Money.plTechnologie dla biznesuPrzemysłPatentyPL 235232 B1
Wyszukiwarka patentów
  • od
  • do
Patent PL 235232 B1


PL 235232 B1

RZECZPOSPOLITA POLSKA (12) OPIS PATENTOWY (19) (21) Numer zgłoszenia: 423613 Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (54) (22) Data zgłoszenia: 27.11.2017 235232 (13) B1 (11) (51) Int.Cl. C09K 3/16 (2006.01) C07C 229/12 (2006.01) C01B 33/113 (2006.01) D21H 17/02 (2006.01) D21H 17/07 (2006.01) D21H 17/68 (2006.01) D21H 19/12 (2006.01) Sposób wytwarzania ekologicznego, antystatycznego preparatu do tektury (43) Zgłoszenie ogłoszono: 03.06.2019 BUP 12/19 (45) O udzieleniu patentu ogłoszono: 15.06.2020 WUP 07/20 PL 235232 B1 PL (73) Uprawniony z patentu: WĄTROBIŃSKA ALICJA, Paczków, PL (72) Twórca(y) wynalazku: ALICJA WĄTROBIŃSKA, Paczków, PL 2 PL 235 232 B1 Opis wynalazku Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania ekologicznego, antystatycznego preparatu do tektury. Wynalazek rozwiązuje problem akumulacji ładunków elektrostatycznych i zjawiska elektryzowania się powierzchni tektury. Tektura stanowi powierzchnię silnie przyciągającą pyły. Wyładowanie elektryczne może spowodować porażenie lub pożar. Problem elektryzowania się tektury jest tak duży, że producenci wyrobów wrażliwych na wyładowanie elektryczne często zmuszeni są rezygnować z opakowań tekturowych na rzecz opakowań z innych materiałów, których nie dotyczy problem akumulacji ładunków elektrostatycznych lub dla których znane są środki antystatyczne. Dotychczas nie było skutecznej metody zapobiegania elektryzowaniu się powierzchni tektury bez pogorszenia jej właściwości wytrzymałościowych. Zjawisko elektryzowania eliminuje podniesienie wilgotności względnej papieru/tektury do 45?55%. W praktyce jednak w przypadku tektury, stanowiącej zazwyczaj materiał opakowaniowy o funkcji ochronnej, nie jest możliwe takie rozwiązanie. Zwiększenie i utrzymywanie wilgotności tektury powoduje zmiany jej właściwości fizycznych, między innymi pogorszenie właściwości wytrzymałościowych, zwiększanie odkształceń liniowych, przez co traci ona właściwości ochronne. Tektura charakteryzująca się odpowiednią odpornością mechaniczną powinna zawierać optymalną ilość wilgoci, wynoszącą 6?10%. Antystatyczne preparaty do tworzyw sztucznych (np. PVC) nie znajdują zastosowania w przypadku tektury ze względu na ograniczenia w postaci zbyt długiego procesu odparowywania rozpuszczalnika, co wpływa negatywnie na właściwości tektury. Istotą rozwiązania według wynalazku jest sposób wytwarzania bezpiecznego dla środowiska, płynnego preparatu, który w łatwy sposób można rozprowadzić na powierzchni tektury, np. za pomocą natrysku, zapobiegającego elektryzowaniu się tektury i niepogarszającego właściwości wytrzymałościowych tektury. Składniki preparatu są nietoksyczne, biodegradowalne, bezpieczne w użytkowaniu, nie podrażniają skóry i błon śluzowych. Betaina cukrowa jest substancją naturalną ? to aminokwas otrzymywany z buraka cukrowego. Ma ona silne właściwości antystatyczne, zapobiega elektryzowaniu się. Dodatek krzemionki koloidalnej (także substancji naturalnej) przyspiesza osuszanie powierzchni tektury z rozpuszczalnika (wody zdemineralizowanej) po naniesieniu preparatu. Zapobiega to utracie właściwości fizycznych tektury, głównie wytrzymałości. Preparat ma tak dobrany skład, aby nie było konieczności silnego natryskiwania powierzchni tektury (aby maksymalnie wyeliminować podwyższenie poziomu jej wilgotności). Zastosowanie już 5% preparatu w stosunku do gramatury tworzy ochronę antystatyczną powierzchni tektury. Zastosowanie wody zdemineralizowanej pozwala uniknąć osłabienia właściwości antystatycznych betainy poprzez ewentualne niepożądane reakcje chemiczne. Ponadto betaina posiada zdolność obniżania napięcia powierzchniowego, dzięki czemu preparat może wniknąć nieco w strukturę papieru, przez co jego działanie będzie trwałe (trudno usunąć go poprzez tarcie, a przecież zjawiska tego nie sposób uniknąć w przypadku opakowań tekturowych ? pakowanie, transport nieodłącznie wiążą się z pocieraniem, tarciem itp.). Betaina cukrowa doskonale rozpuszcza się nawet w zimnej wodzie, zatem wytwarzanie preparatu nie wymaga podgrzewania. Rozwiązanie według wynalazku przedstawiono w przykładzie realizacji. Betainę cukrową w ilości 20 do 25 części wagowych miesza się w mieszalniku szybkoobrotowym z wodą zdemineralizowaną od 71 do 78 części wagowych, bez konieczności podgrzewania, do momentu rozpuszczenia betainy, a następnie dodaje się krzemionkę koloidalną od 2 do 4 części wagowych i całość miesza się w mieszalniku szybkoobrotowy 3?5 minut, bez konieczności podgrzewania. Powstaje gotowy produkt ? ekologiczny, antystatyczny preparat do tektury. Zastrzeżenia patentowe 1. Sposób wytwarzania ekologicznego, antystatycznego preparatu do tektury polegający na wymieszaniu w wodzie dodatków tworzących właściwości antystatyczne, znamienny tym, że betainę cukrową w ilości 20 do 25 części wagowych miesza się w mieszalniku szybkoobrotowym PL 235 232 B1 3 z wodą zdemineralizowaną od 71 do 78 części wagowych, do momentu rozpuszczenia betainy, a następnie dodaje się krzemionkę koloidalną od 2 do 4 części wagowych i całość miesza się w mieszalniku szybkoobrotowy 3?5 minut. 2. Sposób wytwarzania ekologicznego, antystatycznego preparatu do tektury według zastrz. 1, znamienny tym, że betainę cukrową miesza się z wodą zdemineralizowaną bez konieczności podgrzewania. 3. Sposób wytwarzania ekologicznego, antystatycznego preparatu do tektury według zastrz. 1, znamienny tym, że roztwór betainy cukrowej z wodą zdemineralizowaną miesza się z krzemionką koloidalną bez konieczności podgrzewania.


Grupy dyskusyjne