Money.plTechnologie dla biznesuPrzemysłPatentyPL 15248 S2
Wyszukiwarka patentów
  • od
  • do
Patent PL 15248 S2


PL 15248 S2

RZECZPOSPOLITA POLSKA (1) 2 OPIS OCHRONNY WZORU PRZEMYSŁOWEGO 14928 (19)PL (1)15248 1 (51) Klasyfikacja: Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (21) Numer zgłoszenia: (22) Data zgłoszenia: 08-08 13.07.2009 (54) Śruba, zwłaszcza do mocowania elementówstolarki drzwiowej lub okiennej (73) Uprawniony z rejestracji wzoru przemysłowego: WALA Sp. z o.o., Wilkowice, (PL) (45) O udzieleniu prawa z rejestracji ogłoszono: 31.05.2010 WUP 05/2010 (72) Twórca(y) wzoru przemysłowego: Wala Ireneusz, Katowice, (PL) P 15248 L - 1 - Śruba, zwłaszcza do mocowania elementów stolarki drzwiowej lub okiennej Przedmiotem wzoru przemysłowego jest śruba, zwłaszcza do mocowania elementów stolarki drzwiowej lub okiennej, jak również do mocowania innego wyposażenia w konstrukcjach aluminiowych, drewnianych lub z tworzyw sztucznych w budownictwie. Wzór przemysłowy stanowi nowa i posiadająca indywidualny charakter postać śruby, przejawiająca się w jej ukształtowaniu. Przedmiot wzoru jest uwidoczniony na rysunku, na którym fot.1 przedstawia widok ogólny pierwszej odmiany śruby, fig.1.1 przedstawia widok pierwszej odmiany śruby z boku, fig. 1.2 przedstawia widok pierwszej odmiany śruby od strony swobodnego końca, fig. 1.3 przedstawia widok z góry łba pierwszej odmiany śruby, fot.2 przedstawia widok ogólny drugiej odmiany śruby, fig.2.1 przedstawia widok drugiej odmiany śruby z boku, fig.2.2 przedstawia widok drugiej odmiany śruby od strony swobodnego końca, fig.2.3 przedstawia widok z góry łba drugiej odmiany śruby, fot.3 przedstawia widok ogólny trzeciej odmiany śruby, fig.3.1 przedstawia widok trzeciej odmiany śruby z boku, fig. 3.2 przedstawia widok trzeciej odmiany śruby od strony swobodnego końca, fig. 3.3 przedstawia widok z góry łba trzeciej odmiany śruby, fot.4 przedstawia widok ogólny czwartej odmiany śruby, fig.4.1 przedstawia widok czwartej odmiany śruby z boku, fig. 4.2 przedstawia widok czwartej odmiany śruby od strony swobodnego końca, fig. 4.3 przedstawia widok z góry łba czwartej odmiany śruby, fot.5 przedstawia widok ogólny piątej odmiany śruby, fig.5.1 przedstawia widok piątej odmiany śruby z boku, fig. 5.2 przedstawia widok ogólny piątej odmiany śruby od strony swobodnego końca, fig. 5.3 przedstawia widok z góry łba piątej odmiany śruby, fot.6 przedstawia widok ogólny szó- - 2 - stej odmiany śruby, fig.6.1 przedstawia widok szóstej odmiany śruby boku, fig. 6.2 przedstawia widok szóstej odmiany śruby od strony swobodnego końca, fig. 6.3 przedstawia widok z góry łba szóstej odmiany śruby, fot.7 przedstawia widok ogólny siódmej odmiany śruby, fig.7.1 przedstawia widok siódmej odmiany śruby z boku, fig. 7.2 przedstawia widok siódmej odmiany śruby od strony swobodnego końca, fig. 7.3 przedstawia widok z góry łba siódmej odmiany śruby, fot.8 przedstawia widok ogólny ósmej odmiany śruby, fig.8.1 przedstawia widok ósmej odmiany śruby z boku, fig. 8.2 przedstawia widok ósmej odmiany śruby od strony swobodnego końca, fig. 8.3 przedstawia widok z góry łba ósmej odmiany śruby, fot.9 przedstawia widok ogólny dziewiątej odmiany śruby, fig.9.1 przedstawia widok dziewiątej odmiany śruby z boku, fig. 9.2 przedstawia widok dziewiątej odmiany śruby od strony swobodnego końca, fig. 9.3 przedstawia widok z góry łba dziewiątej odmiany śruby, fot. 10 przedstawia widok ogólny dziesiątej odmiany śruby, fig. 10.1 przedstawia widok dziesiątej odmiany śruby z boku, fig. 10.2 przedstawia widok dziesiątej odmiany śruby od strony swobodnego końca, fig. 10.3 przedstawia widok z góry łba dziesiątej odmiany śruby. Śruba w pierwszej odmianie wzoru przemysłowego, przedstawiona na fot. 1 i fig. 1.1 do 1.3, posiada część trzpieniową zakończoną po jednej stronie łbem. Trzpień ma zasadniczo postać bryły zbliżonej kształtem do walca, na którego powierzchni zewnętrznej znajduje się gwint, przy czym swobodny koniec trzpienia nieco zwęża się, na kształt stożka, w kierunku końca ograniczonego płaską podstawą. Łeb śruby ma kształt walca i średnicę większą od średnicy trzpienia. W górnej powierzchni łba, w położeniu centralnym, znajduje się wgłębienie, które w widoku z góry ma kształt sześciokąta. Ściany wgłębienia, na części wysokości łba, są płaskie i każda z nich ma kształt prostokąta, a następnie formują kształt ostrosłupa z podstawą o kształcie sześciokąta i wierzchołkiem skierowanym w kierunku części trzpieniowej. Śruba w drugiej odmianie wzoru, przedstawiona na fot. 2 i fig. 2.1 do 2.3, posiada część trzpieniową zakończoną po jednej stronie łbem. Trzpień ma zasadniczo postać bryły zbliżonej kształtem do walca, na którego powierzchni zewnętrznej znajduje się gwint, przy czym swobodny koniec trzpienia nieco zwęża się, na kształt - 3 - stożka, w kierunku końca ograniczonego płaską podstawą. Łeb śruby ma kształt złożony z dwóch brył walcowych o różnych średnicach, przy czym sąsiadująca z częścią trzpieniową część łba ma średnicę nieco większą od średnicy trzpienia, i mniejszą od średnicy bryły walcowej stanowiącej górną część łba. W górnej powierzchni łba, w położeniu centralnym znajduje się wgłębienie, które w widoku z góry ma kształt sześciokąta. Ściany wgłębienia, na części wysokości łba, są płaskie i każda z nich ma kształt prostokąta, a następnie formują kształt ostrosłupa z podstawą o kształcie sześciokąta i wierzchołkiem skierowanym w kierunku części trzpieniowej. Śruba w trzeciej odmianie wzoru, przedstawiona na fot. 3 i fig. 3.1 do 3.3, posiada część trzpieniową zakończoną po jednej stronie łbem. Trzpień ma zasadniczo postać bryły zbliżonej kształtem do walca, na którego powierzchni zewnętrznej znajduje się gwint, przy czym swobodny koniec trzpienia nieco zwęża się, na kształt stożka, w kierunku końca ograniczonego płaską podstawą. Łeb śruby ma kształt złożony z dwóch, usytuowanych na skraju, brył walcowych o różnych średnicach połączonych bryłą w kształcie stożka ściętego. Część walcowa łba, sąsiadująca z częścią trzpieniową ma średnicę nieco większą od średnicy trzpienia, i równą mniejszej średnicy stożka ściętego, którego większa średnica z kolei odpowiada średnicy bryły walcowej stanowiącej górną część łba. W górnej powierzchni łba, w położeniu centralnym znajduje się wgłębienie, które w widoku z góry ma kształt sześciokąta. Ściany wgłębienia, na części wysokości łba, są płaskie i każda z nich ma kształt prostokąta, a następnie formują kształt ostrosłupa z podstawą o kształcie sześciokąta i wierzchołkiem skierowanym w kierunku części trzpieniowej. Śruba w czwartej odmianie wzoru, przedstawiona na fot. 4 i fig. 4.1 do 4.3, posiada część trzpieniową zakończoną po jednej stronie łbem. Trzpień ma zasadniczo postać bryły zbliżonej kształtem do walca, na którego powierzchni zewnętrznej znajduje się gwint, przy czym swobodny koniec trzpienia nieco zwęża się, na kształt stożka, w kierunku końca ograniczonego płaską podstawą. Łeb śruby ma kształt stożka ściętego, przy czym sąsiadująca z częścią trzpieniową część łba odpowiada mniejszej podstawie stożka. Podstawa stożka ściętego o większej średnicy stanowi górną powierzchnię łba, i w położeniu centralnym posiada wgłębienie, które w widoku z góry ma kształt sześciokąta. Ściany wgłębienia, na części - 4 - wysokości łba, są płaskie i każda z nich ma kształt prostokąta, a następnie formują kształt ostrosłupa z podstawą o kształcie sześciokąta i wierzchołkiem skierowanym w kierunku części trzpieniowej. Śruba w piątej odmianie wzoru, przedstawiona na fot. 5 i fig. 5.1 do 5.3, posiada część trzpieniową zakończoną po jednej stronie łbem. Trzpień ma zasadniczo postać bryły zbliżonej kształtem do walca, na którego powierzchni zewnętrznej znajduje się gwint, przy czym swobodny koniec trzpienia nieco zwęża się, na kształt stożka, w kierunku końca ograniczonego płaską podstawą. Łeb śruby ma kształt złożony z dwóch brył walcowej i stożka ściętego. Część walcowa łba, sąsiadująca z częścią trzpieniową ma średnicę nieco większą od średnicy trzpienia, i równą mniejszej średnicy stożka ściętego, którego podstawa o większej średnicy stanowi górną powierzchnię łba. W górnej powierzchni łba, w położeniu centralnym znajduje się wgłębienie, które w widoku z góry ma kształt sześciokąta. Ściany wgłębienia, na części wysokości łba, są płaskie i każda z nich ma kształt prostokąta, a następnie formują kształt ostrosłupa z podstawą o kształcie sześciokąta i wierzchołkiem skierowanym w kierunku części trzpieniowej. Śruba w szóstej odmianie wzoru, przedstawiona na fot. 6 i fig. 6.1 do 6.3, posiada część trzpieniową zakończoną po jednej stronie łbem. Trzpień ma zasadniczo postać bryły zbliżonej kształtem do walca, na którego powierzchni zewnętrznej znajduje się gwint, przy czym swobodny koniec trzpienia nieco zwęża się, na kształt stożka, w kierunku końca ograniczonego płaską podstawą. Trzpień posiada na ok. 1 długości, począwszy od swobodnego końca, dwie równoodległe wzdłużne /2 szczeliny. Łeb śruby ma kształt złożony z dwóch brył walcowej i stożka ściętego. Część walcowa łba, sąsiadująca z częścią trzpieniową ma średnicę nieco większą od średnicy trzpienia, i równą mniejszej średnicy stożka ściętego, którego podstawa o większej średnicy stanowi górną powierzchnię łba. W górnej powierzchni łba, w położeniu centralnym znajduje się wgłębienie, które w widoku z góry ma kształt sześciokąta. Ściany wgłębienia, na części wysokości łba, są płaskie i każda z nich ma kształt prostokąta, a następnie formują kształt ostrosłupa z podstawą o kształcie sześciokąta i wierzchołkiem skierowanym w kierunku części trzpieniowej. Śruba w siódmej odmianie wzoru, przedstawiona na fot. 7 i fig. 7.1 do 7.3, posiada część trzpieniową zakończoną po jednej stronie łbem. Trzpień ma zasadniczo - 5 - postać bryły zbliżonej kształtem do walca, na którego powierzchni zewnętrznej znajduje się gwint, przy czym swobodny koniec trzpienia nieco zwęża się, na kształt stożka, w kierunku końca ograniczonego płaską podstawą. Śruba posiada na całej długości dwie równoodległe wzdłużne szczeliny. Łeb śruby ma kształt złożony z dwóch brył walcowej i stożka ściętego. Część walcowa łba, sąsiadująca z częścią trzpieniową ma średnicę nieco większą od średnicy trzpienia, i równą mniejszej średnicy stożka ściętego, którego podstawa o większej średnicy stanowi górną powierzchnię łba. W górnej powierzchni łba, w położeniu centralnym znajduje się wgłębienie, które w widoku z góry ma kształt sześciokąta oraz dwa usytuowane na linii brzegowej wycięcia odpowiadające szczelinom. Ściany wgłębienia, na części wysokości łba, są płaskie i każda z nich ma kształt prostokąta, a następnie formują kształt ostrosłupa z podstawą o kształcie sześciokąta i wierzchołkiem skierowanym w kierunku części trzpieniowej. Śruba w ósmej odmianie wzoru, przedstawiona na fot. 8 i fig. 8.1 do 8.3, posiada część trzpieniową zakończoną po jednej stronie łbem. Trzpień ma zasadniczo postać bryły zbliżonej kształtem do walca, na którego powierzchni zewnętrznej, poza częścią stanowiącą dolny koniec, znajduje się gwint. Swobodny koniec trzpienia nieco zwęża się, na kształt stożka, w kierunku walcowo ukształtowanego zakończenia o gładkiej powierzchni i jest ograniczony płaską podstawą. Trzpień posiada na ok. 1/2 długości, począwszy od swobodnego końca, dwie równoodległe wzdłużne szczeliny. Łeb śruby ma kształt złożony z dwóch brył walcowej i stożka ściętego. Część walcowa łba, sąsiadująca z częścią trzpieniową ma średnicę nieco większą od średnicy trzpienia, i równą mniejszej średnicy stożka ściętego, którego podstawa o większej średnicy stanowi górną powierzchnię łba. W górnej powierzchni łba, w położeniu centralnym znajduje się wgłębienie, które w widoku z góry ma kształt sześciokąta. Ściany wgłębienia, na części wysokości łba, są płaskie i każda z nich ma kształt prostokąta, a następnie formują kształt ostrosłupa z podstawą o kształcie sześciokąta i wierzchołkiem skierowanym w kierunku części trzpieniowej. Śruba w dziewiątej odmianie wzoru, przedstawiona na fot. 9 i fig. 9.1 do 9.3, posiada część trzpieniową zakończoną po jednej stronie łbem. Trzpień ma zasadniczo postać bryły zbliżonej kształtem do walca, na którego powierzchni zewnętrznej - 6 - znajduje się gwint, przy czym swobodny koniec trzpienia nieco zwęża się, na kształt stożka, w kierunku końca ograniczonego płaską podstawą. Łeb śruby ma kształt złożony z dwóch brył walcowej i stożka ściętego. Część walcowa łba, są siadująca z częścią trzpieniową ma średnicę nieco większą od średnicy trzpienia, i równą mniejszej średnicy stożka ściętego, którego podstawa o większej średnicy stanowi górną powierzchnię łba. Na obwodzie w górnej walcowej części jest wykonane żłobienie. W górnej powierzchni łba, w położeniu centralnym, znajduje się wgłębienie, które w widoku z góry ma kształt sześciokąta. Ściany wgłębienia, na części wysokości łba, są płaskie i każda z nich ma kształt prostokąta, a następnie formują kształt ostrosłupa z podstawą o kształcie sześciokąta i wierzchołkiem skierowanym w kierunku części trzpieniowej. Śruba w dziesiątej odmianie wzoru, przedstawiona na fot. 10 oraz fig. 10.1 do 10.3, posiada część trzpieniową zakończoną po jednej stronie łbem. Trzpień ma zasadniczo postać bryły zbliżonej kształtem do walca, na którego powierzchni zewnętrznej znajduje się gwint, przy czym swobodny koniec trzpienia nieco zwęża się, na kształt stożka, w kierunku końca ograniczonego płaską podstawą. Łeb śruby ma kształt złożony z trzech brył, z których dolna połączona z trzpieniem ma kształt walca, część środkowa ma postać stożka ściętego, i którego tworząca przenika się ze ścianami kolejnej bryły, którą stanowi graniastosłup o płaskiej podstawie w kształcie sześciokąta, tworząc w miejscu styku krawędź złożoną z sześciu linii łukowych. Śruba, zwłaszcza do mocowania elementów stolarki drzwiowej lub okiennej według wzoru przemysłowego jest wykonana ze stali. Cechą istotną śruby w pierwszej odmianie wzoru przemysłowego jest to, że: - część trzpieniowa z gwintem ma zasadniczo postać bryły zbliżonej kształtem do walca, przy czym swobodny koniec trzpienia nieco zwęża się, na kształt stożka, w kierunku końca ograniczonego płaską podstawą. - łeb śruby ma kształt walca i średnicę większą od średnicy trzpienia. - 7 - Cechą istotną śruby w drugiej odmianie wzoru jest to, że: - część trzpieniowa z gwintem ma zasadniczo postać bryły zbliżonej kształtem do walca, przy czym swobodny koniec trzpienia nieco zwęża się, na kształt stożka, w kierunku końca ograniczonego płaską podstawą. - łeb śruby ma kształt złożony z dwóch brył walcowych o różnych średnicach. Cechą istotną śruby w trzeciej odmianie wzoru jest to, że: - część trzpieniowa z gwintem ma zasadniczo postać bryły zbliżonej kształtem do walca, przy czym swobodny koniec trzpienia nieco zwęża się, na kształt stożka, w kierunku końca ograniczonego płaską podstawą - łeb śruby ma kształt złożony z dwóch, usytuowanych na skraju, brył walcowych o różnych średnicach połączonych bryłą w kształcie stożka ściętego. Cechą istotną śruby w czwartej odmianie wzoru jest to, że: - część trzpieniowa z gwintem ma zasadniczo postać bryły zbliżonej kształtem do walca, przy czym swobodny koniec trzpienia nieco zwęża się, na kształt stożka, w kierunku końca ograniczonego płaską podstawą - łeb śruby ma kształt stożka ściętego, przy czym sąsiadująca z częścią trzpieniow ą część łba odpowiada mniejszej podstawie stożka. Cechą istotną śruby w piątej odmianie wzoru jest to, że: - część trzpieniowa z gwintem ma zasadniczo postać bryły zbliżonej kształtem do walca, przy czym swobodny koniec trzpienia nieco zwęża się, na kształt stożka, w kierunku końca ograniczonego płaską podstawą - łeb śruby ma kształt złożony z dwóch brył walcowej i stożka ściętego. - 8 - Cechą istotną śruby w szóstej odmianie wzoru jest to, że: - część trzpieniowa z gwintem ma zasadniczo postać bryły zbliżonej kształtem do walca, przy czym swobodny koniec trzpienia nieco zwęża się, na kształt stożka, w kierunku końca ograniczonego płaską podstawą. Trzpień ny. - łeb śruby ma kształt złożony z dwóch brył walcowej i stożka ściętego. posiada na ok. 1 /2 długości, począwszy od swobodnego końca, dwie równoodległe wzdłużne szczeli- Cechą istotną śruby w siódmej odmianie wzoru jest to, że: - część trzpieniowa z gwintem ma zasadniczo postać bryły zbliżonej kształtem do walca, przy czym swobodny koniec trzpienia nieco zwęża się, na kształt stożka, w kierunku końca ograniczonego płaską podstawą. - śruba posiada na całej długości dwie równoodległe wzdłużne szczeliny, - łeb śruby ma kształt złożony z dwóch brył walcowej i stożka ściętego. Cechą istotną śruby w ósmej odmianie wzoru jest to, że: - część trzpieniowa, z częściowo nagwintowaną powierzchnią, ma zasadniczo postać bryły zbliżonej kształtem do walca. Swobodny koniec trzpienia nieco zwęża się, na kształt stożka, w kierunku walcowo ukształtowanego zakończenia o gładkiej powierzchni i jest ograniczony płaską podstawą. Trzpień ny. - łeb śruby ma kształt złożony z bryły walcowej i stożka ściętego. Cechą istotną śruby w dziewiątej odmianie wzoru jest to, że: - część trzpieniowa z gwintem ma zasadniczo postać bryły zbliżonej kształtem do walca, przy czym swobodny koniec trzpienia nieco zwęża się, na kształt stożka, w kierunku końca ograniczonego płaską podstawą posiada na ok.1/2 długości, począwszy od swobodnego końca, dwie równoodległe wzdłużne szczeli- - 9 - - łeb śruby ma kształt złożony z bryły walcowej i stożka ściętego. Na obwodzie, w górnej walcowej części łba, jest wykonane żłobienie. Cechą istotną śruby w dziesiątej odmianie wzoru jest to, że: - część trzpieniowa z gwintem ma zasadniczo postać bryły zbliżonej kształtem do walca, przy czym swobodny koniec trzpienia nieco zwęża się, na kształt stożka, w kierunku końca ograniczonego płaską podstawą. - łeb śruby ma kształt złożony z trzech brył, z których dolna połączona z trzpieniem ma kształt walca, część środkowa ma postać stożka ściętego, którego tworząca przenika się ze ścianami kolejnej bryły, którą stanowi graniastosłup o płaskiej podstawie w kształcie sześciokąta, tworząc w miejscu styku krawędź złożoną z sześciu linii łukowych. - 10 - Fig. 1.1 Fig. 1.2 Fig. 2.1 Fig. 3.1 Fig. 4.1 Fig. 5.1 Fig. 6.1 Fig. 7.1 Fig. 8.1 Fig. 9.1 Fig. 10.1 - 10 - Fot. 1 Fig. 1.1 Fig. 1.3 Fig. 1.2 Fot. 2 Fig. 2.1 Fig. 2.3 Fig. 2.2 - 10 - Fot. 3 Fig. 3.1 Fig. 3.3 Fig. 3.2 Fot. 4 Fig. 4.1 Fig. 4.3 Fig. 4.2 - 10 - Fot. 5 Fig. 5.1 Fig. 5.3 Fig. 5.2 Fot. 6 Fig. 6.1 Fig. 6.3 Fig. 6.2 - 10 - Fot. 7 Fig. 7.3 Fig. 7.1 Fig. 7.2 Fot. 8 Fig. 8.1 Fig. 8.3 Fig. 8.2 - 10 - Fot. 9 Fig. 9.1 Fig. 9.3 Fig. 9.2 Fot. 10 Fig. 10.1 Fig. 10.3 Fig. 10.2 - 10 -






















Grupy dyskusyjne