez chemizm CDAP) jest sprzężony z heksanodiaminą lub ADH i sacharydem derywatyzowanym aminą i jest sprzężony do białka nośnikowego przy użyciu chemizmu karbodiimidu (np. EDAC lub EDC). Takie koniugaty są opisane w opublikowanym zgłoszeniu PCT WO 93/15760 Uniformed Services University i WO 95/08348 i WO 96/29094. [0045] Inne odpowiednie techniki wykorzystują karbinidy, hydrazydy, aktywne estry, norboran, kwas pnitrobenzoesowy, N-hydroksysukcynoimid, S-NHS, EDC, TSTU. Wiele jest opisanych w WO 98/42721. W sprzęganie może być zaangażowany łącznik karbonylowy, który może być uzyskany przez reakcję wolnej grupy hydroksylowej sacharydu z CDI (Bethell et al J. Biol. Chem. 1979, 254; 2572-4, Hearn i wsp. J. Chromatogr. 1981. 218; 509-18), a następnie przez reakcję z białkiem w celu otrzymania łącznika karbaminianowego. To może być osiągnięte przez redukcję anomerycznego końca do pierwszorzędowej grupy hydroksylowej, opcjonalnie protekcję/deprotekcję pierwszorzędowej grupy hydroksylowej reakcję pierwszorzędowej grupy hydroksylowej z CDI w celu uzyskania pośredniego karbaminianu CDI i jego sprzęganiu z grupą aminową białka. [0046] Powyższe koniugaty mogą być również otrzymane przez bezpośrednią redukcyjną aminację jak opisano w US 4365170 (Jennings) i US 4673574 (Anderson). Inne sposoby są opisane w EP-0-161-188, EP-208375 i EP-0-477508 [0047] Kolejny sposób obejmuje sprzęganie sacharydu aktywowanego bromkiem cyjanu (lub CDAP) derywatyzowanego dihydrazydem kwasu adypinowego (ADH) z białkiem nośnikowym przez kondensację karbodiimidową (Chu C. i wsp. Infect. Immunity, 1983 245 256), np. przy użyciu EDAC. [0048] W przykładzie wykonania grupa hydroksylowa (opcjonalnie aktywowana grupa hydroksylowa np. grupa hydroksylowana aktywowana estrem kwasu cyjanowego) sacharydu jest bezpośrednio lub pośrednio (przez łącznik) połączona z grupą aminową lub grupą karboksylową białka. W przypadku obecności 8 łącznika grupa hydroksylowa sacharydu jest opcjonalnie połączona z grupą aminową łącznika, np. przez użycie sprzęgania CDAP. Kolejna grupa aminowa w łączniku np. ADH) może być sprzężona z ugrupowaniem karboksylowym białka, np. przez zastosowanie chemizmu karbodiimidu, np. używając EDAC. W przykładzie wykonania Hib lub polisacharyd/y otoczkowy/we N. meningitidis jest sprzężony z łącznikiem przed reakcją sprzęgania łącznika z białkiem nośnikowym. [0049] W przykładzie wykonania sacharyd Hib, jeśli obecny, jest sprzężony z białkiem nośnikowym przy użyciu CNBr lub CDAP lub kombinacji CDAP i chemizmu karbodiimidu (takiej jak EDAC), lub kombinacji CNBr z chemizmem karbodiimidu (takiej jak EDAC). Opcjonalnie Hib jest sprzęgany przy użyciu CNBr i chemizmu karbodiimidu, opcjonalnie EDAC. Przykładowo, CNBr jest stosowany, żeby połączyć sacharyd z łącznikiem, a następnie chemizm karbodiimidu jest wykorzystany w celu połączenia łącznika z białkiem nośnikowym. [0050] W przykładzie wykonania co najmniej jeden z polisacharydów otoczkowych N. meningitidis jest bezpośrednio sprzężony do białka nośnikowego, opcjonalnie sacharyd/y Men W i (lub) MenY i (lub) MenC jest bezpośrednio sprzężony do białka nośnikowego. Przykładowo, MenW; MenY; MenC; MenW i MenY; MenW i MenC; MenY i MenC; lub MenW, MenY i MenC są bezpośrednio sprzężone z białkiem nośnikowym. Opcjonalnie co najmniej jeden z polisacharydów otoczkowych N. meningitidis jest bezpośrednio sprzężony przez CDAP. Przykładowo, MenW; MenY; MenC; MenW i MenY; MenW i MenC; MenY i MenC; lub MenW, MenY i MenC są bezpośrednio sprzężone z białkiem nośnikowym przez CDAP (patrz WO 95/08348 i WO 96/29094). W przykładzie wykonania wszystkie polisacharydy otoczkowe N. meningitidis są sprzężone z toksoidem tężcowym. [0051] Opcjonalnie stosunek sacharydu Men W i (lub) Y do białka nośnikowego jest pomiędzy 1:0,5 i 1:2 (wag./wag.) i (lub) stosunek sacharydu MenC do białka nośnikowego zawiera się pomiędzy 1:0,5 i 1:4 lub 1:1,25-1:1,5 lub 1:0,5 i 1:1,5 (wag./wag.), szczególnie gdy powyższe sacharydy są bezpośrednio sprzężone z białkiem, opcjonalnie używając CDAP. [0052] W przykładzie wykonania co najmniej jeden z polisacharydów otoczkowych N. meningitidis jest sprzężony z białkiem nośnikowym za pomocą łącznika, np. dwufunkcjonalnego łącznika. Powyższy łącznik jest opcjonalnie heterodwufunkcjonalny lub homodwufunkcjonalny przez posiadanie np. reaktywnej grupy aminowej i reaktywnej grupy karboksylowej, 2 reaktywnych grup aminowych lub 2 reaktywnych grup karboksylowych. Powyższy łącznik ma, przykładowo, pomiędzy 4 i 20, 4 i 12, 5 i 10 atomów węgla. Możliwy jest łącznik ADH. [0053] W przykładzie wykonania MenA, MenC lub MenA i MenC jest sprzężone z białkiem nośnikowym (np. toksoidem tężcowym) za pomocą łącznika. [0054] W przykładzie wykonania co najmniej jeden polisacharyd otoczkowy N. meningitidis jest sprzężony z białkiem nośnikowym przez łącznik przy użyciu CDAP i EDAC. Przykładowo, MenA, MenC lub MenA i MenC są sprzężone z białkiem za pomocą łącznika (np. takiego z dwoma ugrupowaniami hydrazynowymi na jego końcach takiego jak ADH) używając CDAP i EDAC jak opisano powyżej. Na przykład, CDAP jest stosowany do sprzęgania sacharydu z łącznikiem i EDAC jest stosowany do sprzęgania łącznika z białkiem. Opcjonalnie sprzęganie przez łącznik skutkuje stosunkiem polisacharydu do białka nośnikowego wynoszącym pomiędzy 1:0,5 i 1:6; 1:1 i 1:5 lub 1:2 i 1:4, dla MenA; MenC lub MenA i MenC. [0055] W przykładzie wykonania polisacharyd otoczkowy MenA, jeśli obecny, to jest co najmniej częściowo O-acetylowany tak, że co najmniej 50%, 60%, 70%, 80%, 90%, 95% lub 98% powtarzających się jednostek jest O-acetylowanych w co najmniej jednej pozycji. O-acetylacja jest np. obecna co najmniej 9 w pozycji O-3 w co najmniej 50%, 60%, 70%, 80%, 90%, 95% lub 98% powtarzających się jednostek. [0056] W przykładzie wykonania polisacharyd otoczkowy MenC jest co najmniej częściowo Oacetylowany tak, że co najmniej 30%, 40%, 50%, 60%, 70%, 80%, 90%, 95% lub 98% połączonych wiązaniem (?2?9) powtarzających się jednostek NeuNAc jest O-acetylowanych w co najmniej jednej lub dwóch pozycjach. O-acetylacja jest np. obecna w pozycji O-7 i (lub) w pozycji O-8 w co najmniej 30%. 40%, 50%, 60%, 70%, 80%, 90%, 95% or 98% powtarzających się jednostek. [0057] W przykładzie wykonania polisacharyd otoczkowy MenW, jeśli obecny, to jest co najmniej częściowo O-acetylowany tak, że co najmniej 30%, 40%, 50%, 60%, 70%, 80%, 90%, 95% lub 98% powtarzających się jednostek jest O-acetylowanych w co najmniej jednej lub dwóch pozycjach. Oacetylacja jest np. obecna w pozycji O-7 i (lub) w pozycji O-9 w co najmniej 30%. 40%, 50%, 60%, 70%, 80%, 90%, 95% or 98% powtarzających się jednostek. [0058] W przykładzie wykonania polisacharyd otoczkowy MenY, jeśli obecny, to jest co najmniej częściowo O-acetylowany tak, że co najmniej 20%, 30%, 40%, 50%, 60%, 70%, 80%, 90%, 95% lub 98% powtarzających się jednostek jest O-acetylowanych w co najmniej jednej pozycji lub dwóch pozycjach. Oacetylacja jest np. obecna co najmniej w pozycji 7 i (lub) w pozycji 9 w co najmniej 20%, 30%, 40%, 50%, 60%, 70%, 80%, 90%, 95% lub 98% powtarzających się jednostek. [0059] Zawartość procentowa acetylacji odnosi się do ilości procentowej powtarzających się jednostek zawierających O-acetylację. Ilość ta może być mierzona zarówno przed lub po sprzęganiu. [0060] W dalszym przykładzie wykonania kompozycja immunogenna będąca przedmiotem wynalazku obejmuje koniugat polisacharydu Hib i co najmniej dwa koniugaty polisacharydu N. meningitidis, przy czym koniugat Hib jest obecny w niższej dawce sacharydowej niż średnia dawka sacharydowa co najmniej dwóch koniugatów polisacharydu N. meningitidis. Alternatywnie, koniugat Hib jest obecny w niższej dawce sacharydowej niż dawka sacharydowa każdego z co najmniej dwóch koniugatów polisacharydów N. meningitidis. Przykładowo, dawka koniugatu Hib może być co najmniej 10%, 20%, 30%, 40%, 50%, 60%, 70% lub 80% niższa niż średnia lub najniższej sacharydowej dawki co najmniej dwóch pozostałych koniugatów polisacharydu N. meningitidis. [0061] Termin ?sacharyd? obejmuje polisacharydy lub oligosacharydy. Polisacharydy są izolowane z bakterii lub izolowane z bakterii i poddane procesowi zmiany rozmiaru do określonego stopnia przy użyciu znanych sposobów (patrz np. EP497524 i EP497525) i opcjonalnie przez mikrofluidyzację. Polisacharydy mogę być poddane procesowi zmiany rozmiaru w celu redukcji lepkości w próbce polisacharydu i (lub) w celu ułatwienia procesu filtracji sprzężonych produktów. Oligosacharydy są znamienne tym, że zazwyczaj są zhydrolizowanymi polisacharydami z mniejszą ilością powtarzających się jednostek (zazwyczaj 5-30 powtarzających się jednostek). [0062] Średnia dawka jest ustalana przez zsumowania dawek wszystkich pozostałych polisacharydów i podzielenie przez liczbę pozostałych polisacharydów. Pozostałe polisacharydy to wszystkie polisacharydy kompozycji immunogennej z wyjątkiem Hib włączając polisacharydy otoczkowe N. meningitidis. ?Dawka? jest ilością kompozycji immunogennej lub szczepionki, która jest podawana człowiekowi. [0063] Sacharyd Hib jest polisacharydem otoczkowym Haemophilus influenzae typu b w postaci fosforanu polirybozylu (PRP) lub uzyskanym z niego oligosacharydem. [0064] Wyrażenie ?co najmniej dwa pozostałe koniugaty bakteryjnego sacharydu? oznacza co najmniej dwa inne koniugaty bakteryjnego sacharydu w dodatku do koniugatu Hib. co najmniej dwa pozostałe koniugaty bakteryjnego sacharydu mogą obejmować koniugaty polisacharydu otoczkowego N. 10 meningitidis. [0065] Immunogenne kompozycje będące przedmiotem wynalazku mogą zawierać pozostałe koniugaty sacharydów uzyskane z jednego lub większej liczby następujących gatunków (grup): Neisseria meningitidis, Streptococcus pneumoniae,Streptococci grupa A, Streptococci grupa B, S. typhi, Staphylococcus aureus lub Staphylococcus epidermidis. W przykładzie wykonania kompozycja immunogenna zawiera polisacharydy otoczkowe lub oligosacharydy uzyskane z jednej lub większej liczby grup serologicznych A, C, W135 i Y Neisseria meningitidis. Kolejny przykład wykonania obejmuje polisacharydy otoczkowe lub oligosacharydy uzyskane z Streptococcus pneumoniae. Pneumokokowy polisacharyd otoczkowy lub oligosacharydowe antygeny są opcjonalnie wybrane z serotypów 1, 2, 3, 4, 5, 6A, 6B, 7F, 8, 9N, 9V, 10A, 11A, 12F, 14, 15B, 17F, 18C, 19A, 19F, 20, 22F, 23F i 33F (opcjonalnie z serotypów 1, 3, 4, 5, 6B, 7F, 9V, 14, 18C, 19F i 23F). Kolejny przykład wykonania obejmuje polisacharydy otoczkowe typu 5, typu 8 lub 336 lub oligosacharydy Staphylococcus aureus. Kolejny przykład wykonania obejmuje polisacharydy otoczkowe Staphylococcus epidermidis typu I, typu II lub typu III. Kolejny przykład wykonania obejmuje sacharyd Vi (poli- lub oligosacharyd) S. typhi. Kolejny przykład wykonania zawiera polisacharydy otoczkowe typu la, typu Ic, typu II, typu III lub typu V lub oligosacharydy streptokoków z grupy B. Kolejny przykład wykonania zawiera polisacharydy otoczkowe lub oligosacharydy streptokoków z grupy A, dalej opcjonalnie zawiera co najmniej jedno białko M i opcjonalnie wiele typów białka M. [0066] W przykładzie wykonania kompozycja immunogenna będąca przedmiotem wynalazku zawiera każdy polisacharyd otoczkowy N. meningitidis w dawce pomiędzy 0,1-20 ?g; 1-10 ?g; 2-10 ?g; 2,5-5 ?g, w przybliżeniu lub dokładnie 5 ?g, lub w przybliżeniu lub dokładnie 2,5 ?g. [0067] W przykładzie wykonania, kompozycja immunogenna będąca przedmiotem wynalazku np. zawiera sacharyd Hib sprzężony w dawce sacharydowej pomiędzy 0,1 i 9 ?g; 1 i 5 ?g lub 2 i 3 ?g w przybliżeniu lub dokładnie 2,5 ?g i każdy z koniugatów otoczkowego polisacharydu N. meningitidis w dawce sacharydowej pomiędzy 2 i 20 ?g, 3 i 10 ?g lub pomiędzy 4 i 7 ?g lub przybliżeniu lub dokładnie 5 ?g. [0068] Wyrażenia ?około? lub ?w przybliżeniu? są definiowane jako odchylenie w zakresie do 10% od deklarowanej wartości. [0069] W przykładzie wykonania kompozycja immunogenna będąca przedmiotem wynalazku zawiera dawkę sacharydową koniugatu sacharydu Hib, która jest np. mniejsza niż 90%, 80%, 75%, 70%, 60%, 50%, 40%, 30%, 20% lub 10% średniej dawki sacharydowej co najmniej dwóch, trzech, czterech lub każdego koniugatu polisacharydu N. meningitidis. Dawka sacharydowa sacharydu Hib wynosi np. pomiędzy 20% i 60%, 30% i 60%, 40% i 60% lub w przybliżeniu lub dokładnie 50% średniej dawki sacharydowej co najmniej dwóch, trzech, czterech lub każdego koniugatu polisacharydu N. meningitidis. [0070] W przykładzie wykonania kompozycja immunogenna będąca przedmiotem wynalazku zawiera dawkę sacharydową koniugatu sacharydu Hib, która jest np. mniejsza niż 90%, 80%, 75%, 70%, 60%, 50%, 40%, 30%, 20% lub 10% najmniejszej dawki sacharydowej co najmniej dwóch, trzech, czterech lub każdego koniugatu polisacharydu N. meningitidis. Dawka sacharydowa sacharydu Hib wynosi np. pomiędzy 20% i 60%, 30% i 60%, 40% i 60% lub w przybliżeniu lub dokładnie 50% najmniejszej dawki sacharydowej co najmniej dwóch, trzech, czterech lub każdego koniugatu polisacharydu N. meningitidis. [0071] W przykładzie wykonania, dawka sacharydowa dwóch, trzech, czterech lub każdego koniugatu polisacharydu N. meningitidis jest opcjonalnie taka sama lub w przybliżeniu taka sama. [0072] Przykłady kompozycji immunogennych według wynalazku to kompozycje złożone z lub zawierające: 11 koniugat Hib i koniugat MenA i koniugat MenC, opcjonalnie przy stosunku dawki sacharydów wynoszącym 1:2:2, 1:2:1, 1:4:2, 1:6:3, 1:3:3, 1:4:4, 1:5:5, 1:6:6 (wag./wag.). Opcjonalnie dawka sacharydu dla MenA jest wyższa od dawki sacharydu dla MenC, koniugat Hib i koniugat MenC i koniugat MenY, opcjonalnie przy stosunku dawki sacharydów wynoszącym 1:2:2, 1:2:1, 1:4:2, 1:4:1, 1:8;4, 1:6:3, 1:3:3, 1:4:4, 1:5:5, 1:6:6 (wag./wag.). Opcjonalnie dawka sacharydu dla MenC jest wyższa od dawki sacharydu dla MenY, koniugat Hib i koniugat MenC i koniugat MenW, opcjonalnie przy stosunku dawki sacharydów wynoszącym 1:2:2, 1:2:1, 1:4:2, 1:4:1, 1:8;4, 1:6:3, 1:3:3, 1:4:4, 1:5:5, 1:6:6 (wag./wag.). Opcjonalnie dawka sacharydu dla MenC jest wyższa od dawki sacharydu dla MenW, koniugat Hib i koniugat MenA i koniugat MenW, opcjonalnie przy stosunku dawki sacharydów wynoszącym 1:2:2, 1:2:1, 1:4:2, 1:4:1, 1:8;4, 1:6:3, 1:3:3, 1:4:4, 1:5:5, 1:6:6 (wag./wag.). Opcjonalnie dawka sacharydu dla MenA jest wyższa od dawki sacharydu dla MenW, MenA, MenC, MenW i MenY przy stosunku dawki sacharydów 1:1:1:1 lub 2:1:1:1 lub 1:2:1:1 lub 2:2:1:1 lub 1:3:1:1 lub 1:4:1:1 (wag./wag.). [0073] Kolejnym aspektem wynalazku jest szczepionka zawierająca kompozycję immunogenną będącą przedmiotem wynalazku i substancję pomocniczą dopuszczoną do użytku przez przemysł farmaceutyczny. [0074] W przykładzie wykonania, powyższa kompozycja jest buforowana w lub doprowadzona do pH pomiędzy 7,0 i 8,0, pH pomiędzy 7,2 i 7,6 lub w przybliżeniu lub dokładnie pH 7,4. [0075] Kompozycja immunogenna lub szczepionki będące przedmiotem wynalazku są opcjonalnie liofilizowane w obecności związków stabilizujących np. polioli takich jak sacharoza lub trehaloza. [0076] Opcjonalnie, kompozycja immunogenna lub szczepionka będące przedmiotem wynalazku zawiera adjuwant wystarczający do wzmocnienia odpowiedzi immunologicznej wywołanej immunogenem. Odpowiednie adjuwanty obejmują, ale nie są ograniczone do mieszanin skwalenu (SAF-1), peptydu muramylowego, pochodnych saponin, preparatów ścian komórkowych Mycobacterium, monofosforyl lipidu A, pochodnych kwasu mikolowego, niejonowych środków powierzchniowo czynnych z kopolimeru blokowego, Quil A, podjednostki B toksyny cholery, polifosfazenów i ich pochodnych, i kompleksów do immunobarwienia (ISCOMs) takich jak te opisane przez Takahashi i wsp. (1990) Nature, 344:873-875. [0077] Dla N. meningitidis lub kombinacji HibMen opisanych powyżej, korzystny może być brak jakiegokolwiek adjuwanta. Kompozycje immunogenne według wynalazku nie zawierają soli glinu jako adjuwanta. [0078] Dla wszystkich kompozycji immunogennych lub szczepionek immunologicznie skuteczne ilości immunogenów muszą być określone empirycznie. Czynniki wymagające rozpatrzenia uwzględniają immunogenność, czy immunogen będzie lub nie będzie skompleksowany lub kowalencyjnie połączony z adjuwantem lub białkiem nośnikowym lub innym nośnikiem, drogę podawania i liczbę dawek immunizacyjnych, która będzie podana. Powyższe czynniki są wiadome stanowi techniki w obrębie szczepionek i immunolodzy są w stanie je ocenić zrobić bez zbytecznego eksperymentowania. [0079] Substancja aktywna może być obecna różnych stężeniach w farmaceutycznej kompozycji lub szczepione będących przedmiotem wynalazku. Standardowo minimalne stężenie powyższej substancji jest ilością koniczną do osiągnięcia zamierzonego efektu, podczas gdy stężenie maksymalne jest maksymalną ilością, która pozostanie w roztworze lub będzie jednorodnie zawieszona w wstępnej mieszaninie. Przykładowo minimalna ilość związku terapeutycznego jest opcjonalnie taka, że dostarcza pojedynczą skuteczną dawkę terapeutyczną. Dla substancji bioaktywnych minimalne stężenie jest ilością konieczną do 12 aktywności biologicznej po odtworzeniu i maksymalne stężenie jest w momencie gdy utrzymanie jednorodnej zawiesiny nie jest możliwe. W przypadku jednostek jednodawkowych ilość jest ilością pojedynczego terapeutycznego podania. Powszechnie jest oczekiwane, że każda dawka będzie zawierać 1-100 ?g białka antygenu, opcjonalnie 5-50 ?g lub 5-25 ?g. Przykłady dawkowania bakteryjnych polisacharydów są następujące 10-20 ?g, 5-10 ?g, 2,5-5 ?g lub 1-2,5 ?g. Korzystna ilość substancji jest różna w zależności od substancji, ale jest łatwa do określenia dla znawców. [0080] Preparaty szczepionek będące przymiotem niniejszego wynalazku mogę być użyte w celu ochrony lub leczenia ssaka (np. ludzkiego pacjenta) narażonego na zakażenie przez podanie powyższej szczepionki drogą systemową lub przez błony śluzowe. Pacjent ludzki to opcjonalnie niemowlę (poniżej 12 miesięcy), małe dziecko (12-24, 12-16 lub 12-14 miesięcy), dziecko (2-10, 3-8 lub 3-5 lat), młody człowiek (12-25, 14-21 lub 15-19 lat) lub osoba dorosła (każdy wiek powyżej 12, 15, 18 lub 21). Podanie może obejmować iniekcję domięśniową, dootrzewnową, śródskórną lub podskórną, lub podanie przez błony śluzowe układu pokarmowego, układu oddechowego lub układu moczowo-płciowego. Podanie donosowe szczepionki w celu leczenia zapalenia płuc lub zapalenia ucha środkowego jest korzystne (ponieważ nosicielstwo nosowogardłowe pneumokoków może być efektywnie zapobiegane prowadząc do wygaszenia zakażenia na jego wczesnym etapie). Chociaż szczepionka będąca przedmiotem wynalazku może być podana jako pojedyncza dawka, jej składniki mogą być również podane jednocześnie w tym samym czasie lub w różnym czasie (np. jeśli sacharydy są obecne w szczepionce mogę one być podane oddzielnie w tym samym czasie lub 1-2 tygodnie po podaniu szczepionki opartej na białku bakteryjnym w celu optymalnej koordynacji odpowiedzi immunologicznej). W dodatku do jednej drogi podania, 2 inne drogi podania mogę być użyte. Przykładowo, antygeny wirusowe mogą być podane ID (śródskórnie), podczas gdy białka bakteryjne mogą być podane IM (domięśniowo) lub IN (donosowo). Jeśli sacharydy są obecne, mogą one być podane IM (lub ID) i białka bakteryjne mogą być podane IN (lub ID). Dodatkowo, szczepionki będące przedmiotem wynalazku mogą być podane IM dla dawek początkowych i IN dla dawek podtrzymujących. [0081] Wytwarzanie szczepionki ogólnie opisano w Vaccine Design [?The subunit and adjuvant approach? (red. Powell M.F. i Newman M.J.) (1995) Plenum Press New York]. Enkapsulacja w liposomach jest opisana przez Fullerton, w patencie US 4235877. [0082] Dalszym aspektem wynalazku jest zestaw szczepionkowy do jednoczesnego lub sekwencyjnego podania zawierający dwie wieloważne kompozycje immunogenne zdolne do wytworzenia u pacjenta ochrony przed chorobą wywołaną przez Bordetella pertussis, Clostridium tetani, Corynebacterium diphtheriae oraz Neisseria meningitidis i opcjonalnie Haemophilus influenzae. Przykładowo, powyższy zestaw opcjonalnie obejmuje pierwszy pojemnik zawierający jeden lub większą liczbę składników z poniższej listy: toksoid tężcowy (TT) toksoid błoniczy (DT), i całe komórki lub bezkomórkowe składniki krztuścowe i drugi pojemnik zawierający albo: kompozycję immunogenną będącą przedmiotem wynalazku, opcjonalnie zliofilizowaną. lub koniugat sacharydu Hib i kompozycję immunogenną będącą przedmiotem wynalazku, opcjonalnie zliofilizowaną. 13 [0083] Przykłady formulacji koniugatu Hib i koniugatów polisacharydów N. meningitidis są opisane powyżej. [0084] Dalszym aspektem wynalazku jest zestaw szczepionkowy do jednoczesnego lub sekwencyjnego podania zawierający dwie wieloważne kompozycje immunogenne zdolne do wytworzenia u pacjenta ochrony przed chorobą wywołaną przez Streptococcus pneumoniae oraz Neisseria meningitidis i opcjonalnie Haemophilus influenzae. Przykładowo, powyższy zestaw opcjonalnie obejmuje pierwszy pojemnik zawierający: jeden lub większą liczbę koniugatów białka nośnikowego i polisacharydu otoczkowego Streptococcus pneumoniae (przy czym polisacharyd otoczkowy pochodzi opcjonalnie z serotypu pneumokokowego wybranego z grupy złożonej z serotypów 1, 2, 3, 4, 5, 6A, 6B, 7F, 8, 9N, 9V, 10A, 11A, 12F, 14, 15B, 17F, 18C, 19A, 19F, 20, 22F, 23F i 33F). i drugi pojemnik zawierający albo: kompozycję immunogenną będącą przedmiotem wynalazku, opcjonalnie zliofilizowaną. lub koniugat sacharydu Hib i kompozycję immunogenną będącą przedmiotem wynalazku, opcjonalnie zliofilizowaną. [0085] Przykłady koniugatu Hib i koniugatów polisacharydów N. meningitidis są opisane powyżej. [0086] Zazwyczaj szczepionka przeciwko Streptococcus pneumoniae w zestawie szczepionkowym będącym przedmiotem niniejszego wynalazku będzie zawierać antygeny sacharydowe (opcjonalnie sprzężone), przy czym polisacharydy te są uzyskane z co najmniej czterech serotypów pneumokoków wybranych z grupy obejmującej serotypy 1, 2, 3, 4, 5, 6A, 6B, 7F, 8, 9N, 9V, 10A, 11A, 12F, 14, 15B, 17F, 18C, 19A, 19F, 20, 22F, 23F i 33F. Opcjonalnie te cztery serotypy uwzględniają 6B, 14, 19F i 23F. Opcjonalnie kompozycja obejmuje 7 serotypów np. te uzyskane z serotypów 4, 6B, 9V, 14, 18C, 19F i 23F. Opcjonalnie więc niż 7 serotypów jest zawartych w kompozycji, np. co najmniej serotypy 10, 11, 12, 13 lub 14. Na przykład kompozycja w jednym przykładzie wykonania zawiera 11 polisacharydów otoczkowych pochodzących z serotypów 1, 3, 4, 5, 6B, 7F, 9V, 14, 18C, 19F i 23F (opcjonalnie sprzężonych). W przykładzie wykonania jest zawartych co najmniej 13 antygenów polisacharydowych (opcjonalnie sprzężonych), jednak dodatkowe antygeny polisacharydowe, np 23-walentne (takie jak serotypy 1, 2, 3, 4, 5, 6B, 7F, 8, 9N, 9V, 10A, 11A, 12F, 14, 15B, 17F, 18C, 19A, 19F, 20, 22F, 23F i 33F) są również uwzględnione przez wynalazek. [0087] Ujawniono również zestaw szczepionkowy zawierający trzeci składnik. Przykładowo, powyższy zestaw opcjonalnie obejmuje pierwszy pojemnik zawierający jeden lub większą liczbę składników z poniższej listy: toksoid tężcowy (TT) toksoid błoniczy (DT), i całe komórki lub bezkomórkowe składniki krztuścowe i drugi pojemnik zawierający: jeden lub większą liczbę koniugatów białka nośnikowego i polisacharydu otoczkowego Streptococcus pneumoniae (przy czym polisacharyd otoczkowy pochodzi opcjonalnie z serotypu pneumokokowego wybranego z grupy złożonej z serotypów 1, 2, 3, 4, 5, 6A, 6B, 7F, 8, 9N, 9V, 10A, 11A, 12F, 14, 15B, 17F, 18C, 19A, 19F, 20, 22F, 23F i 33F). i trzeci pojemnik zawierający: 14 kompozycję immunogenną będącą przedmiotem wynalazku, opcjonalnie zliofilizowaną. lub koniugat sacharydu Hib i kompozycję immunogenną będącą przedmiotem wynalazku, opcjonalnie zliofilizowaną. [0088] Kompozycje immunogenne będące przedmiotem wynalazku mogą opcjonalnie ponadto zawierać antygeny odry i (lub) świnki i (lub) różyczki i (lub) ospy wiecznej. Na przykład, meningokokowa kompozycja immunogenna zawiera antygeny odry, świnki i różyczki lub odry, świnki, różyczki i ospy wiecznej. W przykładzie wykonania, powyższe wirusowe antygeny są opcjonalnie w tym samym pojemniku co koniugat/y meningokokowe i (lub) koniugat sacharydu Hib. W przykładzie wykonania, powyższe antygeny wirusowe są liofilizowane. [0089] Kolejnym aspektem wynalazku jest proces wytworzenia szczepionki będącej przedmiotem wynalazku obejmujący etap mieszania powyższej kompozycji immunogennej z nośnikiem dopuszczonym do użycia przez przemysł farmaceutyczny. [0090] Wytwarzanie szczepionki ogólnie opisano w Vaccine Design [?The subunit and adjuvant approach? (red. Powell M.F. i Newman M.J.) (1995) Plenum Press New York]. Enkapsulacja w liposomach jest opisana przez Fullerton, w patencie US 4235877. [0091] Kolejnym aspektem wynalazku jest immunogenna kompozycja do użycia w sposobie immunizacji ludzkiego pacjenta przeciwko chorobie wywoływanej N. meningitidis i opcjonalnie przeciwko zakażeniu Haemophilus influenzae zawierająca podawaną pacjentowi immunoprotekcyjną dawkę kompozycji immunogennej lub szczepionkę lub zestaw będących przedmiotem wynalazku. [0092] Zgodnie z kolejnym aspektem wynalazku dostarczona kompozycja immunogenna jest przeznaczona do użycia w celu leczenia lub zapobiegania chorobie wywołanej przez N. meningitidis lub opcjonalnie zakażeniu Haemophilus influenzae. [0093] Wynalazek ilustrują poniższe przykłady. Przykłady zamieszczone poniżej zostały wykonane przy użyciu standardowych technik, które są wiadome i rutynowe dla znawców, w przeciwnym wypadku zostały one szczegółowo opisane. Przykłady ilustrują wynalazek nie ograniczając jego zakresu. Przykłady Przykład 1 ? wytworzenie koniugatów polisacharydu [0094] Kowalencyjne wiązanie polisacharydu (PRP) Haemophilus influenzae (Hib) do TT zostało przeprowadzone za pomocą chemii sprzęgania opracowanej przez Chu i wsp. [Infection and Immunity 1983, 40 (1); 245-256]. Polisacharyd PRP Hib został aktywowany przez dodatek CNBr i inkubację w pH 10,5 przez 6 minut. Wartość pH została obniżona do 8,75, a następnie dodano dihydrazyd kwasu adypinowego (ADH) i mieszanina była inkubowana przez kolejne 90 minut. Aktywowany PRP został sprzężony do oczyszczonego toksoidu tężcowego przez kondensację karbodiimidową przy użyciu 1-etylo3-(3-dimetyloaminopropylo) karbodiimidu (EDAC) EDAC został dodany w celu aktywacji PRP do uzyskania końcowego stosunku wagowego wynoszącego 0,6 mg EDAC/mg zaktywowanego PRP. Wartość pH została doprowadzona do 5,0 i oczyszczony toksoid tężcowy został dodany w ilości 2 mg TT/mg zaktywowanego PRP. Tak powstały roztwór został pozostawiony na trzy dni z umiarkowanym mieszaniem. Po filtracji przez membranę o rozmiarze porów wynoszącym 0,45 ?m, koniugat został oczyszczony przy użyciu kolumny sephacryl S500HR (Pharmacia, Szwecja) zrównoważonej w 0,2 M NaCl. [0095] Koniugaty MenC-TT zostały wytworzone przy użyciu natywnych polisacharydów (ponad 150 kDa 15 według pomiaru MALLS) Koniugaty MenA-TT zostały wytworzone przy użyciu albo natywnych polisacharydów albo polisacharydów nieznacznie mikrofluidyzowanych o masie ponad 60 kDa jak oznaczono za pomocą MALLS w przykładzie 2. Koniugaty MenW i MenY-TT zostały wytworzone przy użyciu polisacharydów o zmienionym rozmiarze wynoszącym około 100-200 kDa jak oznaczono za pomocą MALLS (patrz przykład 2). Zmiana masy została dokonana przez mikrofluidyzację przy użyciu homogenizatora Emulsiflex C-50. Następnie polisacharydy zostały przefiltrowane przez filtr 0,2 ?m. [0096] Aktywacja i sprzęganie zostały wykonane jak opisano w WO96/29094 i WO 00/56360. Pokrótce, polisacharyd o stężeniu 10-20 mg/ml in 2M NaCl pH 5.5-6.0 został zmieszany z roztworem CDAP (100 mg/ml świeżo przygotowany w acetonitryl/WFI, 50/50) do końcowego stosunku CDAP/polisacharyd wynoszącego 0,75/1 lub 1,5/1. Po upływie 1,5 minuty, wartość pH została podwyższona do 10,0 przy użyciu wodorotlenku sodu. Po trzech minutach został dodany toksoid tężcowy do uzyskania stosunku białko/polisacharyd, który wynosił 1,5/1 dla MenW; 1,2/1 dla MenY; 1,5/1 dla MenA lub 1,5/1 dla MenC. Reakcja była kontynuowana przez następne dwie godziny. [0097] Po etapie sprzęgania, glicyna została dodana do osiągniecia końcowego stosunku glicyna/PS (wag./wag.) wynoszącego 7,5/1 i pH zostało doprowadzone wartości 9,0. Powyższa mieszanina została pozostawiona na 30 minut. Koniugat został sklarowany przy użyciu 10 ?m filtra Kleenpak, a następnie został nałożony na kolumnę Sephacryl S400HR stosując eluowanie buforem 150 mM NaCl, 10 mM lub 5 mM Tris pH 7,5. Kliniczne serie przesączono na membranie do sterylizacji Opticap 4. Otrzymane koniugaty miały średni stosunek polisacharyd:białko wynoszący 1:1-1:5 (wag./wag.) [0098] W celu sprzężenia polisacharydu otoczkowego MenA to toksoidu tężcowego przez przerywnik następujący sposób został zastosowany. Kowalencyjne wiązanie pomiędzy tym sacharydem a przerywnikiem (ADH) jest przeprowadzone przez reakcję sprzęgania polisacharydu aktywowanego w kontrolowanych warunkach związkiem cyjanującym, 1-cyjano-4-dwumetyloamino czterofluoroboranem pirydyny (CDAP). Przerywnik reaguje z cyjanylowanym PS przez swoje grupy hydrazynowe z wytworzeniem stabilnego wiązania izomocznikowego pomiędzy przerywnikiem i polisacharydem. [0099] Roztwór MenA 10 mg/ml został potraktowany świeżo przygotowanym roztworem CDAP 100 mg/ml w acetonitrilu/wodzie [50/50 (obj./obj.)] do uzyskania stosunku CDAP/MenA wynoszącego 0,75 (wag./wag.) Po 1,5 minuty pH zostało podniesione do wartości 10,0. Po trzech minutach, ADH zostało dodane do uzyskania stosunku ADH/MenA wynoszącego 8,9. Wartość pH powyższego roztworu została obniżona do 8,75 i reakcja postępowała przez 2 godziny. [0100] Przed reakcją sprzęgania, roztwór oczyszczonego TT i rooztwór PSA AH zostały rozcieńczone do uzyskania stężenia wynoszącego 10 mg/ml dla PSAAH i 10 mg/ml dla TT. Do roztworu PSAH dodano EDAC do uzyskania końcowego stosunku 0,9 mg EDAC/mg PSAAH. Wartość pH została doprowadzona do 5,0. Oczyszczony toksoid tężcowy został dodany za pomocą pompy perystaltycznej (w czasie 60 minut) do uzyskania 2 mg TT/mg PSAAH. Otrzymany roztwór pozostawiono na 60 min w +25°C z mieszaniem do osiągnięcia końcowego czasu sprzęgania 120 min. Powstały koniugat został sklarowany przy użyciu filtra 10 ?m i oczyszczony na kolumnie Sephacryl S400HR. Przykład 2 ? oznaczenie masy cząsteczkowej przy użyciu MALLS [0101] Detektory sprzężono z kolumną HPLC do chromatografii z wykluczeniem wielkości, z której wymyto próbki. Z jednej strony detektor rozproszenia światła laserowego mierzył natężenie światła rozproszonego przez makrocząsteczkowy roztwór pod 16 kątami, z drugiej strony refraktometr inferometryczny umieszczony w trybie bezpośrednim umożliwiał oznaczenie ilości wymytej próbki. Na podstawie tych 16 natężeń, rozmiar i kształt makrocząsteczek może być wyznaczony. [0102] Wagowo średnia masa cząsteczkowa (Mw) jest definiowana jako suma mas cząsteczkowych wszystkich składników pomnożona przez ich odpowiednią masę cząsteczkową i podzielona przez sumę mas wszystkich składników. a) Masa cząsteczkowa wagowo średnia (Mw): b) Masa cząsteczkowa liczbowo średnia (Mn): c) Pierwiastek średniego promienia do kwadratu:-Rw- i R2w jest promieniem do kwadratu zdefiniowanym przez: lub (-mi- oznacza masę rozpraszającego centrum i oraz -ri- oznacza odległość pomiędzy rozpraszającym centrum i a centrum ciężkości makrocząsteczki). d) Polidyspersyjność jest zdefiniowana jako stosunek -Mw/Mn-. [0103] Polisacharydy meningokokowe były analizowane przy użyciu MALLS przez naniesienie na kombinację dwóch kolumn HPLC (TSKG6000 i 5000PWxl). 25 ?l polisacharydu zostało naniesione na kolumnę i wymyte 0,75 ml filtrowanej wody. Sacharydy są wykrywane przy użyciu detektora rozpraszania światła (Wyatt Dawn DSP wyposażony w 10 mW laser argonowy o długości fali 488 nM) i refraktometru inferometrycznego (Wyatt Otilab DSP wyposażony w komórkę P100 i czerwony filtr przy długości fali 498 nM) [0104] Masę cząsteczkową polidyspersyjność i odzysk wszystkich próbek policzono sposobem Debye?a przy użyciu dopasowania wielomianowego 1. rzędu w oprogramowaniu Astra 4.72. Przykład 3 ? próba kliniczna porównujące immunizację preparatem Meningitec lub koniugatem MenC-TT o większym rozmiarze [0105] Otwarte i kontrolowane badanie fazy II zostało przeprowadzone w celu porównania szczepionki GSK Biologicals przeciwko meningokokom z grupy serologicznej C opartej na koniugacie (MenC) ze szczepionką GSK Biological?s przeciwko Haemophilus influenzae b i meningokokom z grupy serologicznej C opartą na koniugacie (Hib-MenC) lub z Meningitec?. Każda dawka Meningitec? zawiera 10 ?g meningokokowego oligosacharydu grupy serologicznej C sprzężonego z 15 ?g CRM197 i jest produkowana przez Wyeth. Koniugaty MenC GSK zawierały natywny polisacharyd o masie około 200 kDa sprzężone z toksoidem tężcowym. [0106] Badanie składało się z pięciu grup, każda planowo zawierała 100 osobników przypisanych do dwóch równoległych ramion jak następuje: W niniejszym badaniu wszyscy osobnicy w obu ramionach dostawali jedną piąta (1/5) dawki Mencevax? ACWY i jednocześnie dawkę Infanrix? hexa pomiędzy 12-15 miesiącem życia (0 miesiąc badania). Dwie próbki krwi zostały pobrane od wszystkich osobników (0 miesiąc badania i 1 miesiąc badania). Ramię 1 składało się z czterech grup wywodzących się z badania szczepienia pierwotnego, które rozpoczęły cykl 17 szczepień w wieku 3, 4 i 5 miesięcy następującymi szczepieniami: ? Grupa K: MenC (10 ?g), nieadsorbowany na solach glinu (non-ads), koniugat toksoidu tężcowego (TT) i Infanrix? hexa (MenC10-TT + Infanrix? hexa) ? Grupa L: Hib (10 ?g)-MenC (10 ?g), non-ads koniugat i TT Infanrix? penta (Hib10-MenC10-TT + Infanrix? penta) ? Grupa M: Hib (5 ?g)-MenC (5 ?g), non-ads, koniugat TT i Infanrix? penta (Hib5-MenC5-TT + Infanrix? penta) ? Grupa N: Meningitec? i Infanrix? hexa (Meningitec? + Infanrix? hexa) [0107] Dwie grupy, w którym uprzednio podano szczepionkę Hib-MenC-TT (grupy L i M) w badaniu klinicznym dawki przypominającej pozostawały próbami ślepymi w odniesieniu do dokładnej formulacji szczepionki kandydującej. Ramię 2 ? (grupa O) składało się z osobników w takim samym wieku, którzy nie byli wcześniej szczepieni szczepionką przeciwko meningokokom grupy serologicznej C, ale otrzymali rutynowe szczepienia pediatryczne według zaleceń niemieckiej komisji ds. szczepień. Kryteria oceny [0108] Immunogenność: Określenie miana przeciwciał bakteriobójczych przeciwko meningokokowemu C testem surowiczej aktywności bakteriobójczej (SBA-MenC) (wartość graniczna: rozcieńczenie 1:8) i test ELISA w celu zmierzenia stężenia przeciwciał przeciwko meningokokom z grupy serologicznej C (wartość graniczna 0,3 ?g/ml), polisacharydowi w formie PRP Hib (wartość graniczna: 0,15 ?g/ml) i toksoidowi tężcowemu (wartość graniczna: 0,1 IU/ml) w próbkach krwi uzyskanych przed szczepieniem i w przybliżeniu jeden miesiąc po szczepieniu od wszystkich osobników. Sposoby analizy statystycznej [0109] Demografia: Określenie średniego wieku w miesiącach [uwzględniając, medianę, zakres i odchylenie standardowe (SD)] i skład rasowy i płciowy kohorty zgodnej z protokołem (kohorta ATP; ATPaccording to protocol) i całej zaszczepionej kohorty. [0110] Immunogenność: Dwie analizy immunogenności zostały wykonane w oparciu o kohortę ATP przewidzianej dla immunogenności (analiza pamięci immunologicznej i odpowiedzi na dawkę przypominającą) lub kohorcie ATP przewidzianej do oceny bezpieczeństwa (analiza długotrwałości utrzymania się odpowiedzi). Analizy uwzględniały: Ocenę pamięci immunologicznej dla MenC i ocenę odpowiedzi immunologicznej na dawkę przypominającą Hib i tężec (przed i jeden miesiąc po podaniu 1/5 dawki szczepionki opartej wyłącznie na polisacharydach). ? Wyznaczenie średnich geometrycznych mian i stężeń (GMTs i GMCs) z 95% przedziałem ufności (95% CI). ? Wyznaczenie ilości procentowej osobników z mianem/stężeniem przeciwciał powyżej zaproponowanej wartości granicznej z 95% CI (współczynnik seropozytywność/seroprotekcja) ? Prześledzenie stosunku mian/stężeń przeciwciał po szczepieniu przy użyciu odwrotnych krzywych kumulatywnych. ? Obliczenie wystandaryzowanego asymptotycznego 95% CI dla różnicy we współczynniku seropozytyność/seroprotekcja) ? pomiędzy grupami, które zaczęły cykl szczepień (grupy K, L, M i N) i grupą, która nie rozpoczęła tego cyklu (grupa O) 18 Wyznaczenie średniej geometrycznej indywidualnego stosunku miana SBA-MenC do stężenia ? anty-PSC z 95% CI Wyznaczenie 95% CI dla poszczepiennego stosunku GMT/C pomiędzy grupami K, L, M i grupą ? kontrolną N dla przeciwciał anty-PRP i anty-tężec i pomiędzy każdą grupą, która uprzednio została zaszczepiona (grupy K, L, M i N) i grupą, która uprzednio nie została zaszczepiona (grupa O) dla SBAMenC i przeciwciał anty-PSC przy użyciu modelu ANOVA. Wyniki [0111] Tabela 1. Miana przeciwciał przeciw Men-C wyznaczone testem aktywności bakteriobójczej surowicy (SBA-MenC) i stężenie przeciwciał anty-PSC po dawce przypominającej Przeciwciało Grupa SBA-MenC O ? kontrola Anty-PSC O ? kontrola Grupa K: osobnicy, których uprzednio zaszczepiono preparatami MenC10-TT + Infanrix. hexa; Grupa L: osobnicy, których uprzednio zaszczepiono preparatami Hib10-MenC10-TT + Infanrix. penta; Grupa M: osobnicy, których uprzednio zaszczepiono preparatami Hib5-MenC5-TT + Infanrix. penta; Grupa N: osobnicy, których zaszczepiono preparatami Meningitec. + Infanrix. hexa; Grupa O: kontrolne osobniki (np. osobnicy, którzy uprzednio nie zostali zaszczepione szczepionką opartą na koniugacie MenC) N: liczba osobników z dostępnymi wynikami Wyższe miana przeciwciał przeciwko MenC i wyższe miana przeciwciał bakteriobójczych (SBA) zostały osiągnięte dla grup zaszczepionych szczepionką opartą na koniugacie polisacharydu MenC o większym rozmiarze (grupy K, L i M) w porównaniu ze szczepionką Meningitec opartą na koniugacie oligosacharydu. Tabela 2. Stosunek średnich geometrycznych (GMR) miana SBA MenC/ stężenia anty-PSC Grupa Czas Przed Po Przed Po 19 Przed Po Przed Po Przed Po We wszystkich czterech grupach, które uprzednio zaszczepiono (grupy K, L, M i N), stosunek średnich geometrycznych (GMR) po podaniu dawki przypominającej szczepionki wzrósł znacząco w porównaniu do próbki pobranej przed jej podaniem wskazując na proces dojrzewania przeciwciał i ich funkcjonalność. GMR w grupie M (zaszczepionej Hib5-MenC5-TT) był wyższy niż w grupie N (zaszczepionej preparatem Meningitec?) Tabela 3. Utrzymywanie się odpowiedzi immunologicznej w wieku 12-15 miesięcy zaraz przed podaniem dawki przypominającej Wartości graniczne Grupa Grupa Różnica Wartość % Anty-PSC Anty-PSC Anty-PRP Anty-PRP Anty-tężec Grupa K: osobnicy, których uprzednio zaszczepiono preparatami MenC10-TT + Infanrix. hexa; Grupa L: osobnicy, których uprzednio zaszczepiono preparatami Hib10-MenC10-TT + Infanrix. penta; Grupa M: osobnicy, których uprzednio zaszczepiono preparatami Hib5-MenC5-TT + Infanrix. penta; Grupa 20 N: osobnicy, których uprzednio zaszczepiono preparatami Meningitec. + Infanrix. hexa; N: liczba osobników z dostępnymi wynikami Wyższe miana SBA przeciwko MenC zostały osiągnięte przez szczepienie MenC o większym rozmiarze (grupy K, L i M) w porównaniu do szczepienia koniugatem Meningitec opartym na oligosacharydzie MenC. Pamięć immunologiczna (kohorta ATP przewidziana do immunogenności) [0112] Podanie 1/5 dawki szczepionki opartej wyłącznie na polisacharydach ACWY wywołało bardzo wysokie miana SBA-MenC we wszystkich uprzednio zaszczepionych grupach z czego u 98,7-100% i 97,5100% osobników zaszczepionych kandydującą szczepionką miana te wynosiły odpowiednio ?1:8 i ?1:128. W grupie zaszczepionej preparatem Meningitec? zaobserwowano tendencję do mniejszego odsetka osobników z mianami ?1:128 (91,8%). Dla porównania, 17,6% nieszczepionych osobników miało mina SBA MenC wynoszące ? 1:8 i ?1:128. Przykład 4 ? Badania kliniczne fazy II nad szczepionką opartą na koniugacie HibMenAC-TT w połączeniu z DTPw-HepB [0113] Metodyka badania: Otwarte, randomizowane (1:1:1:1:1), jednoośrodkowe badanie kliniczne z pięcioma grupami. Pięć powyższych grup otrzymało schemat szczepień odpowiednio w 6, 10 i 14 tygodniu życia. ? Tritanrix.-HepB/Hib-MenAC 2,5 ?g/2,5 ?g/2,5 ?g: tutaj nazwane 2,5/2,5/2,5 ? Tritanrix.-HepB/Hib-MenAC 2,5 ?g /5 ?g /5 ?g: tutaj nazwane 2,5/5/5 ? Tritanrix.-HepB/Hib-MenAC 5 ?g /5 ?g /5 ?g: tutaj nazwane 5/5/5 ? Tritanrix.-HepB + Hiberix.: tutaj nazwane Hiberix ? Tritanrix.-HepB/Hiberix. + Meningitec.: tutaj nazwane Meningitec Próbki krwi były pobierane w równocześnie z podaniem pierwszej dawki szczepienia (Przed) i jeden miesiąc po trzeciej dawce szczepienia (Po-3 dawka). [0114] Tritanrix jest szczepionką DTPw sprzedawaną przez GlaxoSmithKline Biologicals S.A. [0115] Każda grupa liczyła 105 osobników, co w sumie dało 525 osobników w badaniu. Tabela 4. Zawartość formulacji szczepionki GSK Składniki w dawce (0,5 ml) 2,5/2,5/2,5* 2,5/5/5 5/5/5 polisacharyd otoczkowy w postaci PRP Hib 2,5 ?g 2,5 ?g 5 ?g 2,5 ?g 5 ?g 5 ?g 2,5 ?g 5 ?g 5 ?g sprzężony z toksoidem tężcowym (TT) Polisacharyd otoczkowy A (PSA) Neisseria meningitidis sprzężony z TT Polisacharyd otoczkowy C (PSC) Neisseria meningitidis sprzężony z TT * Szczepionka 2,5/2,5/2,5 była rozcieńczeniem dawki szczepionki Hib-MenAC 5/5/5 z GSK Biologicals? zawierającej po 2,5?g PRP-TT, MenA-TT i MenC-TT. [0116] Formulacje szczepionki Hib-MenAC były zmieszane z Tritanirix-HepB. Skojarzona szczepionka GSK Biologicals? przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi (całokomórkowy preparat Bordetella pertussis), wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (DTPw-HB) (Tritanrix-HepB) zawiera nie mniej niż 30 jednostek międzynarodowych (IU; International Units) toksoidu błoniczego, nie mniej niż 60 IU toksoidu tężcowego, 21 nie mniej niż 4 IU uśmierconych komórek Bordetella pertussis i 10 mg rekombinowanego antygenu powierzchniowego hepatitis typu B. Leczenie referencyjne, dawkowanie, sposób podania, numer partii: [0117] Harmonogram i miejsce szczepienia: Pierwszej szczepionka Tritanrix.-HepB została podana domięśniowo do lewego uda, a szczepionka Hiberix? domięśniowo do prawego uda w 6, 10 i 14 tygodniu życia. Kolejnej grupie szczepionka Tritanrix.-HepB/Hiberix? została podana domięśniowo do lewego uda, a szczepionka Meningitec domięśniowo do prawego uda w 6, 10 i 14 tygodniu życia. Szczepionka/kompozycja/dawka/numer partii: Szczepionka Tritanrix?-HepB została użyta jak opisano powyżej. Jedna dawka (0,5 ml) szczepionki skoniugowanej GSK Biologicals? przeciwko Haemophilus influenzae typu b: Szczepionka Hiberix? zawierała 10 ?g PRP sprzężonego z toksoidem tężcowym. W grupie Hiberix? została ona zmieszana ze sterylnym rozcieńczalnikiem, a grupie Meningitec? z Tritanrix?-HepB. Jedna dawka (0,5 ml) szczepionki Meningitec? z Wyeth Lederle zawierała: 10 ?g polisacharydu otoczkowego meningokoków z grupy C sprzężonego z 15 ?g białka CRM197 Corynebacterium diphtheria i sole glinu. Wyniki ? odpowiedzi immunologiczne wygenerowane przez Hib, MenA i MenC [0118] Tabela 5a. Anti-PRP (?g/ml) Grupa Tabela 5b. SBA-MenC Grupa Tabela 5c. SBA-MenA Grupa 22 Tabela 5d. Anty-PSC (?g/ml) Grupa Tabela 5e. Anty-PSA (?g/ml) Grupa Wnioski [0119] Porównanie poziomów immunogenności osiągniętych używając skoniugowanej szczepionki MenC-CRM197 i trzech formulacji GSK, które zawierają koniugaty polisacharydów MenA-TT i MenC-TT pokazały, że koniugaty polisacharydów Men był zdolne do wywołania dobrej odpowiedzi immunologicznej podobnej do tej osiągniętej przy użyciu skoniugowanej szczepionki oligosacharydowej Meningitec. Wszystkie testowane formulacje wywołały odpowiedź na MenC w 100% pacjentów. Przykład 5 ? Badanie kliniczne fazy II dotyczące podania Hib MenCY jednocześnie z Infanrix penta zgodnie z harmonogramem w 2, 3 i 4 miesiącu życia. [0120] Metodyka badania: Wieloośrodkowe, randomizowane, otwarte (częściowo podwójnie zaślepione), kontrolowane badanie fazy II z 5 grupami otrzymującymi trzy dawki szczepienia pierwotnego według następującego schematu: Grupa Hib-MenCY 2,5/5/5: Hib-MenCY (2,5/5/5) + Infanrix? penta Grupa Hib-MenCY 5/10/10: Hib-MenCY (5/10/10) + Infanrix? penta Grupa Hib-MenCY 5/5/5: Hib-MenCY (5/5/5) + Infanrix? penta Grupa Hib-MenC: Hib-MenC (5/5) + Infanrix? penta Grupa Menjugate: Menjugate?** + Infanrix? hexa (kontrola). *Hib-MenCY 2,5/5/5, Hib-MenCY 5/10/10 i Hib-MenC zostały podane z zastosowanie podwójnie ślepej próby, podczas gdy grupa Hib-MenCY 5/5/5 i grupa Menjugate były otwarte. Formulacje 2,5/5/5, 5/10/10 i 5/5/5 preparatu Hib-MenCY zawierają natywne polisacharydy MenC i mikrofluidyzowane polisacharydy MenY. **Menjugate? zawiera 10 ?g oligosacharydu MenC sprzężonego z 12,5-25 ?g CRM197 na dawkę o jest produkowany przez Chiron. [0121] Szczepienia w +/- 2, 3, 4 miesiącu życia (miesiąc 0, miesiąc 1 i miesiąc 2 badania) oraz próbki krwi (3,5 ml) pobrane od wszystkich osobników przed i jeden miesiąc po szczepieniu pierwotnym (miesiąc 0 i miesiąc 3 badania). [0122] Badana szczepionka, dawkowanie, sposób podania, numer partii: Trzy dawki były podane w 23 formie domięśniowej iniekcji w jednomiesięcznych interwałach, około 2, 3 i 4 miesiąca życia Tabela 6. Podane szczepienia (badanie i kontrola), grupa, harmonogram/miejsce podania i dawka Grupa Harmonogram Miejsce podania Miejsce podania (miesiące życia) szczepionki ? górna szczepionki część lewego uda towarzyszącej ? górna część prawego uda oraz oraz oraz oraz oraz [0123] Immunogenność: Pomiar miana i stężenia przeciwciał wygenerowanych w odpowiedzi na każdy antygen szczepionki: przed pierwszą dawką (miesiąc 0) i w przybliżeniu jeden miesiąc po trzeciej dawce (miesiąc 3) u wszystkich osobników dla następujących przeciwciał: SBA-MenC i SBA-MenY, anty-PSC i anty-PSY, anty-PRP, antyT, anty-FHA, anty-PRN i anty-PT. Przy użyciu testu surowiczej odpowiedzi bakteriobójczej przeciwko N. meningitidis grupy serologicznej C i Y (SBA-MenC i SBA-MenY wartość graniczna: 1:8 i 1:128); testów ELISA z dolnymi granicami wynoszącymi: ?0,3 ?g/ml i ?2 ?g/ml dla przeciwciał przeciwko polisacharydom N. meningitidis grup serologicznych C i Y (anty-PSC IgG i anty-PSY IgG); ?0,15 ?g/ml i ?1,0 ?g/ml dla przeciwciał przeciwko polisacharydowi w formie fosforanu polirybozylorybitolu Hib (anty-PRP IgG); 5EL.U/ml dla przeciwciał anty-FHA, anty-PRN, anty-PT; ?0,1 IU/ml dla przeciwciał przeciwko toksoidowi tężcowemu (anty-TT). Jeden miesiąc po trzeciej dawce (miesiąc 3) u wszystkich osobników dla przeciwciał anty-D, anty-HBs i anty-polio 1, 2 i 3. Przy użyciu testów ELISA z dolnymi granicami wynoszącymi: 0.1 IU/ml dla przeciwciał przeciwko błonicy (anty-D); ?10 mlU/ml dla przeciwciał przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby (anty-HBs); oraz stężenie graniczne dla testu mikroneutralizacji: 1:8 dla anty-polio typu 1, 2 i 3 (anty-polio 1, 2 i 3) Sposoby analizy statystycznej [0124] Współczynniki seroprotekcja/seropozytywność i średnie geometryczne steżenień/mian (GMCs/GMTs) z 95% przedziałem ufności (95% CI) uwzględniając każdą grupę dla przeciwciał SBA-MenC, anty-PSC, SBA-MenY, anty-PSY, anty-PRP, anty-tężec, anty-PT, anty-FHA i anty-PRN przed i jeden miesiąc po szczepieniu; dla przeciwciał anty-błonica, anty-HBs, anty-Polio 1, anty-Polio 2 i anty-Polio 3 jeden miesiąc po szczepieniu. Odpowiedź poszczepienna (pojawienie się przeciwciał w osobniku początkowo seronegatywnym lub co najmniej utrzymanie się poziomu przeciwciał w osobniku początkowo seropozytywnym) z 95% CI dla przeciwciał anty-PT, anty-PRN i anty-FHA również została wyznaczona 24 jeden miesiąc po szczepieniu. Odwrotne krzywe kumulatywne dla każdego przeciwciała w miesiącu 3. również zostały przedstawione. Różnice pomiędzy grupami Hib-MenCY i Hib- MenC w porównaniu z grupą kontrolną Menjugate? były określone w dla każdego przeciwciała z wyjątkiem SBA-MenY i anty-PSY, w przypadku (1) różnica pomiędzy grupą Menjugate? (minus) grupy Hib-MenCY i Hib-MenC dla odsetka osobników powyżej określonej wartości granicznej lub z odpowiedzią poszczepienną z asymptotycznie wystandaryzowanym 95% CI, (2) stosunki GMC i GMT dla grupy Menjugate? w odniesieniu do grup HibMenCY and Hib-MenC z ich 95% CI. Takie same porównania zostały przeprowadzone w celu oceny różnicy pomiędzy każdą parą formulacji Hib-MenCY dla przeciwciał anty-PRP, SBA-MenC, anty-PSC, SBA-MenY, anty-PSY i anty-TT. 25 Współczynniki seroprotekcja/seropozytywność oraz wartości GMC/Ts (kohorta ATP przewidziana do immunogenności) [0125] Table 7a. Anty-PRP (?g/ml) Grupa Tabela 7b. SBA-MenC (Miano) Grupa Tabela7c. Anty-PSC (?g/ml) Grupa Tabela 7d. SBA-MenY (Miano) Grupa 26 Tabela 7e. Anty-PSY (?g/ml) Grupa Tabela 7f. Anty-tężec (IU/ml) Grupa Grupa Hib-MenCY 2,5/5/5: Hib-MenCY (2,5/5/5) + Infanrix? penta Grupa Hib-MenCY 5/10/10: Hib-MenCY (5/10/10) + Infanrix? penta Grupa Hib-MenCY 5/5/5: Hib-MenCY (5/5/5) +Infanrix? penta Grupa Hib-MenC: Hib-Men (5/5)+ Infanrix? hexa Grupa Menjugate: Menjugate? + Infanrix? penta N = liczba osobników z dostępnymi wynikami % = odsetek osobników ze stosunkiem stężenie/miano w określonym zakresie GMC/T: średnia geometryczna stężenia/miana 95% CI = 95% przedział ufności; LL = dolna granica; UL = górna granica Wnioski [0126] Koniugaty polisacharydów MenC i MenY wywołują dobrą odpowiedź immunologiczną we wszystkich badanych osobnikach z 100% osobników mających odpowiedź przeciwko MenC i MenY na poziomie powyżej 0,3 mg/ml. Przykład 6 ? Badanie kliniczne II fazy porównujące trzy formulacje MenACWY-TT ze skoniugowaną szczepionką oligosacharydową MenC-CRM197 Meningitec . [0127] Przykład ten dotyczy otwartego (częściowo zaślepionego), randomizowanego, badania fazy II z kontrolowanym zakresem dawek mającego na celu ocenę trzech różnych formulacji szczepionki opartej na koniugacie z toksoidem tężcowym przeciw meningokokom grup serologicznych A, C, W-135, Y (MenACWY-TT) z GlaxoSmithKline Biological ze szczepionką opartą na koniugacie oligosacharydu MenC z CRM197 (Meningitec) podanej jednodawkowo dzieciom w wielu 12-14 miesięcy. [0128] Badanie to było badaniem klinicznym otwartym (częściowo podwójnie zaślepionym), kontrolowanym, wieloośrodkowym, w którym zakwalifikowani osobnicy w wieku od 12-14 miesięcy byli losowo przydzieleni (1:1:1:1) do jednej z czterech równoległych grup złożonych z 50 osobników, którym 27 podano pojedynczą dawkę pierwotną w czasie wizyty 1. jak następuje: Form. 1T: MenACWY-TT w dawce uwzględniającej 2,5 ?g polisacharydu MenA sprzężonego z toksoidem tężcowym (TT), 2,5 ?g polisacharydu MenC sprzężonego z TT, 2,5 ?g polisacharydu MenW sprzężonego z TT i 2,5 ?g polisacharydu MenY sprzężonego z TT. Form. 2T: MenACWY-TT w dawce uwzględniającej 5 ?g polisacharydu MenA sprzężonego TT, 5 ?g polisacharydu MenC sprzężonego z TT, 5 ?g polisacharydu MenW sprzężonego z TT i 5 ?g polisacharydu MenY sprzężonego z TT. Form. 3T: MenACWY-TT w dawce uwzględniającej 2,5 ?g polisacharydu MenA sprzężonego z TT, 10 ?g polisacharydu MenC sprzężonego z TT, 2,5 ?g polisacharydu MenW sprzężonego z TT i 2,5 ?g polisacharydu MenY sprzężonego z TT. Ctrl T: 10 ?g oligosacharydu sprzężonego z 12,5-25 ?g CRM197 (Meningitec?). *Te trzy różne formulacje MenACWY-TT były podane w sposób podwójnie zaślepiony. [0129] Harmonogram i miejsce szczepienia: Pojedyncza dawka szczepionki była podana domięśniowo w lewy mięsień naramienny podczas wizyty 1. (miesiąc badania 0) zgodnie z losowym przydziałem. Wszystkie szczepionki kandydujące dostarczono w formie liofilizowanych peletek w jednodawkowej fiolce (0,5 ml po rekonstytucji dołączonym rozcieńczalnikiem). [0130] Immunogenność: Pomiar mian/stężeń przeciwciał przeciwko składnikom szczepionek opartych na antygenach meningokokowych w próbkach krwi uzyskanych przed podaniem dawki badanej szczepionki (miesiąc 0) i w przybliżeniu jeden miesiąc po podaniu dawki badanej szczepionki (miesiąc 1) dla wszystkich osobników. Określenie bakteriobójczych mian przeciwciał przeciwko N. meningitidis grup serologicznych A, C, W-135 i Y (SBA-MenA, SBA-MenC, SBA-MenW and SBA-MenY) testem surowiczej odpowiedzi bakteriobójczej (SBA) (wartości graniczne testu: rozcieńczenia 1:8 i 1:128) i pomiarem ELISA stężeń przeciwciał przeciwko polisacharydom N. meningitidis grup serologicznych A, C, W-135 i Y (anty-PSA, anty-PSC, anty-PSW i anty-PSY, dolna granica testu ?0,3 ?g/ml i ? 2?g/ml) i toksoidowi tężcowemu (antytężec, dolna granica testu 0,1 IU/ml). Wyniki [0131] Odpowiedź na poziomie przeciwciał wyrażona jako zawartość procentowa SBA-MenA, SBA-MenC, SBA-MenW and SBA-MenY jeden miesiąc po szczepieniu (pierwszorzędowy punkt końcowy) pokazana jest w Tabeli 8. ?Odpowiedź? definiuje się jako co najmniej 4-krotny wzrost dla seropozytywnych osobników lub serokonwersję dla osobników seronegatywnych przed szczepieniem. 28 Tabela 8. Odpowiedzi poszczepienne dla przeciwciał SBA jeden miesiąc po szczepieniu Przeciwcia ło Grupa Form. 1T Form. 2T Form. 3T Form. 1T Form. 2T Form. 3T Form. 1T Form. 2T Form. 3T Form. 1T Form. 2T Form. 3T [0132] Tabela 9 pokazuje liczbę osobników osiągających miana SBA wyższymi niż stężenia graniczne 1:8 i 1:128 jak również GMTs. 29 Tabela 9. Współczynniki seropozytywności i GMTs dla przeciwciał SBA jeden miesiąc po szczepieniu. Grupa Form. 1T Form. 2T Form. 3T Form. 1T Form. 2T Form. 3T Form. 1T Form. 2T Form. 3T Form. 1T Form. 2T Grupa Form. 3T [0133] Szczepienie wszystkimi trzema formulacjami polisacharydowego koniugatu ACWY-TT wywołało dobre odpowiedzi SBA przeciwko MenA, MenC, MenW i MenY z 95-100% osobników z mianami wyższymi niż 1:8. W szczególności, formulacje 5/5/5/5 i 2,5/10/2,5/2,5 koniugatu polisacharydu wywołały wyższą odpowiedź przeciwko MenC niż szczepionka oligosacharydowa Meningitic, co uwidacznia wyższa proporcja osobników mających miano powyżej 1:128 i wyższe GMT. Tabela 10. Współczynniki seropozytywności i GMC dla przeciwciał przeciwko polisacharydom jeden 30 miesiąc po szczepieniu. Grupa Form. 1T Form. 2T Form. 3T Form. 1T Form. 2T Form. 3T Form. 1T Form. 2T Form. 3T Form. 1T Form. 2T Form. 3T [0134] Wszystkie trzy formulacje polisacharydowego koniugatu ACWY-TT wywołały dobre odpowiedzi immunologiczne przeciwko MenA, MenC, MenW i MenY z 93%-100% osobników, którzy osiągnęli miana przeciwciał powyżej 0,3 ?g/ml. Wyższe wartości GMC zostały osiągnięte przy użyciu formulacji 5/5/5/5 i 2/5/10/2,5/2,5 skoniugowanej szczepionki polisacharydowej ACWY-TT w porównaniu ze szczepionką Meningitec?. Przykład 7 ? porównanie immunogenności koniugatów opartych na natywnym polisacharydzie MenY oraz MenY o zmienionym rozmiarze. [0135] Myszy (samice DBA/2 w wieku 6-8 tyg.) otrzymały dwie podskórne iniekcje PSY-TT w odstępie dwóch tygodni. Próbki krwi były pobierane 14 dni po drugiej iniekcji w celu wykonania testu anty-PSY ELISA i SBA używając szczepu S1975 menY. Przez iniekcję myszy otrzymały 1 ?g PSY-TT (formulacja liofilizowana, non-ads). [0136] Użyto koniugatów opisanych w Tabeli 11. 31 Tabela 11. Koniugaty ENYTT012 ENYTT014 ENYTT015 bis Mikrofluidyzacja PSY Nie Tak (40 cykli) Tak (20 cykli) Stosunek TT/PS 1/1 1/1 1/1 Wyniki [0137] Wyniki (Figura 1) pokazują tendencję do wyższej immunogenności koniugatów przygotowanych używając PSY o zmienionym rozmiarze. Figura 1A pokazuje wartości GMC uzyskane w teście ELISA dla surowic odpornościowych przeciwko koniugatom opartym na natywnym MenY (ENYTT012), mikrofluidyzowanym MenY ? 40 cykli (ENYTT014) i mikrofluidyzowanym MenY ? 20 cykli (ENYTT015 bis). Wyższe wartości GMC uzyskano, gdy MenY-TT był oparty na mikrofluidyzowanym MenY. [0138] Podobne wyniki zostały uzyskane gdy surowice odpornościowe były poddane testowi SBA (Figura 1B). Ponownie, wyższe mikrofluidyzowanego MenY. wartości GMT uzyskano, gdy użyto koniugatu wytworzonego z 32 Zastrzeżenia patentowe 1. Kompozycja immunogenna niezawierająca soli glinu jako adjuwanta lub niezawierająca żadnego adjuwanta, przy czym kompozycja zawiera polisacharyd otoczkowy N. meningitidis z co najmniej jednej z grup serologicznych A, C, W135 i Y sprzężony z białkiem nośnikowym w celu otrzymania koniugatu polisacharydu otoczkowego N. meningitidis, przy czym średnia masa każdego polisacharydu N. meningitidis wynosi powyżej 50 kDa, przy czym każdy polisacharyd N. meningitidis sprzężony z nośnikiem będącym toksoidem tężcowym jest albo natywnym polisacharydem lub jego rozmiar jest dobierany przez mikrofluidyzację, przy czym wspomniana kompozycja zawiera polisacharyd otoczkowy MenC sprzężony z toksoidem tężcowym, a taki polisacharyd otoczkowy MenC ma średnią masę 150?210 kDa. 2. Kompozycja immunogenna według zastrz. 1, zawierająca ponadto polisacharyd otoczkowy MenA sprzężony z toksoidem tężcowym. 3. Kompozycja immunogenna według dowolnego z zastrzeżeń 1 do 2, przy czym taki polisacharyd otoczkowy MenC ma średnią masę 150-180 kDa. 4. Kompozycja immunogenna według dowolnego z zastrzeżeń 1 do 3, zawierająca ponadto polisacharyd otoczkowy MenY sprzężony z toksoidem tężcowym. 5. Kompozycja immunogenna według dowolnego z zastrzeżeń 1 do 4, zawierająca ponadto polisacharyd otoczkowy MenW sprzężony z toksoidem tężcowym. 6. Kompozycja immunogenna według dowolnego z poprzednich zastrzeżeń, przy czym każdy koniugat polisacharydu otoczkowego N. meningitidis odznacza się stosunkiem polisacharyd:nośnik wynoszącym 1:5-5:1 lub 1:1-1:4 (wag./wag.). 7. Kompozycja immunogenna według dowolnego z poprzednich zastrzeżeń, zawierająca ponadto polisacharyd otoczkowy b H. influenzae sprzężony z białkiem nośnikowym. 8. Kompozycja immunogenna według zastrz. 7, przy czym polisacharyd otoczkowy b H. influenzae jest sprzężony z białkiem nośnikowym wybieranym z grupy złożonej z TT, DT, CRM197, fragmentu C TT i białka D. 9. Kompozycja immunogenna według zastrz 7 albo 8, przy czym stosunek Hib do białka nośnikowego w koniugacie sacharydu otoczkowego Hib wynosi między 1:5 a 5:1 (wag./wag.) lub między 1:1 a 1:4, 1:2 a 1:3,5 lub około 1:3 (wag./wag.). 10. Kompozycja immunogenna według dowolnego z zastrzeżeń 1 do 9, zawierająca preparat pęcherzyków błony zewnętrznej lub sacharyd otoczkowy N. meningitides grupy serologicznej B. 11. Szczepionka zawierająca immunogenną kompozycję według któregokolwiek z zastrzeżeń 1do 10 i dopuszczalny farmaceutycznie nośnik. 12. Zestaw szczepionkowy do jednoczesnego lub sekwencyjnego podania, zawierający dwie 33 wielowartościowe kompozycje immunogenne zdolne do wytworzenia u gospodarza ochrony przed chorobą wywołaną przez Bordetella pertussis, Clostridium tetani, Corynebacterium diphtheriae, Haemophilus influenzae i Neisseria meningitidis, przy czym taki zestaw obejmuje pierwszy pojemnik zawierający: toksoid tężcowy (TT), toksoid błoniczy (DT), i całe komórki lub bezkomórkowe składniki krztuścowe i drugi pojemnik zawierający: kompozycję immunogenną według któregokolwiek z zastrzeżeń 1 do 10. 13. Proces wytwarzania szczepionki według zastrz. 11, obejmujący etap mieszania kompozycji immunogennej według któregokolwiek z zastrzeżeń 1 do 10 z dopuszczalnym farmaceutycznie nośnikiem. 14. Kompozycja immunogenna według zastrzeżeń 1 do 10 do zastosowania w leczeniu lub zapobieganiu choroby wywołanej przez zakażenie Neisseria meningitidis. 34 GMC (IgG ?g)ml) . anty-PSY ELISA (14 Po II) GMT (50% zabijania) . anty-PSY SBA (14 Po II) Figura 1


































Grupy dyskusyjne