Money.plTechnologie dla biznesuPrzemysłPatentyEP 2534150 T3
Wyszukiwarka patentów
  • od
  • do
Patent EP 2534150 T3


EP 2534150 T3

RZECZPOSPOLITA POLSKA (12) TŁUMACZENIE PATENTU EUROPEJSKIEGO (96) Data i numer zgłoszenia patentu europejskiego: 14.02.2011 11742971.2 (19) PL (11) PL/EP (13) (51) 2534150 T3 Int.Cl. C07D 473/34 (2006.01) A61K 45/06 (2006.01) Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (54) (97) O udzieleniu patentu europejskiego ogłoszono: 05.04.2017 Europejski Biuletyn Patentowy 2017/14 EP 2534150 B1 A61K 31/52 (2006.01) A61P 31/12 (2006.01) Tytuł wynalazku: Sposoby leczenia infekcji wirusowej (30) Pierwszeństwo: 12.02.2010 US 304126 P (43) Zgłoszenie ogłoszono: 19.12.2012 w Europejskim Biuletynie Patentowym nr 2012/51 (45) O złożeniu tłumaczenia patentu ogłoszono: 29.09.2017 Wiadomości Urzędu Patentowego 2017/09 (73) Uprawniony z patentu: Chimerix, Inc., Durham, US PL/EP 2534150 T3 (72) Twórca(y) wynalazku: MERRICK ALMOND, Apex, US BERNHARD LAMPERT, Rougemont, US ERNEST RANDALL LANIER, Chapel Hill, US ROY WARE, Raleigh, US (74) Pełnomocnik: rzecz. pat. Eliza Stypińska LDS ŁAZEWSKI DEPO I WSPÓLNICY SP. K. ul. Okopowa 58/72 01-042 Warszawa Uwaga: W ciągu dziewięciu miesięcy od publikacji informacji o udzieleniu patentu europejskiego, każda osoba może wnieść do Europejskiego Urzędu Patentowego sprzeciw dotyczący udzielonego patentu europejskiego. Sprzeciw wnosi się w formie uzasadnionego na piśmie oświadczenia. Uważa się go za wniesiony dopiero z chwilą wniesienia opłaty za sprzeciw (Art. 99 (1) Konwencji o udzielaniu patentów europejskich). 1 EP 2 534 150 B1 Z-15710/17 Sposoby leczenia infekcji wirusowej 5 Opis Tło wynalazku [0001] 3-(Heksadecyloksy)propylowodoro((R)-1-(6-amino-9H-puryn-9-ylo)-propan-2-yloksy)metylofosfonian (określany też jako CMX157, heksadecyloksypropylo-tenofowir, lub HDP-TFV), 10 lipidowy koniugat tenofowiru został zaprojektowany jako naśladowca lizofosfatydylocholiny w celu wykorzystania naturalnych szlaków wychwytu lipidów i osiągnięcia przez to wysokich stężeń czynnego środka przeciwwirusowego wewnątrz komórki, dla zwiększenia skuteczności tenofowiru (TFV) przeciwko dzikiemu typowi i mutantowi HIV (Patrz: Hostetler i wsp. Enhanced oral absorption and antiviral activity of 1-O-octadecyl-sn-glycero-3-phospho- 15 acyclovir and related compounds in hepatitis B virus infection, in vitro. Biochem. Pharmacol. 53:1815-22 (1997); Painter i wsp., Antimicrob. Agents Chemother. 51: 35-9 (2007) i Painter i wsp., Trends Biotechnol. 22: 423-7 (2004). Poza tym, CMX157 można również stosować do leczenia HIV i HBV i/lub hamowania rozwoju oporności na inne związki przeciwwirusowe. (Patrz: publikacje PCT nr WO 2009/094191 i nr WO 2009/094190). Budowa CMX157 została 20 przedstawiona poniżej: [0002] Ostatnie badania wykazały, że gamma retrowirus ? pokrewny ksenotropowego wirusa mysiej białaczki (XMRV) i wirusy podobne do innego wirusa mysiej białaczki (MLV) mają związek z rakiem prostaty i/lub zespołem chronicznego zmęczenia. (Patrz np.: R. Schlaberg i 25 wsp., PNAS, 106 (38): 6351-6 (2009), i V.C. Lombardi i wsp., Detection of an infectious retrovirus, XMRV, in blood cells of patients with chronic fatigue syndrome, Science, 326 (5952): 585-9, (October 2009), i Lo i wsp., PNAS early edition, opublikowane online przed drukiem, August 23, 2010, doi: 10.1073/pnas.1006901107). Jak dotąd, możliwości leczenia raka prostaty są ograniczone, a także brakuje skutecznego leczenia zespołu chronicznego 30 zmęczenia. Dlatego potrzebne są nowe leki do leczenia chorób wirusowych. [0003] CN 1 810 816 A ujawnia związki będące solami monoestru tenofowiru. Streszczenie wynalazku [0004] W pierwszym swoim aspekcie wynalazek dostarcza związek o wzorze 2 w którym M+ oznacza K+. [0005] W innym aspekcie wynalazek dostarcza kompozycje farmaceutyczne, kompozycje w postaci dawkowania tabletki lub kapsułki, formulacji dożylnej, roztworów, lub zawiesin 5 zawierających opisane tutaj związki. [0006] Aspekt wynalazku dostarcza sposoby wytwarzania opisanych tutaj związków. Sposoby obejmują rozpuszczenie związku I w rozpuszczalniku, Związek I 10 dodanie zasady do mieszaniny rozpuszczalnika i Związku I i usunięcie rozpuszczalnika. [0007] Inny aspekt wynalazku dostarcza sposoby leczenia lub zapobiegania choroby wirusowej. Sposoby obejmują podanie osobnikowiosobnikowi skutecznej ilości opisanych tutaj związków (np., CMX157 lub związku o wzorze I). W jednym z wariantów wynalazku wirus jest retrowirusem, np. jest to wirus pokrewny ksenotropowego wirusa mysiej białaczki (XMRV). 15 [0008] Inny aspekt wynalazku dostarcza sposoby leczenia lub zapobiegania zespołu przewlekłego zmęczenia . Inny aspekt wynalazku dostarcza sposoby leczenia lub zapobiegania raka prostaty. [0009] W jeszcze innym aspekcie wynalazek dostarcza sposoby leczenia osobnika zakażonego co najmniej jednym retrowirusem, przy czym osobnikowi nie podawano czynnego 20 środka przeciwwirusowego dla retrowirusa. [0010] Sposoby obejmują podawanie zakażonemu osobnikowi opisanych tutaj związków w ilości skutecznej dla leczenia infekcji wirusowej. [0011] W innym aspekcie wynalazek dostarcza sposoby leczenia osobnika zakażonego co najmniej jednym retrowirusem, gdy u osobnika rozwinęła się oporność, lub reakcja toksyczna 25 na co najmniej jeden, inny związek przeciwwirusowy w odpowiedzi na wcześniejsze podanie wspomnianemu osobnikowi w związku z infekcją retrowirusową wspomnianego co najmniej jednego, innego związku przeciwwirusowego. Sposoby obejmują podanie zakażonemu osobnikowi opisanych tutaj związków w ilości skutecznej dla leczenia infekcji wirusowej. 3 [0012] Jeszcze inny aspekt wynalazku dostarcza sposoby hamowania przenoszenia drogą płciową HIV. Sposoby obejmują miejscowe stosowanie na skórę, lub tkankę nabłonkową człowieka skutecznej terapeutycznie ilości kompozycji zawierającej jako środek przeciwwirusowy opisany tutaj związek. Sposoby obejmują dalej równoczesne podanie 5 osobnikowi jednego, lub większej liczby dodatkowych działających przeciwwirusowo związków razem z opisanymi tutaj związkami. [0013] Jeszcze inny aspekt wynalazku dostarcza kompozycję farmaceutyczną zawierającą opisany tutaj związek/sól i farmaceutycznie dopuszczalny nośnik. Jeszcze inny aspekt wynalazku dostarcza kompozycję farmaceutyczną zawierającą opisany tutaj związek/sól i co 10 najmniej jeden dodatkowy działający przeciwwirusowo środek i farmaceutycznie dopuszczalny nośnik. Szczegółowy opis wynalazku [0014] Opisane powyżej, a także inne aspekty niniejszego wynalazku zostaną teraz opisane bardziej szczegółowo z uwzględnieniem dostarczanych tu opisów i metodologii. Należy zdawać 15 sobie sprawę, że wynalazek może być realizowany w różnych postaciach i zakres jego nie powinien być ograniczany tylko do przedstawionych tutaj wariantów wykonania. Raczej, warianty te są podane, aby wynalazek był dokładny i kompletny i aby specjaliści uzyskali pełną wiedzę co do zakresu wynalazku. [0015] Stosowana w niniejszym opisie wynalazku terminologia ma odnosić się tylko do 20 opisywania konkretnych wariantów wykonania i nie może być traktowana jako ograniczenie wynalazku. Stosowane w opisie wariantów wykonania wynalazku i w załączonych zastrzeżeniach formy liczby pojedynczej oznaczają również formy liczby mnogiej, chyba, że z kontekstu wyraźnie wynika coś przeciwnego. I również, stosowane tutaj wyrażenie ?i/lub? odnosi się i obejmuje wszystkie możliwe kombinacje jednej lub większej liczby wymienionych 25 pojęć. Ponadto, stosowany tu termin ?około? w odniesieniu do wartości mierzalnych takich, jak ilość związku, dawka, czas, temperatura i tym podobne, uważa się, że obejmuje odchylenia 20%, 10%, 5%, 1% 0,5% lub nawet 0,1% od podanej ilości. [0016] Należy też rozumieć, że stosowane w niniejszym opisie wyrażenie ?obejmuje? i/lub ?obejmujący? określa występowanie określonych cech, liczb, etapów, operacji, elementów 30 i/lub składników, ale nie wyklucza obecności, lub dodania jednej lub większej liczby innych cech, liczb, etapów, operacji, elementów, składników i/lub ich grup. Jeżeli nie zaznaczono inaczej, to wszystkie terminy, w tym techniczne i naukowe stosowane w niniejszym opisie mają znaczenia takie, jakie są powszechnie przyjęte przez specjalistów w dziedzinie, której one dotyczą. 35 [0017] Wyrażenie ?zasadniczo składa się z? (i jego gramatyczne warianty) w odniesieniu do kompozycji według niniejszego wynalazku oznacza, że kompozycja może zawierać dodatkowe składniki, pod warunkiem że dodatkowe składniki nie zmieniają kompozycji w stopniu istotnym. Wyrażenie ?zmienianie w istotnym stopniu? w odniesieniu do kompozycji oznacza 4 zwiększenie lub zmniejszenie skuteczności terapeutycznej kompozycji o co najmniej 20% lub więcej, w porównaniu do skuteczności kompozycji składającej się z podanych składników. [0018] Jeśli z kontekstu nie wynika co innego, to chodzi w szczególności o to, że opisane tu różne aspekty wynalazku można wykorzystywać w dowolnych kombinacjach. 5 [0019] Ponadto, niniejszy wynalazek przewiduje również, że według niektórych wariantów wynalazku dowolny z przedstawionych tu aspektów, lub ich kombinacji może być wyłączony, lub ominięty. A. Definicje [0020] Stosowane tu określenie ?metale alkaliczne? oznacza pierwiastki chemiczne z grupy 1 10 układu okresowego pierwiastków, na przykład lit (Li), sód (Na) i potas (K). [0021] Osobnikami, które mogą być leczone sposobami według niniejszego wynalazku są ogólnie, ssaki i naczelne (np. człowiek, małpa, małpa człekokształtna, szympans). Osobnikami mogą być samce lub samice w dowolnym wieku, w tym przed urodzeniem (tzn. w macicy), noworodki, dzieci, małoletnie, dorastający, dorośli i starcy. Tak więc, w niektórych 15 przypadkach osobnikami mogą być kobiety ciężarne. Powody leczenia mogą być różne, w tym może to być leczenie osobników uprzednio zakażonych, jak również mogą to być kuracje profilaktyczne osobników niezakażonych (np. osobników uznanych za należące do grupy wysokiego ryzyka zakażenia). [0022] Stosowane tu określenie ?Ludzki wirus niedoboru odporności? (lub ?HIV?) obejmuje 20 wszystkie jego podtypy, w tym podtypy A, B, C, D, E, F, G i O, oraz HIV-2. [0023] Stosowane tu określenie ?Wirus zapalenia wątroby typu B? (lub ?HBV?) obejmuje wszystkie jego podtypy (adw, adr, ayw i ayr) i lub genotypy (A, B, C, D, E, F, G i H). [0024] Stosowane tu określenie, ?ilość terapeutycznie skuteczna? oznacza ilość, która spowoduje u osobnika jakąś ulgę, złagodzenie i/lub osłabienie co najmniej jednego z objawów 25 klinicznych. Specjaliści w dziedzinie rozumieją, że efekty terapeutyczne nie muszą być pełne, ani też nie muszą powodować całkowitego wyleczenia, pod warunkiem, że podmiot odczuwa jednak jakąś poprawę. [0025] Stosowane tu wyrażenie ?specyficzność? lub ?specyficznie przeciwko? odnosi się do związku, który ma zdolność selektywnego hamowania aktywności metabolicznej i/lub replikacji 30 DNA pewnego typu zakażonych wirusem komórek. Specyficzność można badać wykorzystując dowolną, znaną specjalistom w dziedzinie metodę, na przykład oznaczając IC90 i/lub IC50. W niektórych wariantach, opisane tutaj związki mogą wykazywać IC90 i/lub IC50 przeciwko zakażonym wirusem komórkom co najmniej około trzy razy niższe niż IC90 i/lub IC50 przeciwko normalnym (nie zakażonym) komórkom. W niektórych wariantach, opisane tutaj związki mogą 35 wykazywać IC90 i/lub IC50 przeciwko zakażonym wirusem komórkom co najmniej około trzy do dziesięciu razy niższe niż IC90 i/lub IC50 przeciwko normalnym (nie zakażonym) komórkom. W niektórych wariantach, opisane tutaj związki mogą wykazywać IC90 i/lub IC50 przeciwko zakażonym wirusem komórkom co najmniej dziesięć razy niższe niż IC90 i/lub IC50 przeciwko 5 normalnym (nie zakażonym) komórkom. W niektórych wariantach opisane tutaj związki mogą wykazywać cytotoksyczność specyficzną przeciwko komórkom zakażonym i/lub transformowanym przez wirus. Cytotoksyczność można oznaczać wykorzystując dowolną, znaną specjalistom w dziedzinie metodę. 5 [0026] Jeżeli nie zaznaczono inaczej, to przedstawione tutaj struktury obejmują wszystkie formy izomeryczne tych struktur (np. enancjomeryczne, diastereoizomeryczne i geometryczne (lub konformacyjne); na przykład konfiguracje R i S dla każdego centrum asymetrii, izomery (Z) i (E) podwójnych wiązań i konformacyjne izomery (Z) i (E). Dlatego też zakresem niniejszego wynalazku objęte są pojedyncze izomery stereochemiczne jak również mieszaniny 10 izomerów enancjomerycznych, diastereoizomerycznych i geometrycznych (lub konformacyjnych) przedstawionych związków. Jeżeli nie podano inaczej, to zakresem niniejszego wynalazku objęte są wszystkie formy tautomeryczne związków według wynalazku. [0027] Używany tu termin ?gamma retrowirus? odnosi się do rodzaju z rodziny retrowirusów. Do przykładów należą, na przykład wirus mysiej białaczki, wirus kociej białaczki, wirus kociego 15 mięsaka i ptasi wirus retikuloendoteliozy. Wiele gamma retrowirusów dzieli konserwatywne elementy strukturalne RNA znane jako sygnał rdzenia enkapsydacji. [0028] Używane tutaj określenia ?leczenie?, ?leczyć? odnoszą się do odwrócenia, złagodzenia, zahamowania postępu opisanych tu choroby lub zaburzenia, lub opóźnienia, zlikwidowania, lub ograniczenia występowania, lub pojawiania się opisanych tu zaburzenia lub choroby w 20 porównaniu z sytuacją, która miałaby miejsce, gdyby nie podjęto leczenia. W niektórych wariantach leczenie można podawać po wystąpieniu jednego, lub większej liczby objawów. Według innych wariantów leczenie można podawać przy braku objawów. Na przykład, leczenie można podawać podatnemu osobnikowi przed wystąpieniem objawów (np. biorąc pod uwagę historię objawów i/lub genetyczne, lub inne czynniki wpływające na podatność). Leczenie 25 można również kontynuować po ustąpieniu objawów, na przykład w celu zapobieżenia, lub opóźnienia ich nawrotu. [0029] Używane tu wyrażenia ?zapobieganie?, ?profilaktycznie? lub ?profilaktyka? oznaczają spowodowanie, że kliniczne objawy choroby lub stanu nie występują, tj. zahamowanie wystąpienia choroby lub stanu u osobnika, który może być narażony, lub predestynowany do 30 choroby lub stanu, ale jeszcze nie odczuwa on choroby lub stanu, lub jeszcze nie ujawniły się u niego ich objawy. Podawanie zapobiegawcze oznacza, że związek według wynalazku podaje się osobnikowi przed zaobserwowaniem objawów i/lub domniemanej ekspozycji na czynnik sprawczy stanu (np. patogen lub środek rakotwórczy). Ogólnie, podawanie zapobiegawcze może zmniejszyć (a) prawdopodobieństwo, że u osobnika przyjmującego leczenie wystąpi stan 35 i/lub (b) czas trwania i/lub ostrość objawów w przypadku, gdy u osobnika wystąpi stan chorobowy. [0030] Związek czynny według niniejszego wynalazku można ewentualnie podawać w kombinacji (lub w skojarzeniu) z innymi związkami czynnymi i/lub środkami użytecznymi w 6 leczeniu infekcji wirusowych, jakie tu opisano. Podawanie dwóch lub większej liczby związków ?w kombinacji? lub ?w skojarzeniu? oznacza, że dwa związki podaje się w czasie bliskim na tyle, aby uzyskać efekt łączny, na przykład addytywny i/lub synergistyczny. Oba związki można podawać równocześnie (w tym samym czasie), lub sekwencyjnie, lub też mogą to być 5 dwa lub więcej podania odbywające się w krótkim odstępie czasu, jedno przed lub po drugim. Równoczesne podawanie można przeprowadzić mieszając ze sobą związki przed podaniem, lub podając związki w tym samym momencie, ale do różnych anatomicznie miejsc, lub też stosując różne drogi podawania. Według niektórych wariantów inny środek przeciwwirusowy można ewentualnie podawać równocześnie. 10 [0031] Używane tu określenie ?pozajelitowo? odnosi się do technik iniekcji, lub infuzji podskórnych, dożylnych, dotętniczych, domięśniowych lub do oka. [0032] Używane tu określenie ?miejscowo? obejmuje podawanie doodbytnicze i przez inhalację w spreju, jak również bardziej powszechnymi drogami skórnymi i błon śluzowych ust, nosa i w paście do zębów. 15 B. Związki [0033] Twórcy niniejszego wynalazku stwierdzili, że CMX157 w postaci wolnego kwasu jest dość nietrwały (patrz Przykład 2). Nieoczekiwanie stwierdzono, że sole CMX157 są znacznie bardziej trwałe niż CMX157 i posiadają korzystniejsze własności fizyczne, takie jak higroskopijność i zachowanie przy wszelkich manipulacjach, co sprawia że ich obróbka i 20 formułowanie jest łatwiejsze. [0034] W szczególności, jeden z aspektów wynalazku dostarcza związek o wzorze w którym M+ oznacza K+. Sól może mieć różne formy i wszystkie one objęte są zakresem niniejszego wynalazku. Do tych form należą formy bezwodne lub solwaty. Według innych 25 wariantów sól może być krystaliczna. C. Sposób wytwarzania [0035] Ogólnie rzecz biorąc, związki według niniejszego wynalazku można wytwarzać standardowymi technikami znanymi w dziedzinie i wykorzystując znane procesy, analogiczne do nich. Na przykład, CMX157 można wytwarzać według znanych procedur, lub stosując ich 30 modyfikacje, oczywiste dla specjalistów. Patrz np. Painter i wsp., Antimicrobial Agents and Chemotherapy 51, 3505-3509 (2007), oraz Zgłoszenie Patentowe USA Publikacja No. 2007/0003516 dla Almond i wsp. 7 [0036] Ogólne sposoby wytwarzania związków według niniejszego wynalazku są przedstawione poniżej. W poniższym opisie wszystkie zmienne, jeżeli nie zaznaczono inaczej, są takie, jakie przedstawiono w opisanych tu wzorach. Niżej podane opisy, niemające jednak charakteru ograniczającego, ilustrują ogólne metodologie, które można zastosować w celu 5 otrzymania opisanych tutaj związków. [0037] W jednym z wariantów, opisany tu związek można otrzymać przez rozpuszczenie związku 1 w odpowiednim rozpuszczalniku Związek 1 10 dodanie do mieszaniny rozpuszczalnika i związku 1 odpowiedniej zasady i usunięcie rozpuszczalnika w celu uzyskania związku o wzorze I. [0038] Jako rozpuszczalnik do wytwarzania można stosować dowolny znany specjalistom w dziedzinie rozpuszczalnik, lub kombinację rozpuszczalników, która zapewni odpowiednią wydajność produktu. W jednym z wariantów wynalazku rozpuszczalnik stanowi mieszanina co 15 najmniej dwóch rozpuszczalników. Przykładowymi kombinacjami rozpuszczalników, nie stanowiącymi jednak ograniczenia, są dichlorometan i metanol, jak również dichlorometan i etanol. W jednym z wariantów wynalazku stosunek molowy dichlorometanu i metanolu mieści się w zakresie od 7:3 do 9:1. W innym wariancie wynalazku stosunek molowy dichlorometanu i metanolu wynosi 9:1. 20 [0039] Stosowana do wytwarzania zasada może oznaczać dowolną, znaną specjalistom zasadę, lub kombinację zasad, która zapewni satysfakcjonującą wydajność produktu. W niektórych wariantach wynalazku zasadą jest alkoholan metalu alkalicznego. Do przykładowych zasad należą, ale nieograniczająco, metoksylan potasu, metoksylan sodu, tertbutoksylan 25 litu, wodorotlenek amonu, wodorotlenek sodu, wodorotlenek potasu i wodorotlenek litu. [0040] Opisany tu proces może również obejmować etap rekrystalizacji w celu usunięcia zanieczyszczeń, produktów ubocznych i nieprzereagowanego materiału wyjściowego. Etap rekrystalizacji obejmuje etap rozpuszczenia produktu w odpowiednim rozpuszczalniku w odpowiedniej 30 temperaturze, schłodzenie do odpowiedniej temperatury przez czas wystarczający do wytrącenia związku o wzorze I i odsączenie w celu uzyskania związku o wzorze I. W niektórych wariantach wynalazku temperatura w etapie rozpuszczania mieści się w zakresie od około 50oC do 80oC. D. Dodatkowe środki/związki przeciwwirusowe 8 [0041] Do dodatkowych działających przeciwwirusowo środków, które można stosować realizując niniejszy wynalazek należą inhibitory proteazy HIV, nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (termin ten obejmuje tu nukleotydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy), nie-nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy, inhibitory integrazy, 5 inhibitory wejścia, inhibitory fuzji, inhibitory dojrzewania, oraz ich kombinacje. Znane są i opisane liczne przykłady, np. Publikacja Zgłoszenia Patentowego USA nr 2006/0234982 dla Dahl i wsp. w przedstawionej tam Tabeli A, oraz w Tabeli A przedstawionej poniżej. [0042] Dodatkowymi przykładami są, nie stanowiąc ograniczenia, inhibitor integrazy Isentress, lub raltegravir (MK-0518; Merck), inhibitor CCR5 Maraviroc lub selzentry (i K- 10 427857, Pfizer) i inne z tej klasy. [0043] Dodatkowymi przykładami są ujawnione w patentach USA nr 7 094 413 przez Buelow i wsp.; US 7 250 421 przez Nair i wsp.; w Publikacji Zgłoszenia Patentowego USA nr 2007/0265227 przez Heneine i wsp. i w Publikacji Zgłoszenia Patentowego USA nr 2007/0072831 przez Cai i wsp. 15 [0044] Nie-nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy (?NNRTI?) cyklopropyloetynylo-4-trifluorometylo-1,4-dihydro=2H3,1-benzoksazyn-2-on 6-chloro-4i jego farmaceutycznie dopuszczalne sole są opisane w, np. patencie USA nr 5 519 021. Do przykładów w niniejszym opisie należy efawirenz. [0045] Nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy (?NRTI?) 2-hydroksymetylo-5-(5- 20 fluorocytozyn-1-ylo)-1,3-oksatiolan (?FTC?) i jego farmaceutycznie dopuszczalne sole są opisane w, np. patencie USA nr 6 642 245 dla Liotta i wsp. Do przykładów w niniejszym wynalazku należy emtrycytabina. [0046] Do przykładowych inhibitorów integrazy należą, nie stanowiąc ograniczenia, te opisane Publikacji Zgłoszenia Patentowego USA nr 2007/0072831, WO 02/30426, WO 25 02/30930, WO 02/30931, WO 02/055079, WO 02/36734, patentach USA nr 6 395 743; USA nr 6 245 806; USA nr 6 271 402; WO 00/039086; WO 00/075122; WO 99/62513; WO 99/62520; WO 01/00578; Jing, i in., Biochemistry, 41, 5397-5403, (2002); Pais, i in., J. Med. Chem., 45, 3184-94 (2002); Goldgur i in. Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A., 96, 13040-13043 (1999); Espeseth, i in. Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A. 97,11244-11249, (2000); WO 30 2005/016927, WO 2004/096807, WO 2004/035577, WO 2004/035576 i US 2003/0055071. Tabela A 5,6 dihydro-5-azacytydyna 5-aza-2?-deoksycytydyna 5-azacytydyna 5-ylo-karbcyklo-2?-deoksyguanozyna (BMS200,475) 9-(arabinofuranozylo)guanina; 9-(2?-deoksyrybofuranozylo)guanina 9-(2?-deoksy-2?-fluororybofuranozylo)-2,6-diaminopuryna 9-(2?-deoksy-2?-fluororybofuranozylo)guanina 9 9-(2?-deoksyrybofuranozylo)-2,6-diaminopuryna 9-(arabinofuranozylo)-2,6-diaminopuryna Abakawir, Ziagen? Acyklowir, ACV; 9-(2-hydroksyetoksylometylo)guanina Dipiwoksyl Adefowiru, Hepsera? Amdoksywir, DAPD Amprenawir, Agenerase? araA; 9-?-D-arabinofuranozyloadenina (Widarabina) Siarczan Atazaniwiru (Reyataz?) AZT; 3?-azydo-2?,3?-dideoksytymidyna, Zydowudyna, (Retrovir?) BHCG; (+-)-(1a,2b,3a)-9-[2,3-bis(hydroksymetylo)cyklobutylo]guanina BMS200,475; 5-ylo-karbcyklo-2?-deoksyguanozyna Bucyklowir, (R) 9-(3,4-dihydroksybutylo)guanina BvaraU; 1-?-D-arabinofuranozylo-E-5-(2-bromowinylo)uracyl; (Sorivudine) Kalanolid A Kaprawiryna CDG; karboksy 2?-deoksyguanozyna cydofowir, HPMPC; (S)-9-(3-hydroksy-2-fosfonylometoksypropylo)cytozyna Klewudyna, L-FMAU; 2?-Fluoro-5-metylo-?-L-arabinofuranozylouracyl Combivir? (lamiwudyna/zydowudyna) Cytallene; [1-(4?-hydroksy-1?,2?-butadienylo)cytozyna] DAPD; dioksolan (-)-?-2,6-diaminopuryny ddA; 2?,3?-dideoksyadenozyna ddAPR; 2?,3?-dideoksyrybozyd 2,6-diaminopuryny ddC; 2?,3?-dideoksycytydyna (Zalcitabine) ddI; 2?,3?-dideoksyinozyna, didanozyna (Videx?, Videx? EC) Delawirdyna, Rescriptor? Didanozyna, ddI, Videx?, 2?,3?-dideoksyinozyna DXG; dioksolan guanozyny E-5-(2-bromowinylo)-2?-deoksyurydyna Efawirenz, Sustiva?, Enfuwirtyd, Fuzeon?, F-ara-A; Fluoroarabinozyloadenozyna (Fludarabina) FDOC; (-)-?-D-5-fluoro-1-[2-(hydroksymetylo)-1,3-dioksolano]cytozyna FEAU; 2?-deoksy-2?-fluoro-1-?-D-arabinofuranozylo-5-etylouracyl FIAC; 1-(2-deoksy-2-fluoro-?-D-arabinofuranozylo)-5-jodocytozyna 10 FIAU; 1-(2-deoksy-2-fluoro-?-D-arabinofuranozylo-(-5-jodourydyna FLG; 2?,3?-dideoksy-3?-fluoroguanozyna FLT; 3?-deoksy-3?-fluorotymidyna Fludarabina; F-ara-A; fluoroarabinozyloadenozyna FMAU; 2?-Fluoro-5-metylo-?-L-arabinofuranozylouracyl FMdC Foskarnet; kwas fosfonomrówkowy, PFA FPMPA; 9-(3-fluoro-2-fosfonylometoksypropylo)adenina Gancyklowir; GCV; 9-(1,3-dihydroksy-2-propoksymetylo)guanina GS-7340; 9-[R-2-[[(S)-[[(S)-1-(izopropoksykarbonylo)etylo]amino]-fenoksyfosfinylo metoksy]propylo]adenina HPMPA; (S)-9-(3-hydroksy-2-fosfonylometoksypropylo)adenina HPMPC; (S)-9-(3-hydroksy-2-fosfonylometoksypropylo)cytozyna (Cydofowir) Hydroksymocznik, Droxia? Indynawir, Crixivan? Kaletra?, (lopinawir/rytonawir) Lamiwudyna, 3TC, Epivir?; (2R,5S,cis)-4-amino-1-(2-hydroksymetylo-1,3-oksatiolan-5-ylo)(1H)-pirymidyn-2-on L-d4C; L-3?-deoksy-2?,3?-didehydrocytydyna L-ddC; L-2?,3?-dideoksycytydyna L-Fd4C; L-3?-deoksy-2?,3?-didehydro-5-fluorocytydyna L-FddC; L-2?,3?-dideoksy-5-fluorocytydyna Lopinawir Nelfinawir, Viracept? Newirapina, Viramune? Oksetanocyna A; 9-(2-deoksy-2-hydroksymetylo-?-D-erytro-oksetanozylo)adenina Oksetanocyna G; 9-(2-deoxy-2-hydroxymethyl-?-D-erythro-oxetanosyl)guanina Pencyklowir PMEDAP; 9-(2-fosfonylometoksyetylo)-2,6-diaminopuryna PMPA, tenofovir; (R)-9-(2-fosfonylometoksypropylo)adenina PPA; kwas fosfonooctowy Rybawiryna; 1-?-D-rybofuranozylo-1,2,4-triazolo-3-karboksamid Rytonawir, Norvir? Sakwinawir, Invirase?, Fortovase? Sorywudyna, BvaraU; 1-?-D-arabinofuranozylo-E-5-(2-bromowinylo)uracyl Stawudyna, d4T, Zerit?; 2?,3?-didehydro-3?-deoksytymidyna 11 Trifluorotymidyna, TFT; Trizivir?, (abakawiru siarczan/lamiwudyna/ zydowudyna) Widarabina?, araA; 9-?-D-arabinofuranozyloadenina Viread?, fumaran diizoproksylu tenofowiru (DF), Bis POC PMPA, TDF; Kwasu 2,4,6,8-tetraoksa-5-fosfanonanodiowego, 5-[[(1R)-2-(6-amino-9H-puryn-9-ylo)-1metyloetoksy]metylo]-, bis(1-metyloetylo)ester, 5-tlenek, (2E)-2-butenodionian (1:1) Zalcytabina, Hivid?, ddC; 2?,3?-dideoksycytydyna Zydowudyna, AZT, Retrowir?, 3?-azydo-2?,3?-dideoksytymidyna Zonawir; 5-propynylo-1-arabinozylouracyl [0047] W innym wariancie wynalazku, do kompozycji według niniejszego wynalazku mogą należeć opisane tu czynne związki w kombinacji z jednym, lub z większą liczbą (np. 1, 2, 3) dodatkowych opisanych powyżej środków czynnych, analogicznie do sposobów znanych w 5 dziedzinie. Na przykład, kombinacje efawirenz (NRTI), emtrycytabina (NNRTI) i tenofowir DF (NRTI) są opisane, na przykład w Dahl i wsp., Publikacja Zgłoszenia Patentowego USA nr 2007/0099902 przez Dahl i wsp. Do konkretnych przykładów takich kombinacji należą, ale nie stanowiąc ograniczenia, opisane tutaj związki w kombinacji z: (a) FTC/Efawirenz; 10 (b) 3TC/Efawirenz; (c) AZT/3TC; (d) FTC; (e) 3TC; (f) FTC/Isentress; 15 (g) 3TC/Isentress; (h) PPL-100; (i) FTC/TMC278; (k) 3TC/TMC278; (l) FTC/TMC125; lub 20 (m) 3TC/TMC125. E. Formulacje Farmaceutyczne i Podawanie [0048] W jednym z wariantów wynalazku, niniejszy wynalazek stanowi kompozycja farmaceutyczna zawierająca związek według niniejszego wynalazku. W innym wariancie 25 wynalazku, kompozycja farmaceutyczna zawiera dodatkowo farmaceutycznie dopuszczalny nośnik. Używany tu termin ?farmaceutycznie dopuszczalny nośnik? odnosi się do dowolnej substancji, która jako taka nie jest środkiem leczniczym, ale służy do dostarczenia osobnikowi środka leczniczego. Przykładami farmaceutycznie dopuszczalnych nośników i sposobów wytwarzania różnych kompozycji są, ale nie stanowiąc ograniczenia, te opisane w Remington?s 12 Pharmaceutical Sciences, 18th Ed., Mack Publishing Co. (1990) (patrz także Zgłoszenie Patentowe US 2007/0072831). [0049] Związki według wynalazku można formułować przy użyciu popularnych nośników, rozcieńczalników i zaróbek dobieranych zgodnie z powszechnie stosowaną w farmacji 5 praktyką. Tabletki będą zawierały zaróbki, środki poślizgowe, wypełniacze, środki wiążące, rozcieńczalniki i tym podobne. Formulacje wodne przygotowuje się w postaci sterylnej, a przypadku gdy są przeznaczone do podawania drogą inną niż doustna, na ogół są izotoniczne. Formulacje zawierają ewentualnie zaróbki takie, jak te wymienione w ?Handbook of Pharmaceutical Excipients? (1986) i zawierają kwas askorbinowy i inne przeciwutleniacze; 10 środki chelatujące, takie jak EDTA; węglowodory, takie jak dekstryna, hydroksyalkiloceluloza, hydroksyalkilometyloceluloza; kwas stearynowy i tym podobne. [0050] Związek według wynalazku (dalej określany jako składnik czynny) można podawać dowolną drogą odpowiednią do stanu jaki ma być leczony i do takich odpowiednich dróg należą doustna, doodbytnicza, donosowa, miejscowa (w tym dooczna, dopoliczkowa i 15 podjęzykowa), dopochwowa i pozajelitowa (w tym podskórna, domięśniowa, dożylna, śródskórna, dooponowa i nadoponowa). Korzystna droga podawania może się zmieniać w zależności od, na przykład stanu osobnika przyjmującego. [0051] Możliwe jest wprawdzie podawanie składnika czynnego samego, ale jednak korzystniej jest, gdy występuje on w postaci formulacji farmaceutycznej. Formulacje według 20 niniejszego wynalazku, zarówno te do stosowania w weterynarii, jak i te dla ludzi zawierają co najmniej jeden składnik czynny, jakie określono powyżej, razem z jednym lub większą liczbą farmaceutycznie dopuszczalnych nośników (zaróbek, rozcieńczalników etc.) i ewentualnie innym składnikiem leczniczym. Nośnik(i) musi być ?dopuszczalny? w sensie kompatybilności z innymi składnikami formulacji, a także nie może być szkodliwy dla osobnika przyjmującego. 25 [0052] Do formulacji należą te odpowiednie do stosowania doustnego, doodbytniczego, donosowego, miejscowego (w tym do policzka i pod język), dopochwowego, lub pozajelitowego (w tym podskórnego, domięśniowego, dożylnego, śródskórnego, dooponowego i nadoponowego). Formulacje mogą dogodnie występować w formie jednostek dawkowania i można je wytwarzać dowolnym ze sposobów znanych w dziedzinie farmacji. 30 Sposoby te obejmują połączenie składnika czynnego z nośnikiem, który stanowi jeden lub więcej składników pomocniczych. Ogólnie, formulacje wytwarza się przez równomierne i ścisłe połączenie składnika czynnego z nośnikami płynnymi, lub dokładnie rozdrobnionymi nośnikami stałymi, lub z jednymi i z drugimi i następnie, w razie potrzeby uformowanie produktu. [0053] Formulacje według niniejszego wynalazku, odpowiednie do podawania doustnego 35 mogą mieć postać oddzielnych jednostek, takich jak kapsułki, opłatki, lub tabletki, z których każda zawiera ustaloną uprzednio ilość składnika czynnego; postać proszku lub granulek; roztworu, lub zawiesiny w wodnym lub niewodnym płynie; lub postać emulsji typu olej-w- 13 wodzie, lub woda-w-oleju. Składnik czynny może występować w bolusie, powidełku, lub paście. [0054] Tabletkę można wytworzyć przez sprasowanie, lub formowanie, ewentualnie z jednym, lub większą liczbą składników pomocniczych. Sprasowane tabletki można wytwarzać 5 przez prasowanie w odpowiedniej maszynie składnika czynnego w postaci sypkiej, takiej jak proszek lub granulki, ewentualnie zmieszanego ze środkiem wiążącym, smarującym, obojętnym rozcieńczalnikiem, środkiem konserwującym, powierzchniowo czynnym, lub rozpraszającym. Tabletki formowane można wytwarzać przez formowanie w odpowiedniej maszynie 10 mieszaniny sproszkowanego związku zwilżonego obojętnym płynnym rozcieńczalnikiem. Tabletki mogą być powlekane, lub nacinane i mogą mieć postać zapewniającą powolne, lub kontrolowane uwalnianie zawartego w nich składnika czynnego. [0055] Formulacje przeznaczone do stosowania w przypadkach infekcji oka, lub innych tkanek zewnętrznych, na przykład ust lub skóry, w niektórych wariantach wynalazku mają postać maści lub kremu, które stosuje się miejscowo i które zawierają składnik czynny w ilości, 15 na przykład 0,005 do 20% masowych (co obejmuje zawartości składnika czynnego w zakresie od 0,05% do 20% rosnąco co 0,05% masowych, tak jak 0,6% masowych, 0,65% masowych, 0,7% masowych etc.), w niektórych wariantach od 0,05 do 15% masowych, a w innych wariantach od 0,05 do 10% masowych. W przypadku formy maści, składnik czynny można stosować w bazie parafinowej lub też w bazie mieszającej się z wodą. Ewentualnie, składnik 20 czynny można formułować w krem z bazą kremu olej-w-wodzie. [0056] W razie potrzeby, faza wodna bazy kremu może zawierać, na przykład co najmniej 30% masowych alkoholu polihydroksylowego, tj. alkoholu posiadającego dwie lub więcej grup hydroksylowych, takiego jak glikol propylenowy, butano-1,3-diol, mannitol, sorbitol, glicerol i glikol polietylenowy (w tym PGE400) i ich mieszaniny. Formulacje do stosowania miejscowego 25 mogą korzystnie zawierać związek zwiększający absorpcję, lub penetrację składnika czynnego przez skórę, lub przez inne zmienione chorobowo obszary. Przykładami takich środków zwiększających penetrację przez skórę są dimetylosulfotlenek i inne podobne związki. [0057] Fazę olejową emulsji według niniejszego wynalazku można wytworzyć znanymi sposobami z powszechnie znanych składników. Jako że faza może zawierać środek emulgujący 30 (zwany inaczej emulgatorem), korzystnie zawiera ona mieszaninę co najmniej jednego emulgatora z tłuszczem, lub olejem, lub i z tłuszczem i z olejem. W niektórych wariantach wynalazku hydrofilowy emulgator występuje razem z emulgatorem lipofilowym, który działa jako stabilizator. W niektórych wariantach wynalazku zawiera zarówno olej, jak i tłuszcz. Emulgator(y) ze stabilizatorem(ami), lub bez niego(ch) tworzą razem tak zwany emulgujący 35 wosk, a wosk razem z olejem i tłuszczem tworzy tak zwane emulgujące podłoże maści stanowiące rozproszoną w oleju fazę formulacji typu kremu. 14 [0058] Do emulgatorów i stabilizatorów emulsji nadających się do stosowania w formulacji według niniejszego wynalazku należą Tween?60, Span?80, alkohol cetostearylowy, alkohol benzylowy, alkohol mirystylowy, monostearynian glicerylu i laurylosiarczan sodowy. [0059] O wyborze odpowiednich do formulacji olejów, lub tłuszczów decydują pożądane 5 własności kosmetyczne, ponieważ rozpuszczalność związku czynnego w większości olejów nadających się do formulacji farmaceutycznych typu emulsji jest niska. W niektórych wariantach wynalazku, krem korzystnie powinien być produktem nietłustym, nieplamiącym i zmywalnym, o konsystencji takiej, aby nie wyciekał z tuby, lub innych pojemników. Można stosować mono- lub dwuzasadowe estry alkilowe o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym, takie 10 jak di-izoadypinian, stearynian izocetylu, diestry tłuszczowych kwasów kokosowych z glikolem propylenowym, mirystynian izopropylu, oleinian decylu, palmitynian izopropylu, stearynian butylu, palmitynian 2-etyloheksylu, lub mieszaninę estrów o łańcuchu rozgałęzionym znaną jako Crodamol CAP, przy czym ostatnie trzy z wymienionych są estrami preferowanymi. Można je stosować same, lub w kombinacji, w zależności od właściwości jakie są pożądane. 15 Alternatywnie, można stosować tłuszcze o wysokiej temperaturze topnienia, takie jak biała miękka parafina i/lub płynna parafina, lub inne oleje mineralne. [0060] Do formulacji nadających się do stosowania miejscowego do oka należą również krople, w których składnik czynny jest rozpuszczony lub zawieszony w odpowiednim nośniku, zwłaszcza w wodnym rozpuszczalniku. W niektórych wariantach wynalazku, składnik czynny 20 występuje w takich formulacjach w stężeniu 0,1 do 20%. W niektórych wariantach wynalazku, składnik czynny występuje w stężeniu 0,1 do 10%. W niektórych wariantach wynalazku, składnik czynny występuje w stężeniu około 1,5% masowych. [0061] Do formulacji nadających się do stosowania miejscowego w ustach należą pastylki do ssania zawierające składnik czynny w podłożu smakowym, zwykle w sacharozie i gumie 25 akacjowej lub tragakantowej; pastylki zawierające składnik czynny w podłożu obojętnym, takim jak żelatyna i gliceryna, lub sacharoza i guma akacjowa; i płyny do płukania ust zawierające składnik czynny w odpowiednim płynnym nośniku. [0062] Preparaty do stosowania doodbytniczego mogą mieć postać czopków z odpowiednim podłożem zawierającym na przykład masło kakaowe, lub salicylan. 30 [0063] Do formulacji nadających się do stosowania donosowego, w których nośnik jest stały należą proszki o wielkości cząstek na przykład w zakresie 20 do 500 mikronów (co obejmuje wielkość cząstek w zakresie od 20 do 500 mikronów, rosnąco co 5 mikronów, takie jak 30 mikronów, 35 mikronów, etc.), które są przez szybki wdech wciągane do nosa przewodami nosowymi z zawierającego proszek pojemnika przylegającego ściśle do nosa. Formulacje, w 35 których nośnik jest płynny, przeznaczone do podawania w formie spreju, lub kropli do nosa zawierają wodne, lub olejowe roztwory składnika czynnego. Formulacje przeznaczone do podawania w formie aerozolu można wytwarzać powszechnie znanymi sposobami i można 15 podawać razem z innymi środkami leczniczymi, takimi jak pentamidyna w leczeniu pneumocystozy. [0064] Formulacje przeznaczone do podawania dopochwowego mogą mieć postać pesariów, pierścieni, tamponów, kremów, żeli, past, pianek lub sprejów zawierających oprócz składnika 5 czynnego odpowiednie nośniki, znane w dziedzinie farmacji. [0065] Do formulacji odpowiednich do podawania pozajelitowego należą wodne, lub niewodne sterylne roztwory iniekcyjne, zawierające przeciwutleniacze, bufory, bakteriostatyki i substancje rozpuszczone, które nadają formulacji izotoniczność z krwią osobnika , któremu jest podawana; oraz wodne i niewodne sterylne zawiesiny, które mogą zawierać środki 10 zawieszające i zagęszczające. Formulacje mogą występować w pojemnikach zawierających pojedynczą dawkę, lub wiele dawek, na przykład mogą to być zatopione ampułki, lub fiolki, które mogą być przechowywane w postaci liofilizowanej wymagającej tylko dodania sterylnego nośnika, na przykład wody do iniekcji, bezpośrednio przed podaniem. Takie roztwory i zawiesiny do iniekcji przygotowywane bezpośrednio przed podaniem można wytwarzać ze 15 sterylnych proszków, granulek i tabletek jakie zostały już poprzednio opisane. Korzystne są formulacje dawkowe stanowiące dawkę dzienną, lub dzienną pod-dawkę, jakie wymieniono powyżej, lub odpowiednią część dawki składnika czynnego. [0066] Jest zrozumiałe, że oprócz wymienionych powyżej składników formulacje według wynalazku mogą zawierać inne znane w dziedzinie farmacji składniki odpowiednie do typu 20 danej formulacji, na przykład formulacje do podawania doustnego mogą zawierać substancje smakowe. [0067] Niniejszy wynalazek dostarcza również kompozycje weterynaryjne zawierające co najmniej składnik czynny, jakie wymieniono powyżej razem z nośnikiem weterynaryjnym. Nośnikami weterynaryjnymi są materiały nadające się do podawania kompozycji; mogą one 25 być stałe, płynne lub gazowe i które są obojętne i dopuszczalne w dziedzinie weterynarii, oraz kompatybilne ze składnikiem czynnym. Te kompozycje weterynaryjne można podawać doustnie, pozajelitowo, lub dowolną inną odpowiednią drogą. [0068] Opisane tutaj związki można stosować do wytwarzania formulacji farmaceutycznych o kontrolowanym uwalnianiu leku zawierających jako składnik czynny związek według 30 wynalazku (?formulacje o kontrolowanym uwalnianiu?), w których uwalnianie składnika czynnego można kontrolować, lub regulować w celu zapewnienia powolniejszego uwalniania, lub dla poprawienia profilu farmakokinetycznego lub toksycznego związku według wynalazku. Formulacje o kontrolowanym uwalnianiu przeznaczone do podawania doustnego, w których w poszczególnych jednostkach dawkowych znajduje się jeden, lub więcej związków według 35 wynalazku można wytwarzać metodami powszechnie znanymi w farmacji. Formulacje o kontrolowanym uwalnianiu można wykorzystywać w leczeniu lub profilaktyce różnych infekcji wywołanych przez drobnoustroje, w szczególności infekcji bakteryjnych u ludzi, pasożytniczych infekcji pierwotniakowych u ludzi, infekcji wirusowych u ludzi wywołanych przez 16 mikroorganizmy, w tym przez Plasmodium, Pneumocystis, wirusy herpes (CMV, HSV 1, HSV 2, VZV i tym podobne), retrowirusy, adenowirusy i tym podobne. Formulacje o kontrolowanym uwalnianiu można stosować do leczenia infekcji HIV i związanych z nimi stanów, takich jak gruźlica, malaria, pneumocystoza, zapalenie siatkówki wywołane cytomegalowirusem, AIDS, 5 zespół związany z AIDS (ARC) i postępująca uogólniona limfadenopatia (PGL) i stany neurologiczne związane z AIDS, takie jak stwardnienie rozsiane i tropikalna spastyczna parapareza. Do innych infekcji retrowirusowych u ludzi, które można leczyć formulacjami o kontrolowanym uwalnianiu według wynalazku należą zakażenia ludzkim wirusem Tlimfotropowym i wirusem HIV 2. Tak więc, wynalazek dostarcza formulacje farmaceutyczne do 10 leczenia, lub profilaktyki wymienionych powyżej stanów i zakażeń w medycynie ludzkiej lub weterynaryjnej wywołanych przez drobnoustroje. [0069] Środki zwiększające farmakokinetykę. Opisane tu związki można stosować w kombinacji ze środkami zwiększającymi farmakokinetykę (czasem zwanymi też ?wzmacniaczami?). W jednym ze swoich aspektów wynalazek dostarcza zastosowanie 15 skutecznej dawki wzmacniacza w celu zwiększenia, lub ?wzmocnienia? farmakokinetyki związku według wynalazku. Skuteczna ilość wzmacniacza, na przykład ilość konieczna do zwiększenia aktywności związku według wynalazku oznacza ilość konieczną dla poprawienia profilu farmakokinetycznego, lub aktywności związku w porównaniu do jego profilu, gdy jest stosowany sam. Związek posiada bardziej skuteczny profil farmakokinetyczny niż miałby bez 20 dodatku wzmacniacza. Ilość wzmacniacza farmakokinetycznego jaką stosuje się w celu wzmocnienia działania leku jest korzystnie niższa od terapeutycznej (np. dawki niższe od ilości wzmacniacza, jaką stosuje się zwykle w celu leczenia infekcji u pacjenta). Dawka wzmacniająca dla związków według wynalazku jest niższa od terapeutycznej stosowanej w celu leczenia infekcji, jednak wystarczająco wysoka, aby spowodować zmianę metabolizmu 25 związków według wynalazku wzmacniając oddziaływanie na pacjenta przez zwiększenie biodostępności, zwiększenie stężenia we krwi, zwiększenie czasu półtrwania, zwiększenie czasu trwania maksymalnego stężenia w osoczu, zwiększenie/przyspieszenie hamowania integrazy HIV, RT, lub proteazy i/lub ograniczenie klirensu. Jednym z przykładów wzmacniacza farmakokinetyki jest RITONAVIR? (Abbott Laboratories). 30 F. Sposoby leczenia [0070] Według jednego ze swoich aspektów, wynalazek dostarcza sposoby leczenia zaburzeń spowodowanych przez infekcje wirusowe. Według niektórych aspektów, wirus stanowi retrowirus. W jednym z wariantów wynalazku wirus oznacza gamma retrowirus. Stosowany tu 35 termin ?retrowirus? oznacza wirus RNA, który ulega replikacji w komórkach gospodarza przez enzym odwrotną transkryptazę dając DNA z jego genomu RNA. DNA jest następnie wbudowywane do genomu gospodarza przez enzym integrazę. Wirus ulega następnie replikacji jako część DNA komórek gospodarza. Retrowirusy są opłaszczonymi wirusami 17 należącymi do rodziny wirusów Retroviridae. Do przykładowych retrowirusów należą, ale nieograniczająco, ludzki wirus niedoboru odporności i wirus pokrewny ksenotropowego wirusa mysiej białaczki (XMRV). Ponadto, istnieje dowód wskazujący na to, że XMRV może mieć związek z zespołem przewlekłego zmęczenia (CFS). (Patrz np.: Lombardi i inn., Detection of 5 an infectious retrovirus, XMRV, in blood cells of patients with chronic fatigue syndrome, Science, vol. 326, P 585-589 (October 2009).) [0071] W jednym z wariantów wynalazku, związek zastosowany do leczenia osobnika jest solą potasową CMX157. W innym wariancie, związek zastosowany do leczenia osobnika oznacza wolny CMX157. 10 [0072] W jednym z wariantów wynalazku osobnikiem jest człowiek. W jednym z wariantów wynalazku osobnikma niedobór odporności i/lub został poddany immunosupresji. W niektórych wariantach wynalazku toksyczne działania uboczne u osobnika z niedoborem odporności są zmniejszone w porównaniu z toksycznymi działaniami ubocznymi przy stosowaniu tenofowiru, lub innych środków przeciwwirusowych. W jednym z wariantów wynalazku osobnik cierpi na 15 zespól przewlekłego zmęczenia. W jednym z wariantów wynalazku osobnik cierpi na raka prostaty. [0073] Do objawów przewlekłego zmęczenia (CFS) może należeć, na przykład zmęczenie utrudniające wykonywanie zwykłych czynności codziennego życia, w tym występujące omdlenia, ból w klatce piersiowej, bóle mięśni, kołatanie serca, podrażnione gardło, stany 20 podgorączkowe, niezdolność do ćwiczeń bez pogorszenia objawów obejmującego następny dzień, limfadenopatia szyjna, zaburzenia poznawcze i wynikająca z nich depresja, oraz nietolerancja na alkohol. Może również występować nadmierna aktywność układu immunologicznego. [0074] W jednym z wariantów wynalazku sposoby będące przedmiotem wynalazku łagodzą 25 jeden, lub więcej objawów związanych zespołem przewlekłego zmęczenia. [0075] Stosowany w niniejszym opisie ?niedobór odporności? jest stanem, w którym zdolność układu odpornościowego do zwalczania choroby infekcyjnej jest upośledzona, lub całkowicie nieobecna. Osobnik z upośledzoną odpornością oznacza osobnik z niedoborem odporności dowolnego typu, lub dowolnego stopnia. Przykłady osobników z upośledzoną odpornością 30 obejmują, ale nieograniczająco, osobnika z pierwotnym niedoborem odporności (osobnik, który urodził się z defektem układu odpornościowego) i osobnika z wtórnym (nabytym) niedoborem odporności. Ponadto, do zwykłych przyczyn wtórnego niedoboru odporności należą, ale nieograniczająco, niedożywienie, starzenie się i niektóre terapie (np. terapia immunosupresyjna, taka jak chemioterapia, łagodzące chorobę leki przeciwreumatyczne, leki 35 immunosupresyjne po przeszczepach narządów, glikokortykoidy). Do innych przykładów chorób, które bezpośrednio lub pośrednio uszkadzają układ odpornościowy należą, ale nieograniczająco, różne typy raka (np. rak szpiku kostnego i komórek krwi (białaczka, chłoniak, szpiczak mnogi), zespół nabytego niedoboru odporności (AIDS) spowodowany przez 18 ludzki wirus niedoboru odporności (HIV), przewlekłe infekcje i choroby autoimmunologiczne (np. ostre rozsiane zapalenie mózgu i rdzenia (ADEM), choroba Addisona, łysienie plackowate, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, zespół przeciwciał antyfosfolipidowych (APS), autoimmunologiczna 5 anemia hemolityczna, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, autoimmunologiczna choroba ucha wewnętrznego, pemfigoid pęcherzowy, celiakia, choroba Chagasa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, choroba Crohna, zapalenie skórnomięśniowe, cukrzyca typu 1, endometrioza, zespół Goodpastura, choroba Gravesa, zespół Guillain-Barré (GBS), choroba Hashimoto, ropnie mnogie pach, choroba Kawasaki, nefropatia IgA, samoistna plamica małopłytkowa, śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego, toczeń rumieniowaty 10 układowy, mieszana choroba tkanki łącznej, stwardnienie rozsiane (MS), miastenia rzekomoporaźna, narkolepsja, neuromiotonia, pęcherzyca zwykła, anemia złośliwa, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, zapalenie wielomięśniowe, pierwotna marskość żółciowa wątroby, reumatoidalne zapalenie stawów, schizofrenia, twardzina, zespół Sjogrena, zespół sztywności uogólnionej, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, wrzodziejące zapalenie 15 okrężnicy, zapalenie naczyń, bielactwo, ziarniniakowatość Wegenera). [0076] Przeciwwirusowe działanie CMX157 zostało opisane w patentach US o numerach 6 716 825, 7 034 014, 7 094 772, 7 098 197, 7 452 898 i w publikacji PCT WO 2008/133966. 2. Leczenie infekcji głównego kompartmentu [0077] Stwierdzono również, że związki opisane w niniejszym dokumencie mogą łączyć się 20 lub wiązać z cząstkami wirusa. Cząstki wirusa migrują lub wnikają do kompartmentów komórkowych lub tkankowych i w związku z tym czynne środki lecznicze na ogół do nich nie docierają (w ten sposób powstaje ?zbiornik? infekcji, który w zasadzie nie jest leczony kiedy pacjentom podaje się takie środki układowo). Odkrycie to umożliwia (a) leczenie infekcji w takich głównych kompartmentach i (b) zastosowanie substancji czynnych w profilaktyce, lub 25 leczeniu infekcji wywołanych przez drobnoustroje (z terapeutycznego punktu widzenia korzystne jest, gdy substancja czynna łączy się, lub wiąże z wirusem zanim dojdzie do infekcji). [0078] Ogólnie, główny kompartment to kompartment komórkowy, lub tkankowy, do którego wspomniany wirus wnika in vivo i do którego wspomniana substancja czynna nie przenika in 30 vivo w wystarczającym stopniu, w nieobecności wspomnianego wirusa, i do którego wspomniana substancja czynna jest wprowadzana in vivo przez wspomniany wirus w sytuacji, gdy wspomniana substancja czynna wiąże się do wspomnianego wirusa. Na przykład, gdy głównym kompartmentem jest kompartment tkankowy, to może to być mózg (ośrodkowy układ nerwowy), gruczoł limfatyczny, lub jądra. Do przykładowych głównych kompartmentów 35 komórkowych należą, monocyty/makrofagi i ale ich nieograniczająco, kombinacje. komórki Kompozycje do dendrytyczne, leczenia infekcji mikrogleje, głównych kompartmentów można wytwarzać i leczenie prowadzić sposobami opisanymi powyżej. Kompozycje profilaktyczne, urządzenia i sposoby są bardziej szczegółowo omówione poniżej. 19 [0079] Leczenie infekcji głównych kompartmentów przy użyciu CMX157 zostało opisane w publikacjach PCT o numerach WO 2009/094191 i WO 2009/094190. 5 F. Kompozycje do stosowania miejscowego i sposoby zwalczania infekcji wywołanych przez drobnoustroje [0080] Przedmiot niniejszego wynalazku może mieć postać kompozycji do stosowania miejscowego zawierającej opisaną tu substancję czynną zdolną do hamowania, lub zwalczania infekcji wirusowej, np. do stosowania w profilaktyce. Kompozycje takie (zawierające składniki 10 czynne, inne niż ujawnione w niniejszym opisie) są znane i zostały opisane, na przykład w patencie US 6 545 007. [0081] Kompozycje mogą występować w kilku formach. I tak, w jednym z wariantów wynalazku kompozycja ma postać kremu, lotionu, żelu, lub pianki, którą nanosi się na zmienioną skórę, lub nabłonek w jamie ciała, a korzystnie rozprowadza się na całej skórze, lub 15 powierzchni nabłonka, co do których istnieje ryzyko kontaktu z płynami ustrojowymi. Formulacje takie, które są odpowiednie do podawania dopochwowego lub doodbytniczego mogą występować w postaci wodnych lub olejowych zawiesin, roztworów, lub emulsji (formulacje płynne) zawierających oprócz składnika czynnego nośniki, takie które są znane w dziedzinie farmacji jako odpowiednie do danego celu. Jako substancje smarujące występujące 20 oddzielnie (tj. substancje, które nie są pakowane łącznie z kondomami) na ogół korzystne są z wielu powodów (zarówno naukowych jak i ekonomicznych), żele i podobne formulacje wodne, a powody te są znane specjalistom w dziedzinie. Formulacje te są użyteczne nie tylko dlatego, że zapobiegają przenoszeniu retrowirusa drogą płciową, ale również dlatego, że zapobiegają zakażeniu dziecka w czasie przechodzenia przez drogi rodne. Podawanie dopochwowe może 25 odbywać się przed stosunkiem płciowym, w czasie stosunku i tuż przed urodzeniem dziecka. [0082] Jeden ze sposobów nanoszenia na genitalia przeciwwirusowego preparatu smarującego, z ujawnionych tutaj powodów, polega na pobraniu niewielkiej ilości (takiej jak łyżeczka od herbaty, lub kilka mililitrów) żelu, kremu, maści, emulsji, lub podobnej formulacji z plastykowej lub metalowej tuby, słoika, lub podobnego pojemnika, lub też z zatopionej 30 plastykowej, metalowej, lub innej saszetki zawierającej pojedynczą dawkę takiej kompozycji i rozprowadzenie kompozycji na powierzchni penisa tuż przed stosunkiem. Do alternatywnych sposobów nakładania należą (1) rozprowadzenie kompozycji na dostępnych powierzchniach wewnątrz pochwy, lub odbytu na krótko przed stosunkiem; i (2) nałożenie kondomu, krążka, lub podobnego urządzenia, które zostało wcześniej powleczone, lub w inny sposób 35 skontaktowane z przeciwwirusowym preparatem smarującym, na penis lub do pochwy. W korzystnym wariancie wynalazku, każdy z tych sposobów rozprowadzania przeciwwirusowego preparatu smarującego na powierzchniach genitaliów powoduje, że podczas stosunku środek smarujący pokrywa i pozostaje w kontakcie z genitaliami, lub na powierzchniach nabłonka. 20 [0083] W jednym z wariantów wynalazku, kompozycje stosuje się razem z kondomami w celu zwiększenia skuteczności kondomów pod względem obniżania ryzyka i zapewnienia użytkownikom maksymalnego zabezpieczenia. Kompozycją można powlekać kondomy na etapie ich produkcji i następnie zamykać je w zwykłych wodoszczelnych z tworzywa 5 sztucznego lub foliowych pakietach zawierających pojedyncze kondomy, lub też kompozycja może być nakładana ręcznie przez użytkownika, albo do środka lub na zewnątrz kondomu, tuż przed użyciem. [0084] Używane tu określenie ?kondom? oznacza stanowiące barierę urządzenie będące wodoszczelną fizyczną barierą oddzielającą w czasie stosunku męskie i żeńskie genitalia i które 10 po stosunku jest usuwane. Termin ten obejmuje zwykłe kondomy pokrywające penis; obejmuje on również tak zwane ?żeńskie kondomy?, które umieszczane są w jamie pochwy przed stosunkiem. Termin ?kondom? nie obejmuje krążków, kapturków na szyjkę macicy i innych stanowiących przegrody urządzeń pokrywających tylko część błon śluzowych w jamie pochwy. Korzystnie, kondomy powinny być wykonane z lateksu, lub innego syntetycznego 15 materiału tworzywa sztucznego, takiego jak poliuretan, ponieważ zapewniają one wysoki stopień zabezpieczenia przed wirusami. [0085] W innym wariancie wynalazku kompozycja ma postać dopochwowej lub doodbytniczej pigułki, lub czopka. Czopek, lub pigułkę należy umieścić w jamie pochwy, lub odbytu w sposób umożliwiający powleczenie ścianek pochwy, lub odbytu zabezpieczającą warstwą środka 20 przeciwwirusowego, po rozpuszczeniu lub erozji czopka lub pigułki. [0086] W jeszcze innym wariancie wynalazku, kompozycja wprowadzana jest miejscowo w wyniku uwalniania jej z urządzenia dopochwowego. Urządzenia takie to pierścienie dopochwowe, gąbki dopochwowe, krążki, kapturki na szyjkę macicy, żeńskie kondomy i tym podobne, które można łatwo dostosować, aby uwalniały kompozycję do jamy pochwy, po 25 założeniu. [0087] Kompozycje stosowane w sposobach według niniejszego wynalazku mogą również zawierać dodatkowe substancje czynne, takie jak inny(e) środek(ki) zapobiegające infekcji retrowirusowej i środki zapobiegające zapłodnieniu, a także chroniące przed innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową. Tak więc, w innym wariancie wynalazku, kompozycje zawierają 30 jeszcze jeden, lub więcej dodatkowych środków przeciwwirusowych, wirusobójczych skutecznych przeciw infekcjom wirusowym i/lub środków plemnikobójczych. [0088] W jednym, szczególnym wariancie wynalazku kompozycja zawiera nonoksynol, powszechnie stosowany plemnikobójczy środek powierzchniowo czynny. Utworzoną kompozycję można traktować jako kompozycję bifunkcyjną, ponieważ zawierając dwa 35 składniki czynne spełnia dwie różne, pożądane funkcje we względnie obojętnym płynnym nośniku; nonoksynol będzie stanowił plemnikobójczy środek antykoncepcyjny, a pochodna dihydroalkoksybenzyloksopirymidyny (DABO) dostarcza własności przeciwwirusowe. Nonoksynol może wywoływać, co najmniej u niektórych użytkowników, pewien stopień 21 podrażnienia; jest to niestety dobrze znane działanie uboczne plemnikobójczych surfaktantów, takich jak nonoksynol i oktoksynol, które atakują i niszczą lipidową dwuwarstwową błonę otaczającą komórki spermy i inne komórki ssacze. [0089] Kompozycje mogą również zawierać środek smarujący, który ułatwia nakładanie 5 kompozycji na odpowiednie powierzchnie skóry i tkanki nabłonkowej i zmniejsza tarcie podczas stosunku. W przypadku pigułki lub czopka, środek smarujący można nakładać na zewnętrzną powierzchnię formy dawkowej, dla ułatwienia jej wprowadzania. [0090] W jeszcze innym wariancie wynalazku, wynalazek dostarcza urządzenie hamujące przenoszenie 10 retrowirusa drogą płciową zawierające (a) pewnego rodzaju barierę przeznaczoną do umieszczenia w jamie pochwy i (b) kompozycję zawierającą opisaną tutaj substancję czynną. Jak już wyżej podano, korzystnymi urządzeniami działającymi jako bariera i które można dostosować do podawania środka przeciwwirusowego są gąbka dopochwowa, krążek, kapturek na szyjkę macicy i kondom (męski lub żeński). [0091] Sposoby, kompozycje i urządzenia można przystosować ogólnie tak, aby uwalnianie 15 składnika czynnego następowało w czasie zgodnym z aktywnością seksualną. W przypadku stosowania miejscowego w postaci lotionu, lub żelu, kompozycje korzystnie nanosi się tuż przed aktywnością seksualną. Inne sposoby stosowania, takie jak urządzenia i czopki, można zaprojektować tak, aby składnik czynny uwalniany był w wydłużonym czasie, z wcześniej założoną szybkością zależną od potrzeb użytkownika. 20 [0092] Kompozycje do stosowania miejscowego i sposoby zwalczania drobnoustrojów przy użyciu CMX157 zostały również opisane w publikacjach PCT o numerach WO 2009/094191 i WO 2009/094190. G. Przykłady 25 [0093] Niniejszy wynalazek zostanie teraz opisany bardziej szczegółowo na podstawie poniższych przykładów. Przykłady, które nie są objęte zastrzeżeniami należy traktować jako przykłady porównawcze. Przykład wynalazku jest podany tylko jako ilustracja i nie stanowi ograniczenia zakresu wynalazku. 30 PRZYKŁAD 2. BADANIE PRZESIEWOWE I WYTWARZANIE SOLI 1. Wstępne badanie przesiewowe soli [0094] Wstępne badanie przesiewowe soli przeprowadzono na CMX157. Substancje tworzące kokryształy zostały łącznie wybrane z następującej listy: kwas cytrynowy, kwas fumarowy, kwas gentyzynowy, kwas hipurowy, kwas maleinowy, kwas L-migdałowy, kwas orotowy, kwas 35 szczawiowy, sacharyna, kwas bursztynowy, kwas L-winowy, kwas toluenosulfonowy, amoniak, L-arginina, wodorotlenek wapnia, dimetyloamina, dietyloaminoetanol, etylenodiamina, 1Himidazol, L-lizyna, 2-hydroksyetylomorfolina, N-metyloglukamina, metanolan potasu, tertbutoksylan cynku. Badanie przesiewowe sól/ko-kryształ obejmowało odparowanie z czterech 22 rozpuszczalników, po którym doprowadzano do równowagi fazowej w czterech kolejnych rozpuszczalnikach. Suche pozostałości po każdym eksperymencie badano metodą mikroskopii Ramana. [0095] Porównanie widm Ramana wykazało, że tworzenie sól/kokryształ ma miejsce w 5 przypadku próbki gentyzynianu (krystaliczna). Próbki fumaranu i hipuranu były mieszaninami materiału krystalicznego i bezpostaciowego. Uzyskane dla tych próbek widmo Ramana wskazało na utworzenie soli. Widma Ramana następujących bezpostaciowych próbek różniły się od widm wolnego leku i odpowiadającego związku tworzącego sól: próbka wapniowa, próbka 10 dietyloaminowa, próbka dietyloaminoetanolowa, próbka imidazolowa, próbka potasowa. Widma Ramana dla próbek L-migdalanowej i bursztynowej wykazały tylko niewielkie różnice w porównaniu z próbkami wolnego leku i odpowiedniego związku tworzącego sól. Badanie płytki po jej przechowywaniu w temperaturze pokojowej przez dwanaście dni wykazało częściowo krystaliczny materiał w przypadku N-metyloglukaminy, etylenodiaminy i imidazolu. Zapisy widm Ramana dla tych próbek wykazały możliwość 15 powstania soli. [0096] Na podstawie wyników wstępnego badania przesiewowego , dalszą optymalizację krystalizacji prowadzono dla następujących soli: próbki gentyzynianu, próbki fumaranu, próbki hipuranu, próbki z etylenodiaminą, próbki z imidazolem, próbki z N-metyloglukaminą, próbki potasowej i próbki bursztynianu. 20 2. Wytwarzanie soli [0097] CMX157 w formie wolnego kwasu można wytworzyć metodami znanymi specjalistom w dziedzinie (patrz np. Painter i in., Antimicrob. Agents Chemother. 51:3505-9 (2007), i Painter, i in., Trends Biotechnol. 22:423-7 (2004).) [0098] Sól sodowa CMX157: (55,0 g, 96,5 mmola) CMX157 w formie wolnego kwasu 25 rozpuszczono w roztworze DCM : MeOH (9:1, 550 ml) w temperaturze pokojowej. Do roztworu dodano metoksylan sodu (0,5 m roztwór w metanolu, 193,1 ml, 96,5 mmola) i mieszano w temperaturze pokojowej przez 30 minut. Mieszaninę reakcyjną zatężono pod próżnią do sucha (łaźnia wodna 50oC). Utworzoną prawie białą piankę rozpuszczono w etanolu (200 ml) w 60oC, rozcieńczono acetonem (200 ml), schłodzono do temperatury pokojowej i 30 mieszano przez 18 h. Zawiesinę pozostawiono w 5o na 48 h, odsączono, przemyto acetonem (200 ml) i suszono pod próżnią w 35oC przez 48 h; uzyskano sól sodową CMX157 54,4 g (95,2%) w postaci białego osadu. Czystość HPLC (AUC) 99,6%. [0099] Sól potasowa CMX157: (55,0 g, 96,5 mmola) CMX157 w formie wolnego kwasu rozpuszczono w roztworze DCM : MeOH (9:1, 550 ml) w temperaturze pokojowej. Do 35 roztworu dodano metoksylan potasu (25% roztwór w metanolu, 28,5 ml, 96,5 mmola) i mieszano w temperaturze pokojowej przez 30 minut. Mieszaninę reakcyjną zatężono pod próżnią do sucha (łaźnia wodna 50oC). Utworzoną prawie białą piankę rozpuszczono w etanolu (200 ml) w 60oC, rozcieńczono acetonem (200 ml), schłodzono do temperatury pokojowej i 23 mieszano przez 18 h. Zawiesinę pozostawiono w 5oC na 48 h , odsączono, przemyto acetonem (200 ml) i suszono pod próżnią w 35oC przez 48 h; uzyskano sól potasową CMX157 48,4 g (82,4%) w postaci białego osadu. Czystość HPLC (AUC) 97,4%. [0100] Sól litowa CMX157: (55,0 g, 96,5 mmola) CMX157 w formie wolnego kwasu 5 rozpuszczono w roztworze DCM : MeOH (9:1, 550 ml) w temperaturze pokojowej. Do roztworu dodano tert-butoksylan litowy (7,73 g, 96,5 mmola) i mieszano w temperaturze pokojowej przez 30 minut. Mieszaninę reakcyjną zatężono pod próżnią do sucha (łaźnia wodna 50oC). Utworzony prawie biały osad rozpuszczono w etanolu (800 ml) w 70oC, schłodzono do temperatury pokojowej i mieszano przez 16 h. Drobną zawiesinę przesączono, przemyto 10 acetonem (200 ml) i suszono pod próżnią w 35oC przez 48 h; uzyskano sól litową CMX157 51,2 g (92,1%) w postaci białego osadu. Czystość HPLC (AUC) 95,7%. [0101] Sól amonowa CMX157: (55,0 g, 96,5 mmola) CMX157 w formie wolnego kwasu rozpuszczono w 2-propanolu (220 ml) w 78oC w obecności wodorotlenku amonowego (2830% roztwór 13,54 ml, 96,5 mmola). Mieszaninę reakcyjną schłodzono do temperatury 15 pokojowej i pozostawiono na 18 h. Zawiesinę pozostawiono w 5oC na 48 h, odsączono i suszono na powietrzu przez około 48 h; uzyskano sól amonową CMX157 51,7 g (91,3%) w postaci białego osadu. Czystość HPLC (AUC) 98,7%. PRZYKŁAD 2. WŁASNOŚCI SOLI 20 1. Stabilność CMX157 i soli CMX157 [0102] Badania stabilności CMX157 i jego soli przeprowadzono w celu oceny jakości związku w czasie i w różnych warunkach otoczenia. Badania przyspieszonego starzenia prowadzono wykorzystując piec próżniowy Isotemp Vacuum Oven w albo 40oC, albo 60oC. Jeśli potrzebna była duża wilgotność powietrza stosowano nasycony roztwór chlorku sodowego zapewniający 25 wilgotność powietrza około 75%. [0103] W toku badań stabilności, w celu oznaczenia w zawartości CMX157 w próbkach wykorzystywano wzorzec referencyjny o znanej czystości. Stwierdzono, że wzorzec referencyjny jest trwały w temperaturze pokojowej i w warunkach przyspieszonego starzenia. Dla przeprowadzenia analizy, 40 mg próbek badanych i wzorców rozpuszczano w 100,0 ml 30 rozcieńczalnika (80 H2O : 20 metanol : 2 NH4OH). Rozdział substancji leczniczej i zanieczyszczeń uzyskano stosując fazę ruchomą z gradientem (Tabela 1) na aparacie HPLC Shimadzu A20 z kolumną Phenomenex Synergi Polar RP 4? 150x3 mm. Procentową zawartość CMX157 ustalano przez porównanie pól powierzchni dla próbek badanych przy długości fali 259 nm (?max) z polami uzyskanymi dla wzorca referencyjnego. Tabela 1. Gradient fazy ruchomej dla HPLC 35 Czas % 50 mmol Octanu amonu z 50 ?M (min) EDTA % metanolu Szybkość przepływu (ml/min) 24 0,00 35 65 0,8 12,00 20 80 0,8 18,00 5 95 0,8 18,01 35 65 0,8 22,00 koniec koniec 0,8 [0104] Wyniki badań stabilności CMX157 i różnych soli CMX157 w różnych warunkach są przedstawione w Tabeli 2. Jak pokazuje Tabela 2, około 30% wolnego kwasu ulega rozkładowi podczas przechowywania w 60oC przez 4 tygodnie (28 dni). I przeciwnie, sole sodowa, 5 potasowa, litowa i amonowa CMX157 wykazały stabilność w temperaturze pokojowej, lub w 40oC po upływie 2 lub 4 tygodni. Tabela 2. Stabilność różnych soli CMX157 Rodzaj CMX157 Wolny kwas Wyjściowa: 94,5% 40/75 60oC 9 dni 91,5% 81,4% 4 tydzień 93,9% 70,2% Wyjściowa: 99,6% Na+ temp.pokoj. 40/75 2 tydzień 95,5% 96,9% 4 tydzień 99,5% 99,9% Wyjściowa: K+ 97,4% temp. pokoj. 40/75 2 tydzień 98,3% 98 2% 4 tydzień 99,6% 99,4% Rodzaj CMX157 Wyjściowa: Li+ 95,7% temp.pokoj. 40/75 2 tydzień 97,1% 97,3% 4 tydzień 97,5% 99,0% Wyjściowa: NH4+ 98,7% temp.pokoj. 40/75 2 tydzień 98,9% 98,5% 4 tydzień 100,3% 101,6% Odniesienie.: LJK017p. 136, 139, 148, 152, 157, 160 25 2. Higroskopijność soli [0105] Z obserwacji twórców niniejszego wynalazku wynika, że sól potasowa CMX157 jest mniej higroskopijna niż inne sole. 5 3. Właściwości soli w czasie obróbki [0106] Z obserwacji twórców niniejszego wynalazku wynika, że sól potasowa CMX157 jest podczas sączenia mniej lepka niż inne sole. PRZYKŁAD 3. OCENA CMX157 POD WZGLĘDEM AKTYWNOŚCI ANTY-XMRV [0107] W następnym przykładzie przedstawiono wyniki badań in vitro aktywności CMX157 10 przeciwko ksenotropowemu mysiemu retrowirusowi (XMRV) w porównaniu z tenofowirem i innymi środkami przeciwwirusowymi. Badane materiały oceniano na komórkach PG-4 przeciwko XMRV z niezawierającego komórek supernatantu komórek raka prostaty 22Rv1 posługując się krzywą odpowiedzi na pełną dawkę. Szczegółowy opis doświadczeń i uzyskanych wyników jest przedstawiony poniżej. 15 1. Związki [0108] Badane materiały (sól K+ CMX157 i tenofowir) rozpuszczono w wodzie przy 40 mM i 10 mM, odpowiednio i przechowywano w -20oC. Badane materiały oceniano stosując 1 mikromol w wysokim stężeniu testowym i dla próby przeciwwirusowej in vitro (SOW104-1101) przeprowadzono serię rozcieńczeń o inkrementach półlogarytmicznych. Drugą próbę 20 (SOW104-11-02) przeprowadzono stosując 1 mikromol w górnym stężeniu testowym dla CMX157, a dla tenofowiru górne stężenie testowe zwiększono do 100 mikromoli. Rybawirynę zastosowaną jako kontrola dodatnia, dostarczyła Sigma. AZT i indynawir otrzymano z NIH AIDS Repository i użyto je jako dodatkowe związki kontrolne. 2. Próba cytoprotekcji anty-XMRV 25 (1) Przygotowanie komórek [0109] Komórki PG (ATCC#CRL-2032; kocie astrocyty) pasażowano w butelkach T-75 w podłożu McCoy?a 5A suplementowanym przed zastosowaniem w próbie przeciwwirusowej 10% inaktywowaną ciepłem surowicą płodów bydlęcych, 2 mmol/l L-glutaminy, 100 U/ml penicyliny i 100 ?g/ml streptomycyny. W dniu poprzedzającym próbę, komórki podzielono 1:2 dla 30 upewnienia się, że były w wykładniczej fazie wzrostu w czasie infekcji. Ilościową ocenę komórek i ich żywotności przeprowadzono z zastosowaniem hemocytometru z wykluczeniem błękitem trypanowym. Żywotność komórek stosowanych w próbie była większa niż 95%. Komórki zawieszono ponownie w stężeniu 5x104 komórek na ml (SOW104-11-01), lub 1x105 komórek na ml (SOW104-11-02) w podłożu do hodowli tkankowych i naniesiono objętości 100 35 ?l na płaskodenne płytki do mikromiareczkowania w celu przeprowadzenia inkubacji w 37oC/5% CO2. (2) Rozcieńczanie związku 26 [0110] Przeprowadzono serię półlogarytmicznych rozcieńczeń. Z pojedynczej warstwy komórek usunięto podłoże i do 96-dołkowej płytki do mikromiareczkowania przeniesiono 100?l podłoża (DMEM suplementowane 2% FBS, 2 mmol/l L-glutaminy, 100 U/ml penicyliny i 100 ?g/ml streptomycyny dla SOW104-11-01, lub podłoża hodowlanego dla komórek PG-4 dla 5 SOW104-11-02) zawierającego podwójne stężenia związku. Rybawirynę i AZT oceniano równolegle jako związki kontrolne dla SOW104-11-01. Indynawir i AZT oceniano równolegle jako związki kontrolne dla SOW104-11-02. (3) Przygotowanie wirusa 10 [0111] Wirus XMRV zebrano z niezawierającego komórek supernatantu komórek ludzkiego raka prostaty 22Rv1 (ATCC#CRL-2505). Miareczkowaną uprzednio odmierzoną porcję wirusa wyjęto z zamrażarki (-80oC) i pozostawiono do rozmrożenia w zabezpieczonym biologicznie pomieszczeniu. Wirus rozcieńczono w 2% testowym podłożu FBS tak, że ilość wirusa dodanego do każdego dołka w objętości 100 ?l była ilością dającą 85 do 95% zabitych 15 komórek po sześciu dniach po infekcji (ocena na podstawie wartości gęstości optycznej) dla SOW104-11-01. Do rozcieńczania wirusa dla SOW104-11-02 w objętości 100 ?l dającej 85 do 95% zabitych komórek po sześciu dniach po infekcji zastosowano podłoże hodowlane dla komórek PG-4. 20 (4) Barwienie XTT płytek do mikromiareczkowania [0112] Hamowanie wywołanych przez wirus efektów cytopatycznych (CPE) oceniano ilościowo mierząc redukcję barwnika tetrazoliowego XTT (wodorotlenek 2,3-bis(2-metoksy-4nitro-5-sulfofenylo)-5-[(fenyloamino)karbonylo]-2H-tetrazoliowy). W komórkach z czynnym metabolizmem XTT jest metabolizowany przez mitochondrialny enzym NADPH oksydazę do 25 rozpuszczalnego formazanu. Roztwór XTT przygotowywano codziennie jako roztwór podstawowy w PBS 1 mg/ml. Roztwór metasiarczanu fenazyny (PMS) przygotowywano w PBS 0,15 mg/ml i przechowywano w ciemności w -20oC. XTT/PMS przygotowywano tuż przed użyciem dodając 40 ?l PMS na mililitr roztworu XTT. Do każdego dołka na płytce wprowadzano 50 ?l XTT/PMS i płytkę inkubowano przez 4 h w 37oC. Inkubację 4 h ustalono 30 empirycznie jako właściwą dla liniowej odpowiedzi na redukcję barwnika XTT dla wskazanej liczby komórek w każdej próbie. Płytkę zamykano szczelnie przy użyciu przylepców, zamiast pokrywek i taką zamkniętą płytkę kilkakrotnie odwracano w celu wymieszania rozpuszczalnego formazanu. Następnie przeprowadzano odczyt płytki przy 450 nm (650 nm referencyjna długość fali) przy użyciu spektrofotometru z czytnikiem płytek 96- i 384-dołkowych Molecular 35 Devices SpectraMax Plus. (5) Analiza danych [0113] Surowe dane uzyskano z oprogramowania Softmax Pro 4.6 i wprowadzono do arkusza 27 kalkulacyjnego Microsoft Excel XLfit4 w celu dokonania analizy (analiza dopasowania krzywej czterech parametrów) i przedstawienia danych na wykresie. Przy wykorzystaniu Microsoft Excel uzyskano EC50 i EC90 (50% i 90% zahamowania replikacji wirusa), TC50 i TC90 (50% i 90% redukcja żywotności komórek) i indeks terapeutyczny (TI, TC50/EC50 i TC90/EC90). EC50, 5 EC90, TC50 i TC90 są wyrażone jako średnie + standardowe odchylenie. Znaczące są trzy cyfry. Dostarczono surowe dane zarówno dla aktywności przeciwwirusowej jak i toksyczności w formie graficznej, jako wydruk przedstawiający łącznie aktywność dla poszczególnych związków. 10 3. Wyniki (1) Oceny działania anty-XMRV [0114] Sól K+ CMX157 i tenofowir oceniano pod względem aktywności przeciwko XMRV uzyskanemu z komórek raka prostaty 22Rv1 w komórkach PG-4 wykorzystując krzywą odpowiedzi na dawkę w sześciu stężeniach. Wyniki prób z XMRV przedstawiono w Tabeli 3. 15 [0115] Równolegle z testowanymi materiałami oceniano AZT jako związek kontrolny i uzyskano wartości EC50 dla 0,8 i 0,07 mikromoli. Zwiększona siła działania obserwowana w SOW104-11-02 wskazuje, że większa gęstość komórek i użycie podłoża hodowlanego PG-4 zapewnia lepsze warunki przeprowadzania próby niż te, stosowane w SOW104-11-01. Równolegle z testowanymi materiałami oceniano również rybawirynę i indynawir jako związki 20 kontrolne i uzyskano wartości EC50 dla, odpowiednio, 10,1 ?g/ml i 0,8 mikromola a wyliczone wskaźniki terapeutyczne wynosiły odpowiednio 6,5 i 2,7. [0116] Tenofowir był nieaktywny do 1 mikromola przy ocenie w SOW 104-11-01, gdy dla soli K+ CMX157 uzyskano wartość EC50 0,04 mikromola. Drugą próbę przeprowadzono stosując zwiększone wysokie stężenie testowe dla tenofowiru i w efekcie uzyskano wartości EC50 2,4 25 mikromola i 0,003 mikromola dla CMX157. Tabela 3: Aktywność Związków w Próbie Cytoprotekcji Anty-XMRV Związek PG-4/XMRV PG4 EC50 (mikromole) TC50(mikromole) Rybawiryna (?g/ml 10,1 65,2 6,5 IDV(Indynawir) 0,8 2,2 2,7 0,8 >1,0 >1,2 0,07 >10,0 >143,0 0,6 >1,0 >15,6 >1,0 >1,0 - 2,4 >100,0 >41,5 2,6 >100,0 >38,6 0,04 0,4 10,0 0,003 >1,0 >333,0 AZT (Retrowir) TFV (Tenofowir) CMX157 Indeks Terapeutyczny 28 0,06 5,9 97,8 [0117] Jak przedstawiono w Tabeli 3, sól K+ CMS157 wykazuje około 60 do 800 razy większą aktywność przeciwwirusową niż tenofowir w komórkach PG-4 przeciwko XMRV uzyskanemu z komórek raka prostaty 22Rv1. 5 [0118] CMX157 okazał się silnym inhibitorem XMRV in vitro z EC50 około 20-krotnie niższą niż AZT i 800-krotnie niższą niż TFV. Dla wszystkich związków uzyskano wyższą EC50 przy wyższych pasażach komórek PG-4. PRZYKŁAD 4. AKTYWNOŚĆ ANTY-XMRV W KOMÓRKACH [0119] W Tabeli 4 przedstawiono dane z badania aktywności anty-XMRV. Dokładniej, 10 aktywność anty-XMRV przeprowadzono w komórkach LNCaP (próba 6-dniowa) metodami opisanymi w PLoS ONE, volume 5(4), April 21010, e9948, strony 1-7. Tabela 4. Aktywność anty-XMRV Aktywność anty-XMRV na komórkach LNCaP (próba 6-dniowa) Cytotoksyczność (IC50, ?M) Związek EC50, EC90 komórki LNCaP (?M) (?M) AZT 0,0081+0,011 0,055+0,051 >100 CMX157 0,0031+0,0021 0,037+0,016 >100 Fumaran diizoproksylu 0,029+0,026 0,21+0,15 87,4 Tenofowir 4,5+3,8 17,4+9,0 >100 Raltegrawir 0,00054+0,00057 0,0032+0,0029 >100 tenofowiru Przedstawione dane świadczą o tym, że wartości EC50 i EC90 dla CMX157 są porównywalne, lub 15 lepsze niż dla innych związków czynnych, takich jak AZT, fumaran diizoproksylu tenofowiru, tenofowir i raltegrawir. Zbadano również cytotoksyczność CMX157 w komórkach LNCaP. [0120] Powyższe stanowi ilustrację niniejszego wynalazku i nie może być traktowane jako jego ograniczenie. Wynalazek precyzują poniższe zastrzeżenia. 20 Chimerix, Inc., Stany Zjednoczone Ameryki Pełnomocnik: 29 EP 2 534 150 B1 Z-15710 Zastrzeżenia patentowe 1. Związek o wzorze: przy czym M+ oznacza K+. 2. Kompozycja farmaceutyczna zawierająca związek o wzorze: przy czym M+ oznacza K+. 3. Związek do zastosowania w leczeniu choroby wirusowej, przy czym związek ma wzór: przy czym M+ oznacza K+. 4. Kompozycja farmaceutyczna do zastosowania w leczeniu choroby wirusowej zawierająca związek o wzorze: przy czym M+ oznacza K+. 5. Związek lub kompozycja farmaceutyczna, lub związek lub kompozycja farmaceutyczna do 30 zastosowania według któregokolwiek z poprzednich zastrzeżeń, przy czym związek jest w postaci bezwodnej lub w postaci solwatu. 6. Związek lub kompozycja farmaceutyczna, lub związek lub kompozycja farmaceutyczna do zastosowania według któregokolwiek z poprzednich zastrzeżeń, przy czym związek jest w postaci krystalicznej. 7. Związek lub kompozycja farmaceutyczna, lub związek lub kompozycja farmaceutyczna do zastosowania według któregokolwiek z zastrz. 1-4, przy czym związek ma czystość 98,2% po przechowywaniu go w 40oC i przy wilgotności 75% przez 2 tygodnie. 8. Związek lub kompozycja farmaceutyczna, lub związek lub kompozycja farmaceutyczna do zastosowania według któregokolwiek z zastrz. 1-4, przy czym związek ma czystość 99,4% po przechowywaniu go w 40oC i przy wilgotności 75% przez 4 tygodnie. 9. Kompozycja farmaceutyczna określona w zastrz. 2, lub kompozycja farmaceutyczna do zastosowania według zastrzeżenia 4 w postaci tabletki do podawania doustnego. Chimerix, Inc., Stany Zjednoczone Ameryki Pełnomocnik:






























Grupy dyskusyjne